Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 lipca 2026 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor IAS" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie: art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 2, art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.
– Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1691) - dalej jako "k.p.a." oraz art. 17 § 1, art. 18 i art. 71a § 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 739) – dalej jako "u.p.e.a.", po rozpatrzeniu zażalenia M. R. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdańsku (dalej: "Naczelnik US", "organ pierwszej instancji" lub "organ egzekucyjny") wydane dnia 22 sierpnia 2025 r.
w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty dłużnikowi zajętej wierzytelności, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy:
Naczelnik US, jako organ egzekucyjny, w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku B Sp. z o. o. Sp. j. z siedzibą w G. (ul. P) zawiadomieniem z dnia 29 października 2024 r. zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia innej wierzytelności pieniężnej tj. kwot należnych zobowiązanej spółce tytułem płatności dokonywanych za pośrednictwem terminali płatniczych, wpływających na rachunek bankowy Strony. Zawiadomienie doręczono Skarżącemu w dniu 13 listopada 2024 r., na które w dniu 11 grudnia 2024 r. Strona poinformowała, że nie posiada wierzytelności wobec B Sp. z o. o. Sp. j.
Następnie 27 lutego 2025 r. Naczelnik US wezwał M. R. do przekazania następujących dokumentów (potwierdzonych za zgodność z oryginałem):
- w przypadku prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów - wydruków
z podatkowej księgi przychodów i rozchodów od 1 grudnia 2022 r. do 31 października 2024 r. wraz z dokumentami źródłowymi potwierdzającymi rozliczenia pomiędzy Stroną a spółką,