Dyrektor IAS nadto zauważa, że Strona powołuje się na opinię sporządzoną przez rzeczoznawcę, który nie miał styczności z pojazdem, a opinię sporządził na podstawie tych samych zdjęć jakie zamieszczone są na stronie odnalezionej przez organ I instancji aukcji internetowej. Jednocześnie Strona sama podważa ustalenia organu, których źródłem jest właśnie w/w aukcja. Takie twierdzenia Strony trudno uznać za logiczne.
Zarzut naruszenia art. 180 w zw. z art. 187, art. 188, art. 191 i art. 197 O.p., poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozważenia materiału dowodowego jest zdaniem organu odwoławczego całkowicie niezasadny.
Na uwagę organu odwoławczego zasługuje również fakt, iż Naczelnik US, biorąc pod uwagę zalecenia Dyrektora IAS zawarte w decyzji z 13.11.1024r. odnalazł na portalu bid.cars.pl aukcje zakończone w grudniu 2021 r. dotyczące uszkodzonych samochodów tej samej marki, tego samego modelu i rocznika. Ustalił, że ceny sprzedaży kształtowały się w przedziale od 3.050 USD do 31.500 USD, trafnie dostrzegając, iż tylko 1 na 30 odnalezionych samochodów został sprzedany za cenę niższą niż cena wskazana na fakturze okazanej przez Stronę. Tak więc, wbrew twierdzeniom Strony, organ wziął pod uwagę specyfikę rynku amerykańskiego, która dodatkowo potwierdziła stanowisko organów uznających, że kwota zadeklarowana przez Podatnika w AKC-U jest zaniżona.
Odnosząc się do zarzutu kwestionowania przez organ podatkowy decyzji podatkowej właściwego niemieckiego organu celnego, organ zauważa, że przyjęcie przez niemieckie organy celne zgłoszenia celnego z zadeklarowaną wartością celną pojazdu nie stanowi przeszkody do ustalenia przez polskie organy podatkowe innej wartości podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym w oparciu o postanowienia art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a.
W konsekwencji, w ocenie organu odwoławczego, Naczelnik US prawidłowo określił wysokość podstawy opodatkowania oraz ustalił zobowiązanie w podatku akcyzowym, uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy, w tym ekonomiczne uzasadnienie transakcji sprzedaży po finalnie ustalonej kwocie. Organ odwoławczy zgadza się z oceną dokonaną przez organ I instancji, iż złożone w toku postępowania wyjaśnienia nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, a w ocenie Dyrektora IAS służą jedynie próbom uwiarygodnienia niskiej wartości zakupionego samochodu. Ponadto z faktu powoływania się przez Stronę na wartość samochodu wynikającą z opinii rzeczoznawcy wynika, iż podatnik sam poddaje w wątpliwość zapisy dotyczące ceny zakupu samochodu na przedłożonym rachunku.
W świetle braku inicjatywy dowodowej ze strony podatnika na wezwania o dostarczenie dokumentów potwierdzających uszkodzenia i ustalenie kosztów poniesionych na usprawnienie auta, organ podatkowy określił wysokość podstawy opodatkowania, stosownie do art. 104 ust. 9 u.p.a., zgodnie z przedstawionymi wyliczeniami, które organ odwoławczy w pełni aprobuje.
Mając na względzie, że Strona w złożonej deklaracji AKC-US wykazała zobowiązanie podatkowe w nieprawidłowej wysokości, organ I instancji określił prawidłową kwotę zobowiązania podatkowego zgodnie z poniżej przedstawionymi wyliczeniami.
Do wyliczenia wartości celnej nabytego wewnątrzwspólnotowo ww. samochodu przyjęto poniższe kwoty:
- 34.250 USD - kwota wynikająca z aukcji nr [...],
- 2.560,19 USD - koszty aukcyjne,
- 300 USD - wynagrodzenie pośrednika,
- 500 USD - koszty transportu do portu w USA,
- 930 USD - koszty transportu z USA do Europy.
Tak więc łączne koszty zakupu i transportu samochodu do miejsca objęcia pojazdu procedurą celną wyniosły 38.540,19 USD, która stanowi wartość celną przedmiotowego samochodu.
Zgodnie z treścią art. 104 ust. 6 u.p.a., podstawą opodatkowania podatkiem akcyzowym jest wartość celna powiększona o należne cło, co przedstawia się następująco: wartość celna - 38.540,19 USD, cło w wysokości 10% - 3.854,019 USD (38.540,19 x 10 %), co daje łączą wartość 42.394,209 USD.
W myśl art. 104 ust. 12 u.p.a. do przeliczenia podstawy opodatkowania wyrażonej w walucie obcej stosuje się bieżący średni kurs waluty obcej wyliczony i ogłoszony przez Narodowy Bank Polski w dniu powstania obowiązku podatkowego tj. dniu przemieszczenia pojazdu na terytorium kraju (art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a.).
