Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zaskarżoną decyzją z 4 lutego 2026 r., po rozpatrzeniu odwołania A. T., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno - Skarbowego w Łodzi z 19 lutego 2024 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r.
Z akt sprawy wynika, że w wyniku kontroli celno-skarbowej i postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z 3 sierpnia 2023 r., Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi nie znalazł podstaw do zakwestionowania wartości zadeklarowanego przez podatniczkę przychodu z działalności gospodarczej za 2018 rok. Zakwestionował natomiast koszty uzyskania przychodu na łączną kwotę 1.332.695,00 zł netto, wynikającą z faktur wystawionych na jej nazwisko przez podmiot B. Sp. z o. o. z siedzibą w K., które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
W efekcie przeprowadzonego postępowania Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi wydał decyzję z 19 lutego 2024 r., w której określił zobowiązane podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. w kwocie 415.146 zł.
Strona od powyższej decyzji wniosła odwołanie.
W rezultacie jego rozpatrzenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi decyzją z 4 lutego 2026 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w mocy.
Organ odwoławczy zaaprobował stanowisko organu pierwszej instancji, że wydatki na zakup tkaniny bawełnianej i usługi szycia pieluch udokumentowane fakturami, na których jako wystawca figuruje B. Sp. z o.o. nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. (Dz. U z 2018 r., poz. 200, ze zm.), dalej: ustawa o PIT.