Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 17 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Ol 65/24 oddalił skargę J. D. i J1. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 30 listopada 2023r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2023 r. Wyrok nie został zaskarżony i stał się prawomocny od 1 października 2024 r.
Pismem z dnia 21 października 2021 r. (data wpływu do Sądu) J. D. (dalej: strona, skarżący), wystąpił o wznowienie postępowania administracyjnego domagając się przeprowadzenia pełnowymiarowego postępowania sądowego zobowiązującego Burmistrza m. S. do przestrzegania prawa sprowadzającego się do rzetelnej interpretacji zapisów ustaw i innych aktów prawnych. W uzasadnieniu wniosku podano, że wyrok w sprawie I SA/Ol 65/24 zapadł na podstawie fałszywych dowodów. Do wniosku dołączono opinię techniczną dotyczącą określenia powierzchni użytkowej jednorodzinnego budynku mieszkalnego, sporządzona przez rzeczoznawcę budowlanego inż. J. L. Strona domagała się by Sąd na podstawie przedłożonej opinii dokonał właściwej kwalifikacji przedmiotu opodatkowania oraz poprawnego, zgodnego ze stanem faktycznym naliczenia należnego zobowiązania podatkowego spornej nieruchomości za okres od 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zaistnienia ustawowych przyczyn wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania jest środkiem obalania prawomocnych orzeczeń w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach. Podstawy skargi o wznowienie zostały wyliczone taksatywnie w przepisach art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. poz. 935; dalej "p.p.s.a."), co oznacza, że w takim postępowaniu nie są rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia.
Warunkiem możliwości rozpatrywania skargi o wznowienie postępowania sądowego, jak wyraźnie wynika z art. 280 § 1 p.p.s.a., jest wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych warunków powoduje, że rozpatrywanie skargi o wznowienie jest niemożliwe i skutkuje jej odrzuceniem. Badanie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania nie jest badaniem zasadności skargi, lecz jedynie badaniem warunków formalnoprawnych umożliwiających rozpatrywanie samej skargi. Oceny dokonuje się na podstawie twierdzeń zawartych w skardze. Na tym etapie sąd nie bada jeszcze trafności powołanych podstaw wznowienia postępowania, a tylko fakt ich powołania. To wstępne badanie skargi co do zasady odbywa się na posiedzeniu niejawnym, ale może być też połączone z rozpoznaniem sprawy. W takiej sytuacji stosownie do art. 280 p.p.s.a. sąd wyznaczając rozprawę, na rozprawie bada dopuszczalność wznowienia, może przy tym uczynić to w dwojaki sposób, czyli traktując tę kwestię odrębnie jako pewnego rodzaju samodzielne postępowanie, po zakończeniu którego albo odrzuca skargę, albo przystępuje do badania sprawy, albo łącząc badanie dopuszczalności wznowienia z badaniem istoty sprawy. Negatywny wynik tej oceny powoduje oddalenie skargi o wznowienie, a nie jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. II OSK 2577/12).