Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2026 r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej: organ odwoławczy, DIAS) uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] (dalej: organ I instancji) z [...] listopada 2025 r., znak: [...] wydaną R.M. (dalej: skarżący, strona) w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
W wyniku przeprowadzanej kontroli podatkowej wobec skarżącego, organ
I instancji wszczął wobec skarżącego postępowanie podatkowego z tytułu rozliczenia podatku od towarów i usług m.in. za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r. W toku postępowania ustalono, że strona prowadziła działalność gospodarczą od [...] sierpnia 1991 r. w zakresie konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, pod nazwą M R.M. W okresie objętym kontrolą podatkową i postępowaniem działalność polegała głównie na nabywaniu ciągników siodłowych i wytwarzaniu do nich naczep i przyczep specjalistycznych. Działalność prowadzona była w miejscowości [...], [...]. W 2014 r. była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i składał deklaracje VAT – 7.
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji zakwestionowału skarżącego podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez A., ul. [...], [...]. W jego ocenie faktury wystawione przez firmę A G.K. na rzecz strony dokumentują sprzedaż towarów nieistniejących lub nabytych o podmiotów, które biorą udział w transakcjach karuzelowych.
Decyzją z [...] grudnia 2019 r. organ I instancji określił skarżącemu kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik 2014 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy