- nieprzeprowadzenie dowodów z zeznań D. G.,
- nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego do spraw inżynierii lądowej w zakresie inżynierii i budownictwa dróg, na okoliczność, czy inwestycje drogowe realizowane w momencie zakupu kruszywa od kontrahenta F.H.U. A. A. R. zostały faktycznie wykonane (wbudowane w drogi), z materiałów oraz w ilościach wskazanych w treści pisma z dnia [...] kwietnia 2021 r.,
- brak przywołania i uznanie za niewiarygodne części zeznań A. R., w których zgodnie ze skarżącym potwierdził on warunki współpracy stroną, moment zawiązania współpracy, sposób odbioru towaru itp.,
3. art. 122 w zw. z art. 123, art. 187 § 1 O.p. przez niesłuszne nieuzupełnienie materiału dowodowego o bezpośrednie dowody z zeznań świadków i posłużenie się zeznaniami złożonymi przez świadków w ramach innych postępowań podatkowych, podczas gdy takie powielenie już przeprowadzonych dowodów bez ich samodzielnego, bezpośredniego przeprowadzenia stoi w sprzeczności z obowiązkiem zebrania całego materiału dowodowego przez organ i w konsekwencji dokonanie niekorzystnych dla skarżącego ustaleń faktycznych, w oparciu o ustalenia dokonane przez inne organy, w sprawach które dotyczyły innych zdarzeń faktycznych, również i innych podmiotów, co w oczywisty sposób jest działaniem godzącym w podatnika i rzetelność postępowania podatkowego;
4. art. 167, art. 168 lit a, art. 178 lit a, art. 220 pkt 1 i art. 226 Dyrektywy Rady nr 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: dyrektywa 112) przez brak udowodnienia skarżącemu, że transakcje zawierane z kontrahentami mające stanowić podstawę prawa do odliczenia podatku, faktycznie nie miały miejsca oraz, że skarżący wiedział lub powinien był wiedzieć, że dalsi dostawcy tych podmiotów działali poza granicami prawa, nie wywiązując się ze swoich obowiązków względem organów podatkowych;
5. art. 193 § 1 O.p. przez nieprawidłowe uznanie, że przedłożone przez skarżącego ewidencje i rejestry są nierzetelne i nie dokumentują prawdziwych zdarzeń gospodarczych, podczas gdy stwierdzają zdarzenia prawdziwe;
6. art. 121 § 1 w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 § 4 O.p. przez wydanie zaskarżonej decyzji w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jako że rozstrzygnięcie organu podatkowego opiera się na z góry założonym celu, tj. udowodnieniu winy skarżącego, pomimo braku istnienia i zgromadzenia obiektywnych dowodów potwierdzających jego świadomy udział w zarzucanym procederze wyłudzenia VAT, a w szczególności:
a) rozstrzyganiu wszelkich wątpliwości na niekorzyść skarżącego, bez podejmowania działań niezbędnych do ich wyjaśnienia z rażącym naruszeniem zasady in dubio pro tributario,
b) pozbawienia prawa do odliczenia podatku naliczonego przez skarżącego ze spornych faktur, mimo braku udowodnienia przez organ pierwszej instancji, że skarżący wiedział lub mógł wiedzieć, iż transakcja mająca stanowić podstawę prawa do odliczenia podatku, mogła wiązać się z przestępstwem popełnionym przez wystawcę faktury lub inny podmiot działający na wcześniejszym etapie obrotu, co zarazem nie znajduje oparcia w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości;
7. art. 88 ust. 3a pkt 4 lit a w zw. z art. 86 ust 1 i 2 u.p.t.u. przez błędne jego zastosowanie i przyjęcie, że w badanym okresie wystawione przez skarżącego faktury VAT stwierdzały czynności, które nie zostały dokonane, w sytuacji, gdy dokumentowały one faktyczne zdarzenia gospodarcze i skarżący miał prawo do odliczenie podatku VAT;
8. art. 21 § 2 O.p. oraz art. 99 ust. 12 u.p.t.u. przez nie obalenie domniemania prawnego, że złożone przez skarżącego deklaracje podatkowe dokumentują prawdziwe zdarzenia gospodarcze, gdyż przedstawione dowody nie przesądzają o tym, że skarżącemu nie przysługiwało odliczenie podatku w sposób w nich wskazany;
9. art. 91 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (dalej: Konstytucja) przez błędną wykładnię polegającą na rozszerzającym traktowaniu wyjątków od zasady neutralności VAT, w szczególności z pominięciem treści prawa wspólnotowego oraz wydanych na jego podstawie orzeczeń TSUE, tj. uznanie, że faktury wystawione przez wskazanych w treści zaskarżonej decyzji kontrahentów nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na tych fakturach, z uwagi na domniemane nieprawidłowości wewnętrzne u tych kontrahentów, bądź po stronie dalszych kontrahentów dostawców, o których skarżący nie wiedział i nie mógł wiedzieć i których zaistnienia nie mógł podejrzewać.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, sąd oddala skargę (art. 151 p.p.s.a.).
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo.
Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ zasadnie, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u., odmówił skarżącemu, w rozliczeniu podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, październik, listopad oraz grudzień 2018 r, prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez FHU A. A. R..
W pierwszej kolejności należało rozpatrzyć najdalej idący zarzut dotyczący przedawnienia zobowiązania podatkowego za wymieniony okres.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, październik i listopad 2018 r. przedawniło się z dniem [...] grudnia 2023 r., o ile nie zaistniały okoliczności skutkujące zawieszeniem, bądź przerwaniem biegu terminu przedawnienia.
W myśl art. 70 § 6 pkt 1 O.p. bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Z tym przepisem związany jest art. 70c O.p., który stanowi, że organ podatkowy właściwy w sprawie zobowiązania podatkowego, z którego niewykonaniem wiąże się podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, zawiadamia podatnika o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w przypadku, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1, najpóźniej z upływem terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 i 1a, oraz o rozpoczęciu lub dalszym biegu terminu przedawnienia po upływie okresu zawieszenia.
Organ powołuje się w tej sprawie właśnie na instytucję zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z przyczyny określonej w art. 70 § 6 pkt 1 O.p. i tym uzasadnia możliwość merytorycznego orzekania w sprawie w dniu wydania zaskarżonej decyzji ([...] r.).
W tym względzie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że w aktach sprawy znajduje się skierowane do skarżącego zawiadomienie z dnia [...] sierpnia 2023 r. Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T., wydane na podstawie art. 70c O.p., że w dniu [...] lipca 2019 r. uległ zawieszeniu bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia 2017 r. do grudnia 2020 r. Zawiadomienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] sierpnia 2023 r., a skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2023 r.
W ocenie organu odwoławczego zawiadomienie z dnia [...] sierpnia 2023 r. było prawidłowe zarówno pod względem merytorycznym, jak i formalnym. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że organ był w posiadaniu wiedzy, iż postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r., sygn. akt [...] prokurator Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej w G. wszczął śledztwo, które obecnie nadzoruje, "w sprawie p-ko A. R. i J. Ł. podejrz. o przestępstwa z art. 62 § 2 k.k. i inne powiązane z działalnością szeregu podmiotów gospodarczych z branży budowlanej." W zaskarżonej decyzji stwierdzono też, że zarządzeniem prokuratora z dnia [...] marca 2024 r. zakresem śledztwa objęte zostały kolejne przestępstwa skarbowe co do dalszych podmiotów, w tym wobec D. B. za okres od stycznia 2018 r. do grudnia 2019 r.
Podkreślenia jednak wymaga, że z postanowienia o wszczęciu śledztwa z dnia [...] lipca 2019 r., sygn. akt [...] wynika wynika, iż zostało o wszczęte związku z materiałami przesłanymi przez Generalnego Inspektora Informacji Finansowej w sprawie m.in.:
1) podejmowania w okresie od [...] stycznia 2016 r. do [...] lipca 2019 r. w nieustalonym miejscu, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia środków pieniężnych, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku poprzez przyjmowanie na rachunki bankowe oraz i przekazywanie innym podmiotom środków płatniczych pochodzących z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, m.in. przy wykorzystaniu rachunku bankowego prowadzonego w [...] S.A. w K. na rzecz podmiotu FHU A. A. R. z/s w S. oraz rachunku bankowego prowadzonego w [...] S.A. w W. na rzecz [...] P. Ł. sp. komandytowa w W., tj. o przestępstwo z art. 299 § 1 i 5 k.k.,
2) nieujawnienia w okresie od stycznia 2018 r. do lipca 2019 r. w celu uchylenia się od opodatkowania przez FHU A. A. R. z/s w S. właściwemu organowi przedmiotu i podstawy opodatkowania odnośnie transakcji dokonanych m.in. z podmiotem [...] P. Ł. sp. komandytowa z/s w W. oraz PHU K. K. w L., tj. o przestępstwo z art. 54 § 1 k.k.s.
Zaakcentować należy, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego powoduje jedynie wszczęcie postępowania o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe związane bezpośrednio z danym zobowiązaniem podatkowym, czyli takie które odnosi się do wywiązywania się podatnika z obowiązków podatkowych (por. wyroki NSA: z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 772/13; z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1303/09). W orzecznictwie sądowym podkreśla się też, że zdarzenia procesowe zawieszające bieg terminu przedawnienia w oparciu o art. 70 § 6 pkt 1 O.p. winny dotyczyć podatnika, który ma zaległość podatkową w postaci niewykonania zobowiązania objętego instytucją przedawnienia. Nie można akceptować zaś sytuacji, w której wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie karnej albo w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, których podejrzenie popełnienia nie zasadza się na istnieniu bezpośredniego związku z niewykonaniem konkretnego zobowiązania podatkowego i nie odnosi się do strony podmiotowej tego zobowiązania, tj. konkretnego podatnika, miałoby być postrzegane jako okoliczność powodująca zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, które nie zostało wykonane (por. wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 1198/11; wyrok NSA z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I GSK 529/15).
Na konieczność ustalenia związku popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, objętego postanowieniem o wszczęciu postępowania w sprawie o takie przestępstwo lub wykroczenie, z niewykonaniem zobowiązania, którego dotyczy przedawnienie wskazuje także uchwała NSA z dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt I FPS 1/21. Stwierdzono w niej, że aby doszło do nierozpoczęcia lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie wystarczy w świetle obowiązującej regulacji wszczęcie postępowania o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe. Konieczne jest także istnienie związku pomiędzy podejrzeniem popełnienia takiego przestępstwa lub wykroczenia, a niewykonaniem tego zobowiązania, oraz zawiadomienie podatnika, spełniające warunki określone w art. 70c O.p. W szczególności niezbędne jest ustalenie, czy podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego wiąże się z niewykonaniem zobowiązania, co wymaga merytorycznej analizy działań podejmowanych zarówno na gruncie prawa karnego/karnego skarbowego, jak i prawa podatkowego.
W piśmiennictwie trafnie też wskazuje się, że z treści art. 70 § 6 pkt 1 O.p. wynika dość jasno określony moment, w którym należy dokonać oceny podatkowego skutku wszczęcia postępowania karnego skarbowego. Tym momentem jest dzień wszczęcia postępowania w sprawie. To w tym momencie następuje zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Nie możemy wybiegać w przyszłość i zastanawiać się, co będzie działo się dalej, kogo jeszcze postanowi ścigać organ prowadzący postępowanie karne, jakie czyny zauważy on w trakcie podejmowanych przez siebie czynności i jakie obejmie tym postępowanie. Organ podatkowy musi udowodnić, iż w momencie wszczęcia postępowania karnego istniało podejrzenie popełnienia przestępstwa, które wiązało się z niewykonaniem przez podatnika zobowiązania podatkowego, będącego przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego. To podejrzenie nie może powstać później niż w momencie wszczęcia postępowania karnego w sprawie. Jeżeli po wszczęciu postępowania dochodzi do wymiany korespondencji między prokuratorem a organem podatkowym dotyczącej tego zagadnienia, to jest to zdarzenie, do którego dochodzi w momencie późniejszym niż samo wszczęcie postępowania (por. B. Brzeziński, K. Lasiński-Sulecki, W. Morawski, Związek podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego z niewykonaniem zobowiązania podatkowego w rozumieniu art. 70 § 6 pkt 1 O.p. - skutki braku spójności powiązanych regulacji prawnych, Przegląd Podatkowy 2023, nr 8, str. 19-28).
Podkreślenia wymaga, że z postanowienia o wszczęciu śledztwa z dnia [...] lipca 2019 r. wydanego przez prokuratora nie wynika, żeby objęło ono swym zakresem skarżącego, jak i nieprawidłowości rozliczeniu przez niego podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, październik i listopad 2018 r. Śledztwo zostało wszczęte w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa polegającego na "praniu brudnych pieniędzy" stypizowanego w art. 299 § 1 i 5 k.k. przy wykorzystaniu rachunku bankowego należącego do FHU A. A. R. oraz uchylania się przez ten podmiot od opodatkowania, tj. o przestępstwo z art. 54 § 1 k.k.s. W postanowieniu tym nie wymienia się firmy skarżącego – PHU D. B.. Natomiast wśród tych innych podmiotów wymienionych w powyższym postanowieniu wskazuje się jedynie [...] P. Ł. sp. komandytową, PHU K. K. oraz S. sp. z o.o. Wszczęcie zatem postępowania karnego nie nastąpiło w związku podejrzeniem popełnienia przez skarżącego przestępstwa skarbowego, które wiąże się z niewykonaniem przez niego zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, październik i listopad 2018 r. Innymi słowy, na moment wszczęcia śledztwa nie można dopatrzeć się bezpośredniego związku pomiędzy podejrzeniem popełnienia przestępstwa skarbowego, którego dotyczy postępowanie karne, a niewykonaniem zobowiązania przez skarżącego w podatku od towarów i usług za wskazany okres.
Nie zmienia tego okoliczność, że na podstawie zarządzenia prokuratora z dnia [...] marca 2024 r., sygn. akt [...] uzupełniono zarządzenie z dnia [...] czerwca 2020 r. o powierzeniu Naczelnikowi W. Urzędu Celno-Skarbowego w O. przeprowadzenie śledztwa poprzez objęcie jego zakresem przestępstwa polegającego na podaniu nieprawdy w okresie od dnia [...] stycznia 2019 r. do dnia [...] lutego 2020 r. w K., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru w deklaracjach dla podatku od towarów i usług VAT-7 za okresy rozliczeniowe: grudzień 2018r., od stycznia do grudnia 2019r., składanych Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. przez D. B. poprzez posłużenie się przez osobę uprawnioną w imieniu ww. podmiotu nierzetelnymi fakturami, to jest nieodzwierciedlającymi rzeczywistych transakcji, wystawionymi dla D. B. przez podmioty I. sp. z o.o. oraz A. A. R. w S. , co skutkowało nieuprawnionym zawyżeniem podatku naliczonego obniżającego podatek należny za wskazany okres, doprowadzając do uszczuplenia w podatku od towarów i usług we wskazanym okresie w kwocie co najmniej [...] zł, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 56 § 1 k.k.s. w zb. z art. 62 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s.
Zarządzeniem skarżący został objęty śledztwem dopiero z dniem [...] marca 2024 r., jednakże, po pierwsze - nastąpiło to już po upływie terminu przedawnienia (31 grudnia 2023 r.), a po drugie – zakresem postępowania karnego objęto nieprawidłowości w podatku od towaru i usług za grudzień 2018 r. i okres od stycznia do grudnia 2019 r., nadal więc śledztwo nie wiązało się z niewykonaniem przez skarżącego (przedawnionego) zobowiązania podatkowego, będącego przedmiotem toczącego się w niniejszej sprawie postępowania podatkowego (lipiec, sierpień, października i listopad 2018 r.).
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że dopiero postanowieniem prokuratora z dnia [...] maja 2024 r., sygn. akt [...] o zmianie zarządzenia z dnia [...] marca 2024 r. śledztwem objęto niewykonanie przez D. B. zobowiązań w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2018 r. i od stycznia do grudnia 2019 r.
Jak wskazano w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt P 30/11 zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest instytucją nadzwyczajną, stanowiącą wyjątek od zasady, że każde zobowiązanie podatkowe przedawnia się po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Wyjątkowość tej instytucji wynika z tego, że organy podatkowe w pierwszej kolejności powinny dążyć do wyegzekwowania zobowiązania podatkowego przed upływem terminu jego przedawnienia. Jedynie szczególne okoliczności mogą uzasadniać podejmowanie działań kontrolnych tuż przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego i ich kontynuowanie po tym terminie. Art. 70 § 6 pkt 1 O.p. za taką szczególną okoliczność uznaje wszczęcie przed upływem okresu przedawnienia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.
W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wiąże zawieszenie biegu terminu przedawnienia z postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. wydanym przez prokuratora, jednakże z postanowienia tego nie wynika – jak to już wyjaśniono - aby było ono powiązane podmiotowo oraz przedmiotowo z osobą skarżącego. Organ nie wykazał, aby w odniesieniu do skarżącego istniało w dniu wszczęcia śledztwa podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego. Rozszerzenie zakresu postępowania karnego na mocy postanowienia prokuratora z dnia [...] maja 2024 r. nie oznacza, że nastąpił skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia (i to z mocą wsteczną). P. z dnia [...] sierpnia 2023 r. organ nie powiadomił zatem skarżącego skutecznie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia z dniem [...] lipca 2019 r.
W konsekwencji, z podanych przyczyn, zaskarżona decyzja narusza art. 70 § 6 pkt 1 i art. 70 § 1 O.p. Z uwagi na stwierdzone uchybienie, bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze. Dotyczy to również rozliczenia grudnia 2018 r., gdyż wprawdzie takie rozliczenie było możliwe (termin przedawnienia, o jakim mowa w art. 70 § 1 O.p. upływał przed wydaniem kontrolowanej decyzji), niemniej zaważyła w tym przypadku specyfika VAT, kiedy to dla rozliczenia danego miesiąca mogą mieć znaczenie rozliczenia poprzedniego okresu. Uchylenie dokonanego przez organ i ujętego w jednym akcie rozliczenia (decyzji) organu miesięcy poprzedzających grudzień 2018 r. powoduje powrót rozliczenia dokonanego przez podatnika za ten okres. To implikuje potrzebę kontroli rozliczenia podatnika na nowo. W sprawie rozliczenia zobowiązania podatkowego VAT za grudzień 2018 r. Rozliczenie takie wykracza poza kompetencje WSA. Sąd ten bowiem jedynie kontroluje wydaną decyzję (art. 3 § 1 p.p.s.a.).
Ponownie rozpatrując sprawę organ będzie miał na względzie wywody Sądu zawarte w tym wyroku. Organ może ustalić, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania skarżącego uległ przerwaniu, lub zawieszeniu z jakichś innych przyczyn, niż wszczęcie postępowania karnego na podstawie postanowienia z dnia [...] lipca 2019 r.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną. O kosztach sądowych postanowiono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis od skargi, wynagrodzenie pełnomocnika oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa.