Niewątpliwie w realiach rozpoznawanej sprawy spełniony został wymóg powiadomienia właściciela nieruchomości przez podmiot odbierający odpady komunalne o fakcie niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów. Wobec czego określenie opłaty z uwzględnieniem stawki podwyższonej było uprawnione. Obowiązek powiadomienia właściciela nieruchomości jest jedną z przesłanek wymienionych w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. warunkującą określenie przez organ w drodze decyzji opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z zastosowaniem wysokości stawki opłaty podwyższonej na podstawie art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. Odwołując się do argumentacji przedstawionej w wyroku NSA z dnia 28 października 2022 r. III FSK 805/22 oraz w wyrokach WSA w Gliwicach I SA/Gl 1349 oraz I SA/Gl 1348/22 z dnia 19 kwietnia 2023 r., którą podziela skład orzekający w niniejszej sprawie, podkreślić trzeba, że ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał na obowiązki ciążące na podmiocie odbierającym odpady komunalne. Podmiot ten został w szczególności zobowiązany do powiadomienia zarówno organu, jak i właściciela nieruchomości o przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych i przyjęciu ich jako niesegregowanych (zmieszanych). Obowiązek ten został nałożony w sposób zamierzony, o czym świadczy modyfikacja przepisu określającego katalog podmiotów, które podmiot odbierający odpady komunalne obowiązany jest powiadomić. Powiadomienie pełni funkcję informacyjno-prewencyjną. W rozpoznawanej sprawie obowiązek poinformowania dotyczy Skarżącej, która jest właścicielem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.c.g. w związku art. 2 ust. 3 tej ustawy, a nie osób zamieszkałych w budynku wielolokalowym. Zarządca nieruchomości otrzymuje bowiem w ten sposób informację o stwierdzeniu nieprawidłowej segregacji odpadów i odbiorze tych odpadów jako zmieszanych. Dzięki temu ma możliwość podjęcia działań mających na celu wyeliminowanie w przyszłości ewentualnych uchybień powiadamiając o tym mieszkańców budynków i edukując ich w tym zakresie. Obowiązujące przepisy nie określają formy i terminu powiadomienia przez podmiot odbierający odpady organu i właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnej zbiórki odpadów. Ustawodawca jednocześnie nie różnicuje tych powiadomień. Biorąc pod uwagę ich rolę, należy przyjąć, że w odniesieniu do budynków wielolokalowych zarządzanych przez Wspólnoty Mieszkaniowe lub Spółdzielnie Mieszkaniowe powiadomienia powinny być dokonane w sposób, który pozwała na weryfikację wypełnienia tego warunku (powinien dotrzeć do osób zarządzających Wspólnotą, ewentualnie do jego profesjonalnego zarządcy lub siedziby Spółdzielni Mieszkaniowej, jeśli zarządza wieloma budynkami wraz z oddzielnymi punktami odbioru odpadów). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odbierający odpady nie ma obowiązku umieszczać na kontenerach naklejek o treści: "źle segregujesz", chociaż taka forma dodatkowego powiadamiania również jest dopuszczalna. Kolegium nie podziela również stanowiska Spółdzielni Mieszkaniowej, że pojedyncze przypadki nieselektywnej zbiórki odpadów nie uprawniają organ I instancji do zastosowania podwyższonej stawki na odbiór odpadów komunalnych z terenu nieruchomości. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, nawet jednorazowe uchybienie obowiązkowi selektywnej zbiórki odpadów uzasadnia określenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w podwyższonej wysokości (por. m.in. wyroki: NSA z dnia 16 czerwca 2022 r. III FSK 4968/21, z dnia 18 października 2018 r. III FSK 984/18). Ustawodawca nie wyłączył z obowiązku nałożenia opłaty podwyższonej w sytuacji jedynie incydentalnego czy też wręcz jednokrotnego stwierdzenia naruszenia zasad zadeklarowanej segregacji odpadów (por. m.in. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 15 lutego 2023 r. I SA/Ol 564/22 oraz z dnia 14 września 2022 r. I SA/Ol 310/22, WSA w Gdańsku z dnia 23 listopada 2022 r. I SA/Gd 707/22, WSA w Szczecinie z dnia 10 lutego 2022 r. I SA/Sz 922/21 oraz z dnia 4 marca 2021 r. I SA/Sz 978/20, WSA w Krakowie z 20 września 2021 r. I SA/Kr 808/21).
