W pozostałej części zgłoszenie celne nr [...] z [...] października 2020 r., poz. 1 - 4, pozostawił bez zmian.
Decyzję doręczono skarżącej 28 marca 2025 r. Pismem z [...] kwietnia 2025 r., nadanym 7 kwietnia 2025 r., pełnomocnik strony, złożył odwołanie od decyzji z [...] marca 2025 r. zaskarżając ją w części w jakiej został określony niedobór w podatku od towarów i usług oraz dług celny i zarzucając jej naruszenie: - art. 30b ust. 4 ustawy z o VAT, poprzez jego zastosowanie w sprawie, w której przepis ten nie znajduje zastosowania. Pełnomocnik wniósł o: - uchylenie decyzji z [...] marca 2025 r., - umorzenie postępowania.
Pismem o tożsamej treści z [...] kwietnia 2025 r., nadanym 8 kwietnia 2025 r., skarżąca złożyła odwołanie od decyzji z [...] marca 2025 r. zaskarżając ją w części w jakiej został określony niedobór w podatku od towarów i usług oraz dług celny i zarzucając jej naruszenie: - art. 30b ust. 4 ustawy z o VAT, poprzez jego zastosowanie w sprawie, w której przepis ten nie znajduje zastosowania. Wniosła o uchylenie decyzji z [...] marca 2025 r. i umorzenie postępowania.
Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego sprawy nie wynika, aby koszty zawarte w rachunkach nr [...] z [...] października 2020 r. wystawionych przez O GmbH miały jakikolwiek związek z towarami będącymi przedmiotem dostawy.
W wyniku rozpoznania wniesionego odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Od powyżej wymienionej decyzji spółka, działając poprzez swojego pełnomocnika, złożyła skargę.W skardze zarzuciła naruszenie art. 30b ust. 4 w zw. z 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, poprzez ich zastosowanie w sprawie, w której przepis ten nie znajduje zastosowania. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 pkt 1 lit. a oraz § 3 w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (nie wskazano tytułu ustawy), wniesiono o uchylenie decyzji z [...] sierpnia 2025 r. w całości oraz uchylenie w całości decyzji poprzedzającej zaskarżoną doczuję i umorzenie postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ust. 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., wniesiono o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że ze zgromadzonego materiału nie wynika, aby koszty zawarte na rachunkach [...] z [...] października 2020 r., wystawionych przez O GmbH miały jakikolwiek związek z towarami będącymi przedmiotem dostawy. Świadczy o tym chociażby zakres nabywanych dóbr. Jednak skoro import towarów jest rozliczany w Niemczech, skąd następnie zapewne następuje przemieszczenie własnych towarów na terytorium kraju, to podatnik może doliczyć koszty transportu do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów. Stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.. - miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. W sprawie nie doszło do importu usług. Były to odrębne usługi z Niemiec nabywane w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia usług.
W odpowiedzi na skargę niesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z zm., dalej jako: P.p.s.a.) rozstrzygając daną sprawę, wojewódzki sąd administracyjny, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a ponadto może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Stwierdzenie, że poddaną kontroli decyzję (postanowienie) wydano z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.).
Skarga jest niezasadna.
Oś sporu sprowadza się do oceny, czy organ prawidłowo uznał, iż skarżąca nie doliczyła do podstawy opodatkowania podatku od towarów i usług dodatkowych kosztów, wynikających z faktur nr [...] z [...].10.2020 r., wystawionych przez firmę O GmbH?
Przypomnieć należy, że w rozpoznawanej sprawie, Agencja celna [...], działając z upoważnienia bezpośredniego skarżącej, zgłosiła w procedurze dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia nr [...] poz. 1-4 z [...] października 2020 r. towar importowany z Chin w postaci: - tkaniny w włókien odcinkowych syntetycznych o składzie 80 % poliester, 17% wiskoza, 3% spandex w łącznej ilości 3590 mb, tkaniny w włókien odcinkowych syntetycznych o składzie 80 % poliester, 20% wiskoza w ilości 5578 mb, o łącznej masie netto 5547 kg i łącznej wartości 5714,52 USD, zgłoszonej w poz. 1 zgłoszenia do kodu CN 55151190, - tkaniny w włókien odcinkowych syntetycznych o składzie 100 % poliester, w ilości 7014 mb, o masie netto 6223 kg i wartości 6410,93 USD, zgłoszonej w poz.2 zgłoszenia do kodu CN 55151990, - tkaniny w włókien odcinkowych syntetycznych barwionej o składzie 12% poliester, 85% wiskoza, 3% spandex w łącznej ilości 13177 mb, o łącznej masie netto 7181 kg i łącznej wartości 7397,87 USD, zgłoszonej w poz.3 zgłoszenia do kodu CN 55162200, - dzianiny w włókien syntetycznych barwionej o składzie 95% poliester, 5% spandex w łącznej ilości 2474 mb, o łącznej masie netto 1936 k i łącznej wartości 1994,46 USD, zgłoszonej w poz.4 zgłoszenia do kodu CN 60063200.
