Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 maja 2026 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor IAS" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie: art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691) – dalej "k.p.a." oraz art. 17 § 1, art. 18 pkt 1 i 2, a także art. 71a § 9 ustawy
z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U.
z 2026 r., poz. 268) - dalej "u.p.e.a.", po rozpatrzeniu zażalenia F. Sp. z o.o. (dalej: "Strona" lub "Skarżąca") na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego
w [...] (dalej: "Naczelnik US" lub "organ pierwszej instancji") z dnia 20 marca 2026 r.
w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu.
Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy:
Naczelnik US w toku prowadzonego przez siebie postępowania egzekucyjnego wobec S. Sp. z o.o. (zwanej dalej "zobowiązaną), na podstawie własnych tytułów wykonawczych oraz tytułów wykonawczych wystawionych przez Prezydenta Miasta [...] - w trybie art. 89 § 1 u.p.e.a. - zawiadomieniami:
1) nr [...] z dnia 6 grudnia 2024 r. (nr cz. [...]),
2) oraz nr [...] z dnia 5 lutego 2025 r. (nr cz. [...])
- dokonał zajęcia innych wierzytelności pieniężnych z tytułu zawartych i przyszłych transakcji przysługujących Spółce zobowiązanej od Spółki skarżące w oparciu,
o które organ egzekucyjny dochodzi wymienionych w postanowieniu należnych kwot.
Pierwsze z zawiadomień doręczono Spółce i zobowiązanej w dniu 11 grudnia 2024 r., drugie zaś doręczono w ten sam sposób w dniu 13 lutego 2025 r.