Uzasadnienie
Decyzją z 21 stycznia 2025 r. Wójt Gminy K. (dalej jako: "organ pierwszej instancji", "Wójt") ustalił M. S. (dalej jako: "strona", "podatnik", "skarżący") na 2025 r. wysokość podatku rolnego w kwocie 3.433 zł i podatku od nieruchomości w kwocie 136 zł pobieranych w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. Do podstawy opodatkowania podatkiem rolnym organ pierwszej instancji przyjął użytki o powierzchni 14,3900 ha, tj. 16,3858 ha przeliczeniowego. Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowiła zaś powierzchnia użytkowej budynku mieszkalnego - 108,70 m2 w pomieszczeniach o wysokości ponad 2,20 m, a także powierzchnia użytkowa budynku mieszkalnego - 15,26 m2 w pomieszczeniach o wysokości od 1,40 do 2,20 m.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (dalej jako: "organ odwoławczy", "Kolegium") decyzją z 10 czerwca 2025 r. utrzymało w mocy ww. decyzję Wójta. Powołując brzmienie przepisów art. 2 ust.1, art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2025 r., poz. 707, dalej jako: "u.p.o.l.") oraz art. 1, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U z 2024 r. poz. 1176 ze zm.), organ wskazał, że podstawą ustaleń faktycznych w postępowaniu wymiarowym prowadzonym w stosunku do osób fizycznych jest informacja o nieruchomościach i obiektach budowlanych, którą sporządza się na formularzu według ustalonego wzoru IN-1, zgodnie z art. 6 ust. 6 u.p.o.l. Stosowne formularze opracowane też zostały na potrzeby podatku rolnego i leśnego. Dane zawarte w takich informacjach służą do obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego. Organ nie jest bezwzględnie związany tymi danymi i jeśli budzą one wątpliwości co do zgodności ze stanem faktycznym, mogą podlegać zweryfikowaniu w ramach postępowania dowodowego. Do takiej weryfikacji wykorzystywane są zapisy ewidencji gruntów i budynków, które w myśl art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2021 r. poz. 1990 ze zm.) stanowią podstawę m.in. wymiaru podatków i opłat.
Jak wskazał organ odwoławczy, w aktach sprawy znajduje się informacja IN-1 sporządzona 3 października 2016 r. przez stronę, w której podano powierzchnię użytkową budynku mieszkalnego w rozbiciu na pomieszczenia o wysokości ponad 2,20 m i od 1,40 m do 2,20 m. Dane podane przez podatnika są tożsame z danymi przyjętymi przez organ pierwszej instancji do wymiaru podatku od nieruchomości. Zaś informacje o powierzchni użytków rolnych zaczerpnięte zostały z ewidencji gruntów. Wobec tego organ odwoławczy uznał, że stan faktyczny nie budzi zastrzeżeń i nie został skutecznie podważony argumentami zawartymi w odwołaniu.
Odnosząc się zaś do podstawowego zarzutu odwołania, Kolegium wyjaśniło, że wybór J. P. na Wójta Gminy K. został potwierdzony przez Państwową Komisję Wyborczą. W II turze wyborów przeprowadzonej w dniu 21 kwietnia 2024 r. uzyskał on 57,04% głosów.
Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie strona, wnosząc o uchylenie decyzji Wójta, stwierdzenie jej nieważności, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz nakazanie organowi zwrotu pobranych na podstawie tej decyzji oraz wcześniejszych decyzji kwot wraz z ustawowymi odsetkami.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że decyzja Wójta obarczona jest istotnymi wadami formalnymi i materialnoprawnymi, które powodują jej nieważność. Zamiast podpisu pod decyzją znajduje się wyłącznie parafka. Decyzja została nadana przez "Wójta Gminy K.", podczas gdy na kopercie widnieje "Urząd Gminy K.". Jako adresata decyzji wskazano "S. M.", a na kopercie "S. M.", co powoduje wątpliwości co do tożsamości strony. Na decyzji brak jest numeru PESEL, który pojawia się dopiero w późniejszych upomnieniach. Zdaniem skarżącego, stanowi to o braku spójności w dokumentach urzędowych i narusza zasady przetwarzania danych osobowych. Skarżący zarzucił także, że organ zastosował egzekucję administracyjną przed uprawomocnieniem się decyzji. Działanie to narusza art. 2, art. 7 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. W jego ocenie, Urząd Gminy powinien działać w imieniu Gminy jako osoby prawnej, nie zaś w imieniu osoby fizycznej - Wójta Gminy. Forma i treść decyzji sugerują, że decyzję wydała osoba prywatna, co jest niedopuszczalne.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W kolejnych pismach z 8 września 2025 r., 1 października 2025 r., 10 października 2025 r. i 28 października 2025 r. skarżący dodatkowo zarzucił, że zajęcie komornicze dotyczyło jego rachunku firmowego, natomiast decyzja podatkowa skierowana była na prywatny adres zamieszkania i dane osoby fizycznej. Tymczasem firma i osoba fizyczna są rozdzielnymi podmiotami. Nadto Wójt Gminy nie posiada prawnego upoważnienia do wystawiania tytułów wykonawczych ani do prowadzenia postępowań egzekucyjnych w imieniu Urzędu Gminy. Kolegium w uzasadnieniu decyzji wskazało, że decyzja nie została skierowana do egzekucji. Tymczasem z przedłożonych dokumentów wynika jednoznacznie, że decyzja została skierowana do egzekucji administracyjnej, a środki pieniężne zostały przymusowo pobrane. Dodatkowo konto bankowe wskazywane przez Urząd Gminy, na które skierowano środki pieniężne, w dacie wniesienia skargi nie figurowało w wykazie rachunków publicznych na stronie Ministerstwa Finansów. Pomimo toczącego się postępowania sądowego, Wójt Gminy nie zaprzestał czynności egzekucyjnych, co narusza art. 8 § 1, art. 61 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 7 Konstytucji RP.