Zgodnie z deklaracją AKC-US za datę powstania obowiązku podatkowego przyjęto dzień 11.05.2022 r., w którym kurs USD wynosił 4,4190 zł (tabela kursów NBP nr 090/A/NBP/2022). Tak więc wysokość podstawy opodatkowania po przeliczeniu na PLN i zaokrągleniu do pełnych złotych na zasadach ogólnych wynosi 187.340,00 zł (42.394,209 USD x 4,4190 PLN). Przedmiotowy pojazd posiada silnik o pojemności powyżej 2000 cm3, w związku z czym zgodnie z art. 105 pkt. 1 u.p.a. winien być opodatkowany 18,6 % stawką podatkową. Organ odwoławczy wskazał, że kwota podatku w wysokości 3.324,00 zł wynikająca z deklaracji nr AKC-U/S została zapłacona, zatem do zapłaty pozostała kwota zobowiązania podatkowego w wysokości 31.521,00 zł wraz z należnymi odsetkami naliczonymi od dnia następnego po dniu upływu terminu płatności
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję Skarżący wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji i umorzenie postępowania, zarzucił:
1. naruszenie prawa procesowego:
a. art. 165 § 2 O.p. poprzez wydanie postanowienia z dnia 28.07.2023 r. o wszczęciu postępowania z urzędu w niniejszej sprawie, pomimo braku ku temu przesłanek,
b. art. 121 w zw. z art. 191 w zw. z art. art. 122 w związku z art. 187 § 1 w zw. z art. 180 § 1 O.p., poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i pominięcie dowodów przedstawionych przez stronę, w tym, w szczególności:
- nieprzeprowadzeniem dowodu z przesłuchania świadka - rzeczoznawcy, autora opinii przedłożonej przez skarżącego do akt niniejszej sprawy co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowych ustaleń w zakresie rzeczywistej ceny zakupionego pojazdu, a także kosztów poniesionych w związku ze sprowadzeniem opinii w zakresie wartości pojazdu objętego rzeczonym postępowaniem,
- nieustaleniem ceny zakupu pojazdu na rynku amerykańskim, mimo przedłożenia dokumentu zakupu, a także zaniechaniem zwrócenia się do M Auto Sales LLC, z pytaniem o cenę nabytego pojazdu objętego postępowaniem, a także przedłożeniem dowodu zakupu pojazdu, co miało pozwolić na ustalenie i rozeznanie w specyfikami rynku amerykańskiego/ albowiem Organ w niniejszym postępowaniu nie wziął pod uwagę ceny zakupu pojazdu przez skarżącego do tegoż rynku tj. nieuwzględnieniem różnic na rynku amerykańskim i rynku polskim, samochodu do Polski oraz nieustaleniem wysokości opodatkowania z uwzględnieniem różnic na rynku amerykańskim i rynku polskim,
c. odmówieniem przeprowadzenia przez Organ oględzin pojazdu, podczas gdy Organ odmówił waloru wiarygodności opinii rzeczoznawcy, uznając że owa opinia nie może stanowić rzetelnego źródła ustalenia jego wartości, a wyliczenia poczynione przez rzeczoznawcę za niewiarygodne,
d. poczynieniem przez Organ postępowania błędnych ustaleń, tj. w zakresie uznania, że skarżący zakupił pojazd na aukcji internetowej, podczas gdy w rzeczywistości pojazd ten został nabyty w wyniku zamieszczonego ogłoszenia na stronie internetowej od podmiotu M Auto Sales LLC,
e. dokonaniem ustaleń faktycznych w oparciu o dane znajdujące się na stronach internetowych bidfax.info oraz amerykacars.pl, albowiem w ocenie skarżącego informacje tam zawarte są niewiarygodne, albowiem informacje pozyskane ze strony internetowej bidfax.info odwołuje się do firm aukcyjnych, sprzedających samochody w drodze licytacji, co nie może stanowić podstawy do
- określenia wartości rynkowej pojazdów z uwagi na charakter sprzedaży licytacyjnej, z kolei na stronie amerykacars.pl nie widnieją jakiekolwiek informacje na temat pojazdów marki RAM lub parametrów pojazdów zbliżonych do kwestionowanego pojazdu zakupionego w Stanach Zjednoczonych, nadto organ nie wyjaśnił w oparciu o jakie konkretnie informacje zawarte na wspomnianych stronach dokonał ustaleń w zakresie stanu faktycznego w niniejszej sprawie,
- poczynieniem ustaleń nie wynikających z zebranego materiału dowodowego, tj., że podmiot, od którego Skarżący dokonał zakupu pojazdu, zakupił go na aukcji internetowej,
- brakiem uwzględniania dokumentu przedłożonego przez skarżącego w postaci opinii rzeczoznawcy, zawierająca szczegółowe wyjaśnienia co do okoliczności odnośnie ustalenia wartości pojazdu, co do wykorzystywania systemu Eurotax, który jest bardziej miarodajny aniżeli przykładowe strony internetowe takie jakbidfax.com czy amerykacars.pl,
- swobodnym uznaniem, że Skarżący poniósł dodatkowe koszty w związku ze sprowadzeniem pojazdu ze Stanów Zjednoczonych tj. koszty związane z naliczeniem prowizji dla pośrednika, mimo faktu, iż skarżący w toku postępowania nie wskazywał na korzystanie z usług pośrednika ani nie wskazywał wysokości takiej usługi, albowiem z usługi takiej nie skorzystał, a dodatkowo dowolnym ustaleniem kosztów transportu oraz kosztów aukcyjnych poniesionych przez stronę, które zostały obliczone na podstawie ogólnodostępnego kalkulatora w Internecie,
