Wyjaśniła, że Kolegium w ogóle nie odniosło się do wskazanego w odwołaniu naruszenia art. 126 Ordynacji podatkowej. Rozstrzygając o formie zawiadomienia, konieczne jest podkreślenie, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie stanowi tylko zapłaty za świadczenie usługi, lecz jest to szczególnego rodzaju danina publiczna. W konsekwencji w postępowaniu w sprawie określenia opłaty podwyższonej organ gminny zobowiązany jest przestrzegać wszystkich zasad związanych z prowadzeniem postępowania podatkowego. W szczególności w tym zakresie determinujące znaczenie będzie miała zasada pisemności, wyrażona w art. 126 Ordynacji podatkowej. W doktrynie wskazuje się, że to właśnie w interesie pewności i jawności stosunków prawnych stosuje się tę zasadę. Zastosowanie wyjątku od zasady jest natomiast możliwe, gdy będzie za tym przemawiał interes strony i szczególny przepis ustawy będzie na to zezwalał, co nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach przedmiotowego postępowania. Dlatego też zawiadomienie właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku segregacji przez podmiot odbierający odpady jako warunek konieczny do rozpoczęcia i prowadzenia dalszego postępowania podatkowego wymaga zachowania formy pisemnej.
Zdaniem skarżącej zastosowanie formy powiadomienia w postaci naklejki jest wadliwe z następujących powodów. Po pierwsze, nie spełnia ono standardów wynikających z art. 126 Ordynacji podatkowej. Nadto właściciel nieruchomości nie ma obowiązku codziennego monitorowania miejsc gromadzenia odpadów. Istnieje również ryzyko, że naklejka zostanie usunięta lub zniszczona, zanim właściciel zdąży się z nią zapoznać. Co więcej, brak możliwości weryfikacji jej pochodzenia podważa wiarygodność tej formy zawiadomienia. Powiadomienie to, jako faktyczna podstawa prowadzenia postępowania podatkowego, powinno spełniać przynajmniej minimalne standardy formalne wynikające z procedury podatkowej. Z kolei umieszczenie na pojemniku naklejki może pełnić funkcję pomocniczego sygnału wskazującego na możliwe nieprawidłowości, dodatkowo, a nie zamiast powiadomienia w formie pisemnej, gdyż nie sposób uznać go za skuteczne powiadomienie w rozumieniu art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. i art. 126 Ordynacji podatkowej, które wymagają, by właściciel nieruchomości został formalnie poinformowany o niewłaściwym sposobie gromadzenia odpadów przed zastosowaniem podwyższonej stawki opłaty.
Stąd teza, że umieszczenie naklejki na pojemniku w odpowiednim kolorze wypełnia czynność powiadomienia właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku segregacji, nie zasługuje na aprobatę i jest oczywiście sprzeczna z zasadą wrażoną w art. 126 Ordynacji podatkowej, który winien mieć zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu.
Zdaniem Wspólnoty ustawowym obowiązkiem podmiotu odbierającego odpady komunalne jest powiadomienie właściciela nieruchomości i organu podatkowego. Opierając się na podstawie tego powiadomienia, organ wszczyna postępowanie podatkowe. Dlatego też powiadomienie kierowane przez podmiot odbierający, winno co do formy odpowiadać wymogom wynikającym z obowiązującej w postępowaniu podatkowym zasady pisemności. Skoro powiadomienie może być faktyczną podstawą prowadzenia postępowania podatkowego, to powinno spełniać przynajmniej minimalne standardy formalne wynikające z procedury podatkowej. Nadto, aby obciążyć stronę opłatą podwyższoną, powinno dojść uprzednio do spełnienia wszystkich łącznie przesłanek wskazanych w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W piśmie procesowym nazwanym repliką na odpowiedź na skargę skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, podkreślając fakt braku prawidłowego zawiadomienia właściciela nieruchomości o stwierdzonym nieprzestrzeganiu obowiązku selektywnego zbierania odpadów. Ponadto ponownie zarzuciła, że organ nie wykazał, że przedsiębiorca faktycznie odebrał odpady od właściciela nieruchomości jako odpady zmieszane, a także, że organy nie wykazały w żaden sposób, aby pojazd odbierający odpady dokonał segregacji w miejscu odbioru bądź aby nie było możliwości wydzielenia frakcji właściwej.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącej poparł skargę i dodatkowo podniósł, że skarga została wniesiona od decyzji Kolegium w Kielcach. Dodał, że w sprawie doszło do naruszenia art. 6ka u.c.p.g. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym zastosowania w sprawie).
Na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje także środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga zasługiwała na uwzględnienie albowiem, zdaniem sądu, organy naruszyły przepisy prawa, które skutkowały koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zarówno zaskarżonej decyzji Kolegium, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta.
Przedmiotem kontroli sądu była decyzja Kolegium z 1 września 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta określającą Wspólnocie wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, za miesiąc sierpień 2024 r., w wysokości [...] zł.
Spór w rozpatrywanej sprawie sprowadzał się do oceny prawidłowości określenia Wspólnocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z zastosowaniem stawek w podwyższonej wysokości ze względu na niedopełnienie obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych za miesiąc sierpień 2024 r. Uściślając, jego istota dotyczyła wykładni art. 6ka ust. 1, ust. 2 i ust. 3 u.c.p.g. w zakresie ustalenia, czy powiadomienie przez podmiot odbierający odpady komunalne właściciela nieruchomości o przyjęciu jako niesegregowane (zmieszane) odpadów komunalnych w formie umieszczenia "żółtej naklejki" na pojemniku na odpady, mogło stanowić podstawę wszczęcia postępowania oraz wydania decyzji w sprawie określenia opłaty podwyższonej za brak segregacji odpadów komunalnych.
Zdaniem orzekających w sprawie organów, wobec stwierdzonych przez podmiot odbierający odpady nieprawidłowości, skarżąca zobowiązana jest na podstawie art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi według stawki podwyższonej wobec niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Ponadto, w ocenie organów powiadomienie właściciela nieruchomości o naruszeniu zasad selektywnej zbiórki odpadów komunalnych poprzez pozostawienie żółtej naklejki na pojemniku, na której wskazano datę braku segregacji, adres nieruchomości, podmiot odbierający odpady, jest prawidłowe i skuteczne.
Natomiast w ocenie skarżącej zrealizowanie obowiązku określonego w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., dotyczącego powiadomienia właściciela nieruchomości o naruszeniu zasad selektywnej zbiórki odpadów komunalnych poprzez pozostawienie żółtej naklejki na pojemniku, jest nieprawidłowe i nieskuteczne. W jej przekonaniu umieszczenie na pojemniku żółtej naklejki może pełnić jedynie funkcję pomocniczego sygnału wskazującego na możliwe nieprawidłowości, nie jest natomiast powiadomieniem w formie pisemnej. Zdaniem Wspólnoty nie sposób uznać zastosowanej przez odbierającego odpady formy powiadomienia za skuteczną w rozumieniu art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. i art. 126 Ordynacji podatkowej, które wymagają, by przed zastosowaniem podwyższonej stawki opłaty, właściciel nieruchomości został formalnie poinformowany o niewłaściwym sposobie gromadzenia odpadów.
W ocenie sądu, w tak zaistniałym sporze, rację należało przyznać stronie skarżącej.
Odnosząc się do istoty sporu, wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, że w myśl art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Zgodnie zaś z art. 6ka ust. 2 u.c.p.g. wójt, burmistrz lub prezydent miasta na podstawie powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Natomiast w myśl art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3.
Przepis art. 6ka u.c.p.g. określa zatem konsekwencje niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Obowiązek ten wynika z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.c.p.g., zgodnie z którym właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez zbieranie w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie oraz sposobem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1 u.c.p.g.
W kontekście treści art. 6ka u.c.p.g. zaznaczyć należy, że wykazanie choćby jednego przypadku nieprzestrzegania przyjętej zasady segregacji odpadów pociąga za sobą obowiązek nałożenia na podmiot zainteresowany opłaty w stawce właściwej dla nieselektywnego zbierania odpadów. W przepisie nie ma mowy o "uporczywości", czy "notoryczności" niesegregowania odpadów. Pojęcia te nie stanowią zatem elementów norm prawnych wyrażonych w art. 6ka u.p.c.g. i w związku z tym nie podlegają ocenie jako przesłanki rozstrzygania przez organ administracji. Artykuł 6ka u.c.p.g. jednoznacznie wskazuje, że dla określenia opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie ma znaczenia to, czy stwierdzone nieprawidłowości miały charakter incydentalny bądź notoryjny, podobnie jak nie ma znaczenia to, w jakim stosunku pozostają względem siebie stwierdzenie niesegregowania odpadów do częstotliwości ich odbioru.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w przepisie art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. zawarto przesłanki warunkujące wydanie przez organ decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres, w którym nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, przy zastosowaniu wyższych stawek opłaty o charakterze sankcyjnym (tzw. opłaty podwyższonej).
Pierwszą z przesłanek uzasadniających wydanie decyzji, o której mowa w art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. jest niedopełnienie przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. W niniejszej sprawie podmiot odbierający odpady stwierdził, że w miejscu gromadzenia odpadów z nieruchomości przy ul. [...] [...] w K. (wspólny punkt wywozowy dla nieruchomości zlokalizowany w altanie) nie została zachowana segregacja odpadów komunalnych. W aktach sprawy znajduje się dokumentacja fotograficzna oraz skierowany do Urzędu Miasta K. email z 29 sierpnia 2024 r. od podmiotu odbierającego odpady informujący o tym, że 29 sierpnia 2024 r. z uwagi na błędną segregację nie zostały odebrane odpady frakcji szkło. Informacje te zostały również potwierdzone przez raport z odbioru odpadów z tej nieruchomości z systemu ICHI - monitoring do kontroli odpadów komunalnych z terenu miasta K., w którym znajduje się informacja o błędnej segregacji odpadów 29 sierpnia 2024 r. w pojemniku 1100l na opakowania ze szkła. Ponadto, w aktach sprawy znajdują się fotografie, na których uwidoczniony jest ten pojemnik wraz z jego zawartością, na podstawie których można stwierdzić, że w pojemniku na odpady ze szkła (zielonym) znajdowały się opakowania tekturowe. Z akt sprawy wynika także (k. 6 akt administracyjnych), że odpady z oznaczonego w ten sposób pojemnika zostały odebrane interwencyjnie 30 sierpnia 2024 r. jako odpady zmieszane.
Kolejną przesłanką wymienioną w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., warunkującą określenie przez organ w drodze decyzji opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z zastosowaniem wysokości stawki opłaty podwyższonej na podstawie art. 6ka ust. 3 u.c.p.g., jest powiadomienie przez podmiot odbierający odpady komunalne wójta, burmistrza lub prezydenta oraz właściciela nieruchomości o niedopełnieniu przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Analiza treści art. 6ka ust. 1 i 2 u.c.p.g. nakazuje przyjąć, że aby możliwe było wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego zakończonego określeniem przez organ w drodze decyzji opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z zastosowaniem stawki w podwyższonej wysokości, wskazane przesłanki muszą zostać spełnione łącznie, w tym konieczne jest zarówno powiadomienie organu jednostki samorządu terytorialnego (wójta, burmistrza lub prezydenta miasta), jak i właściciela nieruchomości.
Tym samym powiadomienie przez podmiot odbierający odpady komunalne właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnej zbiórki odpadów i przyjęciu tych odpadów jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne jest jednym z warunków wszczęcia postępowania w przedmiocie nałożenia opłaty podwyższonej (por. wyroki NSA z 4 lipca 2023 r., III FSK 152/23 i III FSK 1495/22; wyrok NSA z 28 października 2022 r., III FSK 805/22; wszystkie przywołane w uzasadnieniu wyroki dostępne są w CBOSA na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podkreślić trzeba, że omawiane powiadomienie pełni funkcję informacyjno-prewencyjną. Właściciel nieruchomości otrzymuje w ten sposób informację o stwierdzeniu nieprawidłowej segregacji odpadów i odbiorze tych odpadów jako zmieszanych. Dzięki temu ma możliwość podjęcia działań mających na celu wyeliminowanie w przyszłości ewentualnych uchybień w tym zakresie. Jednocześnie dokonanie prawidłowego powiadomienia stanowi przesłankę do wszczęcia postępowania w przedmiocie określenia podwyższonej opłaty.
Zaznaczyć także należy, że obowiązujące przepisy nie określają formy i terminu powiadomienia przez podmiot odbierający odpady organu i właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnej zbiórki odpadów. Ustawodawca jednocześnie nie różnicuje tych powiadomień. Biorąc pod uwagę ich rolę, należy jednak przyjąć, że powiadomienia powinny zostać dokonane w sposób, który pozwala na weryfikację wypełnienia tego warunku przez organ administracji. Skoro ustawowym obowiązkiem przedsiębiorstwa, jako podmiotu odbierającego odpady komunalne jest powiadomienie właściciela nieruchomości i organu podatkowego, a organ ten na podstawie powiadomienia może wszcząć postępowanie podatkowe, to powiadomienie kierowane przez podmiot odbierający odpady komunalne winno co do formy odpowiadać wymogom wynikającym z obowiązującej w postępowaniu podatkowym zasady pisemności (art. 126 Ordynacji podatkowej w związku z art. 6q ust. 1 u.c.p.g.). W sytuacji gdy powiadomienie to ma być faktyczną podstawą prowadzenia postępowania, to winno spełniać przynajmniej minimalne standardy formalne wynikające z procedury podatkowej.
Jednocześnie, skoro ustawodawca narzuca na przedsiębiorstwo obowiązek powiadomienia organu podatkowego i właściciela nieruchomości, to brak jest podstaw dla rozróżniania formy tego powiadomienia w zależności od tego, do kogo jest kierowane.
W zakresie terminu, obowiązek dokonania powiadomienia powinien zostać wykonany niezwłocznie po stwierdzeniu faktu niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych i przyjęciu ich jako niesegregowanych (zmieszanych), przed wszczęciem postępowania administracyjnego.
W realiach niniejszej sprawy organ odwoławczy w kontekście kwestii zawiadomienia właściciela nieruchomości o ujawnionej nieprawidłowości w zakresie naruszenia zasad selektywnej zbiórki odpadów wskazał na § 1 pkt 5 uchwały Rady Miasta K. z dnia 28 listopada 2019r., Nr [...] w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania i zagospodarowania odpadów komunalnych (Dz. Urz. Woj. Św. z 2019 r., poz. 4717), zgodnie z którym w przypadku nieprowadzenia przez właścicieli nieruchomości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych podmiot odbierający odpady komunalne niezwłocznie zawiadamia właścicieli nieruchomości o fakcie niedopełnienia ww. obowiązku poprzez pozostawienie informacji (np. żółtej kartki) na pojemniku lub worku, a następnie odbiera przedmiotowe odpady jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne w terminie odbioru tej frakcji. Nadto wyjaśnił, że zgodnie z § 1 pkt 6 i 7 ww. uchwały, fakt nieprowadzenia przez właścicieli nieruchomości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych oraz pozostawienia informacji właścicielowi nieruchomości na pojemniku lub worku podmiot odbierający odpady komunalne potwierdza sporządzoną przez siebie notatką i dokumentacją fotograficzną, a następnie niezwłocznie przekazuje dokumentacje, o której mowa w pkt 6 do Urzędu Miasta K. Wydziału właściwego ds. gospodarki odpadami. Uwzględniając powyższe, organy stwierdziły, że w ich ocenie, obowiązek powiadomienia właściciela nieruchomości został spełniony przez umieszczenie na kontenerze żółtej kartki, zgodnie z obowiązującą ww. uchwałą Rady Miasta K.. Fakt umieszczenia na kontenerze, w którym stwierdzono nieprawidłową segregację odpadów, żółtej kartki, został potwierdzony poprzez wykonanie zdjęć tego kontenera (k. 1 i 3 akt administracyjnych).
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że przedsiębiorstwo odbierające odpady jakkolwiek powiadomiło o stwierdzonej nieprawidłowości z 29 sierpnia 2024 r. organ I instancji (Prezydenta). W aktach sprawy brak jest natomiast dowodu w postaci pisemnego powiadomienia Wspólnoty o stwierdzonych uchybieniach. Za takie powiadomienie nie może być bowiem uznane zarówno pozostawienie żółtej naklejki informującej o wadliwej segregacji na pojemniku (por. wyroki NSA z: 4 lipca 2023 r., III FSK 1496/22; 24 października 2024 r., III FSK 720/24; 30 października 2024 r., III FSK 805/23; 19 maja 2025 r., III FSK 1368/24; 17 lipca 2025 r., III FSK 52/25; 12 sierpnia 2025 r., III FSK 35/25), jak i zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie określenia opłaty podwyższonej (por. wyroki NSA z 30 czerwca 2023 r., III FSK 1474/22; III FSK 1523/22).
Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy, stwierdzić należało, że skarżąca nie została powiadomiona w sposób prawidłowy o niewłaściwej segregacji odpadów, co było warunkiem wszczęcia postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją.
W ocenie sądu inne formy powiadomienia, np. tak jak w rozpoznawanej sprawie poprzez umieszczenie żółtej kartki (naklejki) na pojemniku na odpady, nie zapewniają bowiem zachowania przywołanych standardów procedury jakie obowiązują w ramach postępowania podatkowego. W tym zakresie nie można zaakceptować poglądu Kolegium, zgodnie z którym powiadomienie właściciela nieruchomości o naruszeniu zasad selektywnej zbiórki odpadów komunalnych poprzez pozostawienie żółtej naklejki na pojemniku, na której wskazano datę braku segregacji, adres nieruchomości, podmiot odbierający odpady, jest prawidłowe i skuteczne. W tym też kontekście nieuzasadnione jest oparcie powyższego poglądu na wyroku tut. sądu w sprawie o sygn. akt I SA/Ke 9/25, gdyż w sprawie tej nie zostało sporządzone uzasadnienie wyroku. W świetle ugruntowanej obecnie linii orzeczniczej NSA, nie mogło odnieść skutku powołanie się w zaskarżonej decyzji przez organ odwoławczy na pogląd wyrażony w wyroku NSA z 23 stycznia 2024 r. w sprawie o sygn. akt III FSK 596/23. Nadto fakt istnienia w obrocie prawnym uchwały organu stanowiącego (stanowiącej akt prawa miejscowego) nie potwierdza prawidłowości działania organów w zakresie wywiązywania się z obowiązków wynikających z przepisów, czy też wykładni przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Na akceptację orzekającego w niniejszej sprawie składu orzekającego zasługuje pogląd, zgodnie z którym w przypadku właściciela nieruchomości niebędącego osobą fizyczną (wspólnota mieszkaniowa), stosowanie powiadomienia w formie naklejek, zamiast formy pisemnej powiadomienia, może skutkować powstaniem problemu, czy w ogóle i z jaką chwilą doszło do powiadomienia Wspólnoty i tym samym, czy Wspólnota miała możliwość zapoznania się z treścią rzeczonego powiadomienia. Natomiast stosowanie formy pisemnej eliminuje kontrowersje i przyczynia się do zachowania uprawnień strony do wzięcia udziału w dalszych czynnościach organu, zwiastowanych przez powiadomienie otrzymane od podmiotu odbierającego odpady (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 31 stycznia 2024 r., I SA/Wr 327/23).
W konsekwencji należało stwierdzić, że w sytuacji, gdy w aktach sprawy brak jest dowodu na doręczenie Wspólnocie powiadomienia przez podmiot odbierający odpady komunalne (w niniejszej sprawie była to E. S. U. S.A. w K.), to brak było podstaw do wszczęcia postępowania na podstawie art. 165 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 6ka ust. 2 u.c.p.g., albowiem powiadomienie właściciela nieruchomości o naruszeniu zasad selektywnej zbiórki odpadów komunalnych poprzez pozostawienie żółtej naklejki na pojemniku nie jest prawidłowe i skuteczne. Dodatkowo zwrócić należy uwagę na to, że Prezydent zawiadomieniem o wszczęciu postępowania z 6 maja 2025 r. (odebranym przez Wspólnotę 12 maja 2025 r.) poinformował o zgłoszonych przez odbierającego nieprawidłowościach w segregowaniu odpadów komunalnych, które miały miejsce 29 sierpnia 2024 r. Biorąc zatem pod uwagę informacyjno-prewencyjną rolę takich powiadomień, a zatem możliwość weryfikacji przez stronę postępowania powiadomienia, czy rzeczywiście odpady nie zostały właściwie posegregowane, jak też możliwość odpowiedniego zareagowania w celu wyeliminowania ewentualnych uchybień w zakresie selektywnego prowadzenia zbiórki odpadów, stwierdzić należy, że obowiązek dokonania powiadomienia powinien zostać wykonany niezwłocznie, a nie po upływie kilku miesięcy od momentu stwierdzenia niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych i przyjęciu ich jako niesegregowanych.
Podsumowując, brak powiadomienia przez podmiot odbierający odpady komunalne właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów skutkuje brakiem podstaw do zastosowania przepisów art. 6ka ust. 2 i 3 u.c.p.g. i wydania przez organ decyzji w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w podwyższonej wysokości. W konsekwencji należało uznać, że zarzut naruszenia art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. jest zasadny, albowiem pozostawienie żółtej naklejki na pojemniku na odpady nie jest wystarczającym sposobem powiadomienia Wspólnoty o nieodebraniu odpadów. W świetle zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego, w ocenie sądu, doszło również do naruszenia art. 6ka ust. 2 i 3 u.c.p.g.
Zgodnie z art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z § 4 Ordynacji podatkowej decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne; uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Zdaniem sądu Kolegium nie wyjaśniło, dlaczego zasadne jest naliczanie zwiększonej opłaty od wszystkich pojemników zadeklarowanych przez Wspólnotę (8), w sytuacji gdy decyzja traktuje o jednym pojemniku przeznaczonym na szkło (1100l). W zaskarżonej decyzji Kolegium ograniczyło się wyłącznie do przywołania aktów prawnych stanowiących podstawę określenia opłaty , bez wyjaśnienia dlaczego uważa za zasadne obciążanie Wspólnoty opłatą obejmującą wszystkie zadeklarowane pojemniki. Nie przedstawiło przy tym szczegółowego sposobu wyliczenia tej opłaty z odniesieniem się do konkretnych przepisów przywoływanych uchwał Rady Miasta K.. Z akt sprawy wynika, że organy zauważyły w decyzji, iż stwierdzono nieprawidłową segregację w tylko jednym pojemniku, tj. przeznaczonym do gromadzenia odpadów ze szkła. Niezasadne jest zatem naliczenie zwiększonej opłaty w stosunku do wszystkich pojemników, które Wspólnota zadeklarowała, w sytuacji gdy naruszenie dotyczyło pojemnika na szkło o poj. [...] Wobec tego zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że zaskarżona decyzja zawiera błędnie określoną opłatę. Zatem sąd z urzędu dostrzegł również naruszenie art. 210 § 1 pkt 4, § 4 oraz art. 124 Ordynacji podatkowej.
Z przyczyn formalnych nie mogło dojść do naruszenia wskazanych w skardze przepisów k.p.a., ponieważ z mocy art. 6q ust. 1 u.c.p.g. w niniejszej sprawie zastosowanie miały przepisy Ordynacji podatkowej.
Rolą organów administracji w dalszym postępowaniu będzie przeprowadzenie niewadliwego postępowania z uwzględnieniem rozważań i stanowiska prawnego wyrażonych przez sąd w niniejszej sprawie. W szczególności organy zobligowane będą ustalić, czy zachodziły podstawy formalne do wszczęcia postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jeśli tak, to zobligowane będą ocenić, czy zebrany lub jeszcze możliwy do zebrania materiał dowodowy pozwala na określenie opłaty w wysokości [...] zł.
Stanowisko organów podatkowych powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji kończącej postępowanie, której uzasadnienie powinno odzwierciedlać ustalenia poczynione przez organ i ocenę wpływu tych ustaleń na możliwość nałożenia na skarżącą opłaty podwyższonej. Przedstawią stosowne i czytelne wyliczenie tej opłaty w odniesieniu do przywołanych przez organy uchwał Rady Miasta K..
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w punkcie 1 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a.
Na koszty postępowania w kwocie 1055 zł złożyły się: kwota 138 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego, kwota 900 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, której wysokość ustalono na podstawie § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1964; ze zm.) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa.