Uzasadnienie
A. sp. o.o. (dalej: Spółka) nie uiściła zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca 2020 r. (wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wejherowie (dalej: Naczelnik) z 19 kwietnia 2023 r. nr 2220-SKV.4103.20.2023.11, 2220-SKV.4103.13.2023, 2220-SPV-l.4103.102.2022) oraz od lipca do grudnia 2020 r. (wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wejherowie z 28 kwietnia 2023 r. nr 2220- SKV.4103.21.2023.5, 2220-SPV-l.4103.162.2022), w konsekwencji czego powstały zaległości podatkowe oraz odsetki za zwłokę.
Postanowieniem z 10 lutego 2025 r. Naczelnik wszczął wobec A. D. (dalej: Podatniczka lub Skarżąca) jako byłego członka zarządu Spółki postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej z ww. Spółką oraz drugim byłym członkiem zarządu R. N. za zaległości podatkowe tej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2020 r., odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego. Postanowienie zostało doręczone 7 marca 2025 r.
Następnie Naczelnik decyzją z 7 października 2025 r. nr 2220- SEW-l.4123.20.2024 orzekł o odpowiedzialności Podatniczki jako byłego członka zarządu Spółki solidarnie ze Spółką oraz drugim byłym członkiem zarządu za zaległości podatkowe Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2020 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia o jej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu Spółki solidarnie ze Spółką oraz drugim byłym członkiem zarządu R. N. za zaległości Spółki z tytułu kosztów egzekucyjnych, w kwotach wskazanych w sentencji decyzji.
Podatniczka odwołała się od wskazanej decyzji Naczelnika.
Zaskarżoną decyzją z 18 marca 2026 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: Dyrektor lub Organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję z 7 października 2025 r.