Wyrok WSA z dnia 18 marca 2026, sygn. I SA/Gd 39/26

W aktach sprawy brak dowodu doręczenia postanowienia. W dniu 6 listopada 2024r. pełnomocnik strony skarżącej nadał w Urzędzie Pocztowym kopię dokumentu pełnomocnictwa z 15 maja 2020 r. poświadczoną za zgodność wraz z pismem przewodnim z dnia 4 listopada 2024 r. Prezentata potwierdza wpływ pisma do Urzędu Miejskiego w Gdańsku w dniu 6 listopada 2024r. (k. 24 akt administracyjnych).

Kolejne wezwanie do usunięcia braków formalnych odwołania zostało zawarte w piśmie organu drugiej instancji z dnia 5 listopada 2024 r., doręczonym pełnomocnikowi strony w dniu 12 listopada 2024 r. Jest okolicznością bezsporną, że po zakończeniu urlopu strony w dniu 24 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącego złożył do organu w dniu 26 listopada 2024 r. wymagane pełnomocnictwo szczególne wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Przedłożone Sądowi przez SKO akta administracyjne nie były kompletne, a akta wspólne nie zawierały istotnych w sprawie dokumentów. Zarządzeniem z dnia 3 marca 2026 r. wezwano organ do przedstawienia uzupełnionych akt administracyjnych.

W piśmie z 11 marca 2026 r. organ wyjaśnił, że dokumenty znajdują się w sprawach zarejestrowanych pod sygn. I SA/Gd 39/26 i I SA/Gd 40/26.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organ niewłaściwie ocenił przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zasadny jest zarzut naruszenia art. 162 § 1, § 2 i § 3 O.p. przez błędne ustalenie w zakresie uprawdopodobnienia przez stronę braku winy w uchybieniu terminu do usunięcia braku formalnego odwołania.

Należy zauważyć, że istotnej okoliczności nie stanowi fakt złożenia podania obarczonego brakiem formalnym, lecz zdarzenia wskazywane przez pełnomocnika strony dotyczące okresu, w którym biegł termin do usunięcia braku formalnego. Wywód organu, że profesjonalny pełnomocnik powinien wiedzieć o wymogach formalnych pełnomocnictwa w sprawach podatkowych, nie wpływa na gwarantowaną przepisami prawa możliwość usunięcia również przez pełnomocnika profesjonalnego braków formalnych odwołania. Twierdzenie o wymogu szczególnej staranności profesjonalnego pełnomocnika na etapie uzyskiwania dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony nie stanowi oceny przesłanek przywrócenia terminu.

Pełnomocnik, który nie uzyskał od mocodawcy właściwego pełnomocnictwa, został wezwany do usunięcia braków formalnych. Brak formalny może polegać nie tylko na prostym złożeniu prawidłowego dokumentu będącego w posiadaniu pełnomocnika, ale również na złożeniu prawidłowego formalnie dokumentu pełnomocnictwa uzyskanego od mocodawcy w terminie do usunięcia braków formalnych. Sytuacja procesowa strony, również reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, podlega ochronie wynikającej z instytucji wezwania do usunięcia braków formalnych również w sytuacji, gdy wcześniejsze pełnomocnictwo nie miało formy pełnomocnictwa szczególnego. Przyczyna niezłożenia prawidłowego pełnomocnictwa nie jest okolicznością istotną w świetle art. 169 § 1 O.p.

Ocenie w sprawie nie podlega staranność pełnomocnika na etapie uzyskania pełnomocnictwa, lecz ocena przyczyn uchybienia terminu do usunięcia braku formalnego do wniesienia odwołania. W rozpoznawanej sprawie zostało przedłożone pełnomocnictwo z dnia 15 maja 2020 r. udzielone przez stronę skarżącą. Po wezwaniu do usunięcia braków formalnych biegnie termin na dokonanie czynności w celu przedłożenia dokumentu. Przyjęcie argumentacji organu skutkowałoby akceptacją poglądu, że w terminie do usunięcia braków formalnych może być przedłożony jedynie prawidłowy dokument pełnomocnictwa istniejący w dacie złożenia odwołania W ocenie Sądu brak podstaw do wywodzenia braku możliwości przywrócenia terminu z faktu nieuzyskania na wcześniejszym etapie postepowania przez profesjonalnego pełnomocnika szczególnego dokumentu pełnomocnictwa. Pogląd taki istotnie ograniczałby prawo stronny do sądu, gdyż w jego konsekwencji złożenie przez pełnomocnika w terminie do usunięcia braków formalnych pełnomocnictwa szczególnego uzyskanego od strony w czasie od doręczenia wezwania do usunięcia braku formalnego byłoby nieskuteczne prawnie.

W opinii Sądu, możliwość uzyskania przez profesjonalnego pełnomocnika w procedurze uzupełnienia braków formalnych prawidłowego nowego pełnomocnictwa powoduje, że w razie złożenia wniosku o przywrócenie terminu możliwe jest wykazywanie braku winy w uzyskaniu nowego pełnomocnictwa w terminie.

Przyczyny uchybienia terminu do usunięcia braku formalnego odwołania zostały jednoznacznie wskazane przez pełnomocnika. Organ nie dokonał oceny, czy brak kontaktu pełnomocnika z mocodawcą korzystającym z urlopu stanowi okoliczność potwierdzającą brak winy w złożeniu prawidłowego dokumentu pełnomocnictwa.

W sprawie organ naruszył art. 120, 121 § 1, art. 122 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p.

Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni dokumenty dołączone do wniosku o przywrócenie terminu potwierdzające planowany i zrealizowany przez stronę w określonym czasie urlop w strefie pozbawionej dostępu do sieci Internet jako okoliczność istotnie uniemożliwiającą pełnomocnikowi kontakt z mocodawcą.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz.143) orzekł jak w sentencji.