Uzasadnienie
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) w interpretacji indywidualnej z 10 marca 2025 r., znak: 0112-KDSL1-1.4011.94.2025.1.MW stwierdził, że stanowisko M.M. (dalej: Skarżący) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Skarżący w złożonym wniosku o wydanie interpretacji podał, że 4 lutego 2020r. stał się właścicielem nieruchomości składającej się z działki nr [...] o powierzchni 0,24 ha położonej w Ż. na podstawie umowy darowizny. Następnie 28 lipca 2020 r. dokonał odpłatnego zbycia nieruchomości, o której mowa wyżej za cenę 51 500 zł. Z uwagi na fakt, że zbycie nieruchomości nastąpiło przed upływem 5 lat od jej nabycia, Skarżący 12 kwietnia 2021 r. złożył w Urzędzie Skarbowym w Bochni zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2020 - PIT-39, w którym wykazał cały uzyskany ze zbycia przychód jako dochód zwolniony z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Skarżący zaznaczył, że środki uzyskane ze sprzedaży zostały w całości wydatkowane na budowę domu jednorodzinnego, którego budowa została rozpoczęta w roku 2020 i w którym Skarżący mieszka obecnie wraz z żoną i dziećmi. Właścicielem nieruchomości, na której wybudowany został dom była żona Skarżącego. Środki jakie Skarżący przeznaczył na budowę domu nie były wystarczające na zrealizowanie inwestycji więc wspólnie z żoną zaciągnęli kredyt hipoteczny na ten cel. W dniu 7 grudnia 2024 r. zawarli umowę majątkową małżeńską, w której rozszerzyli wspólność małżeńską na wszelkie przedmioty i prawa majątkowe nabyte przed dniem zawarcia tejże umowy.
W związku z tak przedstawionym opisem, Skarżący zadał pytanie: Czy środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, wydatkowane zgodnie z art. 21 ust. 25 ustawy o PIT na własne cele mieszkaniowe w terminie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym miała miejsce sprzedaż, będą korzystały ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT?
Przedstawiając własne stanowisko w zakresie zadanego pytania wyraził pogląd, że środki te podlegają zwolnieniu od opodatkowania.
Dyrektor KIS w wydanej 10 marca 2025 r. interpretacji indywidualnej, uznał stanowisko Skarżącego za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu interpretacji Dyrektor KIS wskazał, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163 – dalej: u.p.d.o.f.), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f., nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. ma charakter zamknięty. Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. jest fakt wydatkowania w ustalonym ustawą okresie przychodu ze zbycia nieruchomości na wskazane w art. 21 ust. 25 tej ustawy cele mieszkaniowe, w tym m.in. na budowę własnego budynku mieszkalnego. Poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe to poniesienie wydatku na budowę budynku, który stanowi własność albo współwłasność podatnika w rozumieniu prawa cywilnego, przy czym zwolnienie przysługuje, jeżeli wydatki na ten właśnie cel zostały poczynione w okresie wskazanym przez ustawodawcę.
Dyrektor KIS wskazał, że zgodnie z kodeksem cywilnym grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym. Zatem, biorąc pod uwagę konstrukcję, budynek trwale związany z nieruchomością gruntową stanowi jej część składową co oznacza, że właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest zawsze właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany. Skarżący w dacie ponoszenia wydatków, nie był właścicielem nieruchomości na której wznoszony był budynek.
Rozszerzenie wspólności majątkowej nastąpiło w 2024 r., tj. po upływie terminu określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. (termin upłynął 31 grudnia 2023 r.). Tym samym nie zostały spełnione ustawowe warunki do skorzystania ze wskazanego powyżej zwolnienia przedmiotowego. Mając na uwadze powyższe, wydatkowanie przychodu z tytułu sprzedaży przez Skarżącego w 2020 r. nieruchomości na budowę domu na działce należącej do majątku osobistego żony Skarżącego, nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) w związku z art. 21 ust. 26 u.p.d.o.f. Zatem powyższe wydatkowanie uzyskanego przychodu nie uprawnia Skarżącego do skorzystania ze zwolnienia dochodu od podatku określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.