Uzasadnienie
K. G. (dalej jako strona, skarżący, podatnik) złożył do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych.
W opisanym we wniosku stanie faktycznym strona wskazała, że w 2022 r. przy zakupie gospodarstwa rolnego uzyskała pomoc publiczną de minimis w wysokości 17 400 zł., zaś w 2024 r. razem z żoną (A. G.) aktem notarialnym przekazali synowi M. G. 15/100 części zabudowanej nieruchomości gospodarstwa. Niezbędne to było do uzyskania przez syna dofinansowania do zakupu maszyn rolniczych ze środków unijnych. Syn od lat prowadzi razem z rodzicami gospodarstwo rodzinne i jest planowany na następcę.
Strona zadała pytanie: czy darowizna na rzecz syna w wysokości 15/100 części w zabudowanej nieruchomości rolnej jest podstawą do uraty pomocy de minimis nieruchomości zakupionej 28 lutego 2022r. ?
Zdaniem strony, ustanowienie syna udziałowcem 15/100 części w działki siedliskowej w gospodarstwie rolnym nie jest podstawą do utraty ulgi od czynności cywilnoprawnych. Na skutek darowania synowi udziału w gospodarstwie rolnym powierzchnia gospodarstwa nie zmieniła się, a w szczególności nie zmniejszyła się. Darowizna dotyczyła działki siedliskowej, a wszystkie budynki użytkowane są wspólnie i nie nastąpił podział ani budynków ani gospodarstwa.
Organ interpretacyjny uznał stanowisko strony za nieprawidłowe. W zaskarżonej interpretacji organ powołał się na treść art. 9 pkt 2 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz.111 ze zm. dalej jako u.p.c.c.) wskazując, że z przepisu tego wynika, że w przypadku spełnienia określonych warunków, umowa sprzedaży gruntów korzysta ze zwolnienia, a zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie. Organ podkreślił, że zwolnienie to nie dotyczy sytuacji uszczuplenia obszaru gospodarstwa rolnego prowadzonego przez nabywcę - utworzonego/powiększonego w wyniku zakupu własności gruntów stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym – przed upływem ustawowego terminu 5 lat od dnia nabycia nieruchomości, w związku z którą to czynnością przysługuje zwolnienie w podatku od czynności cywilnoprawnych. W uzasadnieniu interpretacji podkreślono, że darowizna na rzecz syna części zabudowanej nieruchomości, wchodzącej w skład dotychczasowego gospodarstwa rolnego, spowodowała utratę przez skarżącego prawa do zwolnienie z opodatkowania. Warunki konieczne do zachowania ulgi nie zostały zachowane gdyż została darowana część zabudowanej nieruchomości, która stanowiła wcześniej część prowadzonego gospodarstwa rolnego. Na skutek takiego działania pomniejszone bowiem zostało gospodarstwo rolne prowadzone przez stronę.
W skardze do Sądu strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 9 pkt 2 u.p.c.c. polegające na przyjęciu, że zbycie nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego przed upływem 5 lat od nabycia, stanowi naruszenie warunków zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych, mimo, ze przedmiotem zbycia była nieruchomość niezwiązana z nabyciem objętym zwolnieniem, a tym samym nie doszło do naruszenia warunków określonych w naruszonych przepisach. Strona zarzuciła również naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej przez niezastosowanie zasady in dubio pro trybutario oraz art. 121 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm. dalej jako O.p.) w związku z art. 14h O.p. przez nieuwzględnienie przez organ interpretacyjny orzecznictwa sądów administracyjnych oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h i 14c § 1 i § 2 O.p. przez nieodniesienie się do całości przedstawionego we wniosku stanowiska strony.
W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, że tożsamym problemem prawnym zajmował się już Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach z: 24 maja 2022 r. sygn. akt III FSK 202/22; 25 kwietnia 2024 r. sygn. akt III FSK 231/22; 19 października 2023 r. sygn. akt III FSK 3565/21; 14 listopada 2024 r. sygn. akt III FSK 631/24; 20 listopada 2024 r. sygn. akt III FSK 285/24 i III FSK 286/24; Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko w nich wyrażone i posłuży się argumentacją w nich wyrażoną.
Istota sporu dotyczy wykładni art. 9 pkt 2 u.p.c.c. co do ustanowionych w nim warunków zwolnienia z opodatkowania. Zgodnie z treścią powołanego przepisu zwalnia się od podatku sprzedaż własności gruntów, stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, pod warunkiem, że w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, a powierzchnia gospodarstwa rolnego utworzonego lub powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia, zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9).