Wyrok WSA z dnia 03 czerwca 2025, sygn. I SA/Gd 38/25

Sygnatura: I SA/Gd 38/25
Data orzeczenia: 03 czerwca 2025
Sąd: Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA)
Status: Nieprawomocne
Podatnik: os. fizyczna

Streszczenie

Burmistrz Gminy Żukowo ustalił decyzją z 27 maja 2024 r. łączne zobowiązanie pieniężne D.L. za podatek rolny i od nieruchomości za 2024 rok. Decyzja oparta była na ewidencji gruntów, z której wynikało, że D.L. jest właścicielem działek rolnych o określonej powierzchni częściowo podlegającej opodatkowaniu. SKO w Gdańsku utrzymało decyzję w mocy. D.L. wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie prawa poprzez: 1) nieuwzględnienie możliwości zwolnienia gruntów z podatku rolnego, 2) brak weryfikacji, czy poprzedni właściciel był zwolniony, 3) wydanie decyzji…

po ustawowym terminie 15 marca, co zdaniem skarżącego powodowało jej wadliwość. Czy decyzja ustalająca łączne zobowiązanie pieniężne jest nieważna z powodu: 1) nieprawidłowego ustalenia istnienia obowiązku podatkowego (w szczególności niezbadania kwestii ewentualnych zwolnień podatkowych dotyczących gruntów lub poprzedniego właściciela) oraz 2) wydania jej po terminie przewidzianym w art. 6 ust. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (15 marca), co według skarżącego stanowiło naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. i powinno skutkować uchyleniem decyzji? Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. Sąd uznał, że organ podatkowy słusznie oparł ustalenia dotyczące rodzaju użytków gruntowych i obowiązku podatkowego wyłącznie na danych z ewidencji gruntów, co wynika wprost z wiążącego charakteru tych danych dla wymiaru podatków na podstawie art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz powiązanych przepisów ustaw podatkowych. Wydanie decyzji po 15 marca, choć sprzeczne z literalnym brzmieniem art. 6 ust. 7 u.p.o.l., nie powoduje jej wadliwości lub nieważności w rozumieniu art. 138 § 2 k.p.a., gdyż nie narusza to w sposób istotny praw strony ani nie wpływa na merytoryczną poprawność ustalonego zobowiązania. Terminy płatności rat dostosowano do daty doręczenia decyzji.

jeszcze 181 słów

Pełne streszczenie po zalogowaniu

Streszczenie AI to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby zobaczyć pełną analizę.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Specjalista Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi D. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 8 listopada 2024 r., sygn. akt SKO Gd/4412/24 w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 rok oddala skargę

Uzasadnienie

Sygn. akt I SA/Gd 38/25

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia z dnia 27 maja 2024 r., nr PO.3123.1.1280.2024 Burmistrz Gminy Żukowo ustalił D.L. łączne zobowiązanie pieniężne za 2024 r. Od decyzji tej D.L. wniósł odwołanie. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania w trybie autokontroli, organ pierwszej instancji przekazał je wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku. Kolegium decyzją z dnia 8 listopada 2024 r., nr SKO Gd/4412/24, utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy.

W uzasadnieniu przypomniano, że w sprawie nie budzi wątpliwości tak ilość w podmiotów zobowiązanych, jak i zakres przedmiotów podlegających opodatkowaniu. Kierowano się przy tym danymi ewidencyjnymi.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucono:

1. Naruszenie art. 7 k.p.a., w zw. z art. 77 k.p.a., w zw. z art. 80 k.p.a., w zw. z art. 138 § 2 k.p.a., w zw. z art. 2-6 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, z w zw. z art. 1-4 ustawy z 15 listopada 1984 o podatku rolnym wyrażające się w:

1.1. Uznaniu automatycznie przez SKO w Gdańsku, iż sformułowany przez skarżącego w wywiedzionym uprzednio odwołaniu zarzut w materii nieistnienia obowiązku podatkowego w zakresie podatku rolnego, w szczególności zrzut, iż działki nr [...] są objęte zwolnieniem od podatku rolnego miał charakter niezasadny, a finalnie zarzut braku istnienia materialno -prawnych podstaw do określenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r.

