Wyrok WSA z dnia 12 sierpnia 2025, sygn. I SA/Gd 965/24

Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca zgłosiła zarzut w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej, kwestionując istnienie egzekwowanego obowiązku.

Pojęcie nieistnienia obowiązku w rozumieniu 33 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505) – dalej w skrócie zwana u.p.e.a,. oznacza przede wszystkim sytuacje, w których obowiązek ten nigdy nie powstał, na przykład z mocy prawa albo nie wydano decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji, bądź też decyzja taka została wydana, lecz następnie ją uchylono, stwierdzono jej nieważność lub wygaśnięcie, bądź też, gdy obowiązek podlegający egzekucji wygasł w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawie, lecz przed rozpatrzeniem zarzutów.

Z kolei z art. 29 § 1 u.p.e.a. wynika, że organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Przepis ten stanowi zasadę postępowania egzekucyjnego sprowadzającą się do przyjęcia, że zarzuty mają na celu ochronę uczestników postępowania egzekucyjnego w zakresie prawidłowości samego postępowania egzekucyjnego, natomiast nie służą one weryfikacji ostatecznych decyzji, czy postanowień, stanowiących podstawę tytułu wykonawczego.

Skarżąca, swoje twierdzenia o nieistnieniu egzekwowanego obowiązku opierała na okolicznościach, które legły u podstaw wydania decyzji Starosty Bytowskiego z 19 stycznia 2023 r., utrzymanej w mocy decyzją Kolegium z 16 marca 2023 r. Były to zatem zarzuty, które dotyczyły zasadności nałożenia na stronę obowiązku uiszczenia kosztów, powstałych w związku z usunięciem i przechowywaniem pojazdu marki Honda Civic. Mając tymczasem na uwadze przywołane regulacje prawne stwierdzić należy, że w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ nie był uprawniony do weryfikowania okoliczności będących podstawą wydania decyzji, w oparciu o którą prowadzona jest egzekucja administracyjna. Określenie obowiązku poniesienia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu, jak i wskazanie osób zobowiązanych do ich uiszczenia nastąpiło w odrębnym postępowaniu administracyjnym. To w tym postępowaniu strona była uprawniona do podnoszenia wszelkich zarzutów kwestionujących zarówno zasadność nałożenia samego obowiązku zapłaty, jak i zmierzających do wykazania, że nie jest podmiotem zobowiązanym do uiszczenia kosztów. Okoliczności te, co jeszcze raz należy podkreślić, nie podlegały natomiast badaniu w postępowaniu egzekucyjnym, w odpowiedzi na zgłoszone przez stronę zarzuty.

Niezależnie od powyższego należy mieć na uwadze, że prawidłowość decyzji Kolegium utrzymującej w mocy decyzję Starosty Bytowskiego, została poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wyrokiem z 9 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Gd 572/23 oddalił skargę, uznając tym samym formułowane zarzuty za nieuzasadnione.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) oddalił skargę, uznając ją za niezasadną.