Uzasadnienie
Przedmiotem skargi, którą wniosła J. S. (skarżąca, strona) jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS, organ) z 27 marca 2026 r. znak 0113-KDIPT2-1.4011.825.2025.6.AS, którym - po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej - utrzymano w mocy postanowienie DKIS z 19 stycznia 2026 r. znak 0113-KDIPT2-1.4011.825.2025.2.AP o odmowie wydania interpretacji indywidualnej w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Z jego uzasadnienia wynika, że 8 października 2025 r. do organu wpłynął wniosek wspólny skarżącej (zainteresowana będąca stroną postępowania) oraz P. S. (zainteresowany niebędący stroną postępowania) o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
W dniu 19 stycznia 2026 r. DKIS wydał postanowienie znak 0113-KDIPT2-1.4011.825.2025.2.AP o odmowie wydania interpretacji indywidualnej na podstawie uzyskanej uprzednio opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 4 grudnia 2023 r. znak DKP1.8083.94.2023, ponieważ opisane zdarzenie przyszłe odpowiadało zagadnieniu, które było przedmiotem tej opinii.
Na postanowienie to skarżąca wniosła zażalenie zarzucając naruszenie:
1) art. 217 § 2 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz w zw. z art. 14b § 5b O.p poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób niewyjaśniający powodu rozstrzygnięcia, a w szczególności brak wykazania (zawarcia w uzasadnieniu stosownej argumentacji), że:
a) głównym celem czynności opisanej we wniosku jest osiągnięcie przez rzeczywistej korzyści podatkowej;
b) czynności zainteresowanych są sprzeczne z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej;
c) sposób działania zainteresowanych jest sztuczny, skutkiem czego było naruszenie prawa materialnego, tj. art. 119a § 1 O.p. polegające na błędnym zastosowaniu wskazanego przepisu i wydaniu postanowienia o odmowie wydania interpretacji indywidualnej;
2) art. 14b § 5b w zw. z art. 119a O.p. przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w stosunku do elementów zdarzenia przyszłego istnieje uzasadnione przypuszczenie, iż mogą być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a;