Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 1 sierpnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu zażalenia A. K. (dalej: strona, skarżąca), działając na podstawie art. 144 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2024r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 34 § 3 oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz.U. z 2025 r., poz. 132 ze zm., dalej u.p.e.a.) utrzymało w mocy postanowienie Zarządu [...] Związku Międzygminnego Gospodarka Odpadami z siedzibą w G. (dalej: Zarząd, organ I instancji) z dnia 19 maja 2025r. o oddaleniu w całości zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 9 kwietnia 2025 r. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz akt sprawy, Zarząd wystawił względem strony tytuł wykonawczy nr [...] z 9 kwietnia 2025 r. obejmujący zaległości w opłatach za gospodarowanie odpadami za okresy: czerwiec - sierpień 2022 r., czerwiec - sierpień 2023 r. oraz lipiec - sierpień 2024 r. W tytule wskazano, iż egzekwowany obowiązek wynika z deklaracji. W odpowiedzi strona zarzuciła, że nabyła prawo do nieruchomości na mocy umowy darowizny ze swoim ojcem w 2022 r., jednak jej rodzice nadal regulowali należności związane z tą nieruchomością. Wskazała, iż na nieruchomości prowadzona była działalność polegająca na krótkotrwałym najmie w celach turystycznych i taki stan trwa nadal. Wskazała, iż wyegzekwowane należności mogą doprowadzić do bezpodstawnego wzbogacenia wierzyciela. W piśmie z 5 maja 2025 r. pełnomocnik strony sprecyzował, iż wnosi zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej o jakim mowa w art. 33 u.p.e.a., tj. zarzut nieistnienia obowiązku i zarzut wygaśnięcia obowiązku z powodu jego wykonania. Postanowieniem z 19 maja 2025 r. organ I instancji oddalił zarzuty, wskazując iż obowiązek powstał w związku ze złożonymi przez A. K. - pełnomocnika strony deklaracjami za lata 2022-2024 r. dotyczącymi działki nr [...]. Po rozpatrzeniu zażalenia, SKO zaskarżonym postanowieniem z 1 sierpnia 2025 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Powołując się na art. 2 ust. 1 pkt 4, art. 6m ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Kolegium wyjaśniło, że: - obowiązanym do poniesienia opłaty co do zasady jest właściciel nieruchomości. - gmina pobiera jedna opłatę od jednej nieruchomości (jej wysokość może by ć zróżnicowana). - obowiązek złożenia deklaracji i deklaracji zmieniającej (nowej deklaracji) ciąży na właścicielu. Obowiązek regulowania opłaty wynika z przepisów prawa materialnego (art. 6h). a nie z deklaracji (art. 6m ust. 1). Deklaracja nie jest źródłem obowiązku uiszczania opłaty, a stanowi tylko konkretyzację jej wysokości oraz sposobu obliczenia i to w formie zadeklarowanej na zasadzie samoobliczenia, którą organ może zmodyfikować poprzez wy danie decyzji. Z informacji wierzyciela wynikało, że w dniu 6 września 2024 r. strona złożyła deklarację za gospodarowanie odpadami (i jednocześnie tzw. deklaracje zerowe) za okresy: czerwiec - sierpień 2022 r., czerwiec - sierpień 2O23r. oraz lipiec - sierpień 2024r. w deklaracjach tych wymieniona zgłosiła zapotrzebowanie 5 pojemników na niezamieszkałej działce nr [...] (po jednym na: papier, szkoło, metale i tworzywa sztuczne, bioodpady oraz zmieszane), określiła liczbę ich opróżnień, stawkę opłaty oraz miesięczną kwotę opłaty, tj. 683.20 zł. Z informacji wierzyciela wynikało, iż zadeklarowane kwoty nie zostały uiszczone Tym samym na stronie, jako na właścicielu nieruchomości ciążył obowiązek uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami. W sprawie strona nie przedstawiła dowodu, że obowiązek został wykonany. SKO wskazało, iż egzekwowany obowiązek wynika z szeregu złożonych deklaracji, w których strona precyzyjnie określiła nieruchomość której deklaracje dotyczą, okres w jakim odpady są gromadzone oraz ich rodzaj i częstotliwość odbioru, a także miesięczną kwotę opłaty. Istnienie takich deklaracji i jednocześnie brak zapłaty zadeklarowanej kwoty oznacza, że w momencie wszczęcia postępowania egzekucyjnego istniał obowiązek podlegający egzekucji. W konsekwencji SKO uznało, że zarzut nieistnienia obowiązku nie zasługuje na uwzględnienie. Brak dowodów uiszczenia opłaty świadczy, iż niezasadnym jest również zarzut wykonania obowiązku.
SKO zaznaczyło, że strona nie wykazała wykonania obowiązku przez jej ojca. Kolegium wskazało, że w sprawie występują trzy działki, które od 2022 r. są własnością trzech różnych osób i każda z tych osób złożyła deklaracje odnośnie swojej nieruchomości. Wpłaty ojca strony dokonywane w związku z prowadzeniem działalności turystycznej przez wymienionego dotyczyły tylko działki której jest właścicielem i zostały zaksięgowane na jego indywidulane konto. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie strona reprezentowana przez pełnomocnika zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu: - rażące naruszenie art. 33 § 2 pkt 1,5 u.p.e.a. skutkujące utrzymaniem w mocy postanowienia będącego przedmiotem zażalenia w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z nieistnieniem/wygaśnięciem obowiązku, a co za tym idzie brak jest podstawy do żądania uregulowania kwot których dochodzi wierzyciel, - obrazę przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7, 77 §1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie, w szczególności pominięcie, że uważna analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwala uznać, że obowiązek nie istnieje, ewentualnie wygasł, a co za tym idzie brak jest podstawy do żądania uregulowania kwot których dochodzi wierzyciel, - art. 11 k.p.a. poprzez uchybienie zasadzie przekonywania. Wobec powyższego skarżąca wniosła o : - uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w całości i poprzedzającego go postanowienia Zarządu, - o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że pomimo dokonania darowizny nieruchomości na rzecz córek, ojciec strony regulował wszelkie należności związane z. nieruchomościami. O powyższym ma świadczyć deklaracja ojca strony, w której ogólnie wskazano [...] bez wyodrębnienia numerów czy oznaczeń działek. Powyższe świadczy o bezpodstawnym wzbogaceniu organu, gdyż wpłaty ojca strony powinny zostać zaksięgowane również, w poczet zobowiązań należnych od skarżącej, skoro dotyczą tego samego kompleksu działek wykorzystywanego do prowadzenia działalności polegającej na krótkotrwałym najmie domków oraz miejsc noclegowych. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.