w tym:

1.2. Uznaniu automatycznie przez SKO w Gdańsku, iż stanowisko Burmistrza Gminy Żukowo dotyczące wymagalności łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 jest w pełni prawidłowe, oraz utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Gminy Żukowo z 27 maja 2024 r.

w sytuacji:

1.3. Braku podjęcia przez SKO w Gdańsku czynności niezbędnych do prawidłowej rzetelnej weryfikacji zaistnienia okoliczności będącej podstawą odwołania, a mianowicie okoliczności nieistnienia obowiązku podatkowego, a finalnie podstaw do określenia zobowiązania pieniężnego za 2024 r. w szczególności:

A) Braku ustalenia przez SKO w Gdańsku, czy poprzednia właściciela gruntu A.L. nie była zwolniona od obowiązku spełnienia wskazanego podatku rolnego,

B) Braku ustalenia przez SKO , czy grunt stanowiący uprzednio własność A.L., w tym w szczególności wspomniane działki nr [...] nie był objęty zwolnieniem przedmiotowym od podatku rolnego,

w tym

C) Braku ustalenia przez SKO, czy wyszczególniony grunt w tym w szczególności wspomniane działki nr [...] są w dalszym ciągu w tym w dacie wydania decyzji przez Burmistrza Gminy Żukowo oraz wydawania decyzji przez SKO w Gdańsku objęte zwolnieniem przedmiotowym od podatku rolnego

a finalnie:

D) Braku ustalenia przez SKO czy zachodziły w ogólne podstawy materialno-prawne określone w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o podatku rolnym do ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r.

2. Naruszenie art. 7 k.p.a., w zw. z art. 77 k.p.a., w zw. z art. 80 k.p.a., w zw. z art. 138 § 2 k.p.a., w zw. z art. 2-6 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, z w zw. z art. 1-4 ustawy z 15 listopada 1984 o podatku rolnym wyrażające się w:

2.1. Uznaniu automatycznie przez SKO w Gdańsku, iż sformułowany przez strony w wywiedzionym uprzednio odwołaniu zarzut w materii rażącej wadliwości decyzji Burmistrza Żukowa z 27 maja 2024 r. nr PO 3123.1.1280.2024 r. w związku z określeniem zobowiązania pieniężnego z datą wsteczną, na dzień 31 grudnia 2023 r., nie zaś z daty wydania decyzji oraz wydania decyzji dopiero w maju, nie zaś w terminie do 15 marca co przewiduje ustawa, jest niezasadny i nie wpływa na prawidłowość rzeczonej decyzji

a w konsekwencji:

2.2. Utrzymaniu przez SKO rzeczonej decyzji nr PO 3123.1.1280.2024 r. w mocy jako w pełni zgodnej z prawem,

w sytuacji gdy:

2.3. Sytuacja wydania decyzji nr PO 3123.1.1280.2024 z datą późniejszą, niż data 15 marca stanowiła stan ewidentnie sprzeczny z uregulowaniami ustawowymi, co przyznało samo SKO w treści decyzji nr SKO Gd/4412/24, wskazując, iż nakaz płatniczy został wydany po upływie ustawowego terminu 15 marca,

a finalnie:

2.4. Sytuacja wydania Decyzji nr PO 3123.1.1280.2024 z datą późniejszą niż data 15 marca kreowała podstawę do uchylenia rzeczonej decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.

a finalnie:

2.5. Sytuacja utrzymania w mocy przez SKO decyzji nr PO 3123.1.1280.2024 pomimo jest sprzeczności z ustawą powoduje, iż zaskarżona decyzja SKO Gd/4412/12/24 jest sprzeczna z dyspozycją art. 138 § 2 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie przez Sąd zarówno ostatecznej decyzji SKO w Gdańsku SKO Gd/4412/24, jak też poprzedzającej decyzji Burmistrza Gminy Żukowo.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie przypomnieć należy- na co także trafnie zwrócił uwagę organ w zaskarżonej decyzji - że obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości regulowany jest przez przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 70, dalej przywoływanej jako u.p.o.l.). Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają m.in. grunty oraz budynki (art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l.). Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 u.p.o.l.). Podatnikami podatku od nieruchomości są m.in. osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych albo posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych (art. 3 ust. 1 pkt 1 - 2 u.p.o.l.). Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach, z zastrzeżeniem ust. 4a - 6 (art. 3 ust. 4 u.p.o.l.). Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku (art. 6 ust. 1 u.p.o.l.). Osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 11, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3 (art. 6 ust. 6 u.p.o.l.). Podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 11, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do dnia 15 marca. 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego (art. 6 ust. 7 u.p.o.l.).

