Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że narusza ona prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty skargi tut. Sąd podziela.
II. Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest kwestia zasadności odmówienia skarżącemu umorzenia przez ZUS należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy wraz
z odsetkami za zwłokę – dotyczących osoby ubezpieczonej będącej jednocześnie płatnikiem tych składek - w kwocie łącznej [...] zł.
Zaskarżona decyzja została wydana w następstwie uchylenia poprzedniej decyzji odmawiającej skarżącemu prawa do umorzenia należności składkowych, wyrokiem WSA w Bydgoszczy z dnia 29 października 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 596/24. Zgodnie zatem z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Przepisy art. 153 p.p.s.a. mają charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania
z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa, jako podstawy do wydania decyzji. W ponownym postępowaniu, organ nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem sądu, lecz zobowiązany jest do podporządkowania mu się w pełnym zakresie,
a uchybienie temu obowiązkowi stanowi naruszenie prawa, skutkujące koniecznością uchylenia aktu wydanego w kolejnym postępowaniu administracyjnym, gdy strona akt ten zaskarży do sądu administracyjnego.
Należy zauważyć, że wyrok WSA w Bydgoszczy 29 października 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 596/24 stał się prawomocny w toku instancji. Zawarte w nim wskazania
i wyrażona ocena prawna są wiążące. W podanym wyroku WSA w Bydgoszczy stwierdził, że organ obowiązany jest wyjaśnić kwestię przedawnienia składek oraz ponownie ocenić, czy zaistniały przesłanki wymienione w § 3 ust. 1 pkt i 3 rozporządzenia wykonawczego.
W zakresie przedawnienia należności wówczas orzekający WSA w Bydgoszczy stwierdził, co następuje:
"Ponownie rozpatrując sprawę organ wyjaśni też, i to w pierwszej kolejności, kwestię przedawnienia powyższych należności składkowych. Podkreślenia wymaga, że najstarsze zaległości składkowe dotyczą października 2004 r. W zakresie przedawnienia w zaskarżonej decyzji stwierdzono, że należności te nie uległy przedawnieniu i wskazano na ustalenia dokonane w tym względzie przez organ pierwszej instancji. W decyzji pierwszoinstancyjnej Zakład wskazał na regulację zawartą w art. 24 ust. 5b u.s.u.s. i stwierdził, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego w dniu [...] czerwca 2007 r. spowodowało, iż bieg terminu przedawnienia należności uległ zawieszeniu i trwał do dnia [...] listopada 2012 r., tj. wydania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Jednakże wobec przedmiotowych należności ponownie wszczęto postępowanie egzekucyjne w dniu [...] listopada 2012 r., co oznacza, iż bieg terminu przedawnienia uległ zawieszeniu i trwa nadal. Zgodnie z art. 24 ust. 5b u.s.u.s. (w brzmieniu obowiązującym od [...] lipca 2004 r.) bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. W rozpatrywanej sprawie organ uznał, jak się wydaje,
że pierwszą czynnością zmierzającą do wyegzekwowania należności, o której dłużnik został zawiadomiony, było wszczęcie postępowania egzekucyjnego, lecz nie wyjaśnił jaką konkretną czynność uznaje za wszczęcie tego postępowania i kiedy skarżący został o tej czynności zawiadomiony. Dowód tego zawiadomienia organ powinien włączyć do akt sprawy. W aktach sprawy brak jest także postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.
W decyzji drugoinstancyjnej odwołano się również do art. 24 ust. 5 u.s.u.s.
i stwierdzono, że ZUS dokonał na nieruchomościach skarżącego zabezpieczenia hipotecznego. Poza jednak powołaniem się na zabezpieczenie hipoteczne, organ nie przedstawił dowodu w postaci odpisu z księgi wieczystej, potwierdzającego kiedy i jakie dokładnie należności zostały objęte tym zabezpieczeniem, a tym samym, nie wykazał, że nie zostały one przedawnione.".
