Uzasadnienie
1. Zaskarżoną decyzją z dnia 26 lipca 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej "Dyrektor IAS"), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej "O.p."), art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1a, art. 25 ust. 1, art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 36 ust. 7, art. 40 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2540 ze zm., dalej "u.z.p.d.o.f.") po rozpatrzeniu odwołania A. R. (dalej "Skarżąca") od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Pucku (dalej "Naczelnik US") z dnia 8 maja 2024 r. stwierdzającej wygaśnięcie z dniem 4 marca 2022 r. decyzji Naczelnika US z dnia 17 lutego 2022 r. w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej na 2022 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy:
2.1. W dniu 16 stycznia 2015 r. do Naczelnika US wpłynął wniosek Skarżącej o zastosowanie od dnia 1 stycznia 2015 r. opodatkowania w formie karty podatkowej działalności gospodarczej w zakresie usług hotelarskich prowadzonej w miejscowości J., ul. [...].
Decyzją z dnia 11 lutego 2015 r. Naczelnik US ustalił Skarżącej wysokość stawki karty podatkowej na 2015 rok z tytułu działalności prowadzonej w zakresie usług hotelarskich polegających na wynajmie pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawanie posiłków), jeżeli łączna liczba pokoi (w tym także w domkach turystycznych) nie przekracza 12. W okresie od 2016 do 2022 r. Skarżąca nie dokonała zmiany formy opodatkowania, ani też nie zlikwidowała działalności gospodarczej. Działalność ta w 2022 r. nadal podlegała opodatkowaniu w formie karty podatkowej.