Prawidłowo także zdaniem Sądu organ zwrócił uwagę , że w przypadku, gdy grunt jest sklasyfikowany w ewidencji gruntów jako użytek rolny, podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym, poza przypadkami, gdy grunt taki jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza (art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 333, dalej przywoływanej jako u.p.r.). Podatnikami podatku rolnego są, m.in., właściciele albo posiadacze samoistni gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne (art. 3 ust. 1 pkt 1 - 2 u.p.r.). Osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym) - art. 6c ust. 1 u.p.r. Łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania stanowiących współwłasność lub znajdujących się w posiadaniu dwóch lub więcej osób fizycznych ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli (posiadaczy). Jeżeli gospodarstwo rolne prowadzi w całości jedna z tych osób, nakaz płatniczy wystawia się na tę osobę (art. 6c ust. 2 u.p.r.).

W ocenie Sąd organ podatkowy mając na uwadze wskazane przepisy jak i dokonane ustalenia prawidłowo wskazał na podstawie akt sprawy , iż D.L. jest właścicielem działek nr [...] położonych w miejscowości G. Łączna powierzchnia tych gruntów wynosi 8.3288 ha. Ponieważ część gruntu jest zwolniona z podatku rolnego na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 u.p.o.l., opodatkowaniu podlega powierzchnia 4.2234 ha. Zgodnie z art. 4 u.p.r. podstawę dla ustalenia podatku rolnego stanowią hektary przeliczeniowe. W rozpatrywanej sprawie liczba hektarów przeliczeniowych to 3.1676. Klasyfikacja gruntów na potrzeby ustalenia podatku rolnego została ustalona przez organ na podstawie ewidencji gruntów. W sprawie ustalono także, że na terenie działki nr [...] znajdują się 3 budynki, lecz nie podlegają one opodatkowaniu jako budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej (art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l.).

Z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1752) wynika, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatków. Także przepisy u.p.o.l. i u.p.r. nawiązują do ewidencji gruntów i budynków - w przepisach art. 1a ust. 3, jak również w art. 7a ust. 2. u.p.o.l. oraz art. 1, art. 2 ust. 3 i 4, art. 4 ust. 1 u.p.r. Zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.g.k. ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: (1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; (2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych; (3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej. W myśl natomiast art. 20 ust. 2 u.p.g.k. w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także: (1) właścicieli nieruchomości, a w przypadku: (a) nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości, (b) gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli - osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Sąd podkreśla, że rację ma organ, iż celem ogólnej klauzuli związania danymi ewidencyjnymi wyrażonej w art. 21 ust. 1 u.p.g.k., m.in. przy wymiarze podatków, było uporządkowanie, ujednolicenie sposobu postrzegania szeregu istotnych parametrów nieruchomości i to w ogólnym kontekście (wymiaru podatków statystyki, planowania przestrzennego, prowadzenia ksiąg wieczystych itd.). W związku z tym brak jest podstaw do zakwestionowania ustaleń organu co do sposobu sklasyfikowania gruntów stanowiących własność podatnika.

Także pozostałe podniesione w skardze zarzuty są niezasadne. Wprawdzie pierwsze dwie raty łącznego zobowiązania pieniężnego wpłaca się do 15 marca i 15 maja, jednak skoro nakaz został wydany w dniu 27 maja, trafne jest wskazanie, że pierwsze dwie raty powinny zostać opłacone w terminie 14 dni od dnia doręczenia nakazu. Rzeczywiście nakaz powinien zostać wydany przed dniem 15 marca, jednak wydanie go w terminie późniejszym nie skutkuje wadliwością decyzji.

Mając to na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.

jeszcze 1217 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo