Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 7 listopada 2025 r., nr [...], stwierdził, że stanowisko, które wnioskodawczyni przedstawiła we wniosku jest nieprawidłowe.
W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że wskazana we wniosku Śrutownica nie jest maszyną czy urządzeniem peryferyjnym do robotów przemysłowych, o którym mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b u.p.d.o.p. Jak bowiem wynika z opisu sprawy:
1) śrutownica będzie dodatkowym, automatycznym urządzeniem do strumieniowej obróbki powierzchni;
2) śrutownica jest sprzężona z logiką pracy [...] i stanowi kolejny element w ramach stworzonego ciągu produkcji;
3) śrutownica posiada swoje odrębne sterowanie realizowane za pośrednictwem pulpitu operatorskiego, który umożliwia pracownikowi wykonanie czynności niezbędnych do realizacji zadań, do których jest przeznaczona.
W świetle przedstawionego przez stronę opisu sprawy, organ stwierdził, że śrutownica jest dodatkowym urządzeniem wykorzystywanym w cyklu produkcyjnym spółki, jedynie sprzężonym "z logiką" pracy maszyny [...] (będącej robotem). Śrutownica stanowi odrębne od robota i samodzielne urządzenie, zdolne do funkcjonowania niezależnie od robota (posiada własne sterowanie, umożliwiające realizację zadań do których została zakupiona). Tym samym nie sposób uznać śrutownicy za maszynę czy urządzenie peryferyjne do robota. Zdaniem organu śrutownica nie spełnia zatem definicji zawartej w przepisie art. 38eb ust. 4, a tym samym spółka nie jest uprawniona do rozliczenia jej zakupu w ramach ulgi na robotyzację. W związku z powyższym, stanowisko spółki organ uznał za nieprawidłowe.
W skardze z dnia 3 grudnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca, reprezentowana przez pełnomocników, wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji z uwagi na naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonej interpretacji indywidualnej zarzucono:
I. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:
1) art. 38eb ust. 1, 2 i 4 u.p.d.o.p. przez niewłaściwą ocenę, co do jego zastosowania, co doprowadziło organ do błędnego przekonania, że śrutownica nie spełnia definicji zawartej we wskazanych przepisach, a tym samym koszty poniesione w związku z jej zakupem nie mogą zostać uznane za koszty poniesione na robotyzację, a w konsekwencji nie mogą zostać rozliczone w ramach ulgi na robotyzację, podczas gdy prawidłowe zastosowanie tego przepisu polegałoby na uznaniu, że śrutownica pozostaje maszyną funkcjonalnie związaną z robotem przemysłowym spełniając przesłanki zawarte w art. 38eb ust. 1, 2 i 4 u.p.d.o.p., umożliwiając w konsekwencji zaliczenie kosztów zakupu śrutownicy do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację;
2) art. 38eb ust. 4 u.p.d.o.p., poprzez dokonanie błędnej i niedozwolonej wykładni prawotwórczej tego przepisu w tym poprzez sformułowanie dodatkowych, niewynikających z przedmiotowego przepisu przesłanek, których wystąpienie w ocenie organu uniemożliwia skorzystanie z ulgi na robotyzację w odniesieniu do kosztów poniesionych przez skarżącą na zakup śrutownicy;
II. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
1. art. 14c § 1 i 2 w zw. z art 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; w skrócie: "o.p.") poprzez niewłaściwą ocenę, co do ich zastosowania na skutek sporządzenia przez organ wybiórczego oraz lakonicznego uzasadnienia prawnego wydanej interpretacji, w tym poprzez nie odniesienie się przez organ do zaprezentowanego w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanowiska przedstawionego przez skarżącą i sformułowanie dodatkowych, niewynikających z ustawy przesłanek, których wystąpienie w ocenie organu uniemożliwia skorzystanie z ulgi na robotyzację w odniesieniu do kosztów poniesionych przez skarżącą na zakup śrutownicy, podczas gdy prawidłowo sformułowane uzasadnienie prawne interpretacji powinno spełniać wymogi określone w art. 14c § 1 i 2 o.p. realizując przy tym dyrektywy wynikające z zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organu.
