Wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2026, sygn. I SA/Go 119/26

i w 2021 roku.

Z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną, tj. pomiędzy zakupami (wydatkami), a konkretną transakcją podlegającą opodatkowaniu. Dodać należy, że o związku bezpośrednim dokonywanych zakupów

z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży, tj. gdy towary handlowe lub też nabywane usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy, bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

W rozpatrywanej sprawie nie można stwierdzić bezpośredniego związku dokonywanych zakupów (wydatków) z działalnością gospodarczą, ponieważ wartość wydatków poniesionych przez Spółkę B. Sp. z o.o. na usługi związane usunięciem kolizji energetycznej, tj. usługi usunięcia kolizji linii napowietrznej SN z planowanym zagospodarowaniem działek nr [...] w miejscowości [...], ul. [...], nabycie projektu branży elektrycznej dla zadania usunięcia kolizji istniejącej linii napowietrznej SN z planowanym zagospodarowaniem działek w m. [...], ul. [...], nabycie usług wynajmu koparki nie znalazły odzwierciedlenia w cenie sprzedawanych przez Spółkę B. Sp. z o.o. działek. Ponadto wydatki miały miejsce po sprzedaży działek, a ich następstwem nie było powstanie zobowiązania podatkowego - podatku należnego. W toku postępowania podatkowego na podstawie art. 193 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa sporządzono protokół badania księgi, którą w myśl przepisu art. 109 ust. 3 jest ewidencja VAT za okres objęty postępowaniem podatkowym. W protokole organ stwierdził, że w 4 kwartale 2022 roku: • Spółka B. zawyżyła podatek naliczony poprzez zaewidencjonowanie faktury VAT nr [...] z [...] października 2022 r. wartość netto: 33 000 zł, VAT: 7 590 zł • Spółka B. zawyżyła podatek naliczony poprzez zaewidencjonowanie faktury VAT nr [...] z [...] października 2022 r. wartość netto: 7 000 zł, VAT: 1 610 zł. Powyższe nieprawidłowość pozwoliły stwierdzić, że B. Sp. z o.o. prowadziła ewidencję VAT za 4 kwartał 2022 roku niezgodnie z wymogami określonymi w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem zawiera dane, które nie pozwalają na prawidłowe sporządzenie korekty deklaracji rozliczeniowej VAT-7K za 4 kwartał 2022 rok. Organ ostatecznie ustalił, że pomimo wykazania przez skarżącą za IV kwartał 2022r., podatku do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 9595 zł, skarżącej zdaniem organu przysługiwała kwota 395 zł.

Ponadto organ ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w kwocie 2760 zł w wysokości 30%.

W postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] uchylił decyzję organu I instancji w zakresie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego i ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku

od towaru i usług za 4 kwartał 2022r., w wysokości 2.300 zł, w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Podkreślił, że nie kwestionuje dostaw działek budowlanych dokonanych przez Spółkę jako nie stanowiących przedmiotu jej działalności.

Na poparcie stanowiska, że wydatki poniesione na usunięcie kolizji energetycznej nie stanowiły elementu cenotwórczego transakcji sprzedaży działek budowlanych objętych podatkiem należnym, organ odwoławczy wskazał dowody:

1. wniosek B. do E. o wydanie warunków likwidacji kolizji z [...] lipca 2020 r.,

2. odpowiedź na ww. pismo z [...] września 2020 r., zgodnie z którym E., wyraziła zgodę na przebudowę istniejącej infrastruktury elektroenergetycznej pod warunkiem, że usuniecie odbędzie się na koszt inwestora oraz, że projekt zostanie sporządzony zgodnie z obowiązującymi w E. standardami,

3. zgodnie z kosztorysem inwestorskim z [...] grudnia 2021 r. dotyczącym usunięcia kolizji istniejącej linii napowietrznej SN z planowanym zagospodarowaniem działek [...] w [...], wartość kosztorysową robót bez podatku VAT określono na kwotę 148.126,35 zł,

4. w tym samym dniu, tj. [...].12.2021 r. Spółka zawarła z A.&E. – O. Sp. j. umowę o roboty remontowo-budowlane w zakresie usunięcie kolizji istniejącej linii napowietrznej SN z planowanym zagospodarowaniem działek nr [...] w m. [...]. Termin zakończenia robót ustalono na 31 grudnia 2021 r.,

5.z protokołów przesłuchania świadków, którzy zakupili działki z istniejącą napowietrzną linią energetyczną SN, tj.: T. G.-K. (zakup działek nr [...]), . S. i M. S. (zakup działek nr [...]), E. K. i J. K. (zakup działki nr [...]), N.J. i A. J. (w akcie notarialnym N. G., zakup działki nr [...]), P. B. i K. B. (zakup działki nr [...]), M. S. (zakup działki nr [...]) wynika, że: nie ponosili żadnych dodatkowych kosztów poza kosztami określonymi w akcie notarialny, prezes firmy zobowiązał się w imieniu Spółki ponieść koszty usunięcia napowietrznej linii energetycznej, wszystkie dodatkowe koszty ponosiła firma B. i wykonała usunięcie tej linii energetycznej, istnienie napowietrznej linii energetycznej nie miało wpływu na cenę dziatki. poza tym: E. K. zeznała, m.in. że nie widziała działki przed zakupem i nic nie wie, kto poniósł koszty usunięcia linii energetycznej, N. J. zeznała, m.in. że "Pan H. K. zobowiązał się do zapłaty kosztów związanych z usunięciem linii napowietrznej i poprowadzeniem linii podziemnej energetycznej było to w kosztach zakupu działki."; M.S. zeznał m.in.: na pytanie, czy miał świadomość przed zakupem działki o istnieniu napowietrznej linii energetycznej zeznał, że przed zakupem działki nie został poinformowany o istnieniu linii napowietrznej ani słupów. Wskazał, że w chwili zakupu na działce nie znajdował się żaden słup, a informacje dotyczące planowanej stacji transformatorowej oraz słupa posadowionego następnie na działce uzyskał już po zawarciu aktu notarialnego. Zeznał również, że nie był informowany o związku istnienia słupa z ceną działki,

6. w odwołaniu od decyzji pełnomocnik spółki wskazał, że nabywcy działek objętych kolizją z linią napowietrzną byli przed zakupem zapewniani, iż linia zostanie przeniesiona na koszt Spółki, bez ponoszenia przez nich dodatkowych opłat. Ceny działek "z linią" nie różniły się od cen działek "bez linii" i zawsze były rynkowe, a akty notarialne przewidywały jedynie możliwość ustanawiania służebności przesyłu

w częściach wspólnych stanowiących drogę dojazdową,

7. wyjaśnienia pełnomocnika Strony z [...] września 2025 r. złożone do organu odwoławczego, zgodnie z którymi nabywcy zostali zapewnieni o likwidacji linii napowietrznej przez H. K. Prezesa Spółki i na jej koszt.

Zdaniem organu odwoławczego ww. dowody wskazują na to, że Spółka prowadząc w okresie od 26 sierpnia 2020 r. do 12 października 2021 r. sprzedaż działek budowlanych nie znała jeszcze kosztów usunięcia napowietrznej linii SN, zlokalizowanej na sprzedanych działkach. Zeznania świadków, którzy zakupili działki

z istniejącą napowietrzną linią energetyczną SN, świadczą o tym, że istnienie napowietrznej linii energetycznej nie miało wpływu na cenę działki. Zeznanie N.J. jako jedynej wskazywać by mogło, że koszty usunięcia linii napowietrznej

i poprowadzenie linii podziemnej było w kosztach zakupu działki. Jednak to zeznanie nie potwierdziło się w zeznaniach jej męża, który stwierdził, że nie ponosił żadnych kosztów i wszystkie koszty ponosiła firma B.. Z zeznań M. S. wynika, że w dniu zakupu działki nie było mowy o żadnych dodatkowych kosztach, które mogłyby być wliczone w cenę działki. Dowodem na to, że ceny sprzedawanych działek budowlanych nie zawierały kosztów usunięcia istniejącej napowietrznej linii energetycznej SN stały się wyjaśnienia pełnomocnika Spółki sformułowane w odwołaniu od decyzji z [...] listopada 2024 r., zgodnie z którymi ceny działek z kolizją energetyczną nie różniły się od cen działek bez kolizji i zawsze były rynkowe. W wyjaśnieniach z [...] września 2025 r. pełnomocnik Spółki wskazał również, że nie ma mowy o żadnych dopłatach czy przerzucaniu kosztów likwidacji kolizji na nabywców.

Na podstawie zestawienia (tab. k. 23-25 decyzji) organ wyliczył średnią wielkość sprzedanej działki i średnią cenę sprzedaży i stwierdził że działki z linią energetyczną były większe i droższe od działek bez tej linii. Wyższe ceny działek z linią energetyczną nie wynikały jednak z ujęcia w nich przewidywanych kosztów usunięcia tej kolizji, a jedynie z ich większej powierzchni. Różnica w średniej cenie 1m2 z linią energetyczną, a działki bez tej linii, jest mniejsza niż 1%. Z zestawienia wynika, że w 14 umowach sprzedaży udzielono pełnomocnictwa H. K. o ww. treści. Pełnomocnictwa udzielono niezależnie od tego, czy przez działkę przechodziła napowietrzna linia energetyczna SN i stan ten dotyczy ośmiu umów sprzedaży. W jednym przypadku, tj. sprzedaży działki nr [...] stwierdzono, że małżonkowie S. nie udzielili ww. pełnomocnictwa Prezesowi spółki pomimo tego, że napowietrzna linia energetyczna SN przechodziła przez ich działkę. Ponadto przedłożone akty notarialne nie zawierały żadnych postanowień w zakresie obowiązków spoczywających na spółce B.-M., dotyczących wykonania prac związanych z usługą usunięcia kolizji linii energetycznej (poniesienia przez Spółkę wydatków w tym zakresie) po dokonanej sprzedaży. Treść pełnomocnictwa nie wskazywała również konkretnie o jakie służebności przesyłu może chodzić i o jakich dostawcach mediów jest mowa.

Zdaniem organu odwoławczego, nie można zakupu usług usunięcia linii energetycznej zaliczyć do ogólnych kosztów prowadzenia działalności objętej podatkiem VAT, ponieważ można je przypisać konkretnie do transakcji związanych

ze sprzedażą działek budowlanych. Stąd koszty usunięcia linii energetycznej nie stanowią kosztów ogólnych i nie pozostają w pośrednim związku z całokształtem działalności Spółki.

Organ odwoławczy uznał za zasadne zarzuty odwołania dotyczące wysokości dodatkowego zobowiązania podatkowego i w tym zakresie przyznał rację stronie, obniżając stawkę wymiaru dodatkowego zobowiązania podatkowego do 25%.

Spółka nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu II instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów:

1. art. 120, 121, 122 oraz 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa poprzez błędne stosowanie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz niezgodne ze stanem faktycznym interpretowanie przytaczanych okoliczności faktycznych i treści z protokołów przesłuchań;

2. art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług poprzez uznanie, że podatek naliczony wykazany w deklaracjach za 4 kwartał 2022r. nie miał związku z czynnościami opodatkowanymi;

3. art. 112b ust. 1 pkt 1 lit d) i ust. 2b ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku

od towarów i usług poprzez nałożenie (ustalenie) sankcji pomimo prawidłowej deklaracji za w/w okres.

Pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] oraz zasądzenie zwrotu wpisu i zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w niniejszym postępowaniu.

Organ II instancji w odpowiedzi podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego (art. 57a p.p.s.a.). Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczy prawa do odliczenia podatku

od towarów i usług wynikającego z faktur dokumentujących usługi związane

z usunięciem z niezabudowanych działek napowietrznej linii energetycznej średniego napięcia. Istotnym elementem stanu faktycznego jest to, że usługi te zostały wykonane po sprzedaży działek przez Skarżącego.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów

i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej "ustawą o VAT", w zakresie,

w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Innymi słowy warunkiem uzyskania prawa do odliczenia podatku naliczonego przy okazji poczynionych zakupów jest ich związek z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Powyższy przepis interpretować należy w zgodzie z treścią i celami Dyrektywy 2006/112/WE. Art. 168 tej Dyrektywy stanowi, co do zasady, o prawie do odliczenia, jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanej działalności podatnika. Prawo do odliczenia podatku stanowi integralną część systemu VAT, i co do zasady, nie może być ograniczane, po drugie system odliczeń ma na celu uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru tego podatku, po trzecie prawo to może być przyznane podatnikowi w odniesieniu do zakupów, które nie są przez tego podatnika odsprzedawane, lecz stanowią koszty ogólne działalności gospodarczej (zob. wyrok NSA z 13 listopada 2013 r., sygn. akt I FSK 1606/12, ten jak i wszystkie przywołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). TSUE w wyroku z 8 lutego 2007 r. C-435/05 Trybunał w tezie 24 wskazał, że prawo do odliczenia zostaje przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenia podatku a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty usług stanowią część kosztów ogólnych podatnika, służących wykonywaniu jego działalności i jako takie stanowią element cenotwórczy dla dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te zachowują bowiem ścisły związek z całą działalnością gospodarczą podatnika. Podobnie TSUE wypowiedział się w wyrokach: z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98/98; z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 i z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-104/12.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Jednocześnie przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów

z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą

np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się

z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa, mają pośredni związek

z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotów (zob. wyrok NSA z 19 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 1918/21).

Z orzecznictwa Trybunału wynika, że krajowe organy podatkowe i sądy, stosując kryterium bezpośredniego związku, powinny brać pod uwagę wszelkie okoliczności,

w jakich przebiegały rozpatrywane transakcje, i uwzględnić tylko te spośród nich, które były w sposób obiektywny związane z opodatkowaną działalnością podatnika. Istnienie takiego związku należy oceniać z punktu widzenia istoty rozpatrywanej transakcji (zob. wyrok Becker, C-104/12, pkt 22, 23 i 33 i przytoczone tam orzecznictwo).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że ustalony do tej pory stan faktyczny wskazuje na bezpośredni związek pomiędzy fakturami wystawionymi za usługi związane z likwidacją linii energetycznej a sprzedażą działek. Organ koncentrując się na kolejności zdarzeń oraz braku dowodów

na cenotwórczy (w stosunku do sprzedaży działek) charakter spornych usług, traci

z pola widzenia zasadniczy element usług, tj. ich wykorzystanie do wykonania czynności opodatkowanej, tj. sprzedaży działek.

Jak wynika z materiału dowodowego, czynności związane z wyodrębnieniem działek rozpoczęły się w pierwszym kwartale 2020 r. (wskazuje na to m.in. mapa proponowanego podziału z zaznaczoną linią energetyczną z datą [...] marca 2020 r.).

W trakcie prac geodezyjnych stwierdzono, że planowany podział koliduje

z infrastrukturą sieciową (kolizja energetyczna). W lipcu 2020 r. Spółka wystąpiła do E. sp. z o.o. o wydanie warunków likwidacji kolizji. We wrześniu 2020 r. E. sp. z o.o. wyraziła zgodę na przebudowę istniejącej infrastruktury elektroenergetycznej pod warunkiem że usunięcie odbędzie się na koszt inwestora oraz, że projekt zostanie sporządzony zgodnie z jej standardami. Zgodnie ze wskazanymi wymaganiami technicznymi przebudowaną linię należało projektować jako napowietrzną lub kablową. Pismo zawierało również wyczerpujący opis niezbędnych prac i wymogów, z zaznaczeniem, że są one ważne do dnia 31 sierpnia 2022 r. Z kolei postanowieniem z [...] listopada 2020 r. Burmistrz Miasta [...] pozytywnie zaopiniował proponowany projekt podziału nieruchomości. Załącznik graficzny do postanowienia jest zgodny z ww. mapą proponowanego podziału. Powyższe oznacza, że spółka równolegle prowadziła prace nad podziałem działek oraz przebudową linii w celu uniknięcia kolizji. Z ww. załącznika graficznego wynika, że linia, której likwidację spółka planowała, przebiega m.in. przez działki nr: [...]. Działki te (jak i inne powstałe w wyniku podziału) zostały sprzedane, jednak prace nad przebudową linii trwały nadal i zostały zakończone w 2023 r. W trakcie prac, poza usunięciem linii napowietrznej, wybudowano linię kablową.

Jak wynika z zeznań świadków, tj. osób, które zakupiły działki, prezes zarządu Spółki informował je, że napowietrzna linia energetyczna zostanie usunięta.

(w niektórych przypadkach dodatkowo ustnie zobowiązywał się do jej usunięcia)

i zastąpiona linią podziemną. Dodatkowo w przypadku 14 notarialnych umów sprzedaży (na łączną liczbę 19) zawarto w nich pełnomocnictwo dla prezesa zarządu Spółki

do ustanawiania na nieruchomości wszelkich służebności przesyłu, odpłatnych

i nieodpłatnych na rzecz dostawców mediów na warunkach według uznania pełnomocnika, w tym do składania niezbędnych oświadczeń i wniosków wieczystoksięgowych. Równocześnie kupujący oświadczali, że wyrażają zgodę

na wykonywanie i przeprowadzanie sieci oraz przyłączy przez nieruchomość.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na dwie okoliczności. Po pierwsze, sporne faktury dokumentowały usługi wykonane w trakcie długotrwałego ciągu zdarzeń zmierzającego do przebudowy linii energetycznej, w tym usunięcia linii napowietrznej przebiegającej przez lub w pobliżu działek, których dostawy stanowiły czynności opodatkowane. Nie ulega przy tym wątpliwości, że sam proces przebudowy linii energetycznej jest niezwykle czasochłonny z uwagi na konieczność uzyskania niezbędnych pozwoleń (zarówno co do likwidacji starej linii, jak i budowy nowej). Proces ten został jednak zainicjowany przed sprzedażą działek, a usługi dotyczące fizycznego usunięcia linii napowietrznej były logiczną konsekwencją całego procesu. Ponadto

w trakcie dokonywania czynności opodatkowanej Spółka zadbała, poprzez odpowiednie zapisy w aktach notarialnych, o stosowne pełnomocnictwa i zgody umożliwiające przebudowę linii na sprzedawanych przez siebie działkach.

Po drugie, w ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że istnienie napowietrznej linii przebiegającej przez działkę (a także w jej bezpośrednim sąsiedztwie) może mieć negatywny wpływ nie tylko na cenę nieruchomości (na co organ starał się położyć nacisk), ale także na samą decyzję o jej zakupie. Z kolei pozytywny wpływ mogą mieć trwające prace nad likwidacją takiej linii (np. uzyskanie zgody właściciela infrastruktury na jej usunięcie)oraz zobowiązanie sprzedającego do zakończenia tego procesu.

W ocenie Sądu całokształt okoliczności wskazuje, że istota spornych usług dotyczyła czynności opodatkowanych, tj. dostawy nieruchomości. Podjęcie przez Skarżącą decyzji o podziale i sprzedaży nieruchomości zainicjowało bowiem proces zmierzający do przebudowy linii. Kontynuacja tego procesu niewątpliwie miała wpływ na czynność opodatkowaną poprzez uatrakcyjnienie sprzedawanych działek. Z kolei elementem tego procesu były sporne usługi. Okoliczność, że wykonanie tych usług oraz zakończenie całego procesu nastąpiło po dokonaniu dostawy nieruchomości, nie przekreśla związku pomiędzy nimi.

Ponieważ organ odwoławczy błędnie uznał, że nie istnieje związek pomiędzy wydatkami związanymi z usunięciem linii napowietrznej a sprzedażą opodatkowaną Spółki, i z tej przyczyny zakwestionował sporne faktury jako podstawę odliczenia podatku od towarów i usług, zaskarżona decyzja narusza art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.W konsekwencji nieprawidłowo zastosowano również art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. d) tej ustawy. Musi to skutkować jej uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.

W trakcie ponownego rozpoznawania sprawy obowiązkiem organu będzie uwzględnienie treści niniejszego wyroku i uznanie, że usługi wchodzące w skład opisanego w sprawie procesu przebudowy linii energetycznej zostały wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych Spółki.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.