Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarzuty sformułowane w skardze okazały się bezzasadne.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, czy opisana przez Skarżącą linia produkcyjna jest robotem przemysłowym w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT.
Skarżąca zarzuca Dyrektorowi wydanie interpretacji indywidualnej sprzecznej z opisem stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. W tym kontekście trzeba wskazać, że organ podatkowy w ramach postępowania interpretacyjnego nie prowadzi postępowania w zakresie ustalenia stanu faktycznego, lecz dokonuje wyłącznie oceny zdarzenia przedstawionego przez podatnika. Ustaleń, że stan faktyczny przedstawia się inaczej od opisanego, nie można czynić w postępowaniu o udzielenie interpretacji (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 20 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 127/24, CBOSA) ani na etapie postępowania przed sądem administracyjnym.
Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Określenie "wyczerpująco" należy rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle precyzyjnie, wszechstronnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Opis ten powinien więc zawierać wszystkie istotne elementy stanu faktycznego, niezbędne z punktu widzenia możliwości dokonania w sposób jednoznaczny jego prawnopodatkowej kwalifikacji (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 71/23, CBOSA).
W sprawie Skarżąca przedstawiła stan faktyczny, który jej zdaniem przemawia za tym aby uznać, że linia produkcyjna opisana we wniosku jest robotem przemysłowym w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy CIT.
W opisie stanu wskazała, że nabyła nowe roboty przemysłowe, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, które jej zdaniem spełniają definicję zawartą w art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT. Jeżeli zatem pytanie Spółki zmierza do ustalenia znaczenia pojęcia "robot przemysłowy" w rozumieniu ustawy CIT, to nie może ona jednocześnie czynić zarzutu organowi, że ten wydał interpretację niezgodną z przedstawionym stanem faktycznym, gdyż uznał, że linia technologiczna nie wypełnia definicji robota przemysłowego przy uwzględnieniu opisanych w stanie faktycznym elementów linii.
Obowiązujące od 1 stycznia 2022 r. przepisy wprowadzające ulgę na robotyzację wprowadzone ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2105) mają cel proinnowacyjny, istotny w procesie stopniowej transformacji cyfrowej przedsiębiorstw (por. wyrok WSA w Warszawie z 21 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1993/23, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ulga podatkowa dotycząca odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty 50% kosztów uzyskania przychodów (art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT) jest warunkowana wykazaniem, że poniesione koszty uzyskania przychodów zostały poniesione na robotyzację (art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT). Wskazany przepis stanowi podstawę uznania za koszty uzyskania przychodów koszty nabycia fabrycznie nowych robotów przemysłowych oraz związanych z robotami przemysłowymi maszyn i urządzeń peryferyjnych lub związanych. Warunkiem ulgi jest zatem wykazanie, że został poniesiony koszt na nabycie faktycznie nowego robota przemysłowego.
Definicja ustawowa robota przemysłowego została zawarta w art. 38eb ust. 3 ustawy CIT. Zgodnie z tą definicją przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania; 2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów; 3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń; 4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika. Z kolei zgodnie z art. 38eb ust. 4 ustawy o CIT przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związane rozumie się w szczególności: 1) jednostki liniowe zwiększające swobodę ruchu; 2) pozycjonery jedno- i wieloosiowe; 3) tory jezdne; 4) słupowysięgniki; 5) obrotniki; 6) nastawniki; 7) stacje czyszczące; 8) stacje automatycznego ładowania; 9) stacje załadowcze lub odbiorcze; 10) złącza kolizyjne; 11) efektory końcowe do interakcji robota z otoczeniem służące do: a) nakładania powłok, malowania, lakierowania, dozowania, klejenia, uszczelniania, spawania, cięcia, w tym cięcia laserowego, zaginania, gratowania, śrutowania, piaskowania, szlifowania, polerowania, czyszczenia, szczotkowania, drasowania, wykańczania powierzchni, murowania, odlewania ciśnieniowego, lutowania, zgrzewania, klinczowania, wiercenia, handlingu, w tym manipulacji, przenoszenia i montażu, ładowania i rozładowania, pakowania, gwożdżenia, paletyzacji i depaletyzacji, sortowania, mieszania, testowania, wykonywania pomiarów, b) obsługi maszyn: frezarek, wtryskarek, giętarek, robodrilli, wiertarek, tokarek, wrzecion, zginarek i zawijarek, wycinarek, walcarek, przecinarek, szlifierek, wytaczarek, ciągarek, drukarek, pras, wyoblarek.
W definicji robota przemysłowego wskazano, że jest to maszyna o określonych cechach.
Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji przepisu prawa podatkowego - art. 38eb ust. 3 ustawy CIT jednoznacznie wskazała w opisie sprawy, że robotem przemysłowym wraz z oprzyrządowaniem jest linia technologiczna. Wskazane cechy linii technologicznej związane z funkcjonalnością i sposobem działania poszczególnych urządzeń w ramach linii technologicznej dotyczą wielozadaniowości maszyn i urządzeń pracujących w ramach linii posiadającej automatyczną sterowalność, programowalność, stacjonarność lub mobilność poszczególnych maszyn (suwnic, pił, drukarek) i zapewniające co najmniej trzy stopnie swobody wymiany danych, właściwości manipulacyjne, wymianę danych w formie cyfrowej, połączenie systemami teleinformatyki usprawniającymi proces produkcji, monitorowane, zintegrowane z urządzeniami peryferyjnymi w cyklu produkcyjnym. Cała linia technologiczna składa się z wielu elementów, współpracujących ze sobą w pełni zaumatyzowanym procesie wytłaczania, umieszone w ciągu technologicznym. Poszczególne urządzenia (roboty wraz z oprzyrządowaniem) w procesie technologicznym są procesem automatycznym, w tym są obsługiwane za pomocą odpowiednich paneli i są połączone z siecią teleinformatyczną umożliwiającą ich zdalną obsługę.
Z powyższego wynika, że w opisie linii technologicznej Spółka wskazała poszczególne maszyny i urządzenia tworzące linię, a jako robota przemysłowego wraz z oprzyrządowaniem wskazała całą linię technologiczną. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że organ prawidłowo odczytał opis stanu faktycznego dokonany przez Skarżącą i dokonał interpretacji przepisów prawa znajdujących zastosowanie w sprawie, skoro Spółka w opisanej linii technologicznej nie wskazała składających się na te całość poszczególnych maszyn lub urządzeń samodzielnie mających cechy robota przemysłowego.
Skarżąca nie wskazała zatem, aby taka maszyna wchodziła w skład linii technologicznej. Natomiast jak wyżej wskazywano nie stanowi robota przemysłowego zespół maszyn o cechach innych niż robot przemysłowy, których połączenie funkcjonalne i technologiczne umożliwia osiągnięcie efektu robotyzacji procesu przemysłowego (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 24 października 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 423/24). Przy czym przepisów dotyczących ulg podatkowych nie można interpretować rozszerzająco, do czego zmierza stanowisko prezentowane przez Skarżącą.
Uznać zatem należało, że organ prawidłowo wskazał, że w opisie sprawy potwierdzono, że elementami linii produkcyjnej są maszyny i urządzenia, które nie zostały zakupione jako roboty przemysłowe. W definicji zawartej w art. 39eb ust. 3 ustawy CIT wyraźnie mowa o robotach przemysłowych jako odrębnej maszynie, która może być zintegrowana z innymi maszynami lub urządzeniami w cyklu produkcyjnym, a nie o zespole maszyn i urządzeń, których połączenie skutkuje powstaniem robota przemysłowego.
Tym samym dokonana przez organ wykładnia art. 38eb ust. 3 ustawy CIT jest prawidłowa i uwzględnia również brak wielozadaniowości linii technologicznej realizującej jedno zadanie w procesie produkcyjnym (produkcja rur).
Z tych przyczyn zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 38eb ust. 3 i 4 ustawy o CIT nie jest zasadny. Wbrew zarzutom skargi w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14c § 1 i 2 w związku z art. 120 i 121 O.p. wskazano prawną podstawę rozstrzygnięcia uwzględniającą opis stanu faktycznego zawarty we wniosku.
Niezasadny jest także zarzut nieustosunkowania się przez organ interpretacyjny do pytania drugiego. W sprawie tej Spółka zadała dwa tożsame pytania. W konsekwencji skoro Spółka błędnie sformułowała pytania (powielając ich treść), to organ miał obowiązek zajęcia stanowisko co do treści zadanego pytania i nie mógł ingerować w ich treść. Odpowiadając na zadane pytania Dyrektor przedstawił jednoznaczne stanowisko, niepozostawiające wątpliwości co do tego, że linia opisana we wniosku nie jest robotem przemysłowym. W kontekście powyższego dwukrotne powielenie tej samej argumentacji odnoszącej się do identycznego pytania było zbędne i nie stanowi naruszenia wskazanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) oddalił skargę jako bezzasadną.
.