W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła poszczególne zarzuty, podkreślając, że prawidłowe zastosowanie przepisów art. 38eb ust. 1, 2 i 4 u.p.d.o.p. powinno doprowadzić organ do przekonania, że śrutownica spełnia wskazane w przepisach warunki do uznania za maszynę lub urządzenie peryferyjne do robota przemysłowego, będąc maszyną funkcjonalnie z nim powiązaną. Zaznaczono, że możliwość skorzystania przez skarżącą z ulgi na robotyzację w kontekście wydatków poniesionych na zakup śrutownicy organ uzależnił od konieczności spełnienia niewynikających z treści art. 38eb u.p.d.o.p. przesłanek. Skarżąca podniosła, że organ nie uzasadnił w sposób wystarczający swojego stanowiska, w tym nie wskazał kiedy funkcjonalny związek pomiędzy maszyną / urządzeniem peryferyjnym pozwala na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację kosztów zakupu maszyn i urządzeń peryferyjnych. Organ dokonał więc zawężającej i prawotwórczej interpretacji art. 38eb u.p.d.o.p. kreując nieprzewidziane ustawą przesłanki, od których spełnienia zależy przyznanie prawa do skorzystania z ulgi na robotyzację.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, który mógł mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy wskazano, że organ poprzestając na przedstawieniu treści przepisów u.p.d.o.p. oraz krótkim, niewyczerpującym odniesieniu się do treści stanowiska skarżącej, przy zastosowaniu niedozwolonej, prawotwórczej wykładni art. 38eb u.p.d.o.p., wadliwie sporządził uzasadnienie prawne interpretacji, które nie sprostało warunkom określonym w art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 121 § 1 o.p., naruszając wskazane przepisy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacja indywidualna, w której na tle przedstawionego przez skarżącą stanu faktycznego i w kontekście art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b w związku z art. 38eb ust. 4 u.p.d.o.p., wyrażono stanowisko, według którego opisana we wniosku śrutownica nie jest maszyną czy urządzeniem peryferyjnym do robotów przemysłowych. Zdaniem organu śrutownica stanowi odrębne od robota i samodzielne urządzenie, zdolne do funkcjonowania niezależnie od robota (posiada własne sterowanie, umożliwiające realizację zadań do których została zakupiona). W konkluzji organ uznał, że śrutownica nie spełnia definicji zawartej w przepisie
art. 38eb ust. 4, a tym samym skarżąca spółka nie jest uprawniona do rozliczenia jej zakupu w ramach ulgi na robotyzację.
Według przeciwnego stanowiska skarżącej, śrutownica spełnia definicję maszyny funkcjonalnie związanej z robotem przemysłowym jakim jest Centrum obróbcze [...] zgodnie z treścią art. 38eb ust. 4 u.p.d.o.p., którą spółka będzie mogła rozliczyć w ramach ulgi, o której mowa w art. 38eb u.p.d.o.p. Zdaniem skarżącej organ dokonał błędnej (zawężającej) wykładni zastosowanych przepisów, polegającej na sformułowaniu dodatkowych, nie wynikających z ustawy warunków, tj. braku samodzielności urządzenia peryferyjnego, braku zdolności do niezależnego funkcjonowania urządzenia peryferyjnego od robota, czy też konieczności istnienia ściślejszego, funkcjonalnego powiązania urządzenia peryferyjnego z robotem. W ocenie skarżącej taka wykładnia niezasadnie zawęża krąg podmiotów, które mogą skorzystać z ulgi na robotyzację.
W ocenie Sądu stanowisko organu zawarte w spornej interpretacji jest nieprawidłowe.
W świetle tak zarysowanej płaszczyzny sporu na wstępie rozważań podkreślić należy, że przepisy sytuujące ulgę na robotyzację zostały wprowadzone do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2105 ze zm.) z dniem 1 stycznia 2022 r.
Zgodnie z założeniami projektodawcy celem wprowadzenia ulgi na robotyzację było wprowadzenie narzędzia, które pomoże krajowym firmom w zwiększaniu ich produktywności i konkurencyjności zarówno na rynku krajowym, jak i międzynarodowym. Z nowej ulgi podatkowej może skorzystać każda firma, niezależnie od wielkości czy profilu działania, która zakupi i zainstaluje np. robota przemysłowego. Ulga na robotyzację jest jedną z szeregu ulg proinnowacyjnych. Z ulgi na robotyzację miały w swym założeniu skorzystać krajowe firmy, dla których decyzja o inwestowaniu w roboty przemysłowe jest wciąż trudna ze względu na konieczność poniesienia dużych nakładów inwestycyjnych. Ministerstwo Finansów w swoim opracowaniu przedstawiającym założenia nowej regulacji wskazało m.in., "że podobne ulgi funkcjonują w wielu krajach na świecie. Sprawdziły się na D. W. – w K. , w S. i na T. . Działają również od wielu lat we [...], które były wzorem przy konstruowaniu propozycji dla krajowych przedsiębiorców. Roboty przemysłowe pozwolą uzupełnić braki kadrowe przy pracach ciężkich, monotonnych i wykonywanych w szkodliwych warunkach. Częściowa automatyzacja produkcji będzie nie tylko tańsza, ale także bezpieczniejsza z punktu widzenia pracowników (np. wypadki, pandemia, upały). Dzięki efektywniejszym zasobom maszynowym, krajowe firmy zwiększą zakres swojej produkcji i zatrudnią więcej wykwalifikowanych pracowników, którym będą mogły zaoferować lepsze warunki pracy, w tym także finansowe. Większa automatyzacja produkcji przyczyni się do stopniowej transformacji cyfrowej przedsiębiorstw. Transformacja cyfrowa przemysłu wymaga zmiany podejścia przedsiębiorców do innowacji. Podatkowe wsparcie zakupu robota przemysłowego będzie ważnym impulsem, który umożliwi przedsiębiorcom inwestowanie w bardziej efektywne i długoterminowe projekty rozwojowe". Przyjąć zatem należy, że projektodawcy przepisów kształtujących zakres ulgi podatkowej zależało na skokowym efekcie co powinno się również przekładać na efekt podatkowy związany przede wszystkim z preferencyjnym potrąceniem kosztu nabycia robotów i innych urządzeń oraz systemów z nimi związanych (por. wyrok WSA w Poznaniu z 10 czerwca 2025 r.,
I SA/Po 167/25, wyrok ten i orzeczenia powołane w niniejszym wyroku dostępne są na stronie internetowej: publ. CBOSA).
Stosownie do art. 38eb ust. 1 u.p.d.o.p. podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. W myśl art. 38eb ust. 5 u.p.d.o.p., odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.
Na podstawie art. 38eb ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., za koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację uznaje się koszty nabycia fabrycznie nowych:
a) robotów przemysłowych,
b) maszyn i urządzeń peryferyjnych do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związanych,
c) maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotami przemysłowymi, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe),
d) maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania, diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w szczególności czujników i kamer,
e) urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów przemysłowych.
Według art. 38eb ust. 4 u.p.d.o.p. przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związane rozumie się w szczególności:
1) jednostki liniowe zwiększające swobodę ruchu;
2) pozycjonery jedno- i wieloosiowe;
3) tory jezdne;
4) słupowysięgniki;
5) obrotniki;
6) nastawniki;
7) stacje czyszczące;
8) stacje automatycznego ładowania;
9) stacje załadowcze lub odbiorcze;
10) złącza kolizyjne;
11) efektory końcowe do interakcji robota z otoczeniem służące do:
a) nakładania powłok, malowania, lakierowania, dozowania, klejenia, uszczelniania, spawania, cięcia, w tym cięcia laserowego, zaginania, gratowania, śrutowania, piaskowania, szlifowania, polerowania, czyszczenia, szczotkowania, drasowania, wykańczania powierzchni, murowania, odlewania ciśnieniowego, lutowania, zgrzewania, klinczowania, wiercenia, handlingu, w tym manipulacji, przenoszenia i montażu, ładowania i rozładowania, pakowania, gwożdżenia, paletyzacji i depaletyzacji, sortowania, mieszania, testowania, wykonywania pomiarów,
b) obsługi maszyn: frezarek, wtryskarek, giętarek, robodrilli, wiertarek, tokarek, wrzecion, zginarek i zawijarek, wycinarek, walcarek, przecinarek, szlifierek, wytaczarek, ciągarek, drukarek, pras, wyoblarek.
Mając na uwadze powołaną regulację oraz stanowisko skarżącej, która zarzuca organowi zawężająca wykładnię zastosowanych przepisów, Sąd zwraca uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano linię orzeczniczą, zgodnie z którą stanowczy i ingerencyjny charakter norm prawnopodatkowych implikuje konieczność przyznania pierwszeństwa zasadzie wykładni gramatycznej (językowej), przypisując pozostałym metodom wykładni, w tym wykładni systemowej i funkcjonalnej, a także historycznej, przymiot poboczny, subsydiarny. Dyrektywy odstępstw od językowego sensu interpretowanego przepisu ogranicza się do przesłanek granicznych stanowiących wyjątki interpretowane zawężająco. Jednocześnie dostrzega się, że prymat wykładni językowej przepisów prawa podatkowego nie może prowadzić do całkowitej negacji pozostałych rodzajów wykładni, albowiem odmienne, bardziej radykalne stanowisko, doprowadziłoby do przekreślenia kryterium determinującego poprawność efektów danej wykładni, ograniczając się do dogmatycznego założenia hierarchiczności wartości poszczególnych rodzajów wykładni. Szczególne znaczenie w tym względzie przypisuje się sytuacjom, w których zastosowanie wykładni językowej doprowadziłoby do wydania rozstrzygnięcia absurdalnego, niedorzecznego, godzącego w cel instytucji prawnej w sposób podważający jego ratio legis albo powielającego oczywisty błąd legislacyjny, a nadto gdy obowiązywanie takiego orzeczenia w obrocie prawnym pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalnymi wartościami konstytucyjnymi, w szczególności wywodzoną z art. 2 Konstytucji RP zasadą praworządności oraz zaufania do państwa i stanowionego przezeń prawa (m.in. wyrok NSA z 21 listopada 2023 r. , III FSK 44/22).
Jak stwierdził NSA w powołanym wyroku, zgodnie z zasadami wykładni językowej zwrotom poddawanym interpretacji winno się przypisywać znaczenie, jakie posiadają w języku potocznym, chyba że istnieją uzasadnione przyczyny do przypisania im innego znaczenia, w szczególności znaczenia w języku prawnym wypracowanym w języku prawniczym.
Ponadto podkreślić należy, że przyjęta kolejność preferowania wykładni jest związana z zasadą, że w procesie wykładni prawa interpretatorowi nie wolno ignorować wykładni systemowej lub funkcjonalnej poprzez ograniczenie się wyłącznie do wykładni językowej pojedynczego przepisu. Może się bowiem okazać, że sens przepisu, który wydaje się językowo jasny, okaże się wątpliwy, gdy go skonfrontujemy z innymi przepisami lub weźmiemy pod uwagę cel regulacji prawnej. Zasadniczym argumentem świadczącym o poprawności interpretacji jest okoliczność, że wykładnia językowa, systemowa i funkcjonalna dają zgodny wynik. Ponadto trzeba zaznaczyć, że wykładnia językowa zakreśla granice dwóch pozostałych rodzajów wykładni tj. systemowej i celowościowej.
Wszystko to prowadzi do wniosku, że wykładnia funkcjonalna i systemowa są subsydiarne względem wykładni językowej. Wykładnia systemowa służy do rozstrzygania wątpliwości, które nasuwa wykładnia językowa, a w szczególności pozwala uzasadnić wybór między różnymi możliwymi interpretacjami językowymi przepisu, zwłaszcza że normy systemu prawa są powiązane ze sobą relacjami funkcjonalnymi. Natomiast wykładnia celowościowa – stanowiąca rodzaj wykładni funkcjonalnej - wiąże się z pojęciem celu, rozumianego jako pożądany rezultat obowiązywania określonych przepisów prawa. Każdy przepis prawa – w założeniu – ma realizować cele prawodawcy. Stosując wykładnię celowościową, wiąże się brzmienie słów aktów prawnych z sensem i celem przepisów prawnych, przy czym granicą wykładni jest możliwy sens słów, za pomocą których prawodawca wyraża swoją wolę (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 16 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 1097/18, i powołane tam orzecznictwo oraz piśmiennictwo, a ponadto: uchwała siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II FPS 3/15; wyrok NSA z 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2673/13; wyrok NSA z 17 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 248/09; wyrok WSA w Krakowie z 19 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 133/14).
Wobec powyższego Sąd w składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę przyznał rację skarżącej, która zasadnie stwierdziła, że przy kwalifikacji śrutownicy jako urządzenia peryferyjnego, organ interpretacyjny odwołał się do warunków nie wymienionych w ww. przepisach. Organ podkreślił bowiem bezsporną okoliczność, że śrutownica może funkcjonować jako urządzenie samodzielne, bez powiązania z robotem przemysłowym. Jednocześnie organ wskazał na konieczność istnienia związku funkcjonalnego, nie wyjaśniając bliżej, na czym ten związek ma polegać, poza stwierdzeniem, że śrutownica jest urządzeniem " [...] jedynie sprzężonym z "logiką" pracy maszyny [...]" (s. [...] inter.).
Zdaniem Sądu zwrócenia uwagi wymagają kluczowe okoliczności wynikające z przedstawionego przez skarżącą stanu faktycznego. Istotne w tej sprawie jest, że opisane we wniosku Centrum obróbcze [...] spełnia definicję robota przemysłowego (art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p.), co potwierdził organ interpretacyjny w wydanej na rzecz skarżącej odrębnej i powołanej wyżej interpretacji z 13 czerwca 2025 r. Skarżąca zamierza rozbudować Centrum obróbcze [...] o dodatkową maszynę (śrutownica), jako urządzenie ściśle związane z zadaniami realizowanymi przez Centrum obróbcze [...] i powiązane z nim funkcjonalnie. W ten sposób śrutownica stanowi kolejny element w ramach stworzonego ciągu produkcyjnego, który jest w pełni zautomatyzowany. Opisane we wniosku ścisłe powiązanie śrutownicy z Centrum obróbczym [...] wskazuje niewątpliwie na peryferyjny charakter tego urządzenia, ponieważ z wniosku nie wynika, aby skarżąca zamierzała wykorzystywać śrutownicę jako urządzenie pracujące samodzielnie. Bez powiązania śrutownicy z Centrum obróbczym [...] jej wykorzystanie, w opisanych okolicznościach, nie spełniałoby założonych celów produkcyjnych.
Zasadnie skarżąca zauważyła, że art. 38eb ust. 4 u.p.d.o.p. nie zawiera zamkniętego katalogu urządzeń. Jednocześnie w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b tej ustawy wymieniono jedynie przesłankę funkcjonalnego związania z robotem przemysłowym, która w tej sprawie jest spełniona. Przepis ten nie wymienia natomiast takich dodatkowych warunków, jak brak samodzielności urządzenia peryferyjnego, rozumiany jako niemożność funkcjonowania niezależnie od robota przemysłowego, z którym jest powiązane.
W ocenie Sądu, brak jest racjonalnych powodów, aby wbrew brzmieniu ustawy oraz wbrew celowi wprowadzenia ulgi na robotyzację dokonywać zawężającej wykładni analizowanych tu przepisów. W orzecznictwie podkreśla się, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia podatkowe będące odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, winny być interpretowane ściśle, z wyłączeniem wykładni rozszerzającej. Podobnie jak zakazana jest wykładnia rozszerzająca wyjątków, tak też niedopuszczalna jest wykładnia, która prowadzi do ich zawężenia. Nadto, zwolnienia i ulgi wprowadzone do ustawy podatkowej służą realizacji określonego, preferowanego przez ustawodawcę celu. Zatem wykładnia przepisu statuującego ulgę powinna być dokonywana w taki sposób, aby z jednej strony faktycznie nie dochodziło do rozszerzenia zakresu wykładanego przepisu, z drugiej jednak strony należy mieć na uwadze, aby w każdym przypadku faktyczny cel ulgi mógł zostać zrealizowany (por. powołany wyżej wyrok wydany w sprawie I SA/Po 167/25; wyrok WSA w Lublinie z 10 grudnia 2025 r., I SA/Lu 426/25). Tym samym uznać należy, że organ postulując wbrew wykładni gramatycznej oraz celowościowej przepisów ustawy istnienie dodatkowych warunków kwalifikujących dane urządzenie jako urządzenia peryferyjne powiązane funkcjonalnie z robotem przemysłowym, w sposób nieuprawniony dokonał wykładni zawężającej przepisów regulujących omawianą ulgę.
Sąd nie podzielił natomiast poglądu skarżącej co do naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania. W kontekście sformułowanych w tym zakresie zarzutów Sąd wyjaśnia, że w postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji indywidualnej rolą organu jest ocena poprawności zaprezentowanego stanowiska i dopiero w razie negatywnej jego oceny organ jest zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej, w której zostanie zawarte wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. W ocenie Sądu zadanie to zostało prawidłowo wykonane przez organ interpretacyjny. Organ wydał interpretację na podstawie obowiązujących przepisów prawa podatkowego. W uzasadnieniu interpretacji wyraźnie wyszczególniono przepisy podatkowe, które były przesłanką uznania stanowiska skarżącej zawartego we wniosku za nieprawidłowe. Organ przedstawił pogląd prawny dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposób ich zastosowania do niniejszej sprawy. Podkreślić należy, że wydając interpretację indywidualną organ podatkowy nie jest zobowiązany do polemiki z wnioskodawcą co do powołanych przez niego twierdzeń i argumentów oraz orzecznictwa sądowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, że organ interpretacyjny nie ma obowiązku ustosunkowania się do wszystkich argumentów wnioskodawcy, zawartych we wniosku o wydanie interpretacji. Do uprawnień organu należy wybór racji argumentacyjnych, które jego zdaniem będą wystarczające dla oceny merytorycznej problemu podatkowego objętego wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wynikający z art. 14c § 1 o.p. obowiązek przedstawienia oceny stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny nie oznacza konieczności dokonywania oceny innych interpretacji oraz orzeczeń sądów administracyjnych, przywołanych przez zainteresowanego dla wzmocnienia prezentowanej przez niego argumentacji (por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 731/13).
W tym stanie rzeczy, stanowisko organu należy uznać za nieprawidłowe, skutkujące błędną wykładnią przepisów u.p.d.o.p. regulujących ulgę na robotyzację. Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku skarżącej organ zobowiązany będzie uwzględnić przedstawioną wyżej ocenę prawną co do wykładni i stosowania, w okolicznościach faktycznych tej sprawy, art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b w związku z art. 38eb ust. 4 u.p.d.o.p.
Mając na uwadze powyższe Sąd, w oparciu o przepisy art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a"), orzekł jak w pkt I sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł, jak w pkt II sentencji, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687).