Wyrok WSA z dnia 10 lutego 2026, sygn. I SA/Gd 938/25

• na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] - opłata za czynność zajęcia wynagrodzenia za pracę w wysokości 189,30 zł, powstała w wyniku zajęcia wynagrodzenie za pracę w B. Sp. z o.o., naliczona zgodnie z art. 64 § 1 pkt 3 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do 20 lutego 2021 roku,

- tj. 4 % kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 2 zł 50 gr, przy czym wyliczenie to nie narusza art. 7 § 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 roku o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego przedawnienia należności objętych przedmiotowymi tytułami wykonawczymi zauważono, że wykracza on poza zakres postępowania w sprawie określenia wysokości kosztów egzekucyjnych i dlatego nie może on być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu.

Reasumując, na podstawie analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego stwierdzono, że Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo określił wysokość kosztów egzekucyjnych prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...].

Pismem z 18 listopada 2025 roku (wniesionym przez platformę e-PUAP 19 listopada 2025 roku) W.N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 6 października 2025 roku nr 2201-IEE.7192.2.263.2025.2.AK.

W złożonej skardze skarżący wskazał, że podtrzymuje zarzuty wskazane w zażaleniu z 24 sierpnia 2025 roku oraz zaskarża w całości postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z powodu jego niezgodności z prawem a w szczególności zarzuca naruszenie:

• art. 9 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.), w związku z art. 7, art. 8 k.p.a. i art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej u.p.e.a.), poprzez brak odniesienia się do całej treści zażalenia. W szczególności dotyczy to braku odniesienia się organu odwoławczego do kwestii zgodności z prawem wszczętego i prowadzonego przez ZUS postępowania, co ma bezpośredni wpływ na zgodność z przepisami prawa wydanego postanowienia w/s kosztów egzekucyjnych, zarówno w kwestii zasadności ich naliczenia (w zależności od tego czy postępowanie było wszczęte i prowadzone zgodne z prawem), jak również ich wysokości;

• w zakresie niewyjaśnienia kwestii poruszonej w zażaleniu z dnia 24 sierpnia 2025 r., a dotyczącej sposobu interpretacji treści art.24 ust.5b u.s.u.s., traktującego o przedawnieniu i zawieszeniu terminu przedawnienia zobowiązań wobec ZUS;

• kwestii poprawności danych, przedłożonych w wydanym postanowieniu ZUS w/s kosztów egzekucyjnych. Co ma swoje oparcie także w orzeczeniach sądów, postanowienie takie winno obrazować w pełni, prowadzone i zakończone postępowanie egzekucyjne. Nie można ograniczać podawanych informacji tylko i wyłącznie, do informacji wskazujących na sposób obliczenia kosztów egzekucyjnych, ale winno zawierać pełne dane o wszystkich elementach postępowania (nal. główna, odsetki, koszty, upomnienia etc.), wraz z datami ich naliczenia;

• właściwości organu egzekucyjnego do wydania postanowienia w/s kosztów egzekucyjnych, zakończonych postępowań. Na podstawie przepisów u.p.e.a. w wyniku zbiegu egzekucji i przekazaniu prowadzenia jej przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni (dalej NUS), ZUS o/Gdańsk scedował wszelkie prawa, przysługujące mu jako organowi egzekucyjnemu na tenże organ. Nie zaistniała zatem sytuacja, potencjalnej możliwości prowadzenia innego, równoległego postępowania, do tych samych należności przez ZUS o/Gdańsk, co sugeruje Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w swoim postanowieniu. Poprzez przekazanie prowadzenia egzekucji przez NUS, ZUS o/Gdańsk pozbawił się pod względem prawnym nie tylko możliwości prowadzenia egzekucji do przedmiotowych zaległości, ale również pozbył się prawa do wydania postanowienia w/s kosztów egzekucyjnych.

W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie wydanego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej i poprzedzającego go postanowienia ZUS w całości i zakończenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, lub o uchylenie ich i skierowanie do ponownego rozpoznania.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku podtrzymał swoje stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a..

Sąd administracyjny nie rozstrzyga sprawy merytorycznie, lecz ocenia zgodność rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej z przepisami prawa, to jest, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu, skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. '

Na wstępie przypomnieć należy, że w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym do dnia 20 lutego 2021 roku. Przedmiotowe postępowanie egzekucyjne do majątku skarżącego zostało bowiem wszczęte 13 stycznia 2016 roku (tj. w dniu wystawienia tytułów wykonawczych przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku), i niezakończone przed 20 lutym 2021 roku (tj. przed wejściem w życie ustawy zmieniającej), zaś zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw z 4 lipca 2019 roku: "w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym wszczętym i niezakończonym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z uwzględnieniem ust. 2-4 oraz art. 7-11".