Ponownie rozpatrując sprawę organ podał, że składki nie uległy przedawnieniu. W tym kontekście podniósł, że należności z tytułu składek są wymagalne i nie uległy przedawnieniu. Na potwierdzenie tego stanowiska podniósł, że bieg terminu przedawnienia w oparciu o przepis art. 24 ust. 5 u.s.u.s. zawiesiło wpisanie przez Sąd Rejonowy w C. do księgi wieczystej nr [...] hipotek przymusowych:
a) dotyczących należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne:
- [...] lipca 2007 r. w wysokości [...] zł za 10/2004-3/2007 na podstawie decyzji ZUS z [...] maja 2007 r.,
- [...] listopada 2008 r. w wysokości [...] zł za 4/2007-5/2008 oraz [...] zł za 6/2008-8/2008 na podstawie decyzji ZUS z [...] czerwca 2008 r. i [...] września 2008 r.,
- [...] lipca 2009 r. w wysokości [...] zł za 9/2008-2/2009 na podstawie decyzji [...] z [...] maja 2009 r.,
- [...] lutego 2012 r. w wysokości [...] zł za 3/2009-12/2011 na podstawie decyzji [...] z [...] lutego 2012 r.,
- [...] stycznia 2013 r. w wysokości [...] zł za 6/2012-8/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] października 2012 r., [...] zł za 2/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] maja 2012 r.
- [...] stycznia 2013 r. w wysokości [...] zł za 3/2012-4/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] czerwca 2012 r.,
- [...] stycznia 2013 r. w wysokości [...] zł za 5/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] lipca 2012 r.,
- [...] stycznia 2013 r. w wysokości [...] zł za 12/2011-1/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] marca 2012 r.,
b) dotyczących należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne:
- [...] stycznia 2013 r. w wysokości [...] zł za 6/2012-8/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] października 2012 r. i [...] zł za 2/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] maja 2012 r.,
- [...] stycznia 2013 r. w wysokości [...] zł za 3/2012-4/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] czerwca 2012 r.,
- [...] stycznia 2013 r. w wysokości [...] zł za 5/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] lipca 2012 r.,
- [...] stycznia 2013 r. w wysokości [...] zł za 12/2011-1/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] marca 2012 r.,
c) dotyczących należności z tytułu składek na Fundusz Pracy:
- [...] stycznia 2013 r. w wysokości [...] zł za 6/2012-8/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] października 2012 r., [...] zł za 3/2012-4/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] czerwca 2012 r. i [...] zł za 2/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] maja 2012 r.,
- [...] stycznia 2013 r w wysokości [...] zł za 5/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] lipca 2012 r.,
- [...] stycznia 2013 r. w wysokości [...] zł za 12/2011- 1/2012 na podstawie decyzji [...] z [...] marca 2012 r.,
d) dotyczących należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy:
- [...] sierpnia 2014 r. w wysokości [...] zł za 6/2012-12/2013 na podstawie decyzji [...] z [...] stycznia 2013 r., [...] z [...] października 2012 r., [...] z [...] maja 2013 r., [...] z [...] września 2013 r., [...] z [...] marca 2014 r.,
- [...] marca 2015 r. w wysokości [...] zł za 1/2014-2/2014 na podstawie decyzji [...] z [...] listopada 2014 r.,
- [...] czerwca 2015 r. w wysokości [...] zł za 3/2014 na podstawie decyzji [...] z [...] listopada 2014 r.
Ponadto bieg terminu przedawnienia zawiesiło wpisanie przez sąd powszechny do księgi wieczystej [...] hipotek przymusowych:
a) dotyczących należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne:
- [...] lipca 2007 r. w wysokości [...] zł za 10/2004-3/2007 na podstawie decyzji ZUS z [...] maja 2007 r.,
- [...] listopada 2008 r. w wysokości [...] zł za 4/2007-5/2008 oraz [...] zł za 6/2008-8/2008 na podstawie decyzji ZUS z [...] czerwca 2008 r. i [...] września 2008 r.,
- [...] lipca 2009 r. w wysokości [...] zł za 9/2008-2/2009 na podstawie decyzji [...] z [...] maja 2009 r.,
- [...] lutego 2012 r. w wysokości [...] zł za 3/2009-12/2011 na podstawie decyzji [...] z [...] lutego 2012 r.,
b) dotyczących należności z tytułu składek na Fundusz Pracy:
- [...] lipca 2007 r. w wysokości [...] zł za 6/2008-8/2008 na podstawie decyzji ZUS z [...] maja 2007 r.
