Uzasadnienie
Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. [...] sierpnia 2025 r. wydał dla [...] [...] Spółka Jawna ("Skarżąca", "Spółka", "Strona") decyzję, którą umorzył postępowanie podatkowe w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za sierpień 2023 r. oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe, na podstawie art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. d i art 112c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 1570, dalej: "ustawa o VAT", "u.p.t.u.") za sierpień 2023 r., w łącznej kwocie [...]zł. Spółka złożyła odwołanie w części dotyczącej określenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień 2023 r.
Decyzją z dnia [...] listopada 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej także: "DIAS") utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ podał, że postanowieniem z [...] lutego 2025 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. przekształcił zakończoną kontrolę celno-skarbową w postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za sierpień 2023 r., w oparciu o art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r., poz. 615 ze zm., dalej: "ustawa o KAS"). Przedmiotowe postanowienie zostało zatem wydane w terminie określonym w art. 165b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: "O.p."). Natomiast postanowieniem z [...] czerwca 2025 r. organ pierwszej instancji sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w powołanym wyżej postanowieniu, wskazując, że w podstawie prawnej postanowienia z [...] lutego 2025 r. jest: "na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1" a winno być: "na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 2".
Dalej organ podał, że w sierpniu 2023r. Spółka zawyżyła kwotę podatku naliczonego, wskutek bezpodstawnego przyjęcia do rozliczenia trzech faktur VAT, opisujących czynności, które nie zostały dokonane, na których jako wystawca widnieje [...] Sp. z o.o. na kwotę netto [...] zł podatek VAT [...] zł. Ponadto stwierdzono, że Spółka nie ujęła w ewidencji sprzedaży i nie wykazała w deklaracji VAT-7 za kontrolowany miesiąc transakcji udokumentowanych fakturami, wystawionymi przez Spółkę na rzecz [...], na łączną kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł.
Organ wskazał również, że po zakończeniu kontroli celno-skarbowej, w ustawowym terminie określonym w art. 82 ust. 3 ustawy o KAS, Spółka złożyła trzy korekty deklaracji VAT-7 za sierpień 2023 r., tj.:
- [...] września 2024 r., w której wykazała kwotę zobowiązania do wpłaty w wysokości [...] zł,
- [...] października 2024 r., w której wykazała kwotę zobowiązania do wpłaty w wysokości [...] zł,
- [...] października 2024 r., w której wykazała kwotę zobowiązania do wpłaty w wysokości [...] zł.
Składając przedmiotowe korekty deklaracji Spółka uwzględniła zasadnicze ustalenia kontroli, bowiem wyeliminowała z ewidencji nabyć za przedmiotowy okres rozliczeniowy zakwestionowane trzy faktury VAT, wystawione na rzecz Spółki przez [...] Sp. z o.o., na łączna kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł oraz skorygowała zapisy w ewidencji dostaw, uwzględniając nieujętą wcześniej fakturę, wystawioną na rzecz [...] SE, na kwotę netto [...] zł, VAT [...] zł.
Istota sporu w sprawie sprowadza się zatem do ustalenia, czy Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. w sposób prawidłowy i skuteczny dokonał przekształcenia zakończonej kontroli celno-skarbowej w postępowanie podatkowe, w oparciu o postanowienie z [...] lutego 2025r. (sprostowane postanowieniem z [...] czerwca 2025 r.) oraz czy treścią zaskarżonej decyzji zasadnie ustalił Spółce dodatkowe zobowiązanie podatkowe, na podstawie:
- art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy o VAT, w stawce 15% z uwagi na niezaewidencjonowanie faktury wystawionej przez Spółkę na rzecz [...],
- art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o VAT, w stawce 100% z tytułu bezpodstawnego rozliczenia faktur rzekomo wystawionych przez [...] Sp. z o.o., które nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Organ ustalił, że w sierpniu 2023 r. Spółka zaniżyła podatek należny o kwotę [...]zł, w wyniku niezaewidencjonowania w rejestrze sprzedaży faktury z [...] sierpnia 2023 r. – wystawionej dla [...]. Ustalając wysokość dodatkowego zobowiązania wzięto pod uwagę zarówno ciężar uchybienia, jak i fakt, że nie była to jedyna nieprawidłowość w dokonywaniu rozliczeń podatkowych przez Spółkę, co ustalono na podstawie informacji uzyskanych od Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P.. Jednocześnie organ pierwszej instancji wziął pod uwagę całokształt sprawy, w tym współpracę w toku kontroli celno-skarbowej i postępowania podatkowego ze strony pełnomocnika Spółki i księgowej – M. L., a także wyjaśnienia, wskazujące na omyłkowe nieujęcie ww. faktury w ewidencji sprzedaży. Ustalono, iż kwota zaniżenia stanowiła jedynie ok. 6% sumy podatku należnego Spółki za badany okres, a Spółka po stwierdzeniu nieprawidłowości złożyła stosowne korekty oraz dokonała wpłat na poczet zobowiązania. W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji w pełni zasadnie ustalił Spółce dodatkowe zobowiązanie podatkowe – w odniesieniu do stwierdzonej nieprawidłowości, na podstawie art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy o VAT, tj. wysokości 15% kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego.
Ponadto w toku kontroli ustalono, że Skarżąca w sierpniu 2023 r. bezpodstawnie odliczyła podatek naliczony, wynikający z faktur wystawionych przez [...] Sp. z o.o., opisanych jako: wykonanie drogi budowlanej, roboty ziemne, ławy fundamentowe, kanalizacja, płyta żelbetowa, odwodnienia, utwardzenie terenu. Stwierdzono, że [...] nie była wykonawcą usług ani dostawcą towarów wykazanych w treści faktur – usługi te w ogóle nie zostały wykonane. W ocenie organu przyjęte przez Spółkę faktury miały na celu wyłącznie bezpodstawne obniżenie podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktur wystawionych wyłącznie w tym celu, przez podmiot, który nie uiścił podatku należnego z tytułu ich wystawienia. [...] Sp. z o.o. nie potwierdziła wystawienia przedmiotowych faktur i wykonania usług w badanym okresie. W ocenie organu faktury, na których jako wystawca widnieje [...] nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a Spółka świadomie i celowo uczestniczyła we wprowadzaniu do obrotu gospodarczego nierzetelnych faktur VAT, dla osiągnięcia własnych korzyści podatkowych. W związku z powyższym, Spółka w ewidencjach prowadzonych dla celów rozliczenia podatku od towarów i usług w sposób nieuprawniony wykazała, a następnie rozliczyła w deklaracji VAT-7 za badany okres rozliczeniowy faktury, które nie odzwierciedlają faktycznych zdarzeń gospodarczych. Ustalone okoliczności pozbawiły zatem Spółkę prawa do rozliczenia podatku naliczonego, wynikającego ze wskazanych faktur, na których jako wystawcę wskazano [...] Sp. z o.o. Strona zgodziła się z ustaleniami organu pierwszej instancji, dając temu wyraz w złożonych korektach deklaracji VAT-7 za sierpień 2023 r., w których dokonała zmniejszenia wartości nabyć o faktury rzekomo wystawione przez ww. podmiot. Przedmiotowe faktury zostały także przez Spółkę wyksięgowane z rejestrów zakupu sporządzonych na potrzeby podatku od towarów i usług. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w sprawie wykazano, iż przyjęcie do rozliczenia przez Spółkę faktur, rzekomo wystawionych przez [...] nie było działaniem przypadkowym ani nieświadomym uwikłaniem Spółki w oszustwo podatkowe, lecz Strona przez cały czas trwania omawianego procederu wiedziała, że w ślad za rozliczanymi fakturami nie będzie miało miejsca świadczenie usług. Prawidłowo więc, zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, organ pierwszej instancji jako podstawę prawną ustalenia wobec Spółki w przedmiotowej sprawie dodatkowego zobowiązania podatkowego zastosował art. 112c ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., bowiem przyjęte przez Spółkę do rozliczenia faktury, na których jako wystawcę wskazano [...] Sp. z o.o., stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane, a nieprawidłowość ta była celowym działaniem Spółki.
Ponadto, w toku kontroli celno-skarbowej stwierdzono, że w ewidencji sprzedaży za sierpień 2023 r., Spółka nie ujęła faktury z [...] sierpnia 2023 r., wystawionej dla [...], na kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł. W odniesieniu do tych ustaleń, M. L. – księgowa Spółki, w piśmie z [...] października 2024 r. wyjaśniła, że przedmiotowa faktura została omyłkowo zaewidencjonowana w rejestrze sprzedaży pod innym numerem, tj. pod numerem kontraktu. W badanym okresie rozliczeniowym Spółka zaniżyła także podatek należny o kwotę [...]zł, przez omyłkowe ujęcie w ewidencji sprzedaży faktury wystawionej na rzecz firmy [...] A. M. – w kwocie netto [...] zł i podatek VAT [...] zł. Faktura ta została bowiem wystawiona na kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł. Jak słusznie wskazał organ pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nieprawidłowość ta bezsprzecznie wyczerpuje znamiona oczywistej omyłki, o której mowa w art. 112b ust. 3 pkt 2 lit. a ustawy o VAT.
Zdaniem organu odwoławczego, nie jest zasadne stanowisko Spółki, że postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte bezpodstawnie, bowiem organ bezprawnie przyjął, że w drodze sprostowania "oczywistej omyłki" można wskazać inną podstawę prawną. Organ podkreślił, że o ile w sentencji postanowienia z [...] lutego 2025 r., podano nieprawidłową podstawę prawną, to w jego uzasadnieniu organ pierwszej instancji powołał treść art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy o KAS, czyniąc wskazaną w tym przepisie okoliczność, podstawą do przekształcenia kontroli celno-skarbowej w postępowanie podatkowe. Ponadto, w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia wskazano wprost, że Spółka złożyła korekty deklaracji dla podatku od towarów i usług za okres objęty kontrolą, jednak korekty te nie zostały uwzględnione przez organ z uwagi na brak zgodności z ustaleniami kontroli. Zatem z uzasadnienia ww. postanowienia jasno wynika rzeczywisty zamiar organu i motywy, jakimi kierował się przekształcając zakończoną kontrolę celnoskarbową w postępowanie podatkowe wobec Spółki. Zatem niezgodność przepisu podanego w sentencji postanowienia z jego uzasadnieniem, jest wynikiem oczywistej omyłki organu.