Uzasadnienie
Decyzją z 7 lipca 2020 r. Wójt Gminy Wicko określił R. sp. z o.o. w W. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2020 rok.
W piśmie z 30 września 2024 r. Spółka wniosła o wznowienie postępowania w sprawie wymiaru podatku wskazując, że organ wadliwie przyjął, że nieruchomość, stary zabytkowy zrujnowany pałac był miejscem prowadzenia działalności gospodarczej. Okoliczność ta skutkowała dokonaniem wymiaru podatku w oparciu o stawkę jak dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej zamiast według stawki dla gruntów pozostałych.
Postanowieniem z 19 listopada 2024 r. Wójt Gminy Wicko wznowił postępowanie.
Decyzją z 23 stycznia 2025 r. na podstawie art. 207, art. 240 § 1 oraz art. 245 0167 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U. z 2025 r., poz. 111, dalej O.p.) organ odmówił uchylenia decyzji z 7 lipca 2020 r. w sprawie określenia Spółce wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2020 r. w kwocie 41.703 zł z uwagi na niestwierdzenie przesłanki określonej w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w sprawie nie zaistniały przesłanki mogące skutkować uchyleniem decyzji ostatecznej. Spółka nie może skutecznie negować ustaleń faktycznych dokonanych w ramach postępowania w celu określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości, jeśli nie wskazała konkretnego dowodu wykorzystanego w postępowaniu, który okazał się fałszywy. Ponadto fałsz dowodu winien być stwierdzony orzeczeniem sądu.