Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kwidzynie wydał w dniu 6 września 2023 r. wobec P. sp. z o.o. decyzję określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług. Przedmiotowa decyzja wysłana została 7 września 2023 r. na adres siedziby Spółki P. [...] wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym. Na podstawie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 – dalej Ordynacja podatkowa ) przesyłka została uznana za doręczoną (doręczenie zastępcze).
W dniu 31 lipca 2024 r. Spółka zwróciła się do organu I instancji o wydanie kserokopii decyzji z 6 września 2023 r. Wniosek został podpisany przez panią M. B., we wniosku wskazano adres spółki zgodny z wpisem w KRS. Odbioru wnioskowanych dokumentów dokonała osobiście pani M. B., wiceprezes i wspólnik P. sp. z o.o. w dniu 5 sierpnia 2024 r. w siedzibie organu.
W dniu 13 września 2024 r. Spółka wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z 6 września 2023 r., wskazując nieskuteczne doręczenie decyzji. W ocenie strony zaistniała przesłanka wznowienia postepowania , gdyż strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że nie może zostać uznane za skuteczne doręczenie decyzji z 6 września 2023 r. na adres spółki ujawniony w KRS, gdyż w toku czynności kontrolnych oraz postępowania podatkowego informowała, że od jesieni 2021 r. spółka nie prowadzi działalności pod adresem przy ul. [...] w P.. W piśmie skarżąca wskazała adres do korespondencji: K., [...].
Decyzją z 30 października 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kwidzynie odmówił wznowienia postępowania.
Zaskarżoną decyzją z 3 lutego 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na mocy art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 220 § , art. 240 § 1 pkt 4, art.. 241 § 2 pkt 1 i art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kwidzynie odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie ostatecznej decyzji z 6 września 2023 r. wydanej wobec P. Sp. z o.o. w przedmiocie nadwyżki podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za luty 2020 r. oraz określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od marca do maja 2020 r..
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania podatkowego na podstawie przesłanki z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej rozpoczyna bieg od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji, do którego nawiązuje art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, nie może być utożsamiane z chwilą, w której strona postępowania ją przeczytała. Na potrzeby liczenia terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zasadnicze znaczenie ma moment, w którym strona dowiedziała się o wydaniu wobec niej decyzji.
Decyzja z 6 września 2023 r., której wydania dotyczy wniosek o wznowienie postępowania, została uznana za doręczoną w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej i jest ostateczna w administracyjnym toku instancji. Spółka P. w dniu 31 lipca 2024 r., składając wniosek o wydanie kserokopii dokumentów, miała wiedzę o wydaniu decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązań podatkowych z tytułu VAT, a w dniu 5 sierpnia 2024 r. otrzymała kserokopię decyzji. Nie podzielił organ odwoławczy stanowiska organu pierwszej instancji, że momentem początku biegu terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania był dzień doręczenia Spółce kserokopii decyzji, tj. dzień 5 sierpnia 2024 r.. Organ odwoławczy przyjął, że początek biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postepowania należy liczyć od dnia 31 lipca 2024 r., gdyż zwracając się o kserokopię decyzji, Spółka miała wiedzę o funkcjonowaniu w obrocie tej decyzji.
Wniosek o wznowienie został wniesiony w dniu 13 września 2024 r., a zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia i z przyczyn formalnych niedopuszczalne jest wznowienie postępowania w sprawie prawidłowości rozliczenia Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za okresy od lutego 2020 r. do maja 2020 r.. Twierdzenie, że Prezes Zarządu zapoznała się z dokumentami sprawy i decyzją w dniu 16 sierpnia 2024 r. oraz że nie miała wiedzy, kiedy dokumenty zostały odebrane przez członka zarządu Spółki, w ocenie organu odwoławczego nie mają znaczenia dla ustalenia biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Spółka już 31 lipca 2024 r. miała wiedzę, że wobec niej została wydana decyzja w podatku VAT. Doręczenie kserokopii powyższych dokumentów pani M. B. 5 sierpnia 2024 r. nastąpiło na wniosek samej Spółki złożony Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Kwidzynie. Dyrektor podał, że pani M.B., zgodnie z zapisami zawartymi w KRS, od 3 września 2004 r. jest jej wspólnikiem i wiceprezesem Spółki P.. Organem uprawnionym do reprezentacji Spółki P. jest Zarząd, w którego skład wchodzą: M.B. - wiceprezes oraz E.W. - prezes zarządu. Do składania oświadczeń w imieniu Spółki uprawniony jest każdy z członków zarządu samodzielnie. Zdaniem organu złożenie przez panią M.B. 31 lipca 2024 r. wniosku do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kwidzynie o wydanie kopii decyzji w podatku VAT za okres od lutego 2020 r. do maja 2020 r., decyzji ustalającej dodatkowe zobowiązanie oraz protokołu kontroli oznacza, że Spółka P. miała w tym dniu wiedzę o tych dokumentach. Pani M.B. w świetle przepisów Kodeksu handlowego miała pełne prawo do samodzielnego złożenia wniosku o wznowienie postępowania i dla skuteczności takiego działania nie zachodziła konieczność współdziałania z Prezesem spółki panią E.W..