- [...] lipca 2009 r. w wysokości [...] zł za 9/2008-2/2009 na podstawie decyzji [...] z [...] maja 2009 r.,
- [...] lutego 2012 r. w wysokości [...] zł za 3/2009-12/2011 na podstawie decyzji [...] z [...] lutego 2012 r.
Okoliczności przywołanych strona skarżąca nie kwestionuje. Z powyższego wynika, że rację ma organ, iż całość zadłużenia została zabezpieczona hipotekami przymusowymi. Nadto zgodnie z zaleceniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zawartymi w wyroku z [...] października 2024 r. organ wyjaśnił, że pierwsze czynności zmierzające do wyegzekwowania należności, o których skarżący został zawiadomiony to:
a) doręczenie [...] marca 2013 r. upomnień [...] wystawionych [...] marca 2013 r. i obejmujących należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne
i ubezpieczenie zdrowotne za 10/2004-9/2005, 7/2006-3/2007;
b) wszczęcie postępowań w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy:
- [...] września 2012 r. za 6/2012-8/2012 (zawiadomienie doręczono [...] października 2012 r.),
- [...] stycznia 2013 r. za 9/2012-11/2012 (zawiadomienie doręczono [...] stycznia 2012 r.),
- [...] kwietnia 2013 r. za 12/2012-2/2013 (zawiadomienie doręczono [...] kwietnia 2013 r.),
- [...] sierpnia 2013 r. za 3/2013-7/2013 (zawiadomienie doręczono [...] sierpnia 2013 r.),
- [...] lutego 2014 r. za 8/2013-12/2013 (zawiadomienie doręczono [...] lutego 2014 r.),
- [...] października 2014 r. za 1/2014-3/2014 (zawiadomienie doręczono [...] października 2013 r.);
c) doręczenie tytułów wykonawczych:
- [...] listopada 2012 r. [...] za 6/2012-8/2012,
- [...] marca 2013 r. [...] za 9/2012-11/2012,
- [...] kwietnia 2013 r. [...] za 3/2007, [...] za 10/2004-2/2007,
- [...] lipca 2013 r. [...] za 12/2012-2/2013,
- [...] listopada 2013 r. [...] i [...] za 3/2013-7/2013,
- [...] kwietnia 2014 r. [...] i [...] za 8/2013-12/2013,
- [...] stycznia 2015 r. [...] i [...] za 1/2014-3/2014.
Organ podał, że postępowanie egzekucyjne objęte ww. tytułami wykonawczymi trwa nadal. Okoliczności tych także nie kwestionuje strona skarżąca.
Sąd zauważa, że w aktach administracyjnych brak jest przede wszystkim wypisu ksiąg wieczystych. W związku z tym w celu wykonania uprzednich zaleceń WSA w Bydgoszczy, organ będzie zobowiązany włączyć kserokopie ww. wypisów do akt administracyjnych celem zweryfikowania twierdzeń organu. Sąd dostrzega, że strona skarżąca tych danych nie podważa.
III. Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji podać należy, że
z przepisów art. 28 ust. 1 i 2 u.s.u.s. wynika, iż należności z tytułu składek mogą być przez ZUS umarzane w całości lub w części tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, z zastrzeżeniem ust. 3a. Całkowita nieściągalność zachodzi
w sytuacjach wskazanych w art. 28 ust. 3 pkt 1-6 u.s.u.s., a zatem gdy:
1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie;
2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 1520 oraz z 2023 r. poz. 825, 1723, 1843 i 1860);
3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku,
z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;
4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym;
4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia
w postępowaniu egzekucyjnym;
4b) nie nastąpiło zaspokojenie należności w umorzonym postępowaniu upadłościowym;
4c) ogłoszono upadłość, o której mowa w części III w tytule V ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe;
5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku,
z którego można prowadzić egzekucję;
6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.
