Uzasadnienie
A. sp. z o.o. w W. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 19 marca 2026 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 16 stycznia 2026 r. w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania podatkowego, dotyczącego określenia spółce podatku dochodowego od osób prawnych za 2016 rok.
Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi decyzją z 7 września 2022 r. określił skarżącej spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2016 rok. Po rozpoznaniu odwołania Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi decyzją z 30 września 2024r. utrzymał w mocy własne rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji. Od tej decyzji spółka wniosła skargę do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 25 lutego 2025 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 781/24 oddalił skargę. Strona wniosła skargę kasacyjną od tego orzeczenia, która obecnie oczekuje na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Pełnomocnik spółki wniósł pismem z 24 lipca 2025 r. o wznowienie postępowania podatkowego, zakończonego ostateczną decyzją Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 30 września 2024 r. Jako podstawę wznowienia powołał art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.; dalej: o.p.) przyjmując, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji wymiarowej, a nieznane organowi, który wydał decyzję, w postaci protokołów przesłuchań świadków wraz z załącznikami, pochodzących z postępowania karnego.
Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi 6 listopada 2025 r. wznowił postępowanie, a następnie postanowieniem z 16 stycznia 2026 r. zawiesił je, na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 o.p., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd administracyjny.