OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Wyrok WSA z dnia 24 października 2025, sygn. I SA/Kr 567/25

Sygnatura
I SA/Kr 567/25
Data orzeczenia
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA)
Status
Nieprawomocne
Podatnik
przedsiębiorca (JDG)

Streszczenie

Podatnik, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą w handlu używanymi pojazdami, w okresie od września do listopada 2021 roku nabył pięć pojazdów od spółki G. Sp. z o.o., która okazała się być podmiotem sztucznie włączonym w łańcuch transakcji w celu oszustwa podatkowego, oraz zakupił części i olej…

jeszcze 106 słów

Pełne streszczenie po zalogowaniu

Streszczenie AI to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby zobaczyć pełną analizę.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Borys Marasek Sędziowie SWSA Grzegorz Karcz SWSA Grzegorz Klimek (spr.) Protokolant Referent Jan Szklanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2025 r. sprawy ze skargi K. F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 12 czerwca 2025 r. nr 1201-IOP2-3.4103.2.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik i listopad 2021 r. skargę oddala.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 12 czerwca 2025 r. znak: 1201-IOP2-3.4103.2.2024 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej również jako: Organ, Dyrektor, DIAS) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie nr [...] z dnia 21 grudnia 2023 r. w sprawie określenia K. F. (dalej: Strona, Podatnik, Skarżący) w podatku od towarów i usług:

- za wrzesień 2021 r: nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bakowy wskazany przez podatnika w wysokości 0zł oraz zobowiązanie podatkowe w kwocie 22.296 zł,

- za październik 2021 r. zobowiązanie podatkowe w kwocie 41.798 zł;

- za listopad 2021 r. zobowiązanie podatkowe w kwocie 114.387 zł.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

1. W okresie od września 2021 r. do listopada 2021 r. Podatnik prowadził 1-osobową działalność gospodarczą pod firmą A. ul. [...]. w zakresie handlu używanymi samochodami ciężarowymi, ciągnikami siodłowymi, naczepami oraz maszynami (np. typu [...]).

Z tytułu prowadzonej działalności Podatnik dokonywał rozliczenia podatku od towarów i usług składając deklaracje miesięczne VAT-7 i ich korekty. Prawidłowość powyższych rozliczeń była przedmiotem kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie w zakresie podatku od towarów i usług z okres od 1 września 2021 r. do 30 listopada 2021 r. (na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia 18 maja 2022 r.), zakończonej protokołem kontroli podatkowej doręczonym Stronie w dniu 24 maja 2023 r.

Ponieważ Podatnik pomimo stwierdzonych nieprawidłowości nie skorzystał z uprawnienia i nie złożył stosownych korekt deklaracji VAT-7, wskazana wyżej kontrola celno-skarbowa, na mocy postanowienia Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie nr [...] z dnia 22 sierpnia 2023 r., została z dniem 6 września 2023 r. przekształcona w postępowanie podatkowe.

W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego organ I instancji:

1. na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.; dalej jako u.p.t.u.) zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z 5 faktur (przedstawionych w tabeli nr 1 uzasadnienia decyzji str. 3), opiewających na łączną wartość brutto 544.275,00zł (netto: 442.500,00, VAT: 101.775,00zł), a mających dokumentować nabycie pięciu pojazdów od G. Sp. o.o. z W.

Organ I instancji doszedł bowiem do wniosku, że:

- G. SP. Z O.O. w rzeczywistości nie była dostawcą towarów (pojazdów) dla A. W szczególności ustalono, że pojazdy istniały, miał miejsce obrót nimi, z tym że G. Sp. z o.o. w obrocie tym udziału nie brała (nie nabywała ich i nie sprzedawała). Faktycznymi dostawcami pojazdów do A. były podmioty, które wystawiały faktury sprzedaży na rzecz G. Sp. z o.o. tj.: a) M.1, ul. [...], S.; b) F. [...], K.; c) M.2 SP. Z O.O. SPÓŁKA KOMANDYTOWA ul. [...], S.; d) A.1 SPÓŁKA JAWNA, ul. [...], S.; e) D., [...], T..

Podmioty te (co do zasady działające na rynku usług transportowych) wystawiając faktury sprzedaży na rzecz G. Sp. z o.o. zaniżały na fakturach cenę sprzedaży pojazdów w celu zmniejszenia swoich przychodów oraz podatku należnego VAT. Niska cena (odbiegająca od wartości rynkowej) tłumaczona była złym stanem technicznym pojazdu.

G. Sp. z .o.o. w dniu rzekomego nabycia lub w przeciągu kilku dni od rzekomego nabycia wystawiała fakturę na sprzedaż pojazdu do A., na której wykazywała cenę sprzedaży nawet kilkukrotnie wyższą niż ta figurująca na jej fakturze zakupu. G. SP. z o.o. Została ona włączona w sposób sztuczny w łańcuch transakcji, których przedmiotem były pojazdy, celem umożliwienia: podmiotom, które rzeczywiście je zbywały (M., F., M.2, A.1 SP. JAWNA, D.) uniknięcia obciążeń podatkowych w prawidłowej wysokości oraz firmie A. celem odliczenia podatku naliczonego, który przez rzeczywistych sprzedawców nie został odprowadzony do budżetu w należnej wysokości.

Zdaniem organu podatkowego Podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, iż transakcje udokumentowane spornymi fakturami (stanowiącymi podstawę odliczenia widniejącego na nich podatku) wiązały się z nieprawidłowościami popełnionymi przez ich wystawcę oraz podmioty działające na wcześniejszym etapie obrotu.

2. w oparciu o art. 86 ust. 1 u.p.t.u. - zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z 5 faktur (przedstawionych w tabeli nr 2 uzasadnienia decyzji str. 4) ,opiewających na łączną wartość brutto 2.150,00zł (netto: 1.747,97zł, VAT: 402,03zł), a dokumentujących nabycie oleju oraz części do motocykla i quada. Ustalono, że przedmiotowe zakupy zostały wykorzystane przez Podatnika na cele prywatne, a zatem nie miały związku ze sprzedażą opodatkowaną.

W konsekwencji dokonanych ustaleń Naczelnik Małopolskiego UCS w Krakowie wydał decyzję nr [...] w dniu 21 grudnia 2023 r., w której określił Podatnikowi za wrzesień 2021 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bakowy wskazany przez Podatnika w wysokości 0zł - zobowiązanie podatkowe w kwocie 22.296 zł; za październik 2021 r. zobowiązanie podatkowe w kwocie 41.798 zł; za listopad 2021 r. zobowiązanie podatkowe w kwocie 114.387 zł.

2. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Podatnik, reprezentowany przez pełnomocników, wniósł odwołania z dnia 18 stycznia 2024 r. przesłane poprzez e-PUAP oraz operatora pocztowego.

W odwołaniu przesłanym za pośrednictwem e-PUAP Podatnik wniósł o wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

I. naruszenie przepisów prawa procesowego tj.:

1. art. 120, art. 121 § 1 i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.; dalej jako O.p.) poprzez naruszenie zasad postępowania podatkowego (w tym brak działania organu na podstawie przepisów prawa, działanie w sposób niebudzący zaufania do organów państwa oraz w sposób nie mający na celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a nadto powierzchowną i wybiórczą analizę zebranego w sprawie materiału dowodowego;

2. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 123, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 190 § 1 i § 2, art. 191, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego;

3. art. 122, art. 187 § 1 O.p. poprzez przyjęcie ustalenia, iż sporne faktury nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, przy braku kwestionowania, że dostawy towarów będące przedmiotem faktur istniały faktycznie;

4. art. 122 w związku z art. 187 O.p. poprzez:

- wybiórcze prowadzenie postępowania dowodowego,

- niezasadnie pominięcie istotnej części okoliczności faktycznych o kluczowym znaczeniu dla rozstrzygnięcia, które dotyczy istoty biznesowego modelu stosowanego przez Stronę - przez co Organ podatkowy popełnił błędy w ustaleniach faktycznych, będące skutkiem naruszenia powyższych przepisów postępowania - prowadzące do błędnych wniosków, że zasadniczym celem działania Strony było zaniżenie należnych zobowiązań publicznoprawnych, pomijając całkowicie aspekt ekonomiczny spornych transakcji;

5. art. 120, art. 121 §1, art. 122, art. 123, art. 180 §1, art. 181, art. 187 §1, art. 190 §1 i §2, art. 191, art. 210 §1 pkt 6 i §4 O.p. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego;

6. art. 122 i art. 191 w zw. z art. §187 §1 O.p. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i dowolną oraz niewyczerpującą ocenę materiału dowodowego, w szczególności zaś poprzez:

- przekroczenie granic zasady swobodnej oceny materiału dowodowego, która przybrała cechy oceny dowolnej w zakresie uznania, że okoliczności, w których działała Strona, odbiegały od normalnych stosunków handlowych,

- prowadzenie postępowania w sposób mający na celu jedynie udowodnienie wątpliwej tezy przyjętej przez organ na początku tego postępowania, a nie zaś dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz rzetelne załatwienie sprawy,

- dowolną i pełną przeinaczeń ocenę dowodów zgromadzonych w sprawie - w tym arbitralne decydowanie o uznaniu określonych okoliczności za udowodnione i odrzuceniu innych;

7. art. 124 O.p. poprzez naruszenie zasady przekonywania stron;

8. art. 180 w związku z art. 188 O.p. poprzez nie przeprowadzenie wnioskowanego dowodu z opinii biegłego z zakresu podatku od towarów i usług;

9. art. 120 i art. 210 §1 pkt 4 O.p. poprzez niepełne powołanie w sentencji decyzji podstawy prawnej, w oparciu o którą organ podatkowy wydał zaskarżoną decyzję;

II. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

- art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie Stronie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez G. SP. Z O.O. w sytuacji gdy Strona spełnia wszystkie warunki do odliczenia podatku naliczonego i nie zaszły w sprawie przesłanki wyłączające prawo do odliczenia, w tym przede wszystkim faktur dokumentujących dostawy na rzecz Strony;

- art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na stwierdzeniu, że faktury nr [...] otrzymane przez Stronę od G. SP. Z O.O. nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a w konsekwencji, odmowę Stronie prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur w sytuacji, gdy organ nawet nie przeprowadził przesłuchania w tym zakresie dostawcy towarów.

W odwołaniu, przesłanym za pośrednictwem operatora pocztowego Podatnik wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, względnie o uchylenie decyzji organu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez ten organ. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

I. naruszenie przepisów prawa procesowego tj.:

1. art. 120 i art. 121 O.p. poprzez:

- pominięcie w fazie procedowania zastosowania się do zasady określającej podstawę jego działania na podstawie i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a w konsekwencji wydanie decyzji na podstawie przepisów podatkowych, które nie mają zastosowania w niniejszej sprawie,

- przeprowadzenie postępowania podatkowego w sposób niestaranny, a co za tym idzie niepoprawny merytorycznie, z naruszeniem zasady zaufania, która powinna się przejawiać w: - bezstronności rozstrzygnięć i dbałości o wyjaśnienie wszelkich (głównie prawnych) aspektów sprawy,

- działaniu na korzyść podatnika, przeciwko naruszaniu jego interesów, działanie organu I instancji polegające na:

a) obarczaniu podatnika skutkami naruszeń prawa przez inne podmioty,

b) wyciąganiu bezpośrednich konsekwencji dla podatnika z faktu: - późniejszego wyrejestrowania kontrahentów podatnika z ewidencji podatników VAT - oraz niezłożenia deklaracji podatkowych przez wystawcę faktury zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny w chwili wystawienia faktury,

c) prowadzeniu postępowania dowodowego opartego na dowodach niedotyczących podatnika, lecz wyłącznie jego kontrahentów - wskazujących wyłącznie na naruszenia prawa przez kontrahentów podatnika, nie wskazując rzekomych własnych naruszeń przez podatnika - prowadzących do braku możliwości odliczenia podatku naliczonego i niewykazania przesłanek opisanych w cytowanych przepisach, które pozwalałyby odmówić podatnikowi odliczenia podatku naliczonego, a w konsekwencji prowadzących do nieuprawnionego zakwestionowania rzetelności podatnika w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej;

2. art. 122 O.p. poprzez bezpodstawne i nieuzasadnione przyjęcie iż G. SP. Z O.O. nie dokonała dostaw na rzecz A., a w konsekwencji faktury od G. SP. Z O.O. ujęte przez Podatnika w rejestrach zakupu VAT za okres od 09 2021 r. do listopada 2021 r. nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych gdyż "w świetle materiału dowodowego nie można uznać, że działalność podatnika prowadzona była wbrew przepisowi art. 86 ustawy o VAT, a kwoty stanowiące nabycie towaru, jako rzeczywiste, przeprowadzone i rozliczone transakcje mogły stanowić podstawę do pomniejszenia podatku należnego.";

3. art. 188 w zw. z art. 180 §1 i art. 190 §1 O.p. poprzez:

- odmowę przeprowadzenia przez Organ I instancji dowodów z zeznań świadka M. S. na okoliczność istnienia transakcji handlowych pomiędzy Podatnikiem a jego kontrahentem wskazanym w decyzji;

- oparcie rozstrzygnięcia na dokumentach z zeznań świadków włączonych do akt z innych postępowań - w sytuacji gdy Podatnik, kwestionujący zeznania przesłuchanego kontrahenta wnioskował o przesłuchanie świadka w toczącym się wobec niego postępowaniu z zapewnieniem jego czynnego udziału w ramach tych czynności;

4. art. 191 O.p. poprzez bezpodstawne uznanie, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego zostało udowodnione, iż Podatnik nie wykazał należytej staranności przy weryfikacji kontrahenta, od którego nabywał towary (G. SP. Z O.O.), co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego zakwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez G. SP. Z O.O.;

5. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób naruszający przedmiotowe przepisy w związku z brzmieniem art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u., jako że z uzasadnienia decyzji Organu I instancji nie wynika w sposób przekonujący w czym można dopatrzyć się, iż Podatnik był świadomy iż bierze udział w oszustwie podatkowym lub że na wcześniejszych etapach obrotu towarem dopuszczono się oszustwa podatkowego;

- zaś wykazanie wiedzy Podatnika w tym względzie miało istotne znaczenie, gdyż Organ nie zakwestionował dostarczenia towaru w ilościach wykazanych na fakturach;

6. art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018r Prawo przedsiębiorców (tj.: Dz. U. z 2021r, poz. 162 ze zm.) poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości (w szczególności tych związanych z nabyciem pojazdów samochodowych od spółki G. SP. Z O.O. ) na niekorzyść Podatnika;

II. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

1. art. 7 ust. 1 u.p.t.u. w wyniku przyjęcia, że nie doszło do dostaw towarów (ciągników samochodowych i naczep ciężarowych) mimo przeniesienia na Podatnika prawa do rozporządzania towarami jak właściciel - poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że przeniesienie przez Podatnika dostawcę prawa do rozporządzania towarami jak właściciel nie stanowi dostawy towarów opodatkowanej podatkiem towarów i usług:

- ze względu na wady i braki formalne występujące po stronie dostawcy (G. SP. Z O.O.) takie jak brak rozliczania się z podatku od towarów i usług;

- czy też w sytuacji gdy uznać należy, iż nastąpiła dostawa towarów od Podatnika pomimo ewentualnego braku spełnienia wszystkich wymogów formalnych tej transakcji po stronie sprzedawcy;

2. art. 86 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u. poprzez:

- ich błędną wykładnię prowadzącą do niewłaściwego zastosowania - polegającą na uznaniu, że Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez G. SP. Z O.O., pomimo faktycznej realizacji dostaw opisanych w fakturach wystawionych przez G. SP. Z O.O. dla A., a w konsekwencji bezzasadne pozbawienie Podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego;

- ich błędną wykładnię prowadzącą do niewłaściwego zastosowania - polegającą na uznaniu, iż stwierdzenie niewykonania czynności jest wystarczające do odmówienia prawa do odliczenia podatku związanego z nabyciem towarów i usług, w sytuacji gdy dodatkowym warunkiem jest wykazanie przez organ podatkowy, że nabywca odliczający podatek na podstawie takich faktur, wiedział lub powinien wiedzieć (w okolicznościach towarzyszących transakcji), że wystawca faktur jedynie firmował dostawy lub świadczenie usług wykonywane przez inne osoby, zaś dopóki organ nie zakwestionuje skutecznie "dobrej wiary" nabywcy - dopóty Podatnik zachowuje przysługujące mu na zasadach ogólnych (zgodnie z art. 86 ust. 1 i 2 u.p.t.u.) prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, w zakresie w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych;

- ich błędną wykładnię prowadzącą do niewłaściwego zastosowania, polegającą na uznaniu, że Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez G. SP. ZO .O. m.in. z uwagi na fakt wykreślenia kontrahenta z rejestru podatników VAT, w sytuacji gdy Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej podkreślił bardzo mocno, że w sytuacji gdy:

a) jest niesporne i niewątpliwe, że dane czynności zostały rzeczywiście wykonane i wykorzystane przez ich nabywcę dla potrzeb działalności opodatkowanej,

b) ponadto faktura zawiera wszystkie dane pozwalające ustalić tożsamość podatnika;

to niezależnie od istnienia obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego, uchybienie temu obowiązkowi przez dostawcę nie może podważać przysługującego nabywcy prawa do odliczenia podatku naliczonego, zaś art. 96 ust. 13 u.p.t.u. nie nakłada na podatnika obowiązku każdorazowego sprawdzenia czy jest uprawniony do wystawienia faktury VAT (z powyższego przepisu wynika jedynie uprawnienie podatnika do wystąpienia z wnioskiem do naczelnika urzędu skarbowego o potwierdzenie czy dany podmiot jest zarejestrowanym podatnikiem VAT);

3. art. 168 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r w sprawie wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L z 2006 roku, nr 347, s.1 ze zm.) w zw. z art. 86 ust. 1 i 2 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u - poprzez:

- błędną wykładnię polegającą na zakwestionowaniu prawa Podatnika do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez G. SP. O.O., mimo braku wykazania, że Podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, iż transakcje udokumentowane przedmiotowymi fakturami mogły wiązać się z przestępstwem popełnionym przez wystawcę tych faktur,

- a tym samym naruszenie zasady neutralności opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ponadto w obu od odwołaniach zawarto wnioski dowodowe o "uzupełnienie niezbędnego materiału dowodowego" i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka M. S. na okoliczność istnienia transakcji handlowych pomiędzy A. a G. SP. Z O.O.

3. W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 12 czerwca 2025 r.

Na wstępie DIAS streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz powołał przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie.

Następnie wyjaśnił, że istotę sporu w niniejszej sprawie stanowi prawo do odliczenia podatku naliczonego:

a) wynikającego z faktur wymienionych w tabeli nr 1 (mających dokumentować sprzedaż przez G. SP. Z O.O. różnego rodzaju pojazdów na rzecz A.) i sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytane czy Organ I instancji zasadnie uznał, że prawo takie nie przysługuje w oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u. gdyż: G. SP. Z O.O. nie była w rzeczywistości dostawcą owych pojazdów, a Podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, iż transakcje udokumentowane spornymi fakturami wiązały się z nieprawidłowościami popełnionymi przez wystawcę tych faktur oraz podmioty działające na wcześniejszym etapie obrotu przedmiotowymi pojazdami;

b) wynikającego z faktur wyszczególnionych w tabeli nr 2 ( dokumentujących zakup paliwa oraz części do quada i motocykla ) i sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy Organ I instancji zasadnie uznał że prawo takie nie przysługuje ze względu na niespełnienie warunku o którym mowa w art. 86 ust. 1 u.p.t.u tj. brak związku owych zakupów z sprzedażą opodatkowaną.

W ocenie Dyrektora materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że: Podatnik wszedł w posiadanie jak właściciel pojazdów wymienionych na fakturach stanowiących przedmiotu sporu tj.: ciągnika siodłowego [...] nr VIN [...] nr rej. [...]; ciągnika siodłowego [...] nr VIN [...] nr rej. [...]; ciągnika siodłowego [...] nr VIN [...] nr rej. [...]; naczepy ciężarowej [...] nr VIN [...] nr rej. [...]; samochodu ciężarowego [...] nr VIN [...] nr rej. [...]. Fakt dostarczenia ich do A. potwierdzają: dane pozyskane z Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej, protokół oględzin przeprowadzonych w miejscu prowadzenia przez Stronę działalności gospodarczej, dokumentacja dotycząca dalszej sprzedaży owych pojazdów a także wyjaśnienia firmy T. (podmiotu, który nabył od Podatnika jeden z tych pojazdów).

Ponieważ jednak dostawcą ww. pojazdów dla A. nie był podmiot wskazany na tych fakturach jako sprzedawca (tj. G. SP. Z O.O.) w oparciu o okoliczności towarzyszące transakcjom udokumentowanym spornymi fakturami co najmniej Podatnik powinien był się domyśleć, że wiążą się one z nieprawidłowościami popełnionymi przez: wystawcę tych faktur (tj. G. SP. ZO.O.) oraz podmioty występujące na wcześniejszym etapie obrotu pojazdami (M., F., M.2, A.1 SPÓŁKA JAWNA, D.).

W ocenie DIAS Podatnik nie dochował aktów należytej staranności przeprowadzając owe transakcje i na podstawie art. 88 ust. 3a pkt. 4 lit. a) u.p.t.u. nie przysługuje Podatnikowi prawo do odliczenia podatku na tych fakturach widniejącego.

Materiał dowodowy nie pozwala na wyciągniecie jednoznacznego wniosku, iż Podatnik posiadał wiedzę (pozytywną świadomość) w tym zakresie.

Z kolei nabyte przez Podatnika: olej oraz części do quada i motocykla (których zakup udokumentowano fakturami wyszczególnionymi w tabeli nr 2) nie zostały wykorzystane przez Podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych. W konsekwencji z powodu niespełnienia warunku o którym mowa w art. 86 ust. 1 u.p.t.u (związek zakupu ze sprzedażą opodatkowaną), Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczania podatku naliczonego wynikającego z tych faktur.

DIAS po przedstawieniu materiału dowodowego znajdującego w aktach sprawy stwierdził, że Podatnik, w okresie objętym postępowaniem od września 2021 r. do listopada 2021 r. prowadził 1-osobową działalność gospodarczą pod firmą A. polegającą na handlu pojazdami (ciągnikami samochodowymi siodłowymi, naczepami, samochodami ciężarowymi) oraz maszynami (koparka kołowa). W ramach działalności gospodarczej nie handlował samochodami osobowymi, quadami, motocyklami, nie świadczył usług naprawy: samochodów osobowych, quadów, motocykli. Tego typu pojazdy (samochody osobowe, quady, motocykle) nie stanowiły również środków trwałych w jego firmie.

W ewidencjach zakupu prowadzonych dla celów podatku VAT za ww. okresy Podatnik zaewidencjonował i odliczył podatek naliczony wynikający z:

a) 5 faktur mających dokumentować nabycie od G. SP. Z O.O. następujących pojazdów: nr VIN [...] nr rej. [...] (ciągnik siodłowy [...]); nr VIN [...] nr rej. [...] (ciągnik siodłowy [...]); nr VIN [...] nr rej. [...] (ciągnik siodłowy [...]); nr VIN [...] nr rej. [...] (naczepa ciężarowa [...]) oraz nr VIN [...] nr rej. [...] (samochód ciężarowy [...]) - na łączną wartość brutto 544.275,00zł (netto: 442.500,00zł, VAT: 101.775,00zł);

b) 5 faktur dokumentujących nabycie oleju oraz części do motocykla i quada - na łączną wartość brutto 2.150,00zł (netto: 1.747,97zł, VAT: 402,03 zł).

Dalej Dyrektor wyjaśnił, że G. SP. Z O.O. to podmiot który jedynie pozorował prowadzenie działalności gospodarczej. W rzeczywistości brał udział w oszustwach podatkowych - wystawiając faktury niedokumentujące rzeczywistych zdarzeń gospodarczych tj.: dostawę różnego rodzaju towarów: pojazdów ( ciągników siodłowych samochodowych, naczep, samochodów ciężarowych) części samochodowych, soli drogowej oraz świadczenie różnego rodzaju usług: regeneracji pojazdów i części do pojazdów samochodowych, serwis części [...] - gotowość do świadczenia usług, usługi rekrutacji pracowników fizycznych do zakładów [...] z uwzględnieniem pracy [...], usługi polegające na opracowaniu projektów, rysunków i rozwiązań architektonicznych dla różnych inwestycji.

W szczególności G. SP. Z O.O. została utworzona w dniu [...] 2021 r. przez podmiot R. SP. Z O.O (tj. podmiot w sposób profesjonalny zajmujący się zakładaniem oraz sprzedażą gotowych spółek). Jak można przeczytać na stronie internetowej w/w podmiotu: "R. jest kancelarią [...]..

R. SP. Z O.O. utworzyła G. SP. Z O.O. wyłącznie z zamiarem jej odsprzedaży. Do momentu zbycia udziałów na rzecz M. S. – G. SP. Z O.O. nie zawierała żadnych transakcji. Powyższe znajduje potwierdzenie w zerowych plikach JPK_V7M za 05/2021, 06/2021, 07/2021 spółki G. SP. Z O.O. wysłanych w okresie kiedy jedynym jej udziałowcem była spółka R. SP. Z O.O., a członkami zarządu – B. H. oraz M. L. W dniu 03.08.2021r całość udziałów w G. SP. Z O.O. nabył M. S. i objął w spółce funkcję prezesa zarządu.

DIAS podkreślił, że M. S. (oficjalnie - prezes zarządu oraz jedyny udziałowiec G. SP. Z O.O.) był figurantem w rzeczywistości nie biorącym udziału w transakcjach, których przedmiotem były towary i usługi figurujące na wystawianych przez G. SP. Z O.O. fakturach. Ustalono, że jest to osoba w sposób permanentny unikająca kontaktu z organami podatkowymi (wskazują na to kierowane do niego i pozostające bez odpowiedzi liczne wezwania na przesłuchania oraz wezwania do udzielenia wyjaśnień i przedłożenia dokumentacji G. SP. Z O.O.). Ze względu na powyższe Organ podatkowy w ramach niniejszego postępowania posiłkował się zeznaniami, które M. S. złożył w dniach: 8 marca 2022 r. - w ramach postępowania prowadzonego w stosunku do innego podmiotu (W. SP. Z O.O.), 7 marca 2025 r. - w Prokuraturze Rejonowej K. (w ramach toczącego się przeciwko niemu śledztwa).

Dane KRS wskazują, że na przestrzeni ostatnich 12 lat (2013 - 2025) M. S. został ujawniony jako osoba powiązana z licznymi spółkami prawa handlowego (jako ich wspólnik oraz prezes zarządu).

W oparciu o składane przez M. S. zeznania dla podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2010- 2024 r. ustalono, że deklarował w nich wyłącznie przychody ze stosunku pracy; wysokość deklarowanych przychodów za lata 2016-2021 wynosiła od 2.000 zł do 10.400 zł. W zeznaniach tych nie odnotowano żadnych przychodów, które można by powiązać z pełnieniem funkcji w zarządach spółek prawa handlowego lub związanych z posiadanymi licznymi udziałami w tych podmiotach.

W ocenie DIAS rodzi to uzasadnione wątpliwości co do możliwości sfinansowania przez niego zakupu 100% udziałów chociażby w spółkach G. SP. Z O.O. oraz B. SP. ZO.O. (zakup w 2021 r. w sumie za 10.000 zł).

Dodatkowo zeznania M. S. wskazują, że posiada zaledwie podstawowe wykształcenie, a jego aktualnym zajęciem jest karmienie ptaków, sprzedaż i obsługa biletów, ewentualnie obsługa wysyłek ze sklepu zoologicznego. Nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami (w tym ciężarowymi). Mimo to jako prezes G. SP. Z O.O. miał zajmować się wyszukiwaniem pojazdów (ciągników samochodowych siodłowych, naczep) dla "klientów" ww. spółki: "Byłem jej prezesem i jedynym właścicielem ja tak wolę. (...) Ja to miałem za zadanie wyszukać pojazd, którym był zainteresowany klient." W tych czynnościach mieli mu pomagać dwaj mężczyźni (P. Ł. oraz R. M.), co do których nie stwierdzono żadnych formalnych powiazań z G. SP. Z O.O.: "Pomagał mi P.Ł., który znał się na samochodach, R. M. - oni wykorzystywali swoje kontakty aby ściągać części do samochodów do sprzedania albo auta. Mówię o ciągnikach i mówię o naczepach." Nie zna się na usługach, które były wskazywane na fakturach sprzedaży G. SP. Z O.O. tj. rekrutacji pracowników oraz serwisu części [...]: "(...) faktur np. tych dotyczących rekrutacji [...] lub serwisu części [...] nie kojarzę, bo się na tym w ogóle nie znam." Pytany o osoby i podmioty występujące w roli dostawców 5 spornych pojazdów do G. SP. ZO.O. tj. M.; F.; M.2 SP. Z O.O. SPÓŁKA KOMANDYTOWA; A.1 SPÓŁKA JAWNA; D. - nie był w stanie nic na ich temat powiedzieć: "Nic mi nie mówią nazwiska takiej jak: M. B., L. G., M. G., D. M. Ciężko mi powiedzieć czy coś mi mówią nazwy firm M., A.1, D. – jak z nimi współpracowałem i są na to dokumenty to pewnie je znałem, ale ja nie mam pamięci do nazw." Ponadto nie był w stanie podać żadnych szczegółów dotyczących rzekomych transakcji sprzedaży 5 spornych pojazdów przez G. SP. Z O.O. na rzecz A. W szczególności: nie wie: co, kiedy, za ile, w jakiej ilości i w jakim stanie było sprzedawane : - "Ja nie jestem w stanie odpowiedzieć co sprzedawałem K. F., kiedy i za ile." - "Ja nie jestem w stanie odpowiedzieć na pytanie czy dostarczałem K. F. samochody do remontu na lawetach." - "Ja nie wiem ile Pan F. kupił od nas samochodów i czy one były naprawiane." Nie wiedział również czy był w firmie A. - "Nie wiem czy byłem u Pana F." (odpowiedź napytanie obrońcy K. F.). - "Ja nie jestem w stanie przypomnieć sobie czy byłem na placu gdzie prowadzi działalność K. F." Jednocześnie podkreślił, że: w G. SP. Z O.O. zasadą było, iż nie towarzyszył kierowcom którzy dostarczali klientom towar: "Ja raczej nie towarzyszyłem kierowcom, którzy dostarczali towar do nabywców." Gdyby zdarzyło się, że faktycznie wraz z kierowcą dostarczał pojazdy do nabywcy - to musiałby wracać taksówką oraz pociągiem ponieważ nie ma prawa jazdy: "Ja nie mam prawa jazdy jeśli zdarzałoby się, że jechałem z kierowcą zawieść (...) pojazd do sprzedaży to my musieliśmy wrócić transportem komunikacji publicznej np. taksówką, potem pociągiem."

Dyrektor zwrócił uwagę, że G. SP. Z O.O. w plikach JPK_V7M (części ewidencyjnej) nie deklarowała zakupu usług przewozu osób koleją czy też taksówką. Jedyne deklarowane przez G. SP. Z O.O. nabycia miały dotyczyć towarów handlowych w postaci pojazdów. W oparciu o dane beneficjentów oraz opisy przelewów - nie odnotowano na rachunkach G. SP. Z O.O. przelewów, na rzecz któregokolwiek z kolejowych przewoźników pasażerskich (np. [...] czy też przewoźników regionalnych). Także jego wyjaśnienia dotyczące sposobu kalkulowania ceny sprzedaż w G. SP. Z O.O. wskazują na zupełny brak orientacji w tym zakresie: "Ceny podawane w fakturach odpowiadały rzeczywistej wartości pojazdów, oczywiście mogło tam być trochę dołożone, bo nikt nie pracuje za darmo. To jest normalną rzeczą że musimy na tym zarabiać, tak jest w każdej branży." Analiza danych wynikających z faktur mających dokumentować zakup i sprzedaż spornych pojazdów przez G. SP. Z O.O. wskazuje na stosowanie narzutu na poziomie od kilkudziesięciu do aż kilkuset procent (84%, 595%, 214%, 825%, 109%).

G. SP. Z O.O. złożyła pliki JPK_V7M (część ewidencyjną i deklaracyjną) jedynie za 6 miesięcy przy czym: trzy pierwsze (za 05/2021, 06/2021, 07/2021) składane na bieżąco - to tzw. pliki zerowe (nie wykazano w nich żadnych nabyć ani dostaw); trzy kolejne (za 08/2021, 09/2021, 10/2021): zostały złożone po upływie ustawowego terminu, wszystkie złożono tego samego dnia tj. 7 grudnia 2021 r.; zadeklarowano w nich nabycia (krajowe oraz WNT) i dostawy (krajowe oraz WDT) sięgające setek tysięcy złotych oraz podatek podlegający wpłacie do urzędu skarbowego w łącznej kwocie 368.266,00 zł. Pliku za 11/2021 (kiedy to rzekomo miała dokonać sprzedaży na rzecz A. na wartość 89.790zł brutto na podstawie faktury nr [...] z dnia 8 listopada 2021 r.) w ogóle nie złożyła.

Podatku, który zadeklarowała jako podlegający wpłacie do urzędu skarbowego - nie zapłaciła. Tym samym Skarb Państwa poniósł realne straty, gdyż liczne podmioty gospodarcze (w tym - należąca do Podatnika firma A.) ujęły w swoich rejestrach zakupu i odliczały podatek VAT widniejący na fakturach wystawionych przez G. SP. Z O.O., który to podatek nie został odprowadzony do budżetu. Co istotne - G. SP. Z O.O. przed sierpniem 2021 r. była tzw. "spółką uśpioną", która nie prowadziła żadnej działalności i była zupełnie nieznana (podmiot ten nie ponosił żadnych wydatków na reklamę jak również nie posiadał strony internetowej). Mimo to jej deklarowana sprzedaż z miesiąca na miesiąc rosła w sposób skokowy. Już w pierwszym miesiącu po nabyciu udziałów i objęciu funkcji prezesa zarządu przez M. S. (w sierpniu 2021) jej deklarowane obroty sięgnęły prawie 0,6mln zł netto, a w kolejnym (09/2021) przekroczyły 1mln zł. Według złożonych deklaracji (plików JPK_V7M - części deklaracyjnej) Spółka miała w przeciągu 3 miesięcy (08/2021, 09/2021, 10/2021) dokonać : - dostaw (krajowych oraz WDT) na łączną kwotę przekraczającą 2 mln zł netto - nabyć (krajowych oraz WNT) na łączną kwotę przekraczającą 0,7mln zł netto.

W okresie gdy miało dochodzić do spornych transakcji (09/2021-11/2021) stwierdzono, że pod adresem zgłoszonym przez G. SP. Z O.O. jako miejsce siedziby oraz jedyne miejsce prowadzenia działalności tj. W. ul. [...].- de facto działalności nie prowadzono również jako miejsce przechowywania dokumentacji rachunkowej tj. K. ul. [...]. w rzeczywistości dokumentacji nie przechowywano.

G. SPZ. O.O. nie posiadała własnych środków trwałych w tym: lawet do przewozu niesprawnych pojazdów, podnośników/wózków widłowych (koniecznych w przypadku wymiany wielkogabarytowych części do samochodów ciężarowych typu silnik czy skrzynia biegów). Potwierdzają to informacje uzyskane od podmiotów wystawiających faktury sprzedaży na rzecz G. SP. Z O.O. Wynika z nich, że jedynym przedmiotem zakupu G. SP. Z O.O. miały być pojazdy stanowiące rzekomo jej towar handlowy (ciągniki siodłowe samochodowe oraz naczepy) oraz fakt, iż w żadnym ze złożonych plików JPK_V7M (części deklaracyjnej) nie wykazała nabycia środków trwałych. Ponadto G. SP. Z O.O. nie dysponowała miejscem, w którym mogłaby tego typu środki trwałe przechowywać. Ustalono bowiem, że jedyne zgłoszone przez nią miejsce prowadzenia działalności to lokal położony w [...].

Dyrektor podkreślił, że G. SP. Z O.O. nie zatrudniała pracowników. Spółka nie była zarejestrowana jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, nie składała deklaracji w tym zakresie PIT-11 (informacje o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy), PIT-4R (deklaracje roczne o zaliczkach na podatek dochodowy). Organ podatkowy właściwy dla Spółki (Naczelnik US W.) nie posiada również żadnych informacji wskazujących na zatrudnianie przez nią pracowników. Na podstawie danych beneficjenta oraz opisu przelewu nie odnotowano na owych rachunkach przelewów, które można by zakwalifikować jako wypłatę wynagrodzenia dla ewentualnych pracowników G. SP. Z O.O., przelewów do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które mogłyby świadczyć o zatrudnieniu pracowników przez w/w podmiot.

G. SP .Z O.O. deklarowała nabycie wyłącznie towarów handlowych (tj. pojazdów). Nie deklarowała natomiast nabyć towarów i usług charakterystycznych dla oznak prowadzenia działalności gospodarczej takich jak: energia elektryczna i inne media (woda, gaz itp.), usługi telekomunikacyjne, dostęp do internetu, usługi księgowe, najem nieruchomości (pomieszczeń biurowych, placów na których mogłaby przechowywać towar w postaci pojazdów), reklama ogłoszenia (charakterystyczne dla prowadzenia działalności polegającej na handlu pojazdami), wyposażenie, narzędzia.

Zdaniem Organu odwoławczego G. nie mogła świadczyć usług takich jak: regeneracja pojazdów i części do pojazdów samochodowych, serwis części [...] – gotowość do świadczenia usług, usługi rekrutacji pracowników fizycznych do zakładów [...] z uwzględnieniem pracy [...], usług polegających na opracowaniu projektów, rysunków i rozwiązań architektonicznych dla różnych inwestycji, gdyż nie nabywała tego rodzaju usług od podwykonawców, co potwierdzają: dane wynikające ze złożonych przez nią plików JPK_V7M (część ewidencyjna) oraz wyjaśnienia osób / podmiotów, które wystawiały na jej rzecz faktury sprzedaży. Nie mogła ich wykonać we własnym zakresie gdyż: nie zatrudniała pracowników (co potwierdzają informacje pozyskane od Naczelnika US W. oraz fakt iż nie składała deklaracji w tym zakresie PIT-11 (informacje o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy), PIT-4R (deklaracje roczne o zaliczkach na podatek dochodowy). M. S. (oficjalnie prezes zarządu i jej jedyny udziałowiec) nie dysponował stosowną wiedzą i umiejętnościami. Ustalono bowiem, iż posiada wykształcenie zaledwie podstawowe i jak sam przyznał - nie zna się na usługach rekrutacji pracowników oraz usługach serwisowych części [...]. Ponadto nie mogła dokonać dostawy towarów takich jak sól drogowa czy części samochodowe, gdyż nie nabywała tego rodzaju towarów. Potwierdzają to dane wynikające ze złożonych przez nią plików JPK_V7M (część ewidencyjna) oraz wyjaśnienia podmiotów, które wystawiały na jej rzecz faktury sprzedaży.

Następnie Dyrektor wskazał, że cel funkcjonowania G. SP. Z O.O. był dwojaki - w zależności od przedmiotu sprzedaży wskazanego na wystawianych przez nią fakturach.

W przypadku części towarów (sól drogowa, części samochodowe) oraz usług (regeneracja pojazdów i części do pojazdów samochodowych, serwis części [...] - gotowość do świadczenia usług, usługi rekrutacji pracowników fizycznych do zakładów [...] z uwzględnieniem pracy [...], usługi polegające na opracowaniu projektów, rysunków i rozwiązań architektonicznych dla różnych inwestycji) - G. SP. Z O.O. tworzyła i wprowadzała do obiegu prawnego faktury VAT, przy czym: część z nich stanowiło typowe puste faktury za którymi nie podążały żadne towary ani usługi, a część faktur miała za zadanie legalizację zakupów pochodzących z innych niż G. SP. ZO.O. źródeł (ustalono bowiem, że G. SP .Z O.O. nie deklarowała nabyć tego rodzaju towarów i usług).

W przypadku towarów w postaci pojazdów (ciągników siodłowych, samochodów ciężarowych, naczep) - G. SP Z O.O. została w sposób sztuczny włączona w łańcuch transakcji i umieszczona pomiędzy rzeczywistymi zbywcami i rzeczywistym nabywcami pojazdów celem umożliwienia: zbywcy (który fakturował sprzedaż pojazdu do G. SP. Z O.O.) - uniknięcia obciążeń podatkowych w prawidłowej wysokość; nabywcy (który przyjmował fakturę na zakup pojazdu od G. SP. Z O.O.) - odliczenia podatku naliczonego w wysokości znacznie wyższej niż odprowadzona do budżetu przez rzeczywistego zbywcę. W takim przypadku: podmiot, które miał pojazd do sprzedania wystawiał fakturę sprzedaży na rzecz G. SP. Z O.O. zaniżając na niej cenę sprzedaży w celu zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym oraz podatkiem VAT. Niska cena (odbiegająca od wartości rynkowej pojazdu) tłumaczona była złym stanem technicznym pojazdu. G. SP. Z O.O. w dniu rzekomego nabycia lub w przeciągu kilku dni od rzekomego nabycia wystawiała fakturę na sprzedaż pojazdu - na której wskazywała cenę sprzedaży nawet kilkukrotnie wyższą niż ta, która figurowała na jej "fakturze zakupu".

jeszcze 12 611 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo