Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo kanalizacyjne G. Sp. z o.o. w M. zwróciło się do Burmistrza Miasta Mszana Dolna o wydanie indywidulanej interpretacji podatkowej w zakresie przepisów art. 4 ust. 1, 3 i 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 70 ze zm.), zwanej dalej "u.o.p.l.".
Przedstawiając stan faktyczny Wnioskodawca podał, że jest spółką utworzoną przez Z. (dalej "Z."), którego Miasto M. (dalej "Miasto") jest Uczestnikiem. Jednocześnie Miasto jest współwłaścicielem Spółki poprzez objęcie w niej udziałów. Przedsiębiorstwo wykonuje zadania Gmin - Uczestników Z. o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb mieszkańców gmin w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Na terenie Miasta Spółka jest użytkownikiem infrastruktury kanalizacyjnej, w skład której wchodzą budowle oczyszczalni ścieków należące do Z., sieci kanalizacyjne wraz z przepompowniami ścieków, należące do Miasta, do Gminy M. oraz do Z. Zarówno Miasto, jak i Gmina oraz Z. od udostępnionych budowli nie dokonują odpisów amortyzacji podatkowej. Odpisów amortyzacji podatkowej dla tych budowli nie dokonuje również Spółka, ponieważ budowle te nie są jej własnością.
W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie:
Czy w przypadku, gdy od przedmiotu opodatkowania nie są dokonywane odpisy amortyzacyjne - w znaczeniu amortyzacji podatkowej, zarówno przez Spółkę, jak również przez właściciela budowli, zastosowanie znajduje art. 4 ust. 5 u.p.o.l.?
Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Spółka wskazała, że w sytuacji opisanej we wniosku znajdzie zastosowanie art. 4 ust. 5 u.o.p.l., zgodnie z którym, jeżeli od budowli lub ich części, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych - podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa, określona przez podatnika na dzień powstania obowiązku podatkowego. Zdaniem Wnioskodawcy zakres przepisu art. 4 ust. 5 u.o.p.l. obejmuje każdy przypadek, gdy podatnik nie może wskazać wartości początkowej budowli lub jej części z powodu niedokonywania odpisów amortyzacyjnych, a zatem również sytuację, gdy budowla w ogóle nie była przedmiotem amortyzacji. Na poparcie swojego stanowiska Spółka przywołała orzeczenia sądowe, w których sąd rozstrzygnął zagadnienie różnicy pomiędzy amortyzacją podatkową i amortyzacją bilansową oraz to jaką wartość budowli podatnik uwzględnia w składanej deklaracji na podatek od budowli, gdy od budowli tych nie dokonuje odpisów amortyzacji w znaczeniu amortyzacji podatkowej.
W wydanej 16 stycznia 2025 r. interpretacji indywidualnej Burmistrz uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.
Organ zacytował szereg przepisów zawartych w u.p.o.l. istotnych z punktu widzenia wydanego rozstrzygnięcia i stwierdził, że w sytuacji, gdy zgodnie z obowiązującymi przepisami o podatkach dochodowych budowlę w rozumieniu u.p.o.l. wprowadzono do ewidencji środków trwałych, niezależnie czy jako odrębny środek trwały, czy jako element środka trwałego i dokonuje się od niej odpisów amortyzacyjnych, to wartość budowli przyjęta do celów amortyzacji stanowi również podstawę wyliczenia podatku od nieruchomości. Burmistrz podał, że z art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wynika, że obowiązujące przepisy nie uzależniają zarówno obowiązku podatkowego, jak i rodzaju podstawy opodatkowania w podatku od nieruchomości od tego, czy podatnik wprowadził budowle do swojej ewidencji środków trwałych oraz od tego, czy to on dokonywał odpisów amortyzacyjnych. Wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., podstawą opodatkowania dla budowli lub ich części co do zasady jest wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku. Jest to wartość stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji (tzw. "wartość początkowa"), niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Burmistrz podał, że przepis ten wprowadza zatem generalną regułę dotyczącą ustalania podstawy opodatkowania, polegającą na przyjęciu jako podstawy opodatkowania wartości amortyzacyjnej. Przepis nie wprowadza wymogu, aby amortyzacja dotyczyła wyłącznie podatnika. Z kolei art. 4 ust. 5 u.p.o.l., w ocenie organu, w swojej pierwszej części (mającej charakter materialnoprawny), wskazuje na to, że odpisów amortyzacyjnych "nie dokonuje się" nie zawężając "niedokonywania" odpisów wyłącznie do podatnika. Z kolei druga część tego przepisu o treści "określona przez podatnika na dzień powstania obowiązku podatkowego" – zawiera regulację o charakterze proceduralnym, która wskazuje na podmiot zobowiązany do określenia podstawy i z której wynika obowiązek określenia podstawy opodatkowania przez podatnika (z możliwą ingerencją organu podatkowego w zakresie przewidzianym w art. 4 ust. 7 u.p.o.l.). Organ podał, że art. 4 ust. 5 u.p.o.l., jako mający charakter wyjątku od reguły, powinien podlegać ścisłej wykładni. W ocenie Burmistrza, także fakt zwolnienia gmin i związków międzygminnych z podatku dochodowego od osób prawnych (art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT) nie może stanowić przesłanki dla przyjęcia, że w przypadku używania, niezależnie od tytułu prawnego, budowli stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego, podstawą opodatkowania miałaby być wartość rynkowa. Zwolnienie z art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT ma charakter zwolnienia podmiotowego, a przepis art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. mówi wyłącznie o wartości stanowiącej podstawę obliczania amortyzacji, a zatem niezależnie od tego czy ona jest dokonywana, czy też podmiot jest od jej dokonywania zwolniony z mocy ustawy.