Do zgłoszenia dołączono, m.in.: faktury nr [...] z [...] sierpnia 2020 r., nr [...] z [...] sierpnia 2020 r., nr [...] z [...] sierpnia 2020 r., nr [...] z [...] sierpnia 2020 r., nr [...] z [...] września 2020 r., nr [...] z [...] sierpnia 2020 r., nr [...] z [...] sierpnia 2020 r. wystawione przez firmę C z Chin, P.
Zaskarżona decyzja wydana została, m.in. na podstawie art. 30b ust. 1, ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z ich treścią - podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy (ust. 1). Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia - o ile nie zostały włączone do wartości celnej - ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu- ust. 4.
Stosownie do art. 48 UKC, po zwolnieniu towarów, organy celne mogą weryfikować prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu celnym, a także weryfikować, autentyczność, prawidłowość i ważność wszelkich załączonych dokumentów oraz mogą kontrolować księgowość zgłaszającego i pozostałą dokumentację dotyczącą operacji odnoszących się do towarów lub uprzednich lub późniejszych operacji handlowych związanych z tymi towarami po ich zwolnieniu. Kontrole takie mogą zostać przeprowadzone u posiadacza towarów lub jego przedstawiciela, u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanej w te operacje w charakterze handlowym lub każdej innej osoby dysponującej w celach handlowych tymi dokumentami i danymi.
W rozpoznawanej sprawie, funkcjonariusze służby celno-skarbowej przeprowadzili w siedzibie Urzędu Celno-Skarbowego w okresie od [...] września 2021 r. do [...] października 2022 r, czynności kontrolne w ramach kontroli celno-skarbowej. Kontroli poddano dokumentację księgową, bankową i handlową związaną z wartością celną i klasyfikacja taryfową towarów importowanych z Chin przez skarżącąi dopuszczonych do wolnego obrotu oraz kosztów i usług z tym związanych, za okres od 1 stycznia 2020 r. do 31 maja 2021 r. W związku z zakończeniem kontroli 11 października 2022 r. został sporządzony protokół, który obejmuje między innymi zgłoszenie celne nr [...], poz.1- 4 z [...] października 2020 r.
W stosunku do tego zgłoszenia, w punkcie V.4 protokołu kontroli kontrolujący stwierdzili, że skarżąca nie doliczyła do podstawy opodatkowania podatku od towarów i usług dodatkowych kosztów, wynikających z faktur nr [...] z [...] października 2020 r., wystawionych przez firmę O GmbH (tabela nr 5 i nr 8 Protokołu kontroli, lp.30-33). Rachunki te dotyczyły różnych opłat manipulacyjnych oraz portowych na łączną kwotę 1852,41 EUR (1197,21+ 655,20 EUR).
W tabeli nr 8 (lp. 30-33) protokołu kontrolujący dla zgłoszenia [...] z [...] października 2020 r. wskazali brak opłat dodatkowych w wysokości: dla pozycji 1-2183,00 PLN, dla pozycji 2-2498,37 PLN, dla pozycji 3 - 2882,61 PLN, dla pozycji 4- 761,83 PLN oraz prawidłową kwotę podatku VAT w wysokości: dla pozycji 1-6136,00 PLN, dla pozycji 2-6898,00 PLN, dla pozycji 3-7955,00 PLN,dla pozycji 4-2141,00 PLN.
W wyniku tych nieprawidłowości niedobór podatku od towarów i usług w przedmiotowym zgłoszeniu celnym wyniósł: dla pozycji 1-502,00 PLN, dla pozycji 2-575,00 PLN, dla pozycji 3 - 663,00 PLN, dla pozycji 4-175,00 PLN.
Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.) podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Natomiast w ust. 4 wskazano, że podstawa opodatkowania obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia - o ile nie zostały włączone do wartości celnej - ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu. Wyżej wymieniony katalog kosztów dodatkowych wskazuje jakie koszty powinny być doliczone do podstawy opodatkowania. Na podstawie ww. przepisu prawidłowo organ stwierdził, że podstawę opodatkowania w pierwszej kolejności stanowi wartość celna oraz koszty związane z importem poniesione na granicy Unii Europejskiej, powiększone o należne cło. Następnie do podstawy opodatkowania dolicza się wszystkie koszty dodatkowe poniesione do miejsca wprowadzenia Importowanych towarów na terytorium Unii Europejskiej do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju. Katalog tych dodatkowych kosztów jest otwarty i zalicza się do nich koszty prowizji, opakowania, transport i ubezpieczenie, jak również opłaty terminalowe za obsługę przesyłki (THC), opłaty przeładunkowe, opłaty za odprawę Tl, opłaty za serwis kontenera, usługi magazynowania/ przechowywania/ składowania (lagergeld), opłaty bezpieczeństwa ISPS itp.
Strona zarzuca, że organ naruszył art. 30b ust. 4 o podatku od towarów i usług, poprzez jego zastosowanie w sprawie, w której przepis ten nie znajduje zastosowania.
W ocenie skarżącej ze zgromadzonego materiału nie wynika, aby koszty wynikające z faktur nr [...] z [...].10.2020 r., wystawionych przez firmę O GmbH, miały jakikolwiek związek z towarami będącymi przedmiotem importu. Zdaniem Strony były to odrębne usługi z Niemiec nabywane w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia usług.
Zarzut skarżącej jest niezasadny. W rozpoznawanej sprawie zasadnie podstawa naliczenia podatku od towarów i usług oraz należny podatek VAT został obliczonaz uwzględnieniemfaktur nr [...] z [...].10.2020 r., wystawione przez firmę O GmbH.
Przypomnieć należy, że w toku kontroli funkcjonariusze celno-skarbowi stwierdzili, że skarżąca nie doliczyła do podstawy opodatkowania podatku od towarów i usług dodatkowych kosztów, wynikających z faktur nr [...] z [...] października 2020 r. wystawionych przez firmę O GmbH (tabela nr 5 i nr 8 Protokołu kontroli, (p. 30-33 - rozliczenie zaniżonych kwot podstawy opodatkowania podatkiem VAT importowanych towarów). Zakwestionowanefaktury nr[...] z [...] października 2020 r. zostały wystawione na rzecz firmy S Sp. z o. o. na łączna kwotę 1852,41 EUR, co w przeliczeniu stanowi kwotę 8325,80 PLN i dotyczy różnych kosztów manipulacyjnych:- wystawianie dokumentów Tl,- dodatkowe pozycje w dokumencie tranzytowym,- koszty magazynowania,- zmiana przechowywania,- opłata za wystawienie zaświadczenia o zobowiązaniu,- opłata za zamówienie dostawy,- opłaty lotniskowe,- transport,- przeładunek,- opłaty za składowania na lotnisku,- opłaty THC.
Skarżąca ustaleń tych w toku postępowania w żaden sposób nie kwestionowała, na etapie skargi złożonej do sądu również nie podważyła ustaleń dokonanych przez organy. Wniesione do protokołu zastrzeżenia i wyjaśnienia pełnomocnika nie zawierały żadnych uwag w kwestii naruszenia art. 30b ust. 4 ustawy o VAT. Również w odpowiedzi na powiadomienie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z [...] kwietnia 2024 r. pełnomocnik nie wskazał, że ustalenia w zakresie należnego podatku VAT są bezpodstawne.
W art. 30b ust. 4 ustawy o VAT określony został katalog kosztów dodatkowych, które powinny być doliczone do podstawy opodatkowania. Analogicznie stanowi artykuł 86 ust. 1 lit. b). Dyrektywy nr 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. ze zm.), gdzie podstawa opodatkowania obejmuje następujące elementy, o ile nie zostały one włączone wcześniej, takie jak: koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia. Artykuł 86 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE nie zawiera wyczerpującego katalogu kosztów, jednak przepis ten wyraźnie wskazuje, że chodzi tu o koszty dodatkowe poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego importu, jak również koszty dodatkowe wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Wspólnoty, jeżeli miejsce to jest znane w momencie wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego.
Zatem zarówno w przepisie krajowym jak i wspólnotowym co do kosztów dodatkowych istnieje warunek, by koszty te poniesione zostały do pierwszego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego importu wymienionego w liście przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane do państwa członkowskiego importu. Przepisy te nakazują też uwzględnić koszty dodatkowe wynikające z transportu do innego przeznaczenia, jednak warunkiem uwzględnienia tych kosztów jest to, by w momencie importu było znane to inne miejsce przeznaczenia na terenie Wspólnoty.
Z załączonych do zgłoszenia dokumentów wynika, że miejscem tym był Hamburg - port wyładunku. Wskazane w fakturach warunki dostawy CIF Hamburg, stosowane wyłącznie w transporcie morskim i śródlądowym, określają port uzgodniony jako miejsce przeznaczenia towarów i oznaczają m.in., że sprzedawca jest odpowiedzialny za koszty transportu towaru do portu przeznaczenia.
Dodatkowe koszty ponoszone przez podatnika w związku z importem towarów lub świadczeniem usług, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu I ubezpieczenia, powiększają wartość dokonywanej czynności i tym samym - podstawę opodatkowania. Przepis ten dotyczy kosztów bezpośrednio związanychz zasadniczym importem towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należnąz tytułu transakcji. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego. Podkreślenia wymaga, że dodatkowe koszty, włączane do podstawy opodatkowania, stanowią kategorię otwartą.
Podkreślić również należy, że w rozpoznawanej sprawie, towar został zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu w Oddziale Celnym, czyli w polskim urzędzie celnym, zatem skarżąca, import towarów rozlicza w Polsce. Przepis art. 30b ust. 4 ustawy o VAT wskazuje, jakie koszt winny być doliczone do podstawy podatku od towarów i usług z tytułu importu, co oznacza że skarżąca zobowiązana była doliczyć koszty wynikających z faktur nr [...] z [...] października 2020 r. wystawionych przez firmę O GmbH.
Skarżąca zarzuciła, że ze zgromadzonego materiału nie wynika, aby koszty zawarte w rachunkach miały jakikolwiek związek z towarami będącymi przedmiotem dostawy.
Wskazać w tym miejscu należy, że organ odwoławczy precyzyjnie wyjaśnił, żew Protokolekontroli nr [...] z [...] października 2022 r. kontrolujący przyporządkowali przekazane przez importera rachunki do właściwych zgłoszeń celnych, co zostało przedstawione w tabeli nr 5. Rachunek nr [...] dotyczy dokumentu tranzytowego [...], natomiast rachunek nr [...] dokumentu tranzytowego [...]. W zgłoszeniu celnym nr [...] z [...] października 2020 r. ww. dokumenty tranzytowe zostały wskazane w polu 40. Tym samym koszty zawarte w ww. fakturach są jak najbardziej powiązane ze zgłoszonym towarami w dokumencie SAD nr [...].
W ocenie Sądu postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją, było prowadzone w sposób kompletny i merytorycznie poprawny. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wyjaśnił, na jakiej podstawie wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, jakimi dowodami i przepisami prawa się posiłkował.Zgodnie z treścią art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy, zarówno zebrany przez organy celne jak i przedstawiony przez Stronę. W postępowaniu dowodowym organ celny dążył, na podstawie całości zebranego materiału dowodowego do rzetelnego ustalenia minionych faktów, zgodnie z zasadą bezstronności. W myśl tej zasady organy celne kierują się w swoim postępowaniu obiektywizmem, zbierają materiał dowodowy z uwzględnieniem okoliczności korzystnych jak i niekorzystnych dla określenia sytuacji prawnomaterialnej strony postępowania, analizują i oceniają materiał dowodowy z uwzględnieniem wszystkich ocenianych okoliczności w ich wzajemnym powiązaniu oraz przyjmują jako podstawę decyzji tylko fakty ujawnione w toku postępowania. Fakt, że analiza zebranego materiału dowodowegonie przyniosła oczekiwanych przez skarżącego rezultatów, nie może być powodem do kwestionowania konsekwencji w działaniu organów i zasadności zajmowanego przez organ stanowiska w sprawie.
Z zasady określonej przez ustawodawcęw art. 191 Ordynacji podatkowej wynika zaś, że organ prowadzący postępowanie nie jest związany, przy ustalaniu prawdy obiektywnej, żadnymi przepisami dotyczącymi wartości poszczególnych dowodów i może zgodnie z własną oceną wyników postępowania wyjaśniającego ustalić stan faktyczny. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza jednak nieograniczonej dowolności w wartościowaniu dowodów i ich selekcji.
Z tych też powodów oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę.