Uzasadnienie
Decyzją z 30 stycznia 2024 r., nr FRG.3127.300139.1.2024, Burmistrz Moniek ustalił M. K. (dalej jako: "skarżący"), E. W. oraz B. W. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r. (I-XII) za nieruchomość położoną w gm. P., powiat m., obszar wiejski (P.). Łącznym zobowiązaniem pieniężnym objęto 0,1761 ha użytków rolnych, 52 m2 budynków mieszkalnych i 68 m2 budynków pozostałych.
Decyzją z 21 czerwca 2024 r., nr FRG.3127.300139.2.2024, zmieniono ww. decyzję w ten sposób, że łączne zobowiązanie pieniężne ustalono za okres I-VI 2024 r. (zamiast wcześniej ustalonego okresu I-XII 2024 r.).
Od ww. decyzji skarżący złożył odwołanie, żądając "przywrócenia do obiegu prawnego decyzji nr: FRG.3127.300139.1.2024 z dnia 30 stycznia 2024r.".
Postanowieniem z 14 października 2024 r., nr 405.498/D-l/XX/24, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wymienionego wyżej ostatecznego nakazu płatniczego wydanego 30 stycznia 2024 r.
Decyzją z 21 listopada 2024 r., nr 405.498/D-1/XX/24, SKO unieważniło powyższy nakaz płatniczy. Zdaniem Kolegium nakaz płatniczy rażąco naruszał prawo, jako że ustalał zobowiązanie podatkowe skarżącemu jako osobie, która nie mogła być uznana za podatnika ani podatku rolnego, ani podatku od nieruchomości.
Od ww. decyzji skarżący złożył odwołanie. Strona stwierdziła, że w dniu wystawienia nakazu płatniczego pozostałe dwie osoby figurujące na tym nakazie (E. W. i B. W.) już nie żyły. Wskazała także, że notarialny akt poświadczenia dziedziczenia (wskazujący E. K. jako jedynego spadkobiercę po E. W.) jest obarczony wada prawną - poświadcza nieprawdę.
Decyzją z 31 stycznia 2025 r., nr 405.532/D-12/XXIV/24, SKO utrzymało w mocy decyzję z 21 listopada 2024 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, że nakaz płatniczy z 30 stycznia 2024 r. rażąco naruszył prawo. Kolegium podniosło, że od chwili śmierci nie można już nikogo traktować jako osoby fizycznej, a przez to jako podatnika. Z powyższego powodu uznanie osób nieżyjących (E. W. i B. W.) za osoby fizyczne będące właścicielami (współwłaścicielami) opodatkowanej nieruchomości i - w konsekwencji - za strony postępowania w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r. należało uznać za rażąco naruszające art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 70, dalej jako: "u.p.o.l.") oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1176, dale jako: "u.p.r."). Jako że na osoby te wystawiono nakaz płatniczy z 30 stycznia 2024 r., już z tego powodu nakaz ten należało unieważnić. Ponadto, jak zauważyło SKO, o konieczności unieważnienia nakazu płatniczego przesądził też fakt, że nakaz ten został skierowany do osoby niebędące stroną postępowania. Skarżący co prawda posiadał bowiem przymiot osoby fizycznej, jednak nie spełniał innego warunku uznania go za podatnika i za stronę postępowania podatkowego – nie był właścicielem lub samoistnym posiadaczem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości albo posiadaczem zależnym nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Dzierżawca nigdy bowiem nie jest samoistnym posiadaczem (jest posiadaczem zależnym). Skierowany do skarżącego nakaz płatniczy obarczony był więc wadą wskazaną w art. 247 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 poz. 111, dalej jako: "o.p.").