Uzasadnienie
Decyzją z 19 listopada 2024 r. Prezydent Miasta E. (dalej jako: "organ pierwszej instancji", "Prezydent"), działając m.in. na podstawie art. 207, art. 210 oraz art. 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), zmienił decyzję ostateczną ustalającą wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2021, wydaną wobec K. R. (dalej jako: "strona", "podatnik", "skarżąca"), dokonując zmiany wymiaru podatku z kwoty 48.303 zł na kwotę 37.826 zł . Jako przedmiot opodatkowania w decyzji wskazano: budowle o wartości 10.000 zł, budynki pozostałe o powierzchni 2.900,70 m2, budynki związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 420,75 m2 oraz grunty związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 5.288 m2.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu (dalej jako: "organ odwoławczy", "SKO", "Kolegium") decyzją z 23 czerwca 2025 r. utrzymało w mocy ww. decyzję organu pierwszej instancji z 19 listopada 2024 r.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zarzuty odwołania koncentrują się na objęciu opodatkowaniem budynku o powierzchni użytkowej 2.900 m2, który - w ocenie strony - ze względu na stan techniczny i niemożność korzystania zgodnie z przeznaczeniem, winien być wyłączony z opodatkowania. Organ przywołał w tym zakresie brzmienie przepisów art. 1a ust. 1 pkt 1 i art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 707, dalej jako: "u.p.o.l.") oraz art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418, dalej jako: "P.b."). Stwierdził, że sporny budynek jest trwale związany z gruntem i posadowiony na trwałych fundamentach. Posiada konstrukcję dachową (pomimo występujących w niej ubytków). Jest wydzielony z przestrzeni poprzez przegrody budowlane (mury i ściany zewnętrzne). Nie został rozebrany, a jego elementy konstrukcyjne w dalszym ciągu istnieją