Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 14 kwietnia 2026 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej jako ZUS lub organ), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm.) dalej: k.p.a., w związku z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2026 r., poz. 199 ze zm.), zwanej dalej u.s.u.s., ponownie rozpoznając sprawę, utrzymał w mocy decyzję ZUS z 6 marca 2026 r. o odmowie umorzenia P w G. działającego w formie stowarzyszenia (dalej jako strona lub Skarżący) należności z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych w części finansowanej przez płatnika składek za okres od listopada 2020 r. do marca 2022 r. w kwocie 11.132,88 zł.
Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy:
W dniu 9 grudnia 2025 r. do ZUS wpłynął wniosek strony o umorzenie należności z tytułu składek nieuiszczonych przez stronę jako płatnika. W uzasadnieniu strona powołała się na trudną sytuację finansową stowarzyszenia (nieprowadzenie działalności gospodarczej, przeznaczanie dotacji na realizację zadań publicznych – schronisko dla bezdomnych i dom samotnej matki). Strona wskazała, że zadłużenie powstało w wyniku błędu, jednakże system elektronicznej ewidencji płatnika ZUS nie wykrył żadnych nieprawidłowości. Strona wyjaśniła, że zatrudniony zleceniobiorca nie posiadał innych tytułów do ubezpieczeń od 1 czerwca 2019 r. do 31 marca 2022 r., a był tylko zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego, co było oczywistym błędem. Oświadczyła ponadto, że składki zleceniodawcy, doliczone po wykonaniu wypłaty z tytułu umowy zlecenia zwiększają znacznie koszty zlecenia, na które strona nie posiada środków, gdyż utrzymuje się, zgodnie ze statutem, z darowizn i dotacji.
Z oświadczenia o stanie majątkowym osoby prawnej z 17 grudnia 2025 r. wynika, Stowarzyszenie:
1. w latach 2022-2025 składało sprawozdania finansowe w innej formie;