Wyrok WSA z dnia 01 października 2025, sygn. I SA/Bk 176/25

W dalszej kolejności organ odwoławczy podniósł, że z rozliczenia dotacji przedłożonego przez Fundację wynika, że odwołująca się otrzymała dotację w wysokości 77 040,16 zł i zadeklarowała, że wykorzystana została kwota 55.337,86 zł, zaś różnica pomiędzy kwotą otrzymanej dotacji a kwotą wykorzystanej dotacji wynosi 21.702,30 zł. Natomiast organ I instancji ustalił, że Fundacja wykorzystała kwotę w wysokości 53 655,46 zł. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji w okresie od 14 września 2022 r. do 25 stycznia 2023 r. ustalono, że łączna kwota dotacji niewykorzystanej w 2020 roku wynosi 23.384,70 zł. Kwota ta nie pokrywa się z wartością zadeklarowaną przez Fundację w rocznym rozliczeniu (tj. kwotą 21.702,30 zł). Z treści protokołu z kontroli wynika, że Fundacja w złożonym rozliczeniu dotacji pod pozycją 6 wykazała jako wydatek listę płac nr [...] z 28 lutego 2020 r., sfinansowany z dotacji w kwocie 2.103,00 zł. Jednak z przedstawionych dokumentów źródłowych w postaci ..Podsumowania dla listy płac [...]" dotyczącej pracowników O. P. i O. B., a w szczególności widniejącej tam pieczęci wynika, że wydatek ten został sfinansowany z dotacji w wysokości 420.60 zł. Różnica pomiędzy wykazaną w rocznym rozliczeniu dotacji kwotą wydatku sfinansowanego z dotacji, a kwotą wynikającą z dokumentów źródłowych, wynosi 1 682,40 zł i stanowi kwotę dotacji niewykorzystanej.

W ocenie Kolegium materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy jest wystarczający do określenia wysokości dotacji udzielonej w 2020 roku przypadającej do zwrotu.

Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem skarżąca złożyła skargę do sądu, zarzucając naruszenie:

1. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 156 § 1 pkt 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: "k.p.a." ) w zw. z art. 16 k.p.a. poprzez nieprawidłowe uznanie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi negatywna przesłanka umożliwiająca procedowanie sprawy w postaci powagi rzeczy osądzonej w sytuacji, w której SKO w Suwałkach decyzją z 18 listopada 2022 r. w sprawie o nr: KO.501/21/22 umorzyło w całości postępowania administracyjnego o zwrot niewykorzystanej dotacji oświatowej za 2020 r.

2. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędnie powielenie przez SKO w Suwałkach ustaleń poczynionych przez organ I instancji, w tym bezkrytyczne zaakceptowanie braku przeprowadzenia należytego postępowania kontrolnego i dowodowego w sprawie (w tym zaniechanie przesłuchania strony) oraz naruszenie prawa strony do wypowiedzenia się w sprawie, a także zaniechanie dokonania dostatecznego i wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, co w konsekwencji doprowadziło do przedwczesnego i niezasadnego przyjęcia, iż dotacja oświatowa nie została wykorzystana przez skarżącą, a zatem naruszenia art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. oraz art. 35 ust. 1 ustawy o systemie oświaty.

