Wyrok WSA z dnia 23 czerwca 2026, sygn. I SA/Gd 333/26

Sygnatura: I SA/Gd 333/26
Data orzeczenia: 23 czerwca 2026
Sąd: Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA)
Status: Nieprawomocne
Podatnik: os. fizyczna

Streszczenie

Decyzją z 3 marca 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję Prezydenta Miasta Gdyni ustalającą dla S. opłatę podwyższoną za gospodarowanie odpadami w kwocie 12.442 zł za grudzień 2024 r. z powodu nieselektywnego zbierania odpadów na nieruchomości przy ul. [...]. Firma odbierająca odpady (P. Sp. z o.o.) stwierdziła w dniach 6, 10 i 20 grudnia 2024 r., że w kontenerze na odpady zmieszane znajdowały się tworzywa sztuczne, szkło, papier i odpady biodegradowalne, co udokumentowano zdjęciami. Właścicielka była powiadamiana…

z 3–4-dniowym opóźnieniem. Organy wskazały, że wcześniej miały już miejsce trzy podobne naruszenia. SKO uznało, że zdjęcia, choć obejmują tylko wierzch pojemnika, dowodzą naruszenia, a opóźnienie powiadomień nie ma wpływu na wynik sprawy. Skarżąca zarzuciła, że materiał dowodowy (zdjęcia wierzchu kontenera) nie daje podstaw do stwierdzenia naruszenia, pominięto fakt, iż większość odpadów była segregowana prawidłowo, a powiadomienia nastąpiły z opóźnieniem. W jej ocenie incydentalne wrzucenie niewielkiej ilości odpadów innej frakcji nie stanowi „niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania”, a organy naruszyły zasadę swobodnej oceny dowodów i błędnie zinterpretowały art. 6ka ustawy o utrzymaniu czystości. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Uznał, że przesłanki z art. 6ka u.c.p.g. zostały spełnione: stwierdzono naruszenie (udokumentowane zdjęciami), a powiadomienia dokonano – ustawa nie określa terminu. Sąd podzielił pogląd NSA, że nawet jednorazowe uchybienie uzasadnia podwyższoną opłatę, a w sprawie doszło do wielokrotnych naruszeń. Opóźnienie powiadomień nie miało znaczenia, gdyż skarżąca już wcześniej była informowana o podobnych przypadkach. Zdjęcia stanowiły wystarczający dowód.

jeszcze 154 słowa

Pełne streszczenie po zalogowaniu

Streszczenie AI to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby zobaczyć pełną analizę.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Protokolant Specjalista Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 3 marca 2026 r., sygn. akt SKO Gd/1388/25 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za grudzień 2024 roku oddala skargę

Uzasadnienie

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 3 marca 2026 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdyni określającą S. w G., wysokość opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości przy ul. [...], za miesiąc grudzień 2024 r. w wysokości 12.442 zł, w którym to miesiącu nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych.

Kolegium uznało, że stan faktyczny i prawny sprawy został przez organ pierwszej instancji dokładnie przeanalizowany. W ocenie Kolegium, jego orzeczenie me narusza przepisów prawa w nim powołanych.

Ocena zawartości pojemników zawierających nieselektywnie zebrane odpady wskazane wyżej nie wynikała z błędnej wykładni przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Nie była również sprzeczna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.

Kolegium przedstawiło procedurę odbierania odpadów przez P. Sp. z o.o. w G. Pracownicy tej firmy zostali przeszkoleniu i potrafią ustalić, że w kontenerze na frakcje zmieszana znajdowały się odpady innych frakcji, które w tym pojemniku nie powinny się znajdować tj. tworzywa sztuczne, szkło, papierowe opakowania i plastikowe, odpady biodegradowralne wykonane, jako dowód w sprawie zdjęcia załączone do akt sprawy potwierdzają istniejący w sprawie stan taktyczny. Wskazują wprawdzie wierzch kontenera na odpady zmieszane ale już takie ujęcie wskazuje, że odpady zostały nieselektywnie gromadzone. Stwierdzono, że trudno przy tym wykonać zdjęcie całej zawartości takiego pojemnika. W takim przypadku należałoby, jak wynika to z stanowiska skarżącej wysypać w jej obecności całą zawartość takiego pojemnika na odpady i dopiero wtedy dokonać precyzyjnej oceny jego zawartości. Kolegium przyznało, że faktycznie zarzuty dotyczące nieselektywnego zbierania odpadów dotyczyły w tym przypadku tylko odpadów zmieszanych, które odbierała wskazana firma. Każdy rodzaj odpadów komunalnych odbierany jest bowiem przez inną firmę. Nie zmienia to jednak faktu, że odpady tej trakcji nie zostały prawidłowo zebrane.

Uznano , że istotnym w sprawie jest, że po to na wskazanej nieruchomości ustawione zostały pojemniki na odpady różnych frakcji ,by do nich osobno te frakcje były zbierane. Taka wstępna segregacja odpadów powoduje obniżenie kosztów segregacji tychże odpadów. W przypadku skarżącej na wskazanej posesji nie pierwszy raz dokonano nieselektywnej zbiórki odpadów komunalnych. Tę okoliczność Kolegium podkreśliło także w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.

Co do opóźnionego, zdaniem skarżącej, informowania jej o nieprawidłowościach w segregacji odpadów, Kolegium uznało, że nie miało to wpływu na oceną stanu faktycznego w rozpatrywanej sprawie. Skarżąca była informowana o wcześniejszych trzech takich naruszeniach ustawy i mimo to, doszło do nieselektywnego zbierania odpadów zmieszanych. Jej zarzut dotyczący opóźnionego powiadomienia nie wpływa w związku z tym na treść kwestionowanego orzeczenia.

Strona skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżyła w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w sprawie o sygnaturze akt SKO Gd/1388/25 z dnia 3 marca 2026 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Gdyni KPO.3137.5.11.2025 z dnia 30 stycznia 2025 r. w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] za miesiąc grudzień 2024 r..

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na dowolnym stwierdzeniu przez organ wydający zaskarżoną decyzję, że z załączonych do akt sprawy zdjęć pojemników na odpady zmieszane wynika, że pojemniki te są wypełnione w dużej części odpadami, które winny być selektywnie zbierane w innych pojemnikach, podczas gdy zdjęcia przedstawiają jedynie odpady znajdujące się na wierzchu zawartości pojemników, a nie przeprowadzono czynności zbadania całej zawartości pojemników, co przyczyniło się do niezasadnego przyjęcia, że na przedmiotowej nieruchomości skarżącej nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów,

2) naruszenie art. 191 O.p. poprzez dowolne i sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego przyjęcie za organem pierwszej instancji, że na nieruchomości przy ul. [...] w G. w miesiącu grudniu 2024 r nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów, podczas gdy zebrany materiał nie pozwalał na niewątpliwe dokonanie takiego ustalenia, co skutkowało niezasadnym przyjęciem, że obowiązek selektywnego zbierania odpadów na przedmiotowej nieruchomości nie został dopełniony,

3) naruszenie art. 6ka ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, dalej jako u.c.p.g., które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na braku uwzględnienia, że skarżąca została z kilkudniowym opóźnieniem powiadomiona o rzekomym niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych w dniach 6 grudnia 2024 r., 10 grudnia 2024 r. i 20 grudnia 2024 r. przez firmę wywozową, a w konsekwencji niezasadne wydanie zaskarżonej decyzji w tym zakresie,

4) naruszenie art. 191 O.p. w związku z art. 187 § 1 O.p., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowej oceny zebranego w sprawie materiału wynikającej z pominięcia znaczenia faktu, iż powiadomienie organu pierwszej instancji przez podmiot odbierający odpady komunalne o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych dotyczyło jedynie niektórych pojemników przeznaczonych odpadów komunalnych i to w niewielkim zakresie, a w pozostałych pojemnikach znajdowały się w pełni posegregowane odpady komunalne, a konsekwencji niezasadne przyjęcie, że na przedmiotowej nieruchomości w miesiącu grudniu 2024 r. nie dopełniono selektywnego zbierania odpadów komunalnych,

5) naruszenie art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na niezasadnym uznaniu za równoznaczne z niedopełnieniem obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych stwierdzenie incydentalnych braków segregacji części odpadów, podczas gdy obowiązek selektywnego zbierania dotyczy odpadów komunalnych jako całości w sposób stały, a konsekwencji niezasadne wydanie zaskarżonej decyzji.

Wniesiono o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji,

2) przyznanie skarżącej zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu, w odniesieniu do pierwszego zarzutu skarżąca wskazała, że w jej ocenie brak jest materiału dowodowego pozwalającego na ustalenie dokonane przez organ drugiej instancji, że na podstawie załączonych do akt zdjęć można było stwierdzić, że pojemniki na odpady zmieszane były wypełnione w dużej części odpadami, które winny być selektywnie zbierane w innych pojemnikach. Zdaniem strony, zdjęcia stanowiące podstawę faktyczną do wydania utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją decyzji organu pierwszej instancji przedstawiają jedynie odpady znajdujące się na wierzchu wcześniej zgromadzonej zawartości pojemników. Z materiału zgromadzonego w sprawie nie wynika, aby każdorazowo była analizowana przez firmę wywozową cała zawartość pojemników na odpady zmieszane (a tylko takie działanie zdaniem skarżącej powinno pozwalać na w miarę wiarygodne ustalenie, że odpady w dużej części nie są zbierane w sposób selektywny), stąd takie ustalenie organu drugiej instancji ma charakter dowolny i rzutuje tym samym na realizację zasady swobodnej oceny dowodów przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

Co do drugiego zarzutu odwołująca wskazała, że jak wynika z treści uzasadnienia przedmiotowej decyzji w ślad za organem pierwszej instancji organ drugiej instancji z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów uznał zgromadzoną dokumentację zdjęciową za wystarczającą do stwierdzenia niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych.

Odnosząc się do trzeciego zarzutu, skarżąca wskazała, że - jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji - organ drugiej instancji nie miał zastrzeżeń co do terminów zawiadomienia skarżącej przez firmę wywozową o rzekomych nieprawidłowościach w selektywnym zbieraniu odpadów, co zdaniem skarżącej nie jest zasadne i świadczyć może o błędnej wykładni przepisu art. 6ka ust. 1 u.c.p.g..

Skarżąca przypomina tu, że aż w trzech przypadkach na cztery została powiadomiona przez firmę wywozową z kilkudniowym opóźnieniem o rzekomej nieprawidłowej segregacji:

- nieprawidłowej segregacji stwierdzonej jakoby w dniu 6 grudnia 2024 r. odwołująca została powiadomiona w dniu 9 grudnia 2024 r.,

- o nieprawidłowej segregacji stwierdzonej jakoby w dniu 10 grudnia 2024 r. odwołująca została powiadomiona w dniu 13 grudnia 2024 r.,

- o nieprawidłowej segregacji stwierdzonej jakoby w dniu 20 grudnia 2024 r. odwołująca została powiadomiona w dniu 24 grudnia 2024 r..

W ocenie skarżącej, nie sposób uznać kilkudniowego odstępu pomiędzy stwierdzeniem nieprawidłowości w segregacji, a zawiadomieniem o stwierdzonych nieprawidłowościach za należytą realizację obowiązku informacyjnego firmy wywozowej.

Odnosząc się do czwartego zarzutu, skarżąca podniosła, ze z ustaleń organu drugiej instancji wynika, że uchybienia w selektywnym zbieraniu odpadów komunalnych dotyczyły jedynie pojemników przeznaczonych na odpady zmieszane, przy czym, jak obrazują załączone do akt sprawy fotografie, jedynie na wierzchu zawartości tych pojemników umieszczono odpady kwalifikowane do innych frakcji. Nadto nie wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału, "aby firma wywozowa badała pozostałą zawartość tych pojemników. Powyższe ustalenia powinny prowadzić do wniosku, iż w pozostałych pojemnikach znajdowały się w pełni posegregowane odpady komunalne, jak i że w pojemnikach, których dotyczyło powiadomienie, poza sfotografowanymi odpadami, pozostałe nie budziły zastrzeżeń firmy wywozowej.

W tej sytuacji, w ocenie skarżącej potwierdzenie przez organ drugiej instancji stanowiska organu pierwszej instancji, że skarżąca nie dopełniła obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych w objętym decyzją okresie na przedmiotowej nieruchomości, jest zbyt daleko idące, świadczy o dokonaniu dowolnej - sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny zebranego w sprawie materiału, prawidłowa bowiem ocena w okolicznościach niniejszej sprawy powinna skutkować uznaniem, że zgłoszone uchybienia w segregacji są wynikiem zwykłych omyłek, czy pośpiechu osób zdających odpady komunalne, a nie rozmyślnym niedopełnieniem obowiązku selektywnego zbierania odpadów.

Co do piątego zarzutu skarżąca wskazała, iż w jej ocenie organ drugiej instancji, a przed nim także organ pierwszej instancji w sposób błędny dokonują interpretacji pojęcia niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Przedmiotowa ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach odnosi się do odpadów komunalnych jako zestawu odpadów różnych frakcji, zatem zdaniem skarżącej także niedopełnienie obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych należy łączyć wyłącznie z sytuacją, w której w sposób notoryczny, a nawet zamierzony dany podmiot nie dokonuje selekcji odpadów komunalnych wszystkich frakcji. Taka sytuacja nie może zrównywana ze incydentalnymi przypadkami, w których najprawdopodobniej z powodu omyłki, czy pośpiechu osób usuwających odpady, w pojemniku do selektywnej zbiórki jednej z frakcji odpadów trafia niewielka ilość odpadów innej frakcji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje także środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, które by skutkowało koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej jej decyzji Prezydenta Miasta.

Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do oceny prawidłowości określenia skarżącej S. opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z zastosowaniem stawek w podwyższonej wysokości, ze względu na niedopełnienie obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych.

Zdaniem organów obu instancji, ze względu na stwierdzone przez podmiot zbierający odpady przypadki braku segregacji odpadów, Skarżąca jako właściciel wskazanej nieruchomości zobowiązana jest na podstawie art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi według stawki podwyższonej.

Natomiast zdaniem strony skarżącej brak było podstaw do takiego rozstrzygnięcia.

Na wstępie należy wyjaśnić, że w myśl art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Jak stanowi art. 6ka ust. 2 ww. ustawy, wójt, burmistrz lub prezydent miasta na podstawie powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie natomiast z art. 6ka ust. 3 u.c.p.g., wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3.

Zgodnie natomiast z § 2 ust. 2 uchwały Rady Miasta, wydanej na podstawie m.in. upoważnienia ustawowego zawartego w art. 6k ust. 3 u.c.p.g., ustala się stawki opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli właściciel nieruchomości nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, we wskazanej w tym przepisie wysokości, zależnej od powierzchni lokalu mieszkalnego zajmowanego przez gospodarstwo domowe.

Powołany art. 6ka u.c.p.g. określa więc konsekwencje niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Obowiązek powyższy wynika z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.c.p.g., zgodnie z którym właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez zbieranie w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie oraz sposobem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1 u.c.p.g..

