Uzasadnienie
Decyzją z 31 października 2016 r. Burmistrz O. (dalej jako: "Burmistrz", "Organ I instancji") ustalił E. B. i P. B. (dalej jako: "Strona", "Skarżący", "Podatnicy") zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości na 2014 r. w łącznej kwocie 4.474,00 zł, przyjmując za podstawę opodatkowania budynki przeznaczone na cele rekreacyjne o powierzchni 370 m2 (według stawki 7,73 zł), grunty pozostałe o powierzchni 820 m2 (według stawki 0,20 zł) oraz grunty przeznaczone na budownictwo letniskowe o powierzchni 3.151 m2 (według stawki 0,46 zł).
Przedmiot opodatkowania stanowiły grunty/działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...] obręb [...], gmina [...]. Z wypisu z rejestru gruntów i budynków aktualnego na dzień 1 stycznia 2014 r. wynikało, że działka o nr ewid. [...] posiadała klasyfikację "dr" (droga) zaś działka o nr ewid. [...] posiadała klasyfikację "B" (tereny mieszkaniowe). Ustalono ponadto, że na dzień 1 stycznia 2014 r. na terenie gminy [...] nie była prowadzona ewidencja budynków, stąd też Burmistrz zobowiązany był do określenia funkcji budynku posadowionego na działce nr [...] (dalej jako: "budynek sporny") na podstawie dokumentacji budowlanej (pozwolenie na budowę, pozwolenie na użytkowanie). Zdaniem Organu I instancji budynek ten wykorzystywany był na cele rekreacyjno-użytkowe, natomiast według Strony na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.
Celem ustalenia statusu spornego budynku w zakresie charakteru jego użytkowania (mieszkalne czy rekreacyjno-użytkowe) Burmistrz przeanalizował koszty ponoszone przez Stronę na jego eksploatację (związane z ogrzewaniem domu, dostawą energii elektrycznej, poborem wody i odprowadzaniem ścieków, dostawą gazu itp.) oraz wyjaśnienia Strony. Zebrane w toku postępowania dokumenty potwierdziły fakt przebywania przez Podatników w spornym budynku czasowo, periodycznie oraz, że nie stanowił on dla nich centrum życiowego.