- monitorowanie za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń,
- wyposażone są m.in. w: czujnik temperatury, czujnik pojemnościowy, położenia rury, czujnik indukcyjny itd.,
- są zintegrowane z urządzeniami peryferyjnymi w cyklu produkcyjnym, w taki sposób, że każda z maszyn i urządzeń wchodzących w skład danej linii (robotów) posiadanych przez Spółkę wykonuje pewną określoną czynność w cyklu produkcyjnym danego wyrobu (kolejną czynność zazwyczaj wykonuje kolejna maszyna),
- Spółka poniosła koszty (wydatki) na nabycie opisanych we wniosku linii technologicznej ze środków własnych,
- wydatki poniesione na nabycie opisanej we wniosku linii technologicznej stanowią/będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów, które nie zostały/nie zostaną zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały/nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym – Spółka zamierza ująć w uldze na robotyzację wyłącznie tą część odpisu amortyzacyjnego, która odpowiada wkładowi w nabycie danego środka trwałego,
- z ulgi na robotyzację zamierza Spółka skorzystać wyłącznie w stosunku do środków trwałych tworzących/wchodzących w skład linii technologicznej, opisanej we wniosku, które zostały przez Spółkę nabyte ze środków własnych (w części niewspółfinansowanej z dotacji), które nie zostały/nie zostaną zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały/nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Opisane wyżej roboty, urządzenia lub systemy są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania linii technologicznej produkcji wyrobów termokurczliwych promieniowanych wiązką z akceleratora i są funkcjonalnie związaną z całym cyklem produkcyjnym, w taki sposób, że każda z linii technologicznej (robot wraz z oprzyrządowaniem) wykonuje pewną określoną czynność w cyklu produkcyjnym danego wyrobu (kolejną czynność zazwyczaj wykonuje kolejna maszyna).
W związku z powyższym Spółka zadała pytanie: czy opisane w treści stanu faktycznego urządzenie – linia technologiczna (do produkcji wyrobów termokurczliwych promieniowanych wiązką z akceleratora), w skład której wchodzą poszczególne maszyny i urządzenia tworzące linię technologiczną, spełnia definicję robota przemysłowego wraz z oprzyrządowaniem, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 ustawy CIT, a także czy Spółka może skorzystać z ulgi na robotyzację w stosunku do poszczególnych maszyn i urządzeń wchodzących w skład tej linii, w zakresie odpisów amortyzacyjnych ponoszonych od 1 stycznia 2022 r.? Spółka sformułowała także drugie pytanie o tożsamym brzmieniu.
Spółka uważa, że opisana linia technologiczna spełnia definicję robota przemysłowego wraz z oprzyrządowaniem, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 ustawy CIT. Zdaniem Spółki nabyte linie technologiczne spełniają powyższą definicję, bowiem każde z nich w ciągu technologicznym: jest sterowane za pomocą programowalnego automatu i modułu komunikacyjnego, jest programowalne (zawiera oprogramowanie), poszczególne maszyny i urządzenia w linii technologicznej spełniają różne zadania w cyklu produkcyjnym Spółki, tj. są odpowiedzialne za określony etap produkcji wyrobów termokurczliwych promieniowanych wiązką z akceleratora – bez jednego z tych maszyn i urządzeń – ciąg technologiczny nie mógłby być kontynuowany i Spółka nie mogłaby realizować procesu technologicznego, mają charakter stacjonarny, posiadają co najmniej 3 stopnie swobody, wykonują precyzyjne czynności według zaplanowanego schematu, zostały przystosowane do zastosowań przemysłowych – są posadowione w środowisku przemysłowym; jest podłączone do systemu teleinformatycznego – mogą być kierowane "zza biurka" lub w inny sposób zdalnie; jest monitorowane za pomocą systemów elektronicznych; jest zintegrowane z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym; wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego sterowania, monitorowania oraz diagnozowania.
Odnośnie praktycznego wykorzystania urządzeń do zastosowań przemysłowych Spółka wskazała, że urządzenia w ramach linii technologicznych są wykorzystywane w przemysłowym procesie produkcji na dużą skalę, tj. w usługach do produkcji wyrobów termokurczliwych promieniowanych wiązką z akceleratora – czyli stricte na potrzeby komercyjne Spółki. W konsekwencji, warunek dotyczący zastosowania przemysłowego w przypadku wszystkich urządzeń w linii technologicznej jest spełniony. Przyjęcie przeciwnego stanowiska sprawiłoby, że przepisy dotyczące ulgi na robotyzację nie przystawały do realiów współczesnej gospodarki i procesów produkcyjnych.