Z przywołanych przepisów prawa wynika, że decyzja w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek ma charakter uznaniowy, co oznacza, iż organ ma prawo wyboru treści rozstrzygnięcia. Jednak wybór taki nie może być dowolny i musi wynikać z wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy.
W przypadku stwierdzenia braku przesłanek w sprawie umorzenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, konieczne jest uzasadnienie takiego stanowiska, z powołaniem się na konkretne dowody lub fakty.
W niniejszej sprawie, organ analizując stan faktyczny nie stwierdził ww. ustawowych przesłanek przemawiających za możliwością umorzenia należności ZUS, ostatecznie konkludując, że brak jest podstaw do zastosowania przepisów umożliwiających umorzenie należności składkowych na podstawie art. 28 ust. 2 i 3 u.s.u.s., a stanowisko to tut. Sąd ocenia jako uprawnione w świetle materiału dowodowego. Ustalenia takie także zostały zaakceptowane w poprzednim wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 29 października 2024 r. sygn. akt I SA/Bd 381/25.
Podać należy, że w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono,
iż przesłanka wymieniona w art. 28 ust. 3 pkt 1 u.s.u.s. nie wystąpiła z przyczyn oczywistych. Przesłanki określone w art. 28 ust. 3 pkt 2, 4, 4b i 4c u.s.u.s. nie zachodzą, ponieważ nie pozyskano żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że:
- sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości lub umorzył postępowania upadłościowe
z przyczyn, o których mowa w art. 13 oraz art. 361 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe,
- nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym,
- nie nastąpiło zaspokojenie należności w umorzonym postępowaniu upadłościowym,
- ogłoszono upadłość, o której mowa w części III w tytule V ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe.
Nie zachodzi również przesłanka z art. 28 ust. 3 pkt 3 u.s.u.s., bowiem skarżący wprawdzie zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej 15 marca 2014 r., jednak nie zostało spełnione kryterium braku następców prawnych, ponieważ skarżący ma żonę i dzieci oraz braku majątku podlegającego egzekucji, ponieważ jest właścicielem nieruchomości objętych księgami wieczystymi nr TO1C/00019058/1 i TO1C/00006787/6 oraz zabezpieczonymi hipotecznie na rzecz ZUS oraz współwłaścicielem w 1/6 części nieruchomości, dla której sąd wieczystoksięgowy prowadzi wolną od wpisów hipotecznych księgę wieczystą nr TO1C/00015607/7.
Przesłanka określona w art. 28 ust. 3 pkt 4a u.s.u.s. nie zachodzi w sprawie, ponieważ wysokość nieopłaconych składek przekracza kwotę kosztów upomnienia
w postępowaniu egzekucyjnym - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 5 stycznia 2021 r. w sprawie wysokości kosztów upomnienia doręczanego zobowiązanemu przed wszczęciem egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2021 r., poz. 67) - wysokość kosztów upomnienia wynosi 16,00 zł.
Przesłanka wymieniona w art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s. nie zachodzi, bowiem Naczelnik Urzędu Skarbowego lub Komornik Sądowy nie stwierdził braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję. Należy bowiem mieć na uwadze, że skarżący jest właścicielem nieruchomości, na których ZUS dokonał zabezpieczenia hipotecznego należności z tytułu składek i może ich dochodzić z przedmiotu hipoteki.
Przesłanka opisana w art. 28 ust. 3 pkt 6 u.s.u.s. nie występuje, bowiem nie jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne, ponieważ przymusowe dochodzenie należności z tytułu składek prowadzi Dyrektor Oddziału ZUS w T., a skarżący posiada majątek nieruchomy obciążony hipotekami przymusowymi na rzecz organu rentowego.
Z podanych względów tut. Sąd uznaje za prawidłową ocenę organu, co do niewystąpienia w sprawie całkowitej nieściągalności z przyczyn, o których mowa w art. 28 ust. 2 i 3 u.s.u.s. i stanowisko to jest zgodne z oceną wyrażoną przez WSA
w Bydgoszczy w poprzednim wyroku o sygn. akt I SA/Bd 596/24.
IV. Wobec tego kwestią, która pozostaje do rozważenia są przesłanki
z przywołanego rozporządzenia w związku z art. 28 ust. 3a u.s.u.s. Przy czym wyjaśnić należy, że w art. 28 ust. 3a u.s.u.s. przewidziana jest możliwość umorzenia
w uzasadnionych przypadkach należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Przepisy art. 28 ust. 3a u.s.u.s.
i wydanego na jego podstawie rozporządzenia dotyczą wyłącznie należności z tytułu składek ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami tych składek, tzn. osób, które opłacają składki za siebie.
Z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej
z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności
z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne wynika, że Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku:
1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych;
2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności;
3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.
Podkreślić należy, że ustawodawca określając przesłanki umorzenia należności w tych przepisach nie odwołał się do okoliczności takich jak wiedza o istnieniu należności, czy cechy osobiste zobowiązanego, jego postawa życiowa, dotychczasowe wywiązywanie się z zobowiązań publicznoprawnych.
Zdaniem tut. Sądu w sprawie prawidłowa jest ocena organu, co do niewystąpienia przesłanki wskazanej w § 3 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia,
a przedstawiona argumentacja w decyzji z powołaniem się na okoliczności w tym zakresie zasługuje na akceptację. W tym kontekście zasadnie organ podnosi, że powstanie zadłużenia nie było wynikiem klęski żywiołowej bądź szczególnego zdarzenia, ale było wynikiem nieopłacania w ustawowym terminie składek w czasie prowadzonej działalności gospodarczej. Ryzykiem prowadzenia działalności gospodarczej nie można natomiast obciążać Inne. Ponadto przepis ten nie ma zastosowania, bowiem skarżący obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej.
W konsekwencji uprawnione jest stwierdzenie o niespełnieniu się przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Taka też ocena została przedstawiona przez WSA w poprzednim wyroku i zachowuje ona nadal aktualność w sprawie.
Niezasadne są natomiast wywody organu w zakresie braku przesłanki
z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. W tym kontekście podać należy, że [...] marca 2014 r. skarżący zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej i od [...] listopada 2021 r. otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne, które od stycznia 2025 r. wynosi [...] zł netto miesięcznie. Według oświadczenia, skarżący prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe z żoną - E. P., która nie uzyskuje dochodów
i matką - H. P., która uzyskuje dochody w wysokości [...] zł netto miesięcznie (emerytura rolnicza wraz z dodatkami), podlegające waloryzacji. Ponadto przysługują jej dodatkowe, tzw. trzynaste i czternaste świadczenia w wysokości minimalnej emerytury brutto. Żona skarżącego - E. P. od 2020 r. nie posiada tytułu do ubezpieczeń ZUS. Organ wyliczył, że miesięczny budżet rodziny bez uwzględnienia marcowej waloryzacji świadczenia emerytalnego oraz dodatkowych świadczeń wypłacanych emerytom dwa razy w roku - wynosi [...] zł, czyli [...] zł na osobę. Oznacza to, że w gospodarstwie domowym skarżącego na osobę przypada kwota o [...] zł wyższa niż minimum socjalne. Według oświadczenia skarżący ponosi stałe, miesięczne wydatki związane z utrzymaniem w łącznej wysokości [...] zł, w tym z tytułu miesięcznych opłat - [...] zł, opłat eksploatacyjnych - [...] zł, kosztów związanych z leczeniem - [...] zł oraz innych - [...] zł. Wprawdzie deklarowane wydatki przekraczają miesięczny budżet rodziny, jednak wsparcia udziela syn skarżącego - P. P..
Rację ma organ, że na sytuację majątkową składają się nie tylko uzyskiwane dochody, ale także posiadane składniki majątkowe. Skarżący jest właścicielem nieruchomości:
- składającej się z dwóch działek rolnych nr ewid.[...] i [...] o łącznej powierzchni 1,18 ha w miejscowości S. i objętych księgą wieczystą nr [...],
- składającej się z dwóch działek nr ewid.[...] i [...] o łącznej powierzchni 1,46 ha
w tej samej miejscowości, objętej księgą wieczystą nr [...].
Obie nieruchomości zostały obciążone hipotekami przymusowymi na rzecz ZUS
i innych wierzycieli i mogą zostać zbyte (w tym w szczególności w trybie egzekucji
z wniosku ZUS jako wierzyciela hipotecznego), a środki uzyskane z tego tytułu przeznaczone na spłatę zaległości składkowych. Zauważyć jednak należy,
że pełnomocnik skarżącego w piśmie z [...] kwietnia 2024 r. oszacował wartość działek rolnych o łącznej powierzchni 2,64 ha na kwotę ok. [...] zł. Ponadto skarżący jest współwłaścicielem w 1/6 części gruntów rolnych zabudowanych (działki nr ewid.[...])
o powierzchni 0,1412 ha pod adresem [...] [...], dla których sąd powszechny prowadzi księgę wieczystą nr [...]. Nieruchomość według oświadczenia jest zabudowana domem o powierzchni 200 m2 i stanowi miejsce zamieszkania skarżącego i jego rodziny.
Powyższych okoliczności tut. Sąd nie kwestionuje. Zauważa jednak, że już
w poprzednim wyroku WSA podniósł, iż przy rozważaniu przesłanek umorzenia zaległych składek trzeba zawsze oceniać, czy w konsekwencji egzekwowania zadłużenia pojawi się niebezpieczeństwo powstania zbyt ciężkich skutków dla zobowiązanego i członków jego rodziny. Oceniając zaistnienie przesłanki wskazanej
w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, organ administracji powinien rozważyć zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych. Temu celowi służy analiza sytuacji materialnej zobowiązanego, uwzględniająca również stan zadłużenia i związaną z tym realność spłaty zadłużenia, bez niebezpieczeństwa powstania dla niego ciężkich skutków. W tym kontekście nie można nie zauważyć, że świadczenie pielęgnacyjne jakie otrzymuje skarżący wystarcza na zaspokajanie niezbędnych potrzeb życiowych, nie wystarcza natomiast na spłatę długów. Egzekwowanie należnych składek, biorąc pod uwagę wysokość otrzymywanego przez zobowiązanego świadczenia pielęgnacyjnego, skazywałoby go na życie w ubóstwie.
Sąd w tut. składzie powyższe stanowisko podziela i uznaje je za nadal aktualne w niniejszej sprawie. Zauważyć zatem należy, że zadłużenie łącznie wynosi [...] zł. Osiągane dochody miesięczne rodziny wynoszą łącznie dla trzyosobowego gospodarstwa domowego (w tym schorowanej, niepełnosprawnej [...]-letniej matki skarżącego) [...] zł. Nie pokrywają one nawet ponoszonych wydatków. Stąd skarżący jest wspomagany przez syna, który nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Wskazane natomiast nieruchomości zabezpieczone hipoteką zostały wycenione na kwotę [...]zł i organ nie podważa tej wartości. W związku z tym trudno przyznać rację organowi, przy uwzględnieniu także poglądu wyrażonego w poprzednim wyroku, że zapłata należności z tytułu składek nie pozbawiłaby skarżącego i jego rodziny możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. W ocenie tut. Sądu, wskazany przepis § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zakłada pewną nadwyżkę ponad to, co służy zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych. Wówczas bowiem można twierdzić, że "opłacenie należności z tytułu składek" nie pozbawia zobowiązanego możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Jeżeli taka nadwyżka nie występuje, to oznacza, że zapłata zaległych składek musiałaby odbyć się kosztem zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Natomiast z dochodów, które osiąga skarżący i osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie wynika, aby taka nadwyżka powstała, co więcej skarżący korzysta z pomocy syna. W takiej sytuacji trudno wygospodarować realne kwoty na pokrycie zaległych składek. Wprawdzie skarżący jest właścicielem nieruchomości, a należności składkowe są zabezpieczone na tych nieruchomościach, jednak ich wartość jest znaczenie niższa od zadłużenia.
Trudno też, aby upatrywać realnego majątku w domu, w którym mieszka rodzina. Jest to bowiem jedyny przysłowiowy "dach nad głową" dla skarżącego, jego żony oraz [...]-letniej matki.
Pomimo powyższych danych i to na dzień wydania decyzji, organ stawia wnioski co do braku przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia, które pozostają
w sprzeczności z tymi ustaleniami. Okoliczność, że dochody przekraczają minimum socjalne, nie oznacza, że sytuacja finansowa jest na tyle dobra i stabilna, że skarżący może opłacić należności składkowe wraz odsetkami i kosztami egzekucyjnymi
w wysokości kilkadziesiąt tysięcy zł ([...] zł minus [...] zł), bez zagrożenia zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Zdaniem Sądu zapłata takiej należności nie mogłaby odbyć się bez naruszenia możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Trudno też wymagać od strony skarżącej, aby wyzbyła się nieruchomości zabudowanej domem, który stanowi miejsce zamieszkania tej rodziny. W konsekwencji Sąd uznaje, że przesłanka z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia występuje.
Tut. Sąd nie podziela także stanowiska organu co do braku przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.
W poprzednim wyroku WSA w Bydgoszczy podał: "W odniesieniu do przesłanki wskazanej w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia - przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności, Zakład wskazał, że nie ma ona zastosowania, bowiem skarżący otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne, co oznacza, że nie jest "pozbawiony źródła dochodu na spłatę zobowiązań wobec ZUS". Należy jednak powtórzyć, że
w zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że dochód gospodarstwa skarżącego wynosi
[...] zł i "kształtuje się na poziomie ustalonego minimum socjalnego". Dochód ten pozwala zatem na zaspokajanie niezbędnych potrzeb życiowych. Organ nie wyjaśnił, jak w takim razie widzi realną możliwość spłaty przez skarżącego zadłużenie, bez zagrożenia jego egzystencji."
Organ odnosząc się do tej przesłanki w zaskarżonej decyzji podniósł m.in.: "Aktualnie nie ma Pan możliwości zarobkowych, ponieważ sprawuje opiekę nad niepełnosprawną matką - Panią H. P.. Jednak z tytułu rezygnacji z pracy zarobkowej
w związku z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną otrzymuje Pan rekompensatę - świadczenie pielęgnacyjne, którego wysokość od [...] stycznia 2025 r. wynosi [...] zł miesięcznie. Ponadto posiada Pan majątek nieruchomy, który
w całości nie służy zaspokajaniu niezbędnych potrzeb mieszkaniowych rodziny i - niezależnie od stanu zdrowia - może on stanowić źródło spłaty zaległości wobec ZUS. Dlatego w Pana sprawie ta przesłanka nie zachodzi."
Zdaniem tut. Sądu przesłanka z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia występuje
w sprawie, bowiem zostały spełnione kumulatywnie warunki z tego przepisu,
to znaczy konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, która pozbawia skarżącego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacanie należności. Podstawą wystąpienia przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nie jest wprawdzie sam fakt zaistnienia choroby przewlekłej. Dla zrealizowania się przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nie wystarczy stwierdzenie przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, lecz jeszcze fakt, że musi ona pozbawiać zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu. Choroba zatem członka rodziny musi być przewlekła i to tego rodzaju, że uniemożliwia uzyskiwanie dochodu umożliwiającego opłacenie należności, a nie jakiegokolwiek dochodu.
Jak już wyżej podano, z dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych wynika, że matka skarżącego jest osobą niepełnosprawną, opiekę nad nią sprawuje skarżący i w związku z tym otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne w kwocie [...]zł. Zdaniem Sądu okoliczność, że skarżący otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne
w związku z koniecznością sprawowania opieki na przewlekle chorą [...]-letnią matką, która otrzymuje świadczenie emerytalne w kwocie [...]zł, nie oznacza automatycznie, że wykluczone jest istnienie przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Skoro dochody osiągane przez skarżącego i jego rodzinę nie są wysokie, a z dokumentów wynika, że jest to kwota [...]zł, to w ocenie Sądu przesłanka z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia występuje. Przepis ten bowiem stanowi
o pozbawieniu możliwości uzyskiwania nie jakiegokolwiek dochodu, jak zdaje się rozumieć organ, lecz "dochodu umożliwiającego opłacenie należności", a zatem
w niniejszej sprawie opłacenie należności w kwocie [...]zł. Jeżeli nawet przyjmie się, że nieruchomości zabezpieczone hipoteką na rzecz ZUS są o wartości [...] zł (wartość nie kwestionowana przez organ), to i tak pozostałaby do zaspokojenia kwota [...]zł ([...] zł minus [...] zł). Skoro właściwy organ, tj. Wójt Gminy C. stwierdził, że skarżącemu przysługuje świadczenie pielęgnacyjne w związku ze sprawowaniem opieki na przewlekle chorą matką, to oznacza, iż poza niskim świadczeniem, nie ma on możliwości osiągania dochodu, który umożliwiłby zapłatę ww. zaległych składek (także we wskazanej wysokości stanowiącej różnicę miedzy ogólną kwotą zaległości wraz z odsetkami a wartością nieruchomości) wraz z odsetkami za zwłokę.
Mając to na uwadze, tut. Sąd stwierdza, że zostały spełnione przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia. Zaskarżona decyzja narusza art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz § 3 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia. Organ zatem przyjmie podane stanowisko Sądu, co do wystąpienia przesłanek z § 3 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia i ponownie oceni sprawę, tym razem w ramach "uznania administracyjnego", a nie braku tych przesłanek. Należy zatem mieć na uwadze, że decyzja w przedmiocie umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne będzie miała charakter uznaniowy.
Tut. Sąd od razu zastrzega, że obecnie nie przesądza, czy wydana decyzja ma być pozytywna czy negatywna dla skarżącego. W przypadku bowiem wystąpienia nawet przesłanek z § 3 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia, Inne nie ma obowiązku umorzenia zaległych składek, jednak obowiązany jest dokonać oceny sprawy w kontekście zasady swobodnej, a nie dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego. Oznacza to, że organ obowiązany jest ocenić sprawę w ramach uznania administracyjnego, a tut. Sąd nie przesądza obecnie tego rozstrzygnięcia. Jednocześnie skarżący ma prawo złożyć organowi nowe dowody i wyjaśnienia. Organ zapewni mu czynny udział w postępowaniu i wyznaczy termin do zapoznania się
z materiałem dowodowym i do wypowiedzenia się w sprawie (art. 10 § 1 k.p.a.). Skarżący obowiązany jest organowi przedłożyć wszelkie dokumenty dotąd nie złożone, a dotyczące jego sytuacji zdrowotnej oraz finansowej. Obowiązany jest też skrupulatnie i terminowo reagować na wezwania Inne.
Reasumując, Sąd obecnie przesądza o nieistnieniu przesłanek ustawowych
z art. 28 ust. 3 u.s.u.s. i z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z 31 lipca 2003 r., bowiem stanowisko Inne w tym zakresie jest zgodne z prawem,
a wywody trafne. Stwierdza natomiast istnienie przesłanek z § 3 ust. 1 pkt 1 i 3 tego rozporządzenia. Jednocześnie Sąd nie przesądza o umorzeniu zaległości z tytułu składek. Sąd wyłącznie stwierdza, że materiał dowodowy wymaga ponownej oceny, jednakże w ramach uznania administracyjnego.
Dodać należy, że Sąd administracyjny nie ma uprawnienia do umorzenia zaległych składek, jak również nie może nakazać Inne udzielenia ulgi. Udzielenie tej ulgi należy do kompetencji ZUS, a nie sądu administracyjnego.
V. Mając powyższe na uwadze, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz c) p.p.s.a.