Uzasadnienie
Decyzją z 26 maja 2025 r. znak: SKO.Pod/4140/320-321/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie (dalej: Kolegium) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa (dalej: Prezydent) z 16 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia P. S. i E. S. (dalej: Skarżący) po wznowieniu wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2019 r.
Powyższe decyzje została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
Prezydent w związku z prowadzonymi czynnościami w zakresie weryfikacji poprawności i powszechności opodatkowania podatkiem od nieruchomości ustalił, że nieruchomości lokalowe nr: x, y , zlokalizowane w [...] przy ul. [...] są oferowane w systemie dobowym w celach zakwaterowania turystycznego, co oznacza że są one zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, co nie zostało zgłoszone do opodatkowania. Wobec powyższego wezwano Skarżących do złożenia wyjaśnień odnośnie sposobu wykorzystywania przedmiotowych nieruchomości w latach 2019-2024 oraz do przedłożenia kopii umów najmu lub innych dokumentów przekazujących innemu podmiotowi ww. nieruchomości w posiadanie, oraz do przedłożenia wykazu środków trwałych działalności prowadzonej przez Skarżących. Skarżący wyjaśnił, że przedmiotowe lokale są wykorzystywane do najmu krótkoterminowego, z tego tytułu w ramach prowadzonej przez niego działalności odprowadzany jest podatek dochodowy, a koszty związane z tymi lokalami są kosztami uzyskania przychodu. Od tych lokali nie jest naliczana amortyzacja.
Po uzyskaniu powyższej informacji Prezydent postanowieniem z 27 lutego 2024 r. wznowił postępowanie podatkowe zakończone decyzją ostateczną Prezydenta z 2 stycznia 2019 r. nr [...] w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2019. W toku prowadzonego postępowania ustalono, że w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2019 r.:
- lokale o numerach: x były zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej i należy je opodatkować według stawki właściwej dla budynków lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej,
- lokale o numerach: y należy opodatkować według stawki właściwej dla budynków mieszkalnych lub ich części,
- udział w gruncie do lokali należy opodatkować według stawki właściwej dla gruntów pozostałych.
Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z 26 maja 2025 r. Kolegium podzieliło stanowisko Prezydenta w zakresie ustaleń faktycznych i oceny prawnej, wskazując, na wstępie uzasadnienia decyzji, że postępowanie było prowadzone w trybie nadzwyczajnym, tzn. w trybie wznowienia postępowania. Jako podstawę wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z 2 stycznia 2019 r. wskazano art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025r. poz. 111 ze zm. – dalej: O.p.). Kolegium oceniło, że słusznie Prezydent przyjął, iż w sprawie wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania wskazana w tym przepisie.
Biorąc pod uwagę zakres prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej Kolegium wskazało, że bezsprzecznie lokale mieszkalne o numerach: x przy ul. [...] zostały zajęte na działalność gospodarczą prowadzoną przez właściciela w ramach działalności gospodarczej, o czym świadczą m.in. złożone przez Skarżącego wyjaśnienia.
Kolegium zwróciło uwagę na fakt, że powyższe lokale, będące własnością Skarżących zostały zgłoszone do ewidencji obiektów świadczących usługi hotelarskie, niebędących obiektami hotelarskimi oraz [...] na terenie Gminy Miejskiej Kraków prowadzonej przez Prezydenta pod nazwą "[...]" przez przedsiębiorcę P. Powyższy obiekt "[...]" jest oferowany do wynajmu na portalu [...].
Co do lokali o numerach: y przy ul. [...] o łącznej powierzchni użytkowej 104,50 m2 oraz udziału w gruncie Kolegium również podzieliło stanowisko Prezydenta.
Kolegium nie zgodziło się z zarzutem naruszenia zasady zaufania obywateli do Państwa poprzez wydanie decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za rok 2019. Wskazało w tym zakresie, że zgodnie bowiem z art. 68 § 2 ust. 2 O.p. jeżeli podatnik w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1 nie powstaje, pod warunkiem, że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Kolegium zwróciło uwagę, że Skarżący pomimo, że ciążą na nich obowiązki wynikające z art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych złożenia właściwemu organowi podatkowemu informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia mającego wpływ na wysokość opodatkowania, nie wykazali do opodatkowania, iż lokale mieszkalne o numerach: x są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w postaci najmu krótkoterminowego, a decyzja ustalająca podatek od nieruchomości za rok 2019 została doręczona przed upływem 5 lat w którym powstał obowiązek podatkowy.
Skarżący w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze zarzucili decyzji Kolegium naruszenie:
1/ art. 7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. – dalej: k.p.a.), poprzez dokonanie pobieżnej i sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego oceny materiału dowodowego oraz prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organu, a to przez przyjęcie, że w lokalach o nr x prowadzona jest działalność gospodarcza;
2/ art. 8 k.p.a., poprzez nie przyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa poprzez uchylenie decyzji podatkowej z 2019 roku i ustalenie wysokości podatku od nieruchomości w kwocie 653,00 zł;
3/ art. 1a do 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 707 – dalej: u.p.o.l.) poprzez bezzasadne uznanie, że lokale mieszkalne o numerach: x przy ul. [...] w roku 2019 r. były zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej;
4/ art. 1a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.o.l., poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że za lokal mieszkalny wykorzystywany do celów mieszkaniowych i będący w wyłącznym posiadaniu osoby fizycznej, należy uznać za lokal mieszkalny zajęty do prowadzenia działalności gospodarczej przez Skarżących;
5/ art. 1a ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1a ust. 2a oraz w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. b) u.p.o.l., poprzez błędną wykładnię i zastosowanie, polegającą na przyjęciu, że za lokal mieszkalny zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej należy uznać lokal mieszkalny (stanowiący własność przedsiębiorcy) wykorzystywany do celów mieszkaniowych i będący w łącznym posiadaniu osoby fizycznej (najemcy), co skutkowało przyjęciem stawki podatku od nieruchomości właściwej dla kategorii gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, tym samym nałożenie na Skarżących obowiązku podatkowego niewynikającego z ustawy; podczas gdy do gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie zalicza się budynków mieszkalnych, które są wykorzystywane (zajęte) na cele mieszkalne, przez co należy rozumieć trwałe zaspokajanie podstawowych potrzeb mieszkaniowych posiadacza lokalu, nawet wówczas, gdy ich oddanie przez podatnika do korzystania osobom trzecim dla realizacji tej funkcji (zajęcie na cele mieszkalne), nastąpiło w ramach gospodarczej działalności podatnika;