Uzasadnienie
Decyzją 23 czerwca 2025 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (kolegium, organ) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza M. J. nr [...] z 28 kwietnia 2025 r. odmawiającą W. F. (skarżący) umorzenia zaległości w opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwocie [...]zł.
W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z 25 lutego 2025 r. W. F. zwrócił się do Burmistrza M. J. o umorzenie zaległości w opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2025, wskazując na trudną sytuację materialną, w której się znajduje, niedostatek, brak wystarczających środków materialnych. Burmistrz M. J. decyzją z 28 kwietnia 2025 r. odmówił umorzenia zaległości argumentując, że nie zaistniały konieczne ku temu przesłanki.
Rozpatrując wniesione odwołanie, kolegium przytoczyło treść art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej oraz wskazało, że rozstrzyganie na podstawie ww. przepisu odbywa się w ramach uznania administracyjnego.
Zdaniem kolegium dokonana przez organ I instancji ocena zebranych dowodów nie narusza wyrażonej w art. 191 Ordynacji podatkowej zasady swobodnej oceny dowodów, a tym samym wypełnia przesłanki naczelnej zasady prawdy obiektywnej z art. 122 Ordynacji podatkowej.
Organ przedstawił sytuację majątkową skarżącego i wskazał, że w piśmie z 31 marca 2025 r. skarżący wyjaśnił, że różnicę pomiędzy wydatkami, a dochodami, pokrywa z zaciągniętych kredytów konsumpcyjnych. Leczy się, m.in. na schorzenia pulmonologiczne, przeszedł także zabieg usunięcia zaćmy.
Kolegium uznało, iż organ I instancji prawidłowo ocenił, że nie zaistniały przesłanki z art. 67 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej uzasadniające odroczenie zaległości. Przepis ten nie uzależnia możliwości umorzenia zaległości tylko od złej sytuacji finansowej, materialnej, osobistej czy też zdrowotnej wnioskodawcy. Ważny interes, o którym mowa w art. 67a 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej to sytuacja, która jest skutkiem bieżącego funkcjonowania podmiotu, gdzie należy uwzględnić całokształt jego sytuacji majątkowej, osobistej. O tym, czy występuje ważny interes podatnika, nie może przesądzić tylko zaistnienie lub brak nadzwyczajnych sytuacji lub zdarzeń losowych niezależnych od strony, bowiem sam ustawodawca nie przewidział takiego ograniczenia. Pojęcie ważnego interesu podatnika funkcjonuje w zdecydowanie szerszym znaczeniu, uwzględniającym nie tylko sytuacje nadzwyczajne, ale również normalną sytuację ekonomiczną podatnika, wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów oraz wydatków.
W ocenie kolegium organ I instancji prawidłowo ocenił, iż w sprawie nie wystąpił wyjątkowy, nadzwyczajny przypadek.
Organ wskazał także, że skarżący podkreślał, że na jego ciężką sytuację materialną ma wpływ konieczność spłaty kredytów. Jak wynika z akt sprawy W. F. spłaca miesięcznie kredyty w wysokości 1 861,94 zł. Jest to kwota przewyższająca w sposób zdecydowany kwotę zaległości. To wskazuje, że skarżący pomimo trudnej sytuacji, w której się znajduje, jest w stanie regulować ciążące na nim zobowiązania w wysokości przewyższającej wysokość opłaty za gospodarowanie opłatami komunalnymi. Organ zauważył, że jeżeli podatnik dysponował środkami finansowymi, o czym świadczy fakt regulowania zobowiązań cywilnoprawnych, w szczególności kredytu hipotecznego i w tym czasie nie regulował zaległych należności podatkowych, powołując się na brak środków, to odmowa umorzenia powstałej tak zaległości jest zasadna. Ponadto, W. F. wskazał, że na wydatki związane z jego stanem zdrowia ponosi kwotę 100.00 zł miesięcznie, nie są to zatem wydatki, których wysokość wpływa na możliwość poniesienia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Kolegium wskazało dodatkowo, że dopóki istnieją niewykorzystane dotychczas możliwości wyegzekwowania zaległości podatkowej, dopóty jej umorzenie przed ich wyczerpaniem byłoby sprzeczne z interesem publicznym. Przepisy ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji pozwalają zaś na przeprowadzenie egzekucji, chociażby ze świadczenia emerytalnego. Ten fakt dodatkowo przemawia za brakiem interesu publicznego w umorzeniu zaległości podatkowej. Okoliczność możliwości skutecznej egzekucji w niniejszej sprawie potwierdza znajdujące się w aktach sprawy postanowienie Komornika Sądowego z 16 października 2024 r. o zakończeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec W. F. wobec wyegzekwowania roszczenia w całości.
Powyższe, zdaniem Kolegium, świadczy, że organ podatkowy I instancji prawidłowo uznał, iż w niniejszej sprawie nie zaszły przesłanki uzasadniające udzielenie ulgi w spłacie.
Pismem z 15 lipca 2025 r. W. F. zaskarżył decyzję z 25 czerwca 2025 r., wskazując na niedostatek wynikający z wysokości wypłacanej mu emerytury oraz spłacanych kredytów oraz kwestionując wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami. Argumentował, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, od lat każdego miesiąca ma pół worka odpadów a wysokość opłat za gospodarowanie (81 zł x 4 raty) jest niewspółmierna do ilości odpadów. Wskazał na zły stan zdrowia, przedkładając dokumenty medyczne. Podkreślił także, że posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Natomiast wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi.