Wyrok WSA z dnia 14 stycznia 2026, sygn. I SA/Lu 489/25

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojego postanowienia wskazało, że w postępowaniu wywołanymi wniesieniem zarzutów przedmiotem rozpoznania jest wyłącznie treść tych zarzutów, przy czym zobowiązany może wnieść zarzuty tylko z przyczyn enumeratywnie wyszczególnionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. Podstawą zarzutu mogą być wyłącznie konkretne zdarzenia i okoliczności wymienione w tym przepisie. W niniejszej sprawie skarżący w toku toczącego się postępowania egzekucyjnego zgłaszając zarzuty wskazał na wszystkie punkty zawarte w art. 33 § 2 u.p.e.a. Natomiast organ przy rozpoznawaniu wniesionego zarzutu koncentruje się wyłącznie na tych przyczynach, które zostały przez zobowiązanego zgłoszone. Organ nie może wyręczać zobowiązanego w podnoszeniu argumentów, których ten sam nie zgłosił. Według organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie zgłoszone zarzuty nie odnoszą się do żadnej z przesłanek wskazanych w art. 33 § 2 u.p.e.a. Organ podkreślił, że odpis tytułu wykonawczego został skutecznie doręczony zobowiązanemu. Oznacza to, że zobowiązany otrzymał informację, zgodnie z którą wyraźnie wskazano, kto i na czyj wniosek prowadzi egzekucję. Wskazał także, że na mocy zarządzenia nr [...] Wójta Gminy R. z dnia 16 września 2022 r. Sekretarz Gminy jest upoważniony do prowadzenia w imieniu Wójta Gminy określonych spraw gminy, tym samym był upoważniony do podpisania tytułu wykonawczego.

W skardze do Sądu zobowiązany, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, stwierdził, że wymienił okoliczności wskazane w art. 33 § 2 u.p.e.a. oraz zarzucił, że Sekretarz Gminy nie mógł podpisać tytułu wykonawczego, ponieważ w ten sposób sprzeciwił się wynikom wyborów samorządowych przeprowadzonych w 2018 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Zarzut jest takim środkiem ochrony zobowiązanego, w którym nie wystarcza wyrażenie przez zobowiązanego ogólnego niezadowolenia z prowadzonej egzekucji. Środek ten powinien zawierać sprecyzowanie zarzutu, to jest wskazanie lub przynajmniej opisanie na jakiej podstawie wymienionej w art. 33 § 2 u.p.e.a. jest oparty oraz jakie okoliczności faktyczne uzasadniają konkretny zarzut. Nie może być to jedynie stwierdzenie – jak uczynił to skarżący – że opiera się na wszystkich podstawach wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. a jeżeli chodzi o okoliczności uzasadniające, to znane są one wierzycielowi (w tej sprawie Wójtowi Gminy). Wierzyciel rozpatrujący zarzut, czy później organ odwoławczy czy sąd administracyjny nie są uprawnione do wyręczania zobowiązanego w sformułowaniu zarzutu, w taki sposób, aby nadawał się on do rozpatrzenia. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Zobowiązany nie wskazał na żadną okoliczność, którą można byłoby przypisać do którejkolwiek z podstaw zarzutów wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. Zarzuty, że Sekretarz Gminy nie miał prawa do podpisania tytułu wykonawczego i że tytuł wykonawczy nie jest oznaczony klauzulą organu egzekucyjnego, nie są takimi okolicznościami, na których można oprzeć środek ochrony zobowiązanego wskazany w art. 33 § 2 u.p.e.a.

Podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela to są elementy tytułu wykonawczego wskazane w art. 27 § 1 pkt 7a i 7b u.p.e.a. i ich brak mógłby uzasadniać umorzenie postępowania na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Jednak w niniejszej sprawie tytuł wykonawczy został podpisany przez Sekretarza Gminy, działającego na podstawie upoważnienia otrzymanego od Wójta Gminy. Skarżący tych faktów nie kwestionuje a jedynie twierdzi, że Sekretarz Gminy nie był upoważniony do działania ze względu na wynik wyborów samorządowych. Taka ocena wyrażona przez zobowiązanego nie jest istotna prawnie w niniejszej sprawie.

Natomiast klauzula organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej, której brak zarzuca skarżący, nie jest obecnie elementem tytułu wykonawczego. Przepis art. 27 § 1 pkt 10 u.p.e.a., przewidujący we wcześniejszym stanie prawnym taką klauzulę, został uchylony z dniem 25 marca 2024 r. mocą art. 1 pkt 3 lit. a tiret czwarte ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 556).

Biorąc pod uwagę omówione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.).