Pojęcie selektywnej zbiórki odpadków komunalnych, kluczowe dla określenia istoty obowiązku, o którym mowa w art. 6ka u.c.p.g., należy interpretować z uwzględnieniem art. 3 ust. 1 pkt 7 i 24 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2020 r., poz. 797 ze zm.). Odpadami komunalnymi są odpady powstające w gospodarstwach domowych (z wyłączeniem pojazdów wycofanych z eksploatacji) oraz odpady niezawierające odpadów niebezpiecznych pochodzące od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter lub skład są podobne do odpadów powstających w gospodarstwach domowych. Selektywne zbieranie odpadów polega z kolei na ich zbieraniu, w ramach którego dany strumień odpadów, w celu ułatwienia specyficznego przetwarzania, obejmuje jedynie odpady charakteryzujące się takimi samymi właściwościami i takimi samymi cechami. Niedopełnienie przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych polega na nieumieszczeniu odpadów w urządzeniach (pojemnikach lub workach) przeznaczonych na zbieranie frakcji, do której należą, a więc na mieszaniu odpadów podlegających selektywnej zbiórce.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. zawarto przesłanki warunkujące wydanie przez organ decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres, w którym nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej.

Pierwszą z przesłanek uzasadniających wydanie ww. decyzji jest niedopełnienie przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Na podstawie zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, w tym dokumentacji fotograficznej, wskazać należy, że powyższa przesłanka została spełniona. Podmiot wykonujący usługi odbioru odpadów komunalnych ze wskazanej nieruchomości, stanowiącej własność skarżącej stwierdził i udokumentował nieselektywne zbieranie odpadów.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone m. in. w wyroku z dnia 30 marca 2022 r. w sprawie sygn. akt III FSK 4846/21, że wykładnia gramatyczna przepisów art. 6ka u.c.p.g. oraz stanowczy charakter ich treści prowadzą do wniosku, że wykazanie choćby jednego przypadku nieprzestrzegania przyjętej zasady segregacji odpadów pociąga za sobą obowiązek nałożenia na podmiot zainteresowany opłaty w stawce właściwej dla nieselektywnego zbierania odpadów.

Z zebranego materiału dowodowego wynika przy tym, że niedopełnienie przez stronę skarżącą obowiązku selektywnego zbierania odpadów zostało stwierdzone przez podmiot odbierający odpady kilkukrotnie. Tym samym uchybienie obowiązkowi selektywnego zbierania odpadów komunalnych na nieruchomości skarżącej nie miało charakteru incydentalnego, a wystąpiło wielokrotnie.

Kolejną przesłanką wymienioną w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. warunkującą określenie przez organ w drodze decyzji opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z zastosowaniem wysokości stawki opłaty podwyższonej na podstawie art. 6ka ust. 3 u.c.p.g., jest powiadomienie przez podmiot odbierający odpady komunalne wójta, burmistrza lub prezydenta oraz właściciela nieruchomości o niedopełnieniu przez

właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych.

Powiadomienie przez podmiot odbierający odpady komunalne właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnej zbiórki odpadów i przyjęciu tych odpadów jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne jest zatem jednym z warunków wszczęcia postępowania w przedmiocie nałożenia opłaty podwyższonej (por. wyroki NSA z 4 lipca 2023 r., III FSK 152/23 i III FSK 1495/22; wyrok NSA z 28 października 2022 r., III FSK 805/22; ( CBOSA).

Podkreślić trzeba, że omawiane powiadomienie pełni funkcję informacyjno-prewencyjną.

Odnosząc się do skargi zaznaczyć należy, że obowiązujące przepisy nie określają formy i terminu powiadomienia przez podmiot odbierający odpady organu i właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnej zbiórki odpadów. Ustawodawca jednocześnie także nie różnicuje tych powiadomień.

W niniejszej sprawie wymóg ten jednak bezspornie został spełniony, co potwierdza także treść skargi.

Zdaniem Sądu organ więc nie dopuścił się także naruszenia przepisów postępowania tj. art. 187 § 1 i art. 191 O.p., poprzez brak podjęcia przez organy wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zebrana w sprawie dokumentacja potwierdza legalność zaskarżonej decyzji.

W tej sytuacji Sąd uznał skargę za niezasadną. Zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o jej oddaleniu.

jeszcze 1924 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo