Wyrok WSA z dnia 16 października 2025, sygn. I SA/Po 375/25

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, organ przesłał korespondencję w wersji elektronicznej wraz z raportami weryfikacji podpisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje:

3. Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu lub czynności nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Uznanie skargi za zasadną następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź uchybienia prawu materialnemu (art. 145 § 1 p.p.s.a.), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

3.1. Badając zaskarżone postanowienia, według opisanych powyżej kryteriów, Sąd nie stwierdza, aby organy obu instancji dopuściły się obrazy prawa materialnego, bądź naruszenia przepisów prawa procesowego, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, które rodziłoby konieczność ich usunięcia z obrotu prawnego.

Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości dokonanych przez organ egzekucyjny czynności zabezpieczających i w rezultacie legalności zaskarżonych postanowień. W ocenie organów obu instancji istniały podstawy do oddalenia skargi spółki na czynność zabezpieczającą w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. Z kolei skarżąca, kwestionując powyższe zapatrywanie, podważa prawidłowość formalną wydruku zawiadomienia o zajęciu. Zdaniem Sądu, rację w niniejszym sporze należało przyznać organom obu instancji.

3.2. Postępowanie zabezpieczające jest szczególnym typem postępowania administracyjnego, którego celem jest ochrona interesów wierzyciela poprzez stworzenie gwarancji, że w przyszłości dojdzie do wyegzekwowania określonego obowiązku. Co do zasady, ma ono charakter pomocniczy wobec postępowania egzekucyjnego i toczy się jeszcze przed wszczęciem owego postępowania. Stosownie do przepisu art. 166b u.p.e.a. w postępowaniu zabezpieczającym stosuje się odpowiednio przepisy działu I i art. 168d u.p.e.a. Przepis art. 164 § 4 u.p.e.a. stanowi, że do zajęcia zabezpieczającego stosuje się odpowiednio przepisy o zajęciu egzekucyjnym pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, renty socjalnej, rachunków bankowych, innych wierzytelności pieniężnych, praw z papierów wartościowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych oraz z wierzytelności z rachunku pieniężnego, papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych, praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy, weksla, autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz własności przemysłowej, udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, pozostałych praw majątkowych oraz ruchomości. Na podstawie odesłania zawartego w art. 166b u.p.e.a., w postępowaniu zabezpieczającym mają odpowiednie zastosowanie regulacje wskazane w art. 54 u.p.e.a.

Stosownie do przepisu art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, a jej podstawę może stanowić: 1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy; 2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej. Na podstawie przepisu art. 54 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie, w którym oddala lub uwzględnia skargę (w całości lub w części). Przy czym, zgodnie z art. 54 § 6 u.p.e.a., w przypadku uwzględnienia skargi organ egzekucyjny: uchyla zaskarżoną czynność egzekucyjną (w całości albo w części) lub usuwa stwierdzoną wadę czynności. Na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie (art. 54 § 5 u.p.e.a.). Skarga na czynność zabezpieczającą, zgodnie z art. 54 w zw. z art. 166b u.p.e.a., służy kontroli prawidłowości stosowania w postępowaniu zabezpieczającym czynności zmierzających do zabezpieczenia należności. W ramach skargi na czynności egzekucyjne (zabezpieczające) można podnosić kwestie formalnoprawne, które odnoszą się do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. Badanie zasadności zarzutów skargi polega na ograniczeniu się przez organ do kontroli zgodności z prawem jedynie konkretnej, kwestionowanej czynności zabezpieczającej i to jedynie do jej aspektu formalnego, polegającego na zgodności z przepisami u.p.e.a., regulującymi formę jej dokonania, a nie do zakresu merytorycznego, tj. zasadności zabezpieczenia. Skarga na czynność zabezpieczającą, o której stanowi art. 54 § 1 u.p.e.a., to samoistna instytucja postępowania zabezpieczającego. Ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego. Skarga w tym trybie