W oparciu o powyższe zarzuty autor skargi wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji i umorzenie postępowania w całości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Istota sporu sprowadza się do oceny określenia Spółce wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z zastosowaniem stawki podwyższonej, ze względu na niedopełnienie obowiązku selektywnego zbierania odpadów.
Podstawę prawną działań organów w postępowaniu zakończonym ww. decyzją stanowiły art. 6ka ust. 3 w zw. z art. 6k ust. 3 u.c.p.g. oraz w zw. z § 1 ust. 1 pkt 4 uchwały Rady Miasta Białystok Nr XVIII/290/19 i uchwały Rady Miasta Białystok Nr XX111/317/16.
W myśl art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Po myśli ust. 2, wójt, burmistrz lub prezydent miasta na podstawie powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Zgodnie z kolei z art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3.
Natomiast stosownie do treści art. 6k ust. 3 u.c.p.g. rada gminy określi stawki opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli właściciel nieruchomości nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, wysokości nie niższej niż dwukrotna wysokość i nie wyższej niż czterokrotna wysokość stawki ustalonej przez radę gminy odpowiednio na podstawie ust. 1 albo w art. 6j ust. 3b.
Co istotne, ustawodawca nie przewidział wyjątków w zakresie incydentalnego zaniechania obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, poprzez odstąpienie od zastosowania podwyższonej z tego tytułu opłaty. Wykładnia językowa przywołanych wyżej przepisów pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż wykazanie choćby jednego przypadku nieprzestrzegania przyjętej zasady segregacji odpadów pociąga za sobą obowiązek nałożenia na podmiot zainteresowany opłaty w stawce właściwej dla nieselektywnego zbierania odpadów (por. wyrok NSA z 4 lipca 2024 r., III FSK 1168/23 i przywołane tam orzecznictwo; powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na internetowej stronie bazy orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dowodem na potwierdzenie niedopełniania obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych stanowi w niniejszej sprawie protokół potwierdzenia niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, sporządzony 18 lutego 2026 r. na nieruchomości przy ul. [...] w B. Z protokołu wynika, że wymienieni w nim pracownicy M. Sp. z o.o. B. potwierdzili niedopełnienie obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, tj. "w pojemniku na odpady niesegregowane (zmieszane) znajdowały się odpady innych frakcji, przede wszystkim odpady frakcji papier i tworzywa sztuczne". Ustalenia protokołu potwierdzają sporządzone fotografie. Z protokołu wynika, że odpady zostały przyjęte jako odpady niesegregowane (zmieszane), o powyższym poinformowano właściciela nieruchomości.
Stanowisko Spółki, jakoby przy sporządzaniu materiału zdjęciowego każdorazowo należałoby ustawiać pojemniki tak, by był widoczny adres, pod którym dokonywany jest odbiór odpadów, czy wykonywać fotografie, z których jednocześnie wynika zawartość pojemnika i jego położenie, nie może się ostać. Doświadczenie życiowe pozwala na przyjęcie założenia, że niejednokrotnie pojemniki ustawiane są z dala od miejsca, gdzie uwidoczniony jest adres, a wykonywanie fotografii zgodnych z sugestiami strony jest fizycznie niewykonalne. Z tego też względu prócz dokumentacji zdjęciowej równoważnym dowodem w sprawie pozostaje protokół.
Trafnie wywiodło Kolegium, że przedstawione zdjęcia jednoznacznie dowodzą mieszania poszczególnych frakcji opadów ze sobą oraz tego, że w pojemniku na odpady zmieszane znajdowały się tworzywa sztuczne oraz papier.
W skardze podnosi się, że Spółka w zakresie gospodarowania odpadami stosuje powszechnie obowiązujące przepisy prawa, ogólnopolskie oraz lokalne wytyczne w zakresie gospodarowania odpadami i dokłada wszelkich starań, by segregacja była prowadzona właściwie, dbając przy tym o powszechne standardy ekologiczne. Odpady znajdujące się w pojemniku na niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne, uwidocznione na dołączonych w poczet materiału dowodowego zdjęciach, zostały, zdaniem strony, umieszczone tam prawidłowo i stanowią resztki po segregacji, które nie nadają się do odzysku. Skarżąca powołała się w tym względzie na informacje umieszczone na stronie Urzędu Miasta w Białymstoku, w zakładce "Segreguję odpady", do których rzekomo się zastosowała. Jej zdaniem organ pierwszej instancji w żaden sposób nie udowodnił, że odpady widoczne na załączonych do materiału dowodowego zdjęciach powinny trafić do odpadów innych niż zmieszane.
Należy wyjaśnić, że okoliczności podnoszone przez skarżącą nie mają w sprawie znaczenia. Przytoczone przez stronę w skardze zasady segregacji, choćby pochodzące ze strony internetowej urzędu, nie mają charakteru powszechnie obowiązującego prawa. Celnie zauważyło przy tym SKO, że np. z faktu, iż do pojemnika (worka) na papier (koloru niebieskiego) nie należy wrzucać np. kartonów po mleku i napojach, nie oznacza tego, że należy wrzucać te opakowania do odpadów zmieszanych. W zakładce "Metale i tworzywa sztuczne" (kolor żółty worka, pojemnika) znajduje się informacja, że winno się umieszczać tam kartony wielomateriałowe (po mleku/sokach). Z kolei to, że do worka żółtego nie powinno się wrzucać np. butelek i pojemników z zawartością, nie oznacza, że powinny być wrzucane do czarnego pojemnika (worka). Należy bowiem oddzielić zawartość od opakowania i do żółtego worka, pojemnika wyrzucić samo opakowanie (butelkę pet, pojemnik, puszkę).
Z materiału zdjęciowego, który był już w sprawie powoływany, jasno wynika, że w pojemniku na odpady zmieszane zostały umieszczone odpady z papieru (opakowań papierowych), przy czym nie wynika z niego to, że były tak zanieczyszczone, by uzasadnione było umieszczenie ich w pojemniku na odpady zmieszane, jak usiłowała przekonać skarżąca. W pojemniku na odpady zmieszane znalazły się także butelki pet czy puszki. Skoro zaś uchwała Rada Miasta Białegostoku nr XVIII/287/19 określa rodzaje odpadów zbieranych selektywnie, to nie jest tym samym dopuszczalne zbieranie ich łącznie. Zwraca zatem uwagę, że strona próbuje przytaczane przez siebie zasady interpretować w sposób wybiórczy, na własną korzyść, aby tylko uzasadnić słuszność tez legitymizujących stwierdzone naruszenie.
Na aprobatę nie zasługują przy tym argumenty strony co do tego, że opłata podwyższona powinna odpowiadać stwierdzonemu naruszeniu, a zatem dotyczyć jedynie pojemnika na odpady niesegregowane (zmieszane). Takiej koncepcji przeczy treść przepisów.
Z art. 6 ust. 11 u.c.p.g. wynika, że w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości, oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2. Przez zadeklarowaną liczbę pojemników lub worków rozumie się iloczyn liczby pojemników lub worków przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz liczby ich opróżnień lub odbiorów wynikającej z częstotliwości odbioru odpadów komunalnych określonych na podstawie art. 6r ust. 3 i 3b albo harmonogramu odbioru odpadów komunalnych dla danej nieruchomości.
W przypadku nieruchomości niezamieszkałych zatem, opłata za gospodarowanie odpadami wnoszona jest od nieruchomości, nie zaś od poszczególnych pojemników. Niedopuszczalne zatem byłoby określenie tej opłaty tylko za pojemniki, w których stwierdzono brak segregacji odpadów, szczególnie zestawiając pogląd strony z przepisami dotyczącymi nieruchomości zamieszkałych, w przypadku których opłata liczona jest od nieruchomości z zastosowaniem określonej metody, bez rozbicia na stawkę opłaty za pojemnik.
Dla porządku należy wskazać, że wątpliwości sądu nie budzi prawidłowość powiadomienia Spółki o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Wiadomością e-mail z 20 lutego 2026 r., wysłaną na adres wskazany w deklaracji, M. Sp. z o.o. B. poinformowała Spółkę o stwierdzonym braku segregacji, jak też umieściła czerwoną naklejkę na pojemniku na odpady zmieszane. Mimo że naklejka może stanowić jedynie sygnał o stwierdzonych nieprawidłowościach, i sama w sobie nie spełnia wymogu powiadomienia właściciela nieruchomości (por. np. wyrok NSA z 17 lipca 2025 r., III FSK 52/25), to sąd nie ma wątpliwości, że już powiadomienie wysłane drogą mailową spełnia funkcję przewidzianą w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. Jakkolwiek bowiem art. 6ka ustawy nie reguluje, w jaki sposób przedsiębiorca ma dokonać powiadomienia właściciela nieruchomości, to skoro ustawowym obowiązkiem przedsiębiorstwa, jako podmiotu odbierającego odpady komunalne, jest powiadomienie właściciela nieruchomości i organu podatkowego, a organ ten na podstawie powiadomienia może wszcząć postępowanie podatkowe, to powiadomienie kierowane przez podmiot odbierający odpady komunalne winno co do formy odpowiadać wymogom wynikającym z obowiązującej w postępowaniu podatkowym zasady pisemności (art. 126 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 6q ust. 1 u.c.p.g.). Przy tym jednak, sąd popiera stanowisko organu, że omawiane powiadomienie nie wszczyna samo w sobie postępowania podatkowego, czy tym bardziej nie jest wysyłane w jego toku, a zatem brak jest podstaw do narzucenia na prywatnego przedsiębiorcę – a nie organ administracji - konieczności sporządzenia i doręczenia powiadomienia zgodnie ze ścisłym reżimem Ordynacji podatkowej. Niemniej, wziąwszy pod uwagę specyfikę niniejszego postępowania i odnosząc się do przepisów Ordynacji podatkowej w sposób odpowiedni, nie sposób nie stwierdzić, że powiadomienie miało charakter pisemny, zostało skierowane na adres kontaktowy wskazany przez stronę w deklaracji, a jego odbiór nie jest kwestionowany.
Tym samym niezasadne okazały się podniesione w skardze zarzuty. Sąd nie doszukał się również innych naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które uzasadniałyby konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł o oddaleniu skargi w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143).
Małgorzata Anna Dziemianowicz Marcin Kojło Elżbieta Lemańska