Miejsce gromadzenia odpadów komunalnych dla wymienionych w protokołach kontroli nieruchomości przy ul. [...] [...], ul. [...] i [...]oraz ul. [...] [...], zostały potwierdzone przez organ I instancji w korespondencji z właścicielem nieruchomości z dnia 4 i 9 lipca 2024 r. Z zebranej w sprawie dokumentacji wynika zatem, że z nieruchomości zbierano odpady z naruszeniem zasad segregacji, a brak segregacji nie był zdarzeniem jednostkowym. Stwierdzone nieprawidłowości potwierdza przede wszystkim dokumentacja fotograficzna oraz protokoły kontroli. Opis zdjęć (z wyjątkiem protokołu z dnia 28 czerwca 2024 r.) nie pozostawia wątpliwości co do daty i godziny ich wykonania. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy podniesione przez Stronę zarzuty nie zasługują na akceptację. Decyzja dotyczy opłaty za okres od kwietnia do czerwca 2024 r., co jest konsekwencją zebranego materiału dowodowego potwierdzającego niedopełnienie przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych właśnie w tych miesiącach. W ocenie Kolegium, zebrana w sprawie dokumentacja jest wystarczająca do stwierdzenia, że Skarżąca w tym okresie nie prowadziła właściwej, zgodnie z obowiązującymi przepisami, selektywnej zbiórki odpadów, dlatego opłata za te miesiące winna być obliczona z uwzględnieniem stawki podwyższonej. Pozyskany materiał dowodowy pozwolił bowiem stwierdzić, że odpady zbierane były z naruszeniem zasad segregacji, co nie było zdarzeniem jednostkowym. Kolegium wskazuje ponadto, że już w poprzednim stanie prawnym, kiedy właściciel mógł wybrać nieselektywną zbiórkę odpadów, ustawodawca nie wprowadził, żadnej regulacji pozwalającej na stwierdzenie, że selektywna zbiórka odpadów ma miejsce wtedy, gdy określona (np. przeważająca) część odpadów jest prawidłowo umieszczona w kontenerach przeznaczonych na zbieranie określonej frakcji, a pozostałe odpady są zmieszane - wyrok WSA w Krakowie z 8 lipca 2020 r. I SA/Kr 548/19. Stąd stwierdzenie, że w sytuacji gdy brak segregacji dotyczy chociażby części pojemników, organ jest zobowiązany do zastosowana art. 6ka u.c.p.g. W przedmiotowej sprawie podmiot świadczący usługę odbioru odpadów wielokrotnie w krótkich odstępach czasu stwierdzał nieprawidłowości w segregacji odpadów. Okoliczności te nie miały charakteru incydentalnego, co z kolei nie powinno skutkować obciążeniem sankcyjną opłatą za wywóz odpadów.
2.4. W skardze na powołaną wyżej decyzję Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego, zarzuciła naruszenie
1/ art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 13 k.p.a. i art. 80 k.p.a. polegające na nie wyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz na przekroczeniu swobodnej oceny dowodów poprzez pominięcie przy rozpatrywaniu sprawy treści protokołów, które zostały dołączone do dokumentacji, a które dotyczą nieprawidłowej segregacji odpadów przez mieszkańców innej nieruchomości budynkowej, której Skarżąca nie jest ani właścicielem ani zarządcą (nieruchomość należąca do [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, co przyznał organ w piśmie z dnia 28 sierpnia 2024r.);
2/ art. 7 k.p.a., art 77 § 1 k.p.a., art 11 k.p.a., art. 13 k.p.a. i art.80 k.p.a. polegające na nie wyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz na przekroczeniu swobodnej oceny dowodów poprzez pominięcie przy rozpatrywaniu sprawy okoliczności, iż z treści protokołów, których: wzór został uzgodniony ze Skarżącą wynika, że w przypadku stwierdzenia braku segregacji odpadów podmiot odbierający odpady powinien umożliwić Skarżącej dokonanie resegregacji w zakreślonym terminie (czego nie uczynił), tym samym kara za nieselektywną segregację odpadów została wymierzona Skarżącej bez uwzględnienia powyższego zapisu i beż umożliwienia Skarżącej dokonania resegregacji odpadów, co wskazuje na brak współdziałania przez organ I instancji w zakresie segregacji i naruszenie zasad współżycia społecznego w tym zakresie;
3/ art. 285 §1 O.p. poprzez dokonanie kontroli przez podmiot odbierający odpady komunalne bez czynnego udziału Skarżącej (kontrolowanego);
4/ art. 8 i art. 107 § 3 kpa poprzez pominięcie w uzasadnieniu kwestii dot. umożliwienia Skarżącej przez podmiot odbierający odpady dokonania resegregacji odpadów w obecności przedstawicieli Skarżącej w przypadku stwierdzenia braku segregacji odpadów, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwowych i samorządowych, narusza zasady współżycia społecznego oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji w tym zakresie;
5/ art. 6 ka ust. 1-3 u.u.c.p.g. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy w zw. z § 2 ust. 2 Uchwały Nr LXIII/883/23 Rady Miasta Zabrze z dnia 27.02.2023r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i stawki opłaty za pojemniki lub worek o określonej pojemności, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości - poprzez przyjęcie, iż z dokumentacji zdjęciowej wynika, że mieszkańcy budynków położonych w Z. przy ul. [...] [...], [...], [...] nie stosują segregacji odpadów' komunalnych, podczas gdy ze zdjęć oraz z protokołów z kontroli wykonanej przez organ odbierający odpady nie wynika, jakiego właściciela kontenery na odpady dotyczą, kontenery na zdjęciach nie są opisane, zdjęcia są niewyraźne, zamazane a nadto zdjęcia nie zawierają informacji, w jakiej dacie zostały wykonane;
6/ art. 122 O.p. stopniu mającym istotny wpływ na wynik postępowania poprzez zwolnienie organu z niepodjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy przejawiające się brakiem przeprowadzenia kontroli z udziałem służb Skarżącej, co umożliwiłoby usunięcie wątpliwości w przedmiocie własności kontenerów wskazanych na zdjęciach, a także ustalenie stopnia ewentualnej nie segregacji odpadów komunalnych dla budynków położonych w Z. przy ul. [...] [...], [...], [...] zwłaszcza, że protokoły z kontroli mają status dokumentów wewnętrznych;
7/ art. 8 k.p.a. oraz art. 101a ust. 1 ustawy z dnia 8.03.1990r o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. z 1024 poz.1465, 1572) w zw. z art. 6 ka ust. 1-3 u.u.p.c.p.g. poprzez niewywiązywanie się z obowiązku częstego i prawidłowego opróżniania kontenerów co powoduje, że pojemniki na odpady są przepełnione i skutkuje niemożnością składowania kolejnych odpadów i sprzyja nieprawidłowej segregacji;
8/ naruszenie art. 187 i art. 191 O.p. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego oraz przekroczenie swobodnej oceny dowodów w wyniku przyjęcia, że zaszły przesłanki do nałożenia na mieszkańców nieruchomości lokalowych położonych w Z. przy ul. [...] [...], [...], [...] wyższych opłat tak jak za odbiór odpadów zmieszanych, podczas gdy zebrany przez organ materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczną ocenę, że mieszkańcy w/w budynków nie segregują odpadów w sposób prawidłowy;
9/ art. 6 ka ust. 1-3 u.u.c.p.g. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że mieszkańcy budynków położonych w Z. przy ul. [...] [...], [...], [...] oddawali wyłącznie odpady niesegregowane (zmieszane) podczas gdy jak wynika ze zdjęć niesegregacja dotyczyła pojedynczych przedmiotów (np. butelka);
10/ art. 8 i art. 107 § 3 kpa poprzez przyjęcie, że do ukarania mieszkańców za niesegregowanie odpadów wystarczy pojedynczy element, co podważą zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwowych i samorządowych oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji w tym zakresie.
Wskazując na powyższe podstawy Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu kosztów w postępowania odwoławczego.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
3.1. Skarga została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.), albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.
3.2. Kwestię sporną w sprawie stanowi możliwość wydania wobec Skarżącej, jako właściciela (jednostki organizacyjne i osoby posiadające w zarządzie) nieruchomości, decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wobec niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych i zastosowanie w tejże decyzji wysokości stawki opłaty podwyższonej za okres kwietnia do czerwca 2024 r.
Skarżąca nie neguje, że w okresie objętym zaskarżoną decyzją doszło do nieselektywnej zbiórki odpadów komunalnych. Skarżąca twierdzi natomiast, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że aby niesegregowanie dotyczyło budynków położonych w Z. przy ulicy [...] [...], [...], [...], będących w zarządzie Skarżącej, a także aby to mieszkańcy dopuścili się braku segregacji.
3.3. Rozważając sporną kwestię na wstępie przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 6ka u.c.p.g. w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości (ust. 1). Wójt, burmistrz lub prezydent miasta na podstawie powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (ust. 2). Wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3 (ust. 3). Zgodnie z art. 6k ust. 3 u.c.p.g. rada gminy określi stawki opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli właściciel nieruchomości nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, w wysokości nie niższej niż dwukrotna wysokość i nie wyższej niż czterokrotna wysokość stawki ustalonej przez radę gminy odpowiednio na podstawie ust. 1 albo w art. 6j ust. 3b.
Zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w Zabrzu nr LXIII/883/23 z dnia 8 marca 2023 r. w sprawie wyboru metody opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami i stawki opłaty za pojemniki lub worek o określonej pojemności, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2023 poz. 2209) przyjęto, że w okresie od 1 kwietnia 2023 r. stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy wynosić będzie 33,00 zł miesięcznie za osobę, a jeśli mieszkańcy nie wypełniają obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, stawka podwyższona wynosi 66,00 zł miesięcznie za każdego mieszkańca.
3.4. W ocenie Sądu, wbrew stanowisku strony skarżącej w sprawie nie doszło do naruszenia podniesionych w skardze zarzutów prawa materialnego, tj. art. 6ka ust. 1, 2 i 3 u.c.p.g. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.u.c.p.g. w zw. z §2 ust. 2 ww. Uchwały.
Przeprowadzone w okresie od marca do czerwca 2024 r. kontrole przestrzegania zasad prowadzenia segregacji odpadów komunalnych przez mieszkańców nieruchomości potwierdziły brak selektywnej zbiórki odpadów, w większości z uwagi na okoliczność wrzucania do pojemników zmieszanych odpadów podlegających obowiązkowej segregacji. Zasadnie także Kolegium uznało, że nie ma znaczenia, czy nieselektywne zbieranie odpadów miało charakter jednostkowy, czy też występowało kilkakrotnie. Spełniony został wymóg powiadomienia właściciela nieruchomości przez podmiot odbierający odpady komunalne o fakcie niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów (16 protokołów wymienionych na stronach 4-5 zaskarżonej decyzji). Miejsce gromadzenia odpadów komunalnych dla wymienionych w protokołach kontroli nieruchomości przy ul. [...] [...], ul. [...] [...] oraz ul. [...] [...], zostały potwierdzone przez organ I instancji w korespondencji z właścicielem nieruchomości z dnia 4 i 9 lipca 2024 r. Z zebranej w sprawie dokumentacji wynika zatem, że z nieruchomości zbierano odpady z naruszeniem zasad segregacji, a brak segregacji nie był zdarzeniem jednostkowym. Stwierdzone nieprawidłowości potwierdzone zostały przede wszystkim dokumentacją fotograficzną oraz protokołami kontroli. Opis zdjęć (z wyjątkiem protokołu z dnia 28 czerwca 2024 r.) nie pozostawia wątpliwości co do daty i godziny ich wykonania. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy podniesione przez Stronę zarzuty nie zasługują na akceptację. Wobec czego określenie opłaty z uwzględnieniem stawki podwyższonej było uprawnione. Zasadnie także podnosi Kolegium, iż u.u.c.p.g. nie zawiera przepisu, który uzasadniałby umożliwienie Stronie dokonanie resegregacji odpadów w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości.
W konsekwencji doszło zatem do ziszczenia się przesłanki warunkującej wydanie przez organ decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres, w którym nie dopełniono obowiązku ich selektywnego zbierania w okresie objętym zaskarżoną decyzją z zastosowaniem wysokości stawki opłaty podwyższonej wynikającej ze wskazanej przez organy uchwały Rady Miasta.
Zdaniem Sądu bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt, aby niedopełnienie obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych było następstwem osobistego działania Skarżącej, a nie osób trzecich. Prowadzenie postępowania dowodowego w celu wykazania, czy to właściciel nieruchomości osobiście dopuścił się braku segregacji odpadów, czy też uczyniła to osoba trzecia w czasie, w którym pojemnik na odpady oczekiwał ona odbiór przed posesją właściciela - nie ma dla sprawy znaczenia.
Organy prawidłowo zauważyły, że Skarżąca jako władająca nieruchomością ponosi pełną odpowiedzialność za wytwarzane na tej nieruchomości odpady oraz za sposób ich selektywnego zagospodarowania. To na właścicielu nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g., ciążą obowiązki związane z zabezpieczeniem pojemników przed działaniem osób trzecich. To bowiem właściciel nieruchomości, bez względu na sposób jej wykorzystywania, odpowiada nie tylko za to, w jaki sposób odpady wytwarzane na nieruchomości są gromadzone ale także i za to, w jaki sposób są oddawane do zagospodarowania. Takie stanowisko zostało już wielokrotnie wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z: 2 lipca 2024 r., III FSK 1015/23 oraz III FSK 1016/23; 1 października 2024 r., III FSK 707/24; wyroki WSA w Gdańsku z: 21 stycznia 2025 r., I SA/Gd 803/24 i I SA/Gd 804/24; 19 września 2023 r., I SA/Gd 507/23; 18 lipca 2023 r., I SA/Gd 443/23; 30 maja 2023 r., I SA/Gd 228/23; wyrok WSA w Gliwicach z 20 sierpnia 2024 r., I SA/Gl 228/24; wyroki WSA w Opolu z 23 listopada 2023 r., I SA/Op 279/23 i I SA/Op 280/23; wyrok WSA w Bydgoszczy z 7 lutego 2023 r., I SA/Bd 694/22).
W rozpoznawanej sprawie obowiązek poinformowania dotyczy Skarżącej, która jest właścicielem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.c.g. w związku art. 2 ust. 3 tej ustawy, a nie osób zamieszkałych w budynku wielolokalowym. Zarządca nieruchomości otrzymuje bowiem w ten sposób informację o stwierdzeniu nieprawidłowej segregacji odpadów i odbiorze tych odpadów jako zmieszanych. Dzięki temu ma możliwość podjęcia działań mających na celu wyeliminowanie w przyszłości ewentualnych uchybień powiadamiając o tym mieszkańców budynków i edukując ich w tym zakresie. Obowiązujące przepisy nie określają formy i terminu powiadomienia przez podmiot odbierający odpady organu i właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnej zbiórki odpadów. Ustawodawca jednocześnie nie różnicuje tych powiadomień. Biorąc pod uwagę ich rolę, należy przyjąć, że w odniesieniu do budynków wielolokalowych zarządzanych przez Wspólnoty Mieszkaniowe lub Spółdzielnie Mieszkaniowe powiadomienia powinny być dokonane w sposób, który pozwała na weryfikację wypełnienia tego warunku (powinien dotrzeć do osób zarządzających Wspólnotą, ewentualnie do jego profesjonalnego zarządcy lub siedziby Spółdzielni Mieszkaniowej, jeśli zarządza wieloma budynkami wraz z oddzielnymi punktami odbioru odpadów). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odbierający odpady nie ma obowiązku umieszczać na kontenerach naklejek o treści: "źle segregujesz", chociaż taka forma dodatkowego powiadamiania również jest dopuszczalna. Kolegium nie podziela również stanowiska Spółdzielni Mieszkaniowej, że pojedyncze przypadki nieselektywnej zbiórki odpadów nie uprawniają organ I instancji do zastosowania podwyższonej stawki na odbiór odpadów komunalnych z terenu nieruchomości.
W związku z tym, Sąd zauważa również, że opłata podwyższona stanowi nie tyle finansową dolegliwość za niewłaściwą segregację, ale jest rekompensatą dla gminy związaną z dodatkowym, wyższym kosztem zagospodarowania źle zebranych odpadów komunalnych. Przepis art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. stanowi wprost, że niesegregowane odpady komunalne podmiot odbierający odpady przyjmuje jako niesegregowane (zmieszane). Koszt ich zagospodarowania jest wyższy, niż koszt zagospodarowania poszczególnych frakcji zbieranych w sposób selektywny. Koszt ten pokrywany jest z opłaty podwyższonej, co czyni z niej opłatę za dodatkową usługę (por. wyrok NSA z 11 października 2024 .r, III FSK 1522/22).
W konsekwencji Skarżąca podwyższonej opłaty nie powinna zatem traktować jako sankcji, ale jako potrzebę wyrównania wyższych kosztów zagospodarowania odpadów przez gminę. Podwyższona opłata w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości nie ma charakteru stałego. Określana jest za miesiąc, w którym stwierdzono nieselektywną zbiórkę odpadów. Także ta okoliczność wskazuje na jej charakter jako opłaty za koszt dodatkowych usług związanych z odbiorem odpadów.
Koszty te powstają również niezależnie od tego, czy brak segregowania odpadów ma charakter incydentalny czy wielokrotny. Jeżeli odpady trafiają do odbiorcy jako zmieszane, powstają związane z tym dodatkowe koszty ich zagospodarowania, które muszą zostać sfinansowane. Gdyby pobór opłaty dodatkowej został uzależniony od "wielokrotności", czy "uporczywości" niesegregowania odpadów, to oznaczałoby to sytuację, w której powstawałyby koszty zagospodarowania odpadów zmieszanych, które musiałyby zostać ostatecznie sfinansowane przez gminę. Tymczasem system gospodarowania odpadami komunalnymi jest z założenia systemem finansowanym z opłat mieszkańców, a nie z dopłat (por. wyrok NSA z 5 lipca 2024 r., III FSK1536/23).
3.5. Mając na uwadze powyższe Sąd za niezasadne uznał zarzuty skargi nakierowane na wzruszenie ustalonego w sprawie stanu faktycznego i jego oceny prawnej. Stan faktyczny ustalony zaskarżoną decyzją nie budzi zastrzeżeń Sądu i stanowił podstawę rozstrzygnięcia sprawy. Wskazać także należy, iż zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 210 § 1 o.p., a jej uzasadnienie czyni zadość wymaganiom z art. 210 § 4 o.p. Z decyzji wynika bowiem podstawa faktyczna rozstrzygnięcia, przede wszystkim fakt braku selektywnej zbiorki odpadów. Organ wyjaśnił także podstawę prawną, przytoczył treść wszystkich istotnych w sprawie przepisów, a także ich wykładnię prezentowaną w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wskazał przy tym, że to na skarżących, jako właścicielach nieruchomości ciąży odpowiedzialność za selektywne zagospodarowanie odpadów. Proces rozumowania Kolegium, wnioski dotyczące oceny dowodów, argumenty przemawiające za przyjęciem określonego stanowiska oraz dokonana analiza jaką organ przeprowadził zostały zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji. Równocześnie należy dodać, że utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji wskazuje na to, iż treść rozstrzygnięcia organu odwoławczego jest tożsama z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji, co stanowi wynik przeprowadzonego samodzielnie przez organ odwoławczy postępowania (por. wyrok NSA z 24 lutego 2010 r., I FSK 57/09, (treść uzasadnienia jest dostępna, podobnie jak pozostałe wyroki sądów administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).
3.6. Mając na uwadze powyższe Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę, jako bezzasadną, oddalił.