W uzasadnieniu skargi skarżąca odniosła się w szerszym zakresie do powyżej wymienionych zarzutów. Podniosła m.in., że w zakresie dotacji oświatowej odnoszącej się do 2020 r. toczyło się już postępowanie administracyjne, które zostało zakończone ostateczną decyzją SKO z dnia 18 listopada 2022 r. nr KO.501/21/22, uchylającej w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia 12 sierpnia 2022 r. nr 0.4431.41.19.2020 i umarzającej postępowanie w całości. W ocenie pełnomocnik błędy proceduralne poczynione przez organ I instancji w pierwotnej decyzji nie mogą rodzić aktualnie negatywnych konsekwencji dla strony i stanowić podstawy do wszczynania nowego postępowania administracyjnego. Zdaniem autora skargi przedmiot postępowania administracyjnego jest jeden, jest nim obowiązek zwrotu dotacji wypłaconej w dotowanym roku. W poprzednio toczącym się postępowaniu administracyjnym (ostatecznie zakończonym), jak i postępowaniu wszczętym w 2023 r., stroną postępowania jest Fundacja - organ prowadzący Policealna Szkołę "[...]", zatem zachodzi tożsamość podmiotowa. O tożsamości przedmiotowej świadczy natomiast fakt, że obie sprawy odnosiły się do dotacji oświatowej udzielonej w roku 2020 na rzecz Policealnej Szkoły "[...]" w Suwałkach i kwestii niewykorzystania tej dotacji w terminie. Pełnomocnik Fundacji podkreśliła, że postępowanie administracyjne prowadzone w tym samym zakresie co umorzone już postępowanie jest niedopuszczalne. Następnie skarżąca podniosła, że treść decyzji organu I instancji nie spełnia wymogów powszechnie obowiązujących przepisów. Brak jest przedstawienia dowodów, na podstawie których orzekał organ I instancji, ponadto na podstawie uzasadnienia decyzji nie można jednoznacznie określić skąd organ określił wysokość dotacji podlegającej zwrotowi, bowiem określenie "nierozliczona kwota dotacji" nie figuruje w aktach prawa normatywnego. Z tego względu nie jest możliwe odczytanie, co organ miał na myśli wskazując na "dotacje nierozliczoną", czy jest to dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, czy może niewykorzystana do końca roku budżetowego. Stąd skarżąca nie jest pewna, jakie przepisy należy zastosować do stwierdzonych przez organ uchybień. Dodatkowo, zdaniem skarżącej, uzasadnienie decyzji organu I instancji jest sporządzone w sposób lakoniczny, nie zawiera wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz brak jest ich analizy. Decyzja nie zawiera również uzasadnienia prawnego. Wobec tego, pełnomocnik Fundacji zarzuciła, iż organ II instancji powinien był taką decyzję uchylić. Skarżąca zwróciła również uwagę, że w toku postępowania administracyjnego przed organem I instancji naruszono prawo do obrony strony, bowiem pismo organu z 16 września 2024 r. o przysługującym prawie brania czynnego udziału w postępowaniu oraz możliwości wypowiedzenia się w sprawie nie zostało skierowane do pełnomocnika strony, co dostrzegło Kolegium, jednak błędnie to zaaprobowało i dowolnie przyjęło, że nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Kończąc, pełnomocnik Fundacji podkreśliła, że w postępowaniu administracyjnym to organ administracji publicznej powinien z własnej inicjatywy zgromadzić w aktach sprawy dowody niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy.

Mając powyższe zarzuty na względzie strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji

i umorzenie postępowania oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania według norm przypisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko

w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.

Przede wszystkim odnieść się należy do zarzutu jakim jest naruszenie przez organ powagi rzeczy osądzonej. Stwierdzić należy, iż w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym sprawy nie można mówić o jej naruszeniu. Prezydent Miasta pismem z dnia 3 lutego 2022 r. zawiadomił Fundację o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu niewykorzystanej dotacji oświatowej za 2020 rok, następnie wydał w dniu 12 sierpnia 2022 r. decyzję nr 0.4431.41.19.2020, mocą której nakazał Fundacji zwrot niewykorzystanej dotacji oświatowej za 2020 rok w kwocie 21 702,30 zł wraz z odsetkami (pkt 1 sentencji) oraz określił sposób jej zwrotu (pkt 2 sentencji). SKO w Suwałkach decyzją z dnia 18 listopada 2022 r. nr KO.501/20/22 uchyliło w całości wspomnianą decyzję Prezydenta z dnia 12 sierpnia 2022 r. i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości. Postępowanie w tej sprawie prowadzone było w innym przedmiocie, tj. nakazania Fundacji zwrotu niewykorzystanej dotacji oświatowej za 2020 rok. którego wszczęcie jednak okazało się nieuprawnione, gdyż żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości nakazania zwrotu niewykorzystanej dotacji oświatowej w formie wydania władczego aktu administracyjnego - decyzji administracyjnej. Zgodzić się należy ze skarżącą, iż w obu sprawach istnieje tożsamość podmiotowa, gdyż obie sprawy prowadzone były w stosunku do Fundacji [...] z/s w B., prowadzącej Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych "[...] w S., jednakże ostateczna decyzja Kolegium z dnia 18 listopada 2022 r., jak wspominano, dotyczyła sprawy wszczętej w przedmiocie nakazania zwrotu niewykorzystanej dotacji oświatowej za 2020 rok, zaś niniejsza sprawa została wszczęta w przedmiocie określenia Fundacji wysokości przypadającej do zwrotu dotacji niewykorzystanej w terminie przez organ prowadzący za rok 2020. Nie zachodzi w tym wypadku tożsamość przedmiotowa, szczególnie gdy mamy do czynienia z błędnym określeniem przez organ przedmiotu czynności. To błędne określenie przedmiotu (błędne wszczęcie postępowania) wyklucza możliwość powoływania się przez Skarżącą na powagę rzeczy osądzonej. Nieuzasadniony jest zatem zarzut naruszenia art. 156 § 1 w zw. Z art. 16 k.p.a. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy był wystarczający do określenia wysokości dotacji udzielonej w 2020 roku przypadającej do zwrotu. Rozstrzygnięcie organu I instancji, jak i organu odwoławczego ma więc swoje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. W niniejszej sprawie nie było potrzeby przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, bowiem fakt niewykorzystania w całości do końca roku otrzymanej dotacji wynika wprost z deklaracji Fundacji zawartej w rozliczeniu rocznym, którą przedłożyła organowi sama

Fundacja. Skarżąca na żadnym etapie nie kwestionowała, tj. nie dokonywała korekty tegoż rozliczenia. Kwota przypadającej do zwrotu niewykorzystanej dotacji została ustalona na podstawie wspominanej deklaracji oraz w oparciu o analizę dokumentów księgowych przedstawionych przez Fundację podczas kontroli przeprowadzanej przez organ dotujący, stanowiących załącznik do protokołu z kontroli. W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż Fundacja nie kwestionowała nieprawidłowości stwierdzonej podczas kontroli, dotyczącej wskazania w rozliczeniu dotacji pod pozycją 6 wydatku w kwocie wyższej, niż wynika to z dokumentów księgowych Fundacji. Przypomnieć również należy, że w niniejszej sprawie badaniu nie podlega zagadnienie celu na jaki została wykorzystana dotacja, bowiem sprawa niniejsza nie dotyczy zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, tylko zwrotu dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego. Ile dany podmiot otrzymał w roku budżetowym dotacji oraz jaką jej kwotę wydatkował przedstawia w rocznym rozliczeniu dotacji. Podmiot, który "nie zdążył" wydatkować otrzymanych środków, zobowiązany jest je zwrócić organowi dotującemu, bez wezwania organu. Pełnomocnik Fundacji w treści skargi podniosła ponownie zarzut (tożsamy zawiera odwołanie) odnośnie do sposobu sporządzenia uzasadnienia decyzji przez organ ł instancji z dnia 30 października 2024 r. oraz stwierdziła, iż organ I instancji pozbawił pełnomocnika Fundacji czynnego udziału w postępowaniu, co też dostrzegło Kolegium w toku postępowania odwoławczego i wypowiedziało się w tym zakresie w uzasadnieniu skarżonej decyzji z czym Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni się zgadza. Z tych względów niezasadny jest zarzut naruszenia art. 7, art. 77 k.p.a. w zw. Z art. 10 § 1 i art. 107 k.p.a.

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.