Uzasadnienie
Decyzją z 25 stycznia 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: organ odwoławczy, organ drugiej instancji) w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc: styczeń, luty, kwiecień, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2013 r., wskazał, że termin przedawnienia upływałby 31 grudnia 2018 r. Bieg terminu przedawnienia został zawieszony 23 października 2018 r., z uwagi na art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm., dalej: o.p.). Faktury wystawione przez: R. , K. , U. i O. nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a Strona nie dochowała staranności w wyborze i ocenie kontrahentów.
Wyrokiem z 3 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 455/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi H. S. (dalej: Strona, Skarżąca), uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 25 stycznia 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, kwiecień, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad 2013 r. (ww. wyrok oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu opublikowane zostały w bazie internetowej NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu Sąd, powołując się na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r. w sprawie o sygn. akt I FPS 1/21 (dalej: Uchwała), stwierdził, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wskazuje okoliczności istotnych dla oceny, czy powołanie się na art. 70 § 6 pkt 1 o.p. miało instrumentalny charakter.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, wniesioną przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, w granicach wyznaczonych jej zarzutami i wnioskami (art. 183 § 1 w związku z art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 176 p.p.s.a.), stwierdził, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Wyrokiem z dnia 28 marca 2025 r. NSA w sprawie sygn. akt I FSK 1988/21 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji, wydanej przed podjęciem uchwały, nie zawiera okoliczności mających istotny wpływ na ocenę zaistnienia w sprawie przedawnienia zobowiązania podatkowego Skarżącej, jak również okoliczności istotnych do oceny, czy wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało instrumentalny charakter. Jednocześnie analiza uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji, wydanego 3 sierpnia 2021 r., a zatem po podjęciu Uchwały, dowodzi tego, że sąd nie analizował i nie zawarł oceny, czy wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało, czy też nie miało instrumentalnego charakteru. W świetle powyższego uzasadniony jest zarzut skargi kasacyjnej, że sąd pierwszej instancji naruszył przepisy proceduralne. Powołując art. 70c o.p. i art. 70 § 6 pkt 1 o.p. zalecono, aby ponownie rozpoznając sprawę Sąd pierwszej instancji, na podstawie zgromadzonych akt sprawy, po dokonaniu wszechstronnej analizy okoliczności sprawy podatkowej, ustalił, czy wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe nie zostało wykorzystane jedynie do instrumentalnego wywołania skutku w postaci nierozpoczęcia lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.