- pominięciem faktu, iż skarżący zakupił pojazd uszkodzony, co prowadzi do znacznego obniżenia jego wartości,
- nieuwzględnieniem, że podmiot od którego zakupiono pojazd tj. M Auto Sales LLC nie wystąpił przeciwko stronie z roszczeniami w związku z zakupem pojazdu, co może stanowić potwierdzenie prawidłowo ustalonej ceny zakupu oraz faktu, iż cena zakupionego pojazdu nie została przez żadną ze stron zaniżona,
- przyznaniem waloru dowodu wiadomości e-mail wystosowanych przez organ i odpowiedzi uzyskanych z adresów e-mail, pomimo braku potwierdzenia tożsamości osób udzielających odpowiedzi, nadto "dowody" te nie mają formy pisemnej, lecz dokumentowej, podczas gdy w ocenie skarżącego należało się zwrócić do stosownych podmiotów drogą oficjalną,
- pominięciem dowodu z zeznań świadka J. P., który precyzyjnie wskazał sposób ustalenia wartości pojazdu podlegającego podatkowi akcyzowemu, sposobu ustalenia podstawy opodatkowania, wskazania parametrów pojazdu, a także uszkodzeń pojazdu istotnie wpływających na realną wartość pojazdu, specyfikę rynku amerykańskiego w przedmiocie cen napraw pojazdów na tymże rynku oraz braku kosztów pośrednika po stronie skarżącego,
- pominięciem dowodu z dokumentu sprzedaży pojazdu przez A na rzecz A, LLC (załączono do odwołania z dnia 18.10.2023 r.), dowodu sprzedaży (załączono do pisma z dnia 18.10.2023 r.) wraz z tłumaczeniem przeprowadzonym przez tłumacza przysięgłego języka angielskiego dowody wskazane w pkt. 1. i 2.stanowią potwierdzenie ceny sprzedaży między podmiotami, które nabyły pojazd przed stroną postępowania oraz adekwatność ceny nabycia pojazdu przez skarżącego do warunków rynku amerykańskiego, z ostrożności procesowej;
- zaniechaniem poczynienia przez organ II instancji ustaleń w zakresie wysokości zobowiązania podatkowego, przyjmując za własne wartości przyjęte przez organ I instancji, mimo że organ ten w żaden sposób nie wyjaśnił, na jakiej podstawie dokonał stosownych przeprowadzonych przez siebie obliczeń,
f. art. 229 O.p., poprzez zaniechanie uzupełnienia materiału dowodowego, w szczególności poprzez niezwrócenie się do M Auto Sales LLC o uzyskanie pisemnej informacji czy podmiot ten dokonał zakupu pojazdu, sprzedanego następnie stronie na aukcji internetowej a jeżeli nie, to gdzie podmiot ten zakupił pojazd i za jaką kwotę oraz o przedłożenie dokumentów potwierdzających zakup, w tym faktur, ewentualnie umowy sprzedaży oraz czy podmiot ten, po nabyciu pojazdu i przed zbyciem pojazdu, dokonywał zmian w pojeździe, polegających na wymianie określonych części, bądź ich wyjęciu co służyć miało poczynieniu ustaleń co do tego, że pojazd zakupiony przez skarżącego od M Auto Sales był niekompletny,
g. art. 127 O.p., poprzez zaniechanie uczynienia zadość zasadzie dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i ograniczenia swojej roli do kontroli postępowania Organu I instancji, w sytuacji gdy zadaniem organu II instancji było merytoryczne rozpoznanie sprawy, czego warunek sine quo. non stanowiło dokonanie oględzin pojazdu oraz (podnoszone z ostrożności procesowej) odstąpienie od własnego ustalenia na wartości rzeczonego pojazdu a tym samym - wysokości zobowiązania podatkowego,
2. naruszenie prawa materialnego, tj.:
a. art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że ww. samochód w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w wysokości 34.845,00 zł,
b. art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a. poprzez jego błędne przyjęcie, że obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju,
c. art. 104 ust. 6 u.p.a. poprzez błędne wliczenie do podstawy opodatkowania prowizji, kosztów transportu i ubezpieczenia, mimo że wydatki te zostały uwzględnione w cenie zakupu,
d. art. 104 ust. 8 u.p.a. poprzez błędne uznanie, iż wartość rynkowa zakupionego pojazdu znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, podczas gdy nie uwzględniono okoliczności na korzyść skarżącego tj. dostrzeżenie, iż tylko 1 na 30 odnalezionych pojazdów został sprzedany za cenę niższą niż cena wskazana na fakturze okazanej przez Stronę, a także poprzez nieuwzględnienie specyfiki rynku amerykańskiego, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że kwota zadeklarowana przez Podatnika w AKC-U jest zaniżona;
e. art. 104 ust. 9 u.p.a. poprzez nieuwzględnienie w toku postępowania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania, a także przyczyn podania wysokości opodatkowania znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego przez skarżącego,
f. art. 104 ust. 11 u.p.a. poprzez błędne ustalenie wartości rynkowej ww. samochodu, podczas gdy niemożliwym do ustalenia była wartość rynkowa pojazdu, albowiem nie istniało ogłoszenie sprzedaży pojazdu o zbliżonej specyfice i parametrach do pojazdu będącego przedmiotem skargi;
g. art. 191 O.p. poprzez dokonanie oceny zebranych w sprawie materiałów dowodowych z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów.
Na podstawie art. 229 O.p. pełnomocnik Skarżącego ponownie wniósł o uzupełnienie dowodów i materiałów w sprawie, tj.:
a. przesłuchanie M. Z. na fakt sposobu ustalenia wartości pojazdu podlegającego podatkowi akcyzowemu, na fakt sposobu ustalenia podstawy opodatkowania, na fakt ustalenia parametrów pojazdu wraz z oszacowaniem uszkodzeń pojazdu oraz ustaleniem wartości pojazdu, na fakt iż system Eurotax zawiera najbardziej miarodajne dane służące ustaleniu wartości pojazdu, na fakt, iż dane pozyskane dane w serwisie bidfax.info są nieadekwatne,
b. zwrócenie się do M Auto Sales LLC z pytaniem za jaką cenę nabył podmiot pojazd będący przedmiotem niniejszego postępowania oraz o przedłożenie dowodu zakupu w celu ustalenia i zobrazowania specyfiki rynku amerykańskiego, na fakt adekwatnej ceny zakupu pojazdu przez Skarżącego.
Uzasadnienie skargi stanowi rozwinięcie stawianych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona do Sądu decyzja wbrew zarzutom skargi nie narusza przepisów prawa w stopniu skutkującym wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego. Organy podatkowe w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy zebrały materiał dowodowy, który wnikliwie oceniły w kontekście prawidłowo przywołanego stanu prawnego, zaś wyciągniętym wnioskom nie sposób zarzucić dowolności.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
W wyniku takiej kontroli decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów, Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
Na wstępie należy zauważyć, że zarzuty zawarte w skardze są w istocie powtórzeniem zarzutów podniesionych w odwołaniu i organ odwoławczy odniósł się do nich szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Za niezrozumiały uznać należy zarzut naruszenia art. 165 § 2 O.p. poprzez wszczęcie postępowania podatkowego pomimo braku istnienia ku temu przesłanek; wszczęcie postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego ma miejsce, gdy organ podatkowy uzna, że podatnik nie zapłacił choćby w części, nie złożył deklaracji lub wysokość zobowiązania podatkowego jest inna, jest związana z samoobliczaniem wysokości podatku przez podatników, która to wysokość może się różnić od prawidłowo wyliczonej stawki podatku. Zatem wszczęcie postępowania jest związane z dostrzeżeniem przez organ podatkowy potencjalnych nieprawidłowości, które mogą być usunięte wskutek wszczętego z urzędu postępowania.
Z niespornych ustaleń wynika, że w trakcie czynności sprawdzających, organ podatkowy z ogólnodostępnej strony internetowej bidfax.info pozyskał dane dotyczące sprzedaży przedmiotowego samochodu, który został wylicytowany na aukcji internetowej Copart o nr lot [...] w dniu 2.12.2021 r. za cenę 34.250 USD (uwzględniając koszty sprowadzenia pojazdu organ podatkowy określił wysokość podstawy opodatkowania na kwotę 181.166,00 zł.). Autentyczność w/w transakcji internetowej potwierdzały zdjęcia załączone przez Stronę, które są tymi samymi zdjęciami co umieszczone na stronie odnalezionej aukcji. Odnaleziona aukcja oznaczała, iż rzeczywista wartość handlowa w USA odbiega od wartości zadeklarowanej przez Podatnika. Skoro, zarówno cena z w/w aukcji pojazdu uszkodzonego, wraz z poniesionymi kosztami tj. 181.166,00 zł, jak i wartość bazowa pojazdu wskazana przez rzeczoznawcę w załączonej opinii (na podstawie bazy danych z maja 2022 w systemie Eurotax) na 147.300,00 zł, a pojazdu uszkodzonego na kwotę 57.200,00 zł, stanowiły znaczną różnicę w stosunku do zadeklarowanej podstawy opodatkowania tj. 17.870,00 zł, zostały zatem słusznie uznane przez Naczelnika US za wystarczającą przesłankę do weryfikacji podstawy opodatkowania. Skarżący, wezwany 26.05.2022r. do skorygowania podstawy opodatkowania samochodu odmówił jej złożenia, w związku z czym słusznie Naczelnik US wszczął postępowanie w celu określenia prawidłowego zobowiązania w podatku akcyzowym.
W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, w sprawie nie naruszono wskazanych przepisów Ordynacji podatkowej. Całokształt przeprowadzonego w sprawie postępowania wskazuje, że było ono prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Ponadto organ podatkowy, respektując zasady postępowania podatkowego, w tym zasadę prawdy obiektywnej oraz zasadę swobodnej oceny dowodów, dokonał wszechstronnej oceny wiarygodności i mocy dowodowej dowodów, na których oparł swoją decyzję, a wyciągniętym wnioskom nie sposób zarzucić dowolności. Ustalenia organów podatkowych odnośnie zakupu przedmiotowego pojazdu na aukcji internetowej poczynione zostały w wyniku przeprowadzonej analizy złożonych dokumentów, oraz wobec braku wskazania przez stronę przyczyn, z powodu których zadeklarowana podstawa opodatkowania znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej. Wbrew zarzutom skargi organ I instancji prawidłowo określił podstawę opodatkowania w oparciu o odnalezioną na stronie internetowej https://bidfax.info/ aukcję internetową, na której ww. samochód został sprzedany za kwotę 34.250 USD. Następnie zgodnie z danymi w tytule własności samochód został zakupiony przez podmiot A LLC (data zakończenia aukcji jest tożsama z datą sprzedaży wskazaną w tytule własności pojazdu uszkodzonego, po czym nastąpiło przeniesienie własności na M Auto Sales LLC, który to podmiot dokonał sprzedaży samochodu na rzecz Strony. Skarżący gołosłownie kwestionuje wiarygodność danych dostępnych na stronie internetowej https://en.bidfax.info. Z ogólnodostępnych stron internetowych wynika, że Serwis BidFax działa od 2018 roku. Natomiast dane o pojazdach są gromadzone wyłącznie z witryn ubezpieczeniowych Copart i IAAI. Ponadto potrzebne dane z aukcji ubezpieczeń w USA zbierane są automatycznie, bez ingerencji człowieka w funkcjonalność serwisu, co nie wyklucza opcji samodzielnego dodawania pojazdu. Jednak w tym celu wymagane jest oficjalne potwierdzenie informacji z aukcji. Zrzuty ekranu, faktury i inne dokumenty nie są brane pod uwagę. Sprzedawcy, osoby fizyczne lub firmy nie mają możliwości dodania niezweryfikowanego pojazdu, nawet w ramach ewentualnie dodatkowo płatnej usługi, co trafnie podkreślono w zaskarżonej decyzji.
Skarżący, twierdząc, że strony bidfax.info oraz amerykacars.pl, zawierają niemiarodajnie informacje oraz że podane na aukcjach ceny pojazdów nie oznaczają faktycznych cen ich sprzedaży w żaden sposób nie uzasadnił swojego stanowiska.
Co istotne, jak trafnie zauważa Dyrektor IAS, w ciągu kilkuletniej praktyki organu nigdy nie miały miejsca przypadki zanegowania przez personel portali aukcyjnych autentyczności i prawidłowości odczytania wartości pojazdu na zakończonych aukcjach.
Należy podkreślić, że możliwość korzystania z informacji ze stron internetowych w celu ustalenia wartości podstawy opodatkowania w oparciu o wynik licytacji potwierdzają liczne rozstrzygnięcia sądów administracyjnych, których przykładowe wyroki zostały przytoczone w zaskarżonej decyzji (por. wyroki: I SA/Gd 437/22 z 10 stycznia 2023r., I SA/Gd 88/22 z 7 czerwca 2022r., I SA/Gd 703/20, czy I SA/Gd 50/23 z 18 kwietnia 2023r.), a które sąd rozpoznający przedmiotową sprawę w pełni podziela.
Zgodnie z art. 180 § 1 O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Organy podatkowe w prowadzonym postępowaniu nie są zobligowane do powoływania się wyłącznie na źródła, które są autoryzowane przez organy państwowe czy inne podmioty. Zatem zarzut w tym zakresie jest całkowicie bezzasadny.
Dyrektor IAS trafnie podkreśla, że powyższe odnosi się również do przyznania waloru dowodowego wiadomościom e-mail wystosowanym przez organ podatkowy oraz uzyskanym odpowiedziom. Wskazane adresy są przypisane do przedstawicieli podmiotów będących organizatorami platform handlowych, pochodzą z oficjalnych stron, a ich treść była spójna z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z prawem UE informacje pochodzące od takich podmiotów są cennym i kluczowym źródłem informacji o wartości zawieranych transakcji (dyrektywa DAC7 dyrektywa Rady UE - nakładająca na operatorów platform obowiązek gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących sprzedawców dokonujących za pośrednictwem platform stosownych czynności w rozumieniu ustawy).
W przedmiotowej sprawie e-maile uzyskane od operatorów platform giełdowych stanowią dowody dokumentowe, zgodnie z art. 194 § 1 O.p. Ich celem było uzupełnienie materiału dowodowego w zakresie potwierdzenia faktycznego charakteru transakcji. W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych, dokumentem w rozumieniu tego przepisu jest każdy nośnik informacji, który umożliwia odtworzenie treści o znaczeniu dowodowym, niezależnie od formy. Kwestionowanie odpowiedzi, pochodzących nie z forum internetowych, a z oficjalnych adresów opatrzonych imieniem i nazwiskiem pracownika, z uwagi na formę komunikacji jest nielogiczne i niezrozumiałe i nie oznacza braku wartości dowodowej uzyskanych informacji. Organ podatkowy działał w granicach swoich kompetencji i w ramach zasady prawdy obiektywnej mając na celu jak najpełniejsze wyjaśnienie stanu faktycznego. Podkreślić również należy, że strona postępowania miała możliwość zapoznania się z tym materiałem dowodowym i mogła kwestionować jego wiarygodność poprzez przedstawienie własnych kontrdowodów, z czego - jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała. W związku z powyższym, zasadnie organ uznał uzyskaną korespondencję za dopuszczalny i istotny środek dowodowy w sprawie, przy czym nie stanowił on wyłącznej podstawy rozstrzygnięcia, lecz element szerszego, wieloaspektowego potwierdzenia zebranego materiału dowodowego.
W skardze bezzasadnie zarzuca się organowi nieprawidłowe ustalenia co do rzeczywistej ceny pojazdu, kosztów poniesionych przez niego w związku ze sprowadzeniem pojazdu do Polski, ustaleniem wysokości opodatkowania. Podkreślenia wymaga, że to waśnie Skarżący nie zadeklarował podstawy opodatkowania zgodnie z brzmieniem art. 104 ust. 6 u.p.a., gdyż nie powiększyła wartości celnej pojazdu o elementy wskazane w tym przepisie. W związku z tym, że na fakturze nie wyszczególniono wartości pojazdu i kosztu ubezpieczenia i frachtu, organ I instancji dokonał w tym zakresie własnych ustaleń i szacując koszty transportu posłużył się kalkulatorem znajdującym się na stronie http.//amerykacars.pl/kalkulator. W wyniku sprawdzenia ustalono, że same koszty transportu do portu w USA - 500 USD i koszt transportu z USA do Europy - 930 USD wyniosłyby łącznie 1.430 USD, czyli po odjęciu ich od wartości wskazanej na fakturze wartość samochodu wyniosłaby 2.270 USD. Porównanie tych kwot prowadzi do wniosku, że takie postępowanie sprzeczne byłoby całkowicie z zasadami logiki i byłoby zupełnie nieuzasadnione ekonomicznie.
Kolejny zarzut odmówienia przez organ waloru wiarygodności przedłożonej przez Skarżącego opinii rzeczoznawcy, uznając że opinia ta nie może stanowić rzetelnego źródła ustalenia jego wartości, a wyliczenia poczynione przez rzeczoznawcę za niewiarygodne również nie zasługuje na uwzględnienie. W w/w opinii rzeczoznawca wskazał, że zakres uszkodzeń pojazdu ustalił na podstawie informacji udzielonych przez Zleceniodawcę, tj. Skarżącego. Zaznaczył również, iż wycenę pojazdu sporządził bez przeprowadzenia oględzin na podstawie udostępnionych zdjęć z aukcji nr [...], tej samej aukcji, na którą powołuje się organ podatkowy przy wyliczeniu zobowiązania podatkowego.
Z powyższych względów Dyrektor IAS zasadnie uznał, że skoro rzeczoznawca nie widział osobiście przedmiotowego pojazdu, nie przeprowadził oględzin samochodu i nie dokonał oceny jego stanu technicznego to opinia nie może stanowić rzetelnego źródła ustalenia jego wartości, a wyliczenia dokonane przez rzeczoznawcę na tej podstawie należy uznać za niewiarygodne. Tym samym, wnioskowane przez Stronę przeprowadzenie dowodu w postaci przesłuchania ww. rzeczoznawcy, autora przedłożonej do akt sprawy opinii w zakresie wartości pojazdu objętego niniejszym postępowaniem, organy podatkowe prawidłowo uznały za bezzasadne.
Odnosząc się do zarzutu, że organ I instancji po zakwestionowaniu opinii rzeczoznawcy samochodowego sam nie dokonał oględzin pojazdu, organ odwoławczy trafnie zauważył, że przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, czy też dokonanie oględzin przedmiotowego pojazdu po tak długim czasie użytkowania, byłoby bezprzedmiotowe.
Bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 229 O.p. poprzez zaniechanie uzupełnienia materiału dowodowego, w szczególności niezwrócenia się do M Auto Sales LLC o uzyskanie pisemnej informacji czy podmiot ten dokonał zakupu pojazdu. Zarówno Naczelnik US jak i organ odwoławczy zasadnie za bezcelowe uznali zwracanie się do w/w firmy o informacje, dotyczące zakupu i sprzedaży pojazdu na aukcji internetowej, bowiem kwestia ta została wyczerpująco wyjaśniona na podstawie pozostałego zgromadzonego materiału dowodowego.
Należy zauważyć, że Naczelnik US, biorąc pod uwagę zalecenia Dyrektora IAS zawarte w decyzji z 13.11.1024r. odnalazł na portalu bid.cars.pl aukcje zakończone w grudniu 2021 r. dotyczące uszkodzonych samochodów tej samej marki, tego samego modelu i rocznika. Ustalił, że ceny sprzedaży kształtowały się w przedziale od 3.050 USD do 31.500 USD, trafnie dostrzegając, iż tylko 1 na 30 odnalezionych samochodów został sprzedany za cenę niższą niż cena wskazana na fakturze okazanej przez Stronę. Tak więc, wbrew twierdzeniom Strony, organ wziął pod uwagę specyfikę rynku amerykańskiego, która dodatkowo potwierdziła stanowisko organów uznających, że kwota zadeklarowana przez Podatnika w AKC-U jest zaniżona.
Na uwagę nie zasługuje również zarzut pominięcia przez organ podatkowy załączony przez Stronę dokument "dowód zakupu/pokwitowanie zapłaty" z 8.08.2023r, nr 894672, opisując go jako dowód sprzedaży pojazdu przez podmiot A na rzecz A, za kwotę 2900 USD, potwierdzający rzekomo adekwatność ceny uiszczonej przez Stronę do warunków rynku amerykańskiego. W związku z tym, że w/w faktura nie jest wystawiona na Stronę (jako sprzedawca widnieje A , natomiast jako strona umowy, cyt.: "członek" A,LLC), nie posiada żadnych cech autoryzacyjnych, zawiera dane częściowo zanonimizowane - w szczególności pozycja zawierająca numer aukcji została zakryta, a pozycje wyszczególnione "koszty i płatności" dotyczą okresu od 02.12.2021r, do 06.01.2022r. (Strona nabyła pojazd 20.12.2021r.), zasadnie nie została uznana przez organ odwoławczy za wiarygodny, a przede wszystkim potwierdzający całkowitą wartość transakcyjną pojazdu.
Organ I instancji podjął próbę weryfikacji powyższego dokumentu, występując do firmy A Company w celu potwierdzenia, czy faktura złożona przez Stronę została wystawiona przez ww. firmę. Jednakże A Company nie udzieliła odpowiedzi.
Za bezzasadny uznać należy również zarzut pominięcia dowodu z przesłuchania J. P., który miałby wskazać sposób ustalenia wartości pojazdu podlegającego podatkowi akcyzowemu, a tym samym także sposób ustalenia podstawy opodatkowania; po pierwsze została dokonana ocena zeznań Świadka w zaskarżonej decyzji, po drugie to organ, a nie kolega Strony jest uprawniony i zobowiązany do określenia prawidłowej podstawy opodatkowania. Dokonanie przez organ podatkowy odmiennej od oczekiwań Strony oceny niektórych z dowodów, czy też nieprzeprowadzenie pewnych dowodów nie oznacza, że doszło do naruszenia przepisów postępowania podatkowego. W zeznaniach świadka istotne dla sprawy elementy takie jak kwota gotówki przekazana przez Stronę czy też data i sposób jej przekazania pozostały bez odpowiedzi z uwagi na brak pamięci świadka.
Za bezzasadny uznać należy również zarzut naruszenia art. 127 O.p., ponieważ wbrew temu co twierdzi Skarżący organ odwoławczy powtórnie, merytorycznie zbadał sprawę, odnosząc się szczegółowo do zarzutów wskazanych w odwołaniu, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że zasada wyrażona w art. 127 O.p. daje podatnikowi uprawnienie do dwukrotnego rozpatrzenia sprawy. Nie oznacza to jednak, że rozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy nie może nastąpić na podstawie materiału dowodowego zebranego przez organ I instancji. Takich ograniczeń nie przewidują przepisy Ordynacji podatkowej, która umożliwia organom odwoławczym pozyskiwanie nowych dowodów, byleby tylko (z zachowaniem proporcji) nie zastępowano organów I instancji w dokonywaniu ustaleń faktycznych w znacznej części. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wyraźnie wskazuje, że organ dokonał samodzielnych ustaleń, które poddał następnie konfrontacji z ustaleniami organu I instancji. Natomiast powoływanie się na ustalenia organu I instancji, czy też aprobowanie, pomimo że może wywołać negatywny odbiór Skarżącego, samo w sobie nie stanowi naruszenia art. 127 O.p.
Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty zawarte w skardze dotyczące naruszania przepisów prawa materialnego tj. art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 104 ust. 6, art. 104 ust. 8, art. 104 ust. 9, art. 104 ust. 11 u.p.a.
Przedmiotem nabycia był samochód uszkodzony, co w istotny sposób wpływa na jego wartość. Należy podkreślić, że wartość pojazdu wylicytowanego w trakcie aukcji uwzględniała uszkodzenia tego pojazdu, co niewątpliwie uwzględniono w jego wartości. Zdjęcia przedmiotowego pojazdu niespornie potwierdzają, że przedmiotem aukcji był pojazd uszkodzony. Organy podatkowe na żadnym etapie postępowania nie kwestionowały uszkodzeń pojazdu. Organ I instancji ustalając wartość celną pojazdu wraz z kosztami transportu, prowizji aukcyjnej i prowizji brokera dla potrzeb określenia wysokości podatku akcyzowego uczynił to w sposób należyty. Wskazać należy, że ustalenie wartości pojazdu czy kosztów transportu przez organ może nastąpić na podstawie wszelkich dostępnych środków dowodowych. Ustawodawca w przepisach ustawy o podatku akcyzowym nie ustanowił w tym względzie żadnych ograniczeń, a zatem za obowiązujące należy uznać ogólne zasady prowadzenia postępowania dowodowego określone w O.p. Ustalenia czynione przez organ nie mogą być bowiem dowolne i wymagają uwzględnienia wszystkich tych elementów, które odzwierciedlają rynkową cenę pojazdu nabytego przez podatnika oraz poniesione koszty.
Wbrew zarzutom skargi, w niniejszej sprawie uwzględnione zostały wszystkie okoliczności sprawy, w tym ekonomiczne uzasadnienie transakcji sprzedaży po finalnie ustalonej kwocie, złożone natomiast w toku postępowania wyjaśnienia nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym i zasadnie zostały ocenione jako służące jedynie próbom uwiarygodnienia niskiej wartości zakupionego samochodu. Ponadto z faktu powoływania się przez Stronę na wartość samochodu wynikającą z opinii rzeczoznawcy wynika, iż Skarżący w istocie sam poddaje w wątpliwość zapisy dotyczące ceny zakupu samochodu na przedłożonym rachunku.
Całokształt przeprowadzonego w tej sprawie postępowania wskazuje, że było ono przeprowadzone w sposób wyczerpujący i budzący zaufanie do organów podatkowych. Skarżący miał zapewniony aktywny udział w prowadzonym postępowaniu, miał możliwość składania wyjaśnień i dowodów oraz skorzystania z prawa wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Organ podatkowy, respektując zasady postępowania podatkowego, w tym zasadę prawdy obiektywnej oraz zasadę swobodnej oceny dowodów, dokonał wszechstronnej oceny wiarygodności i mocy dowodowej dowodów, na których oparł swoją decyzję.
Zdaniem Sądu, należy podkreślić, że dokonanie przez organ podatkowy odmiennej od oczekiwań Skarżącego oceny dowodów nie oznacza, że doszło do naruszenia przepisów postępowania podatkowego, zwłaszcza w sytuacji gdy organ oparł swoje rozstrzygnięcie na wiarygodnie zebranych dowodach. Zebrany materiał dowodowy pozwolił na ustalenie prawidłowej podstawy opodatkowania w oparciu o przepisy art. 104 ust. 6 u.p.a.
Zdaniem Sądu prawidłowa jest również i ta konstatacja, że Skarżący musiał mieć też świadomość, że wartość pojazdu wynikająca z dokumentacji odprawy celnej dokonanej w Bremerhaven znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej pojazdu w kraju, a organ będzie domagał się wyjaśnień w tym zakresie.
Podsumowując Sąd stwierdził, że organy podatkowe w zakresie wystarczającym dla potrzeb prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy przeprowadziły postępowanie dowodowe, którego wyniki bez przekroczenia granic ustawowych poddały rzetelnej analizie i ocenie wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. A zatem - wbrew stanowisku Skarżącego - zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania w takim zakresie, by naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W kontekście oceny prawnej prawa materialnego Sąd stwierdził, że w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych przepisów ustawy o podatku akcyzowym, a organ prawidłowo określił wysokość zobowiązania podatkowego. Sąd aprobuje również przyjęte kwoty konieczne do wyliczenia wartości celnej nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.
Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, uznając ją za bezzasadną.