W konsekwencji, wydatki poniesione na ich nabycie stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy CIT.
Dyrektor w interpretacji indywidualnej z 2 czerwca 2025 r. stwierdził, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.
Organ interpretacyjny uznał, że nie można uznać za robota przemysłowego opisanej przez Spółkę we wniosku całej linii technologicznej (do produkcji wyrobów termokurczliwych promieniowanych wiązką z akceleratora) składającej się z poszczególnych maszyn/urządzeń wskazanych we wniosku. W definicji zawartej w art. 38eb ust. 3 ustawy CIT mowa jest bowiem wyraźnie o maszynie zintegrowanej z innymi maszynami/urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole maszyn i urządzeń, tworzących w całości robota przemysłowego. Linia technologiczna składa się z poszczególnych elementów ściśle współpracujących i zintegrowanych ze sobą, tworzących zautomatyzowany ciąg maszyn. Tymczasem to roboty mają być zintegrowane z linią produkcyjną i być elementem tej linii. Nie można uznać więc całej linii technologicznej za robota przemysłowego.
Cała linia technologiczna nie może zostać uznana za wielozadaniową, skoro realizuje w istocie jedno zadanie w postaci produkcji wyrobów termokurczliwych promieniowanych wiązką z akceleratora. Jak Spółka wskazała w opisie sprawy, to maszyny i urządzenia podejmują się realizacji wielu zadań: załadunku, rozładunku, transportu wsadów pomiędzy stanowiskami, sterowania oraz posiadają manipulatory za pomocą, których przesuwają się w ciągu jezdnym oraz przenoszą przedmioty w ramach opisanych powyżej czynności.
Ponadto, jak Spółka przyznała to maszyny wchodzące w skład linii technologicznej, a nie sama linia, posiadają suwnice, piły, drukarki – które wykonują odpowiednio zaprogramowane ruchy i czynności w co najmniej 3 stopniach swobody.
Nie można zatem zgodzić się ze Spółką, że nabyta przez nią linia technologiczna składająca się z wymienionych w opisie sprawy elementów, wypełnia definicję robota przemysłowego, w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy CIT. Wobec tego Dyrektor uznał stanowisko Spółki w tym zakresie za nieprawidłowe. W tej sytuacji odpowiedź na drugą część pytania stała się bezprzedmiotowa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Spółka zaskarżyła ww. interpretację indywidualną w całości i wniosła o uchylenie jej w całości oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:
1) art. 14b § 2 i art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2025 r. poz. 111, dalej "O.p.") przez wydanie interpretacji indywidualnej sprzecznej z opisem stanu faktycznego zawartym we wniosku w zakresie funkcjonowania linii technologicznej - w tym błędnej wykładni art. 38eb ust. 3 i 4 ustawy CIT polegającego na przyjęciu, że linia technologiczna nie stanowi robota przemysłowego w rozumieniu przepisów ustawy CIT, pomimo że spełnia definicję robota przemysłowego, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 ustawy CIT, bowiem urządzenia wchodzące w skład tej linii tworzą jedna nierozłączalną całość – bez chociażby jednego elementu linia technologiczna nie mogłaby realizować swoich zadań gospodarczych. Linia technologiczna spełnia definicję robota przemysłowego jako całość, bowiem została zbudowana z poszczególnych elementów umożliwiających funkcjonowanie danej linii technologicznej realizującej określone zadania gospodarcze na cele przemysłowe Skarżącej;
2) art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 120 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b - art. 14h oraz art. 210 § 4 O.p. w zw. z przepisami ustawy CIT przez brak wskazania w uzasadnieniu interpretacji prawidłowej materialno-prawnej podstawy jej rozstrzygnięcia, w tym błędną wykładnię i dokonanie niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, w tym uznanie stanowiska Spółki za nieprawidłowe, pomimo tego, iż przedstawiony stan faktyczny oraz prawny potwierdza prawidłowość stanowiska Skarżącej, że linia technologiczna spełnia definicję robota przemysłowego, o której mowa w art. 38eb ust 3 ustawy CIT, w tym również poprzez odmowę odpowiedzi na pytanie nr 2 w związku z udzieleniem odpowiedzi negatywnej w zakresie pytania nr 1.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał swoje stanowisko zawarte w interpretacji indywidualnej i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarzuty sformułowane w skardze okazały się bezzasadne.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, czy opisana przez Skarżącą linia produkcyjna jest robotem przemysłowym w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT.
Skarżąca zarzuca Dyrektorowi wydanie interpretacji indywidualnej sprzecznej z opisem stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. W tym kontekście trzeba wskazać, że organ podatkowy w ramach postępowania interpretacyjnego nie prowadzi postępowania w zakresie ustalenia stanu faktycznego, lecz dokonuje wyłącznie oceny zdarzenia przedstawionego przez podatnika. Ustaleń, że stan faktyczny przedstawia się inaczej od opisanego, nie można czynić w postępowaniu o udzielenie interpretacji (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 20 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 127/24, CBOSA) ani na etapie postępowania przed sądem administracyjnym.
Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Określenie "wyczerpująco" należy rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle precyzyjnie, wszechstronnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Opis ten powinien więc zawierać wszystkie istotne elementy stanu faktycznego, niezbędne z punktu widzenia możliwości dokonania w sposób jednoznaczny jego prawnopodatkowej kwalifikacji (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 71/23, CBOSA).
W sprawie Skarżąca przedstawiła stan faktyczny, który jej zdaniem przemawia za tym aby uznać, że linia produkcyjna opisana we wniosku jest robotem przemysłowym w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy CIT.
W opisie stanu wskazała, że nabyła nowe roboty przemysłowe, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, które jej zdaniem spełniają definicję zawartą w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT. Jeżeli zatem pytanie Spółki zmierza do ustalenia znaczenia pojęcia "robot przemysłowy" w rozumieniu ustawy CIT, to nie może ona jednocześnie czynić zarzutu organowi, że ten wydał interpretację niezgodną z przedstawionym stanem faktycznym, gdyż uznał, że linia technologiczna nie wypełnia definicji robota przemysłowego przy uwzględnieniu opisanych w stanie faktycznym elementów linii.
Obowiązujące od 1 stycznia 2022 r. przepisy wprowadzające ulgę na robotyzację wprowadzone ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2105) mają cel proinnowacyjny, istotny w procesie stopniowej transformacji cyfrowej przedsiębiorstw (por. wyrok WSA w Warszawie z 21 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1993/23, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ulga podatkowa dotycząca odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty 50% kosztów uzyskania przychodów (art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT) jest warunkowana wykazaniem, że poniesione koszty uzyskania przychodów zostały poniesione na robotyzację (art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT). Wskazany przepis stanowi podstawę uznania za koszty uzyskania przychodów koszty nabycia fabrycznie nowych robotów przemysłowych oraz związanych z robotami przemysłowymi maszyn i urządzeń peryferyjnych lub związanych. Warunkiem ulgi jest zatem wykazanie, że został poniesiony koszt na nabycie faktycznie nowego robota przemysłowego.
Definicja ustawowa robota przemysłowego została zawarta w art. 38eb ust. 3 ustawy CIT. Zgodnie z tą definicją przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania; 2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów; 3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń; 4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. Z kolei zgodnie z art. 38eb ust. 4 ustawy o CIT przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związane rozumie się w szczególności: 1) jednostki liniowe zwiększające swobodę ruchu; 2) pozycjonery jedno- i wieloosiowe; 3) tory jezdne; 4) słupowysięgniki; 5) obrotniki; 6) nastawniki; 7) stacje czyszczące; 8) stacje automatycznego ładowania; 9) stacje załadowcze lub odbiorcze; 10) złącza kolizyjne; 11) efektory końcowe do interakcji robota z otoczeniem służące do: a) nakładania powłok, malowania, lakierowania, dozowania, klejenia, uszczelniania, spawania, cięcia, w tym cięcia laserowego, zaginania, gratowania, śrutowania, piaskowania, szlifowania, polerowania, czyszczenia, szczotkowania, drasowania, wykańczania powierzchni, murowania, odlewania ciśnieniowego, lutowania, zgrzewania, klinczowania, wiercenia, handlingu, w tym manipulacji, przenoszenia i montażu, ładowania i rozładowania, pakowania, gwożdżenia, paletyzacji i depaletyzacji, sortowania, mieszania, testowania, wykonywania pomiarów, b) obsługi maszyn: frezarek, wtryskarek, giętarek, robodrilli, wiertarek, tokarek, wrzecion, zginarek i zawijarek, wycinarek, walcarek, przecinarek, szlifierek, wytaczarek, ciągarek, drukarek, pras, wyoblarek.
W definicji robota przemysłowego wskazano, że jest to maszyna o określonych cechach.
Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji przepisu prawa podatkowego - art. 38eb ust. 3 ustawy CIT jednoznacznie wskazała w opisie sprawy, że robotem przemysłowym wraz z oprzyrządowaniem jest linia technologiczna. Wskazane cechy linii technologicznej związane z funkcjonalnością i sposobem działania poszczególnych urządzeń w ramach linii technologicznej dotyczą wielozadaniowości maszyn i urządzeń pracujących w ramach linii posiadającej automatyczną sterowalność, programowalność, stacjonarność lub mobilność poszczególnych maszyn (suwnic, pił, drukarek) i zapewniające co najmniej trzy stopnie swobody wymiany danych, właściwości manipulacyjne, wymianę danych w formie cyfrowej, połączenie systemami teleinformatyki usprawniającymi proces produkcji, monitorowane, zintegrowane z urządzeniami peryferyjnymi w cyklu produkcyjnym. Cała linia technologiczna składa się z wielu elementów, współpracujących ze sobą w pełni zautomatyzowanym procesie (produkcji wyrobów termokurczliwych promieniowanych wiązką z akceleratora), umieszone w ciągu technologicznym. Poszczególne urządzenia (roboty wraz z oprzyrządowaniem) w procesie technologicznym są procesem automatycznym, w tym są obsługiwane za pomocą odpowiednich paneli i są połączone z siecią teleinformatyczną umożliwiającą ich zdalną obsługę.
Z powyższego wynika, że w opisie linii technologicznej Spółka wskazała poszczególne maszyny i urządzenia tworzące linię, a jako robota przemysłowego wraz z oprzyrządowaniem wskazała całą linię technologiczną. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że organ prawidłowo odczytał opis stanu faktycznego dokonany przez Skarżącą i dokonał interpretacji przepisów prawa znajdujących zastosowanie w sprawie, skoro Spółka w opisanej linii technologicznej nie wskazała składających się na tę całość poszczególnych maszyn lub urządzeń samodzielnie mających cechy robota przemysłowego.
Skarżąca nie wskazała zatem, aby taka maszyna wchodziła w skład linii technologicznej. Natomiast jak wyżej wskazywano nie stanowi robota przemysłowego zespół maszyn o cechach innych niż robot przemysłowy, których połączenie funkcjonalne i technologiczne umożliwia osiągnięcie efektu robotyzacji procesu przemysłowego (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 24 października 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 423/24). Przy czym przepisów dotyczących ulg podatkowych nie można interpretować rozszerzająco, do czego zmierza stanowisko prezentowane przez Skarżącą.
Uznać zatem należało, że organ prawidłowo wskazał, że w opisie sprawy potwierdzono, że elementami linii produkcyjnej są maszyny i urządzenia, które nie zostały zakupione jako roboty przemysłowe. W definicji zawartej w art. 39eb ust. 3 ustawy CIT wyraźnie mowa o robotach przemysłowych jako odrębnej maszynie, która może być zintegrowana z innymi maszynami lub urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole maszyn i urządzeń, których połączenie skutkuje powstaniem robota przemysłowego.
Tym samym dokonana przez organ wykładnia art. 38eb ust. 3 ustawy CIT jest prawidłowa i uwzględnia również brak wielozadaniowości linii technologicznej realizującej jedno zadanie w procesie produkcyjnym (produkcja wyrobów termokurczliwych promieniowanych wiązką z akceleratora).
Z tych przyczyn zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 38eb ust. 3 i 4 ustawy o CIT nie jest zasadny. Wbrew zarzutom skargi w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14c § 1 i 2 w związku z art. 120 i 121 O.p. wskazano prawną podstawę rozstrzygnięcia uwzględniającą opis stanu faktycznego zawarty we wniosku.
Niezasadny jest także zarzut nieustosunkowania się przez organ interpretacyjny do pytania drugiego. W sprawie tej Spółka zadała dwa tożsame pytania. W konsekwencji skoro Spółka błędnie sformułowała pytania (powielając ich treść), to organ miał obowiązek zajęcia stanowiska co do treści zadanego pytania i nie mógł ingerować w ich treść. Odpowiadając na zadane pytania Dyrektor przedstawił jednoznaczne stanowisko, niepozostawiające wątpliwości co do tego, że linia opisana we wniosku nie jest robotem przemysłowym. W kontekście powyższego dwukrotne powielenie tej samej argumentacji odnoszącej się do identycznego pytania było zbędne i nie stanowi naruszenia wskazanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) oddalił skargę jako bezzasadną.