W ocenie Sądu, organy w niniejszej sprawie prawidłowo określiły skarżącemu wysokość kosztów egzekucyjnych na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] na, które składały się:

• opłata manipulacyjna w wysokości - 28,70 zł, związana z doręczeniem 25 lutego 2016 roku odpisu tytułu wykonawczego nr [...], naliczona zgodnie z art. 64 § 6 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do 20 lutego 2021 roku - tj. 1% egzekwowanych należności nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego, przy czym wyliczenie to nie narusza art. 7 § 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 roku o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw;

• na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] - opłata za czynność zajęcia wynagrodzenia za pracę w wysokości 189,30 zł, powstała w wyniku zajęcia wynagrodzenia za pracę w B. Sp. z o.o., naliczona zgodnie z art. 64 § 1 pkt 3 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do 20 lutego 2021 roku,

- tj. 4% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 2 zł 50 gr, przy czym wyliczenie to nie narusza art. 7 § 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 roku o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw.

Odnosząc się do skargi Sąd zauważa, że w zakresie podniesionych przez skarżącego kwestii dotyczących wystawionego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku tytułu wykonawczego - z akt sprawy wynikało, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni otrzymał jedynie adnotację wydaną na podstawie art. 62b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym do tytułów wykonawczych w związku ze zbiegiem egzekucji administracyjnej do wynagrodzenia za pracę skarżącego w B. sp. z o.o., przekazaną 28 lipca 2023 roku przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku na m.in. podstawie tytułu wykonawczego o nr [...]. Zatem kwestia prawidłowości wystawienia ww. tytułu wykonawczego nie mogła być przedmiotem oceny w toku postępowania zażaleniowego.

Także wbrew zarzutom skarżącego, odnosząc się do kwestii dotyczącej przedawnienia należności objętej przedmiotowym tytułem wykonawczym organ trafnie, w ocenie Sądu wskazał, że wykracza ona poza zakres postępowania w sprawie określenia wysokości kosztów egzekucyjnych i dlatego nie może być przedmiotem oceny w tym postępowaniu.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów należy podzielić ocenę, że zbieg egzekucji administracyjnych następuje do rzeczy lub prawa majątkowego i wyłącznie w tym zakresie można mówić o łącznym przejęciu do dalszego prowadzenia egzekucji przez naczelnika urzędu skarbowego. Organ ten nie przejmuje całej egzekucji, ale wyłącznie egzekucję ze składnika majątkowego, do którego nastąpił zbieg. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni adnotację w sprawie prowadzenia egzekucji uprawniającą do łącznego prowadzenia wyłącznie z wynagrodzenia za pracę skarżącego. Zakład Ubezpieczeń Społecznych natomiast jako wierzyciel i organ egzekucyjny prowadzi do majątku skarżącego egzekucję na podstawie wskazanych w adnotacji tytułów wykonawczych również z innego majątku, do którego jest uprawniony. W konsekwencji, Zakład Ubezpieczeń Społecznych jako wierzyciel i organ egzekucyjny, od którego Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni przejął egzekucję do wynagrodzenia za pracę, nie zostaje pozbawiony możliwości dalszego jej prowadzenia, a więc stosowania środków służących doprowadzeniu do wykonania obowiązków objętych tytułami wykonawczymi. Zatem uznać należy, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni nie może orzekać o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych i wyegzekwowanych jednocześnie w toku prowadzonej egzekucji przez ZUS, na podstawie tytułów wykonawczych wskazanych w adnotacji.

Należy też zwrócić uwagę, że w zakresie wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego wystawionych przez Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni prawidłowo pouczył Skarżącego, że pełni on wyłącznie rolę organu egzekucyjnego prowadzącego łącznie egzekucję do prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie za pracę, a zatem właściwym do wydania rozstrzygnięcia w jego przedmiocie jest Dyrektor Oddziału ZUS w Gdańsku jako organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne na ich podstawie.

Mając powyższe na uwadze, że doręczony skarżącemu 25 lutego 2016 roku odpis tytułu wykonawczego nr [...], zawierał takie dane jak wysokość należności głównych, daty od których nalicza się odsetki czy wysokość kosztów upomnienia, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Wydając zaskarżone postanowienie organ nie ograniczył się tylko do kontroli postanowienia organu pierwszej instancji, ale i odwołał się do wszystkich wskazanych przez skarżącego kwestii. Merytorycznie rozstrzygnął sprawę, ustalając niesporny stan faktyczny oraz dokonał oceny mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa.

Mając to na uwadze Sąd działając w trybie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. skargę jako niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił.