W skardze Szpital wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
1. art. 134 ust. 1-2 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 148 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o świadczeniach przez nierówne traktowanie oferentów, przy zastosowaniu kryterium mediany czasu dojazdu wyłącznie wobec oferentów, którzy posiadali umowy, bez umożliwienia innym wykazania danych potwierdzających jakość oraz przez jego niewłaściwe zastosowanie w ten sposób, że w zakresie kryterium "ciągłości" wprowadzono kryterium porównania ofert z naruszeniem interesu prawnego świadczeniodawcy, który nie miał dotychczas zawartej umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych z NFZ przy założeniu, że świadczeniodawca ubiegający się po raz pierwszy o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych z NFZ gwarantuje udzielanie świadczeń zdrowotnych według tych samych lub niższych cen oraz przy zapewnieniu tych samych lub wyższych standardów, jakości dotyczących personelu, sprzętu, aparatury medycznej oraz miejsca udzielania świadczeń, co świadczeniodawca dotychczas posiadający zawartą umowę o udzielanie świadczeń zdrowotnych z NFZ;
2. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej także jako: "k.p.a.") przez niewyjaśnienie w pełni stanu faktycznego w zakresie punktacji za kryteria "jakość", "ciągłość" i "dostępność";
3. art. 8 § 1 k.p.a. przez nieczytelne skreślenia markerem w dokumentacji rankingowej, co uniemożliwiło weryfikację poprawności punktacji;
4. art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji przez jego niezastosowanie polegające na tym, że organ dopuścił się naruszenia zasady równości w stosunku do świadczeniodawców, podczas gdy uczestnicy obrotu powinni być traktowani jednakowo, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących.
Uzasadniając skargę Szpital odnosząc się do zarzutu nieuzasadnionego obniżenia punktacji w kryterium "jakość" podniósł, że Szpital jako oferent otrzymał 29 punktów w ramach kryterium oceny "jakość". Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert, w ramach tego kryterium oceniane jest m.in. posiadanie certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością. Skarżący przedstawił w postępowaniu ważny certyfikat ISO 9001, obejmujący zakres świadczeń będących przedmiotem konkursu. Odebranie punktów w tej części oceny stanowi działanie niekorzystne wobec oferenta, nieznajdujące podstawy w obowiązujących przepisach prawa ani dokumentach konkursowych. Ponadto, zgodnie z Rejestrem Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą, Skarżący posiada Zespół Transportu Medycznego od o 2013 r., co dodatkowo potwierdza spełnienie warunków konkursu.
W zakresie przyznania 0 punktów w kryterium "dostęp" Skarżący podniósł, że zgodnie z obwieszczeniem Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert, ocenie podlega m.in. czas dotarcia zespołu do miejsca wezwania. Skarżący w złożonej ankiecie zapewnił spełnienie tego kryterium, co zostało jednak pominięte przez komisję konkursową, która nie przedstawiła żadnych merytorycznych podstaw, ani analizy faktycznej i prawnej dla odebrania punktów, czym naruszono zasadę przejrzystości postępowania i równego traktowania. Punktacja w tym kryterium stanowi 17% ogółu punktów możliwych do uzyskania, co w istotny sposób wpływa na końcową ocenę oferty i uprzywilejowuje dotychczasowych świadczeniodawców, którzy wykonywali świadczenia w okresie obowiązywania wcześniejszej umowy.
Odnosząc się do zarzutu uprzywilejowania dotychczasowego świadczeniodawcy w kryteriach "dostępność" i "ciągłość" Szpital podniósł, iż suma punktów w kryteriach oceny "dostępność" oraz "ciągłość" stanowi łącznie 39% ogólnej oceny. W świetle interpretacji stosowanej przez komisję konkursową, spełnienie powyższych kryteriów możliwe jest wyłącznie przez podmiot, który posiadał wcześniej zawartą umowę z NFZ na realizację świadczeń zdrowotnych na danym terenie, co prowadzi do faktycznej dyskryminacji innych podmiotów oraz naruszenia zasady uczciwej konkurencji. Szpital zaznaczył, że ostatnia umowa z dotychczasowym świadczeniodawcą została zawarta w 2020 r. i była następnie przedłużana aneksami, co potwierdza istniejące uprzywilejowanie podmiotu wcześniej realizującego świadczenia. Wytyczne w zakresie spełniania kryterium ciągłości udzielania świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych w aspekcie przedmiotowo - podmiotowym należy rozumieć jako prawo do oceny ryzyka przerwania udzielania świadczeń lub przerwania procesu leczenia, który to czynnik powinien zostać zmierzony wyłącznie zgłoszonymi na przyszłość elementami ofert istniejącymi w dacie ich złożenia. Ocena ofert w ramach kryterium ciągłości powinna uwzględniać zarówno możliwość kontynuowania przez dotychczasowego świadczeniodawcę świadczeń, jak i gwarancję udzielania świadczeń w sposób zapewniający kontynuację procesu diagnostycznego lub terapeutycznego przez cały czas trwania umowy. Tak rozumiana ciągłość oznacza możliwość wyboru zarówno oferty świadczeniodawcy, który kontynuował będzie udzielanie świadczeń na podstawie poprzednio zawartej umowy, jak i oferty świadczeniodawcy, który wprawdzie dotychczas nie był związany umową z NFZ, ale przedstawił ofertę zapewniającą nieprzerwaną, systematyczną realizację świadczeń. W przedmiotowym postępowaniu konkursowym punkty za "ciągłość" otrzymał jedynie świadczeniodawca związany umową z NFZ. Pozostali potencjalni świadczeniodawcy otrzymali 0 punktów.
W zakresie podnoszonych nieprawidłowości proceduralnych Szpital podniósł zastrzeżenia co do formalnego przebiegu postępowania konkursowego. W tym zakresie wskazał, że informacja o obniżeniu punktacji została w pierwszej kolejności przekazana drogą elektroniczną, a po kontakcie przedstawiciela szpitala z członkiem komisji, który podpisał wiadomość e-mail, sporządzono formularz zgodnie z załącznikiem nr 23a, przesyłając go oficjalnym pismem. Zarówno pismo, jak i formularz, zostały podpisane przez przewodniczącego komisji w sposób nieczytelny, co uniemożliwia identyfikację osoby podpisującej dokumenty, a tym samym weryfikację prawidłowości działania komisji konkursowej. Ponadto w dniu [...] czerwca 2025 r., podczas przeglądu dokumentacji konkursowej przez przedstawiciela Szpitala stwierdzono, że w dokumencie zawierającym szczegółową punktację poszczególnych oferentów dokonano licznych zamazań i skreśleń "czarnym markerem", co uniemożliwiło pełne zapoznanie się z oceną ofert oraz kontrolę prawidłowości działań komisji. W ocenie Szpitala, powyższe uchybienia stanowią istotne naruszenie zasad określonych w art. 134 ustawy o świadczeniach oraz przepisów wykonawczych, które zobowiązują Narodowy Fundusz Zdrowia do prowadzenia postępowania konkursowego w sposób przejrzysty, obiektywny oraz zapewniający równe traktowanie wszystkich oferentów, a także umożliwiający zachowanie uczciwej konkurencji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej także jako: "p.p.s.a."). Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie. W przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a.). Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie Skarżący wniósł odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: Pomoc doraźna i transport sanitarny od 2009 r., w zakresie: Świadczenia udzielane przez zespół transportu medycznego, na okres od [...] lipca 2025 r. do [...] czerwca 2030. Skarżący naruszenie zasad postępowania konkursowego wywodzi z działania na niekorzyść Szpitala poprzez odejmowanie punktów ankietowych w zakresie kryterium oceny "jakość", "dostępność", a także z nierównego traktowania oferentów, nieprawidłowego przekazywania i podpisywania dokumentów przez przewodniczącego komisji konkursowej oraz braku możliwości dokładnego zapoznania się z dokumentem wskazującym szczegółową punktację poszczególnych ofert – ranking końcowy w związku z ujawnieniem w kilku rubrykach "skreślenia" czarnym markerem.
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146 ze zm.; dalej także jako: "ustawa o świadczeniach", "u.ś.z."). W dziale VI u.ś.z. określono procedurę zawierania umów w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. W myśl art. 147 ustawy o świadczeniach, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Z kolei porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według kryteriów wyboru ofert: 1) jakości, 2) kompleksowości, 3) dostępności, 4) ciągłości, 5) ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej (art. 148 ust. 1 u.ś.z.).
Stosownie do art. 152 ust. 1 oraz art. 154 ust. 1 u.ś.z. odwołanie do Prezesa Funduszu przysługuje świadczeniodawcy, którego interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W związku z tym odwołanie podlega uwzględnieniu, gdy stwierdzony zostanie uszczerbek w interesie prawnym świadczeniodawcy będący wynikiem naruszenia zasad takiego postępowania. Organ rozpoznający odwołanie bada, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję konkursową zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego, przy czym dla uwzględnienia odwołania obie te przesłanki muszą wystąpić łącznie.
Analiza powyższych regulacji prowadzi do wniosku, że zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego świadczeniodawcy, powstałego w wyniku naruszenia zasad postępowania. Wniesienie odwołania jest uwarunkowane istnieniem po stronie świadczeniodawcy (uczestnika postępowania konkursowego) interesu prawnego, ocenianego przez pryzmat konkretnego postępowania oraz możliwości zawarcia w jego wyniku umowy i wystąpienia w tak rozumianym interesie prawnym uszczerbku na skutek nieprawidłowości przebiegu postępowania. Będzie to miało miejsce wówczas, gdy wnoszący odwołanie został pozbawiony możliwości zawarcia umowy w wyniku naruszenia zasad przez podmiot prowadzący postępowanie.
Zadaniem organów NFZ prowadzących postępowanie na skutek wniesionego odwołania jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami prawa, w tym z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców.
W rozpoznawanej sprawie interes prawny Skarżącego uzasadnia fakt, że ostatecznie w rankingu podmiotów biorących udział w konkursie zajął miejsce, które nie uprawniało go do podpisania umowy o świadczenie usług. W tej sytuacji należało uznać, że w sprawie została spełniona przesłanka określona w art. 154 ust. 1 w zw. z art. 152 ust. 1 u.ś.z.
Wystąpienie drugiej z przesłanek, tj. naruszenie zasad postępowania konkursowego, jest zaś - w ocenie Sądu - na obecnym etapie niezweryfikowane i uchyla się ocenie sądowoadministracyjnej.
Postępowanie konkursowe prowadzone przez Prezesa Funduszu ma charakter administracyjny bowiem po rozpoznaniu odwołania organ ten wydaje decyzję administracyjną (art. 154 ust. 3 u.ś.z.). Rozpatrując przewidziane ustawą środki odwoławcze Prezes Funduszu jest zatem zobligowany stosować reguły postępowania określone w k.p.a., co obejmuje respektowanie wszystkich naczelnych zasad procedury administracyjnej tj. zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), poprzez podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zasady dysponowania zakresem postępowania dowodowego przez organ orzekający (art. 77 § 1 k.p.a.), odczytywanej jako obowiązek organu wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a także zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), sprowadzającej się do dokonania oceny zgromadzonego materiału dowodowego w kontekście całokształtu stanu faktycznego sprawy. Omówienie i podsumowanie przeprowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego (dowodowego) musi ponadto znaleźć wyraz w uzasadnieniu wydanej decyzji, które powinno spełniać wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., tj. zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Poza tym, obowiązek prawidłowego sporządzenia uzasadnienia wiąże się również z zasadą przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a., której realizacja polega m.in. na zapoznaniu stron postępowania z argumentacją i przesłankami podejmowanych decyzji, by mogły zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, jakimi kierował się organ załatwiając sprawę. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. Na gruncie procedury administracyjnej nie ulega wątpliwości, że realizacja powyższych zasad w toku prowadzonego postępowania administracyjnego jest nieodzownym warunkiem dla dokonania przez organ trafnej oceny istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i w rezultacie prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.
Organ powinien więc realizować omówione wyżej obowiązki procesowe przy rozpatrywaniu sprawy mając również na uwadze, czy w rozpatrywanym postępowaniu nie doszło do naruszenia reguł określonych w samej ustawie. Jak bowiem już powyżej wskazano, postępowanie w trybie konkursu ofert powinno być przeprowadzone w taki sposób, aby nie dochodziło do naruszenia zasady uczciwej konkurencji oraz równego traktowania świadczeniodawców (art. 134 u.ś.z.). Zasadą prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest też zasada jawności, wynikająca z art. 147 u.ś.z., zgodnie z którym kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania.
Mając na uwadze wszystkie omówione powyżej zasady postępowania, kontrolując wynik postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, Prezes Funduszu nie mógł ograniczyć się wyłącznie do przedstawienia zasad punktacji (oceny) i porównania liczby punktów uzyskanych przez oferentów na poszczególnych płaszczyznach oceny. Skoro zadaniem organu jest skontrolowanie zgodności rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, to organ musi nie tylko porównać końcowe sumy punktów oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców, ale również skonfrontować te oceny z samymi ofertami i uzasadnić oceny oferty wygrywającej oraz oceny skarżącego oferenta. Zasadę równego traktowania wszystkich świadczeniodawców narusza bowiem także dokonanie prawidłowej oceny oferty odwołującego się w sytuacji, gdy jednocześnie bezpodstawnie została zawyżona ocena któregokolwiek z jego konkurentów, uplasowanego wyżej w rankingu. Organ ma bowiem obowiązek swoją ocenę zindywidualizować i wyjaśnić, dlaczego w tym konkretnym przypadku poszczególni oferenci zostali ocenieni przyznaniem takiej, a nie innej liczby punktów. Tylko wtedy organ może skutecznie uwolnić się od zarzutu nierównego traktowania w zakresie oceny oferty odwołującego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1293/15). W wyroku z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 121/12 Naczelny Sąd Administracyjny jasno stwierdził, że rola organów kontrolnych – i w konsekwencji sądów administracyjnych - nie może sprowadzać się do badania polegającego tylko na odpowiedzi na pytanie, czy ocena wyrażająca się przyznaniem np. 100 punktów jest rzeczywiście wyższa od oceny 75 punktów i dlatego wytypowanie do zawarcia umowy świadczeniodawcy, który uzyskał 100 punktów, jest zgodne z określonymi ustawą zasadami przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy. Powyższe poglądy Sąd rozpoznający sprawę w pełni podziela.
W świetle przedstawionych dotychczas rozważań, należało zatem stwierdzić, że Prezes Funduszu, rozpatrując w niniejszej sprawie odwołanie nie wywiązał się z powyższych obowiązków.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ ograniczył się zasadniczo do opisu konkursu ze wskazaniem podstaw prawnych, terminów składania ofert, wyłonienia komisji konkursowej, wskazania kto złożył oferty i jaką punktację każdy oferent otrzymał. W decyzji znajduje się również wyjaśnienie, że ocena oferty jest generowana przez system informatyczny wspomagający prace komisji. Następnie organ wskazał na wniesienie odwołania przez Skarżącego, przytoczył treść stanowiska Szpitala oraz odpowiedź na jego zarzuty. Końcowo organ stwierdził, że komisja konkursowa nie naruszyła zasad równego traktowania w wyborze ofert w przedmiotowym postępowaniu. Nie zostało jednak wyjaśnione, na jakiej podstawie (przy uwzględnieniu jakich okoliczności) poszczególnym oferentom przyporządkowano daną ilość punktów w ramach konkretnych kryteriów (wymienionych w art. 148 u.ś.z.: jakość, kompleksowość, dostępność, ciągłość oraz cena). Organ nie uargumentował w tym zakresie, w jaki sposób zostały wyliczone przyznane punkty zwycięzcy za poszczególne kryteria, ani dlaczego Skarżący otrzymał mniej punktów niż pozostali oferenci wyprzedzający go w rankingu. W treści decyzji brak jest odniesienia do zarzutu dokonania "skreślenia" czarnym markerem w dokumentacji konkursowej, co zdaniem Szpitala wpłynęło na brak możliwości dokładnego zapoznania się z dokumentem.
Powyżej wskazanych braków nie uzasadnia wzmianka w zaskarżonej decyzji, że w części niejawnej komisja konkursowa przeprowadziła wizytacje u pięciu oferentów biorących udział w postępowaniu. Wizytacje zostały przeprowadzone w miejscach stacjonowania zespołów, które nie były przedmiotem dotychczasowych umów, aby porównać dane zawarte w ofertach, dotyczące miejsc udzielania świadczeń i zasobów sprzętowych ze stanem faktycznym, co zostało odnotowane w załącznikach do protokołów z weryfikacji. Zgodnie z art. 142 ust. 1 u.ś.z. konkurs składa się z części jawnej i niejawnej. W ramach części niejawnej pozostawione zostało uznaniu organu przeprowadzenie czynności wymienionych w art. 142 ust. 5 u.ś.z. ("komisja może"), tj. dokonania prostego wyboru najkorzystniejszej oferty lub niewybrania wcale (art. 142 ust. 5 pkt 1 i 2). Zastosowanie powyższego trybu nie ma w ocenie Sądu jednak wpływu na obowiązek uzasadnienia wyboru najkorzystniejszej oferty. Tymczasem organ w zaskarżonej decyzji wskazał jedynie, że komisja konkursowa sporządziła ranking końcowy przy wsparciu systemu informatycznego, w którym oferty zostają uszeregowane według punktacji malejącej. Źródłem danych dla systemu były przekazane przez oferentów formularze ofertowe i ankiety. Zdaniem Sądu, skoro komisja wybrała ofertę w oparciu o ustalenia dokonane w części niejawnej, to tym bardziej w samym rozstrzygnięciu postępowania konkursowego organ winien wyjaśnić, jakie czynniki zaważyły na przyznaniu każdemu z oferentów w poszczególnych kryteriach takiej, a nie innej liczby punktów.
Na marginesie wskazać przy tym należy, że akta administracyjne załączone do odpowiedzi na skargę nie zawierają formularzy ofertowych ani ankiet. Nie poddaje się w związku z tym kontroli tut. Sądu stanowisko organu zawarte w zaskarżonej decyzji, iż "W przypadku odwołującego się Oferenta załączony do oferty certyfikat ISO 9001 jak wynika z jego treści swoim zakresem obejmuje transport sanitarny, a nie transport medyczny, który jest przedmiotem postępowania." Brak w aktach administracyjnych sprawy ww. certyfikatu załączonego do oferty Szpitala uniemożliwia tut. Sądu ocenę stanowiska organu, iż dokument ten nie potwierdza cech oferty Skarżącego, które są przez Szpital deklarowane. Podobnie brak ankiet oraz brak rankingu końcowego zawierającego opisywane w odwołaniu i w skardze "skreślenia" czarnym markerem na tym dokumencie uniemożliwia tut. Sądowi zajęcie stanowiska w przedmiocie zarzutów Szpitala w tym zakresie.
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wskazuje na to, że organ nie dokonał wnikliwej analizy każdej z ofert i nie uzasadnił ani sposobu ocen, ani wyniku tych ocen. Nie skonfrontował oferty Skarżącego z wybranym w wyniku konkursu oferentem w celu potwierdzenia trafności i prawidłowości dokonanego przez komisję konkursową wyboru, przez co nie rozpoznał sprawy w pełnym zakresie, co narusza art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., a co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Dalszą konsekwencją stwierdzonego naruszenia jest to, że kontrola sądowa rozstrzygnięcia konkursu, tj. prawidłowości jego przeprowadzenia w kontekście zasad postępowania konkursowego wynikających z u.ś.z. byłaby w tej sytuacji iluzoryczna. Nie może ona bowiem polegać na prostej matematycznej weryfikacji sklasyfikowania oferentów pod względem ilości punktów (tak jak uczynił to organ).
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić zatem należy, że zasadny okazał się zarzut natury ogólnej, dotyczący braku dostatecznego wyjaśnienia podstaw przyznania takiej, a nie innej ilości punktów każdemu z oferentów. W tym zakresie zaskarżona decyzja (jej uzasadnienie) będzie podlegać uzupełnieniu. Konsekwencją powyższego jest to, że przedwczesnym byłoby odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi. Bez precyzyjnego wyjaśnienia poszczególnych sum punktowych przyznanych oferentom odnoszenie się poruszonych w skardze kwestii na tym etapie postępowania jest niezasadne.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Zalecenia co do dalszego postępowania organu wynikają z niniejszego uzasadnienia.
O zwrocie kosztów postępowania w postaci uiszczonego wpisu od skargi (200 zł), wynagrodzenia pełnomocnika Szpitala (480 zł) oraz opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym złożył organ w odpowiedzi na skargę (k. 16 akt sądowych) a Skarżący zawiadomiony o złożeniu tego wniosku (k. 37 akt sądowych) nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.
Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: https://orzeczenia.nsa.gov.pl
J. Ziołek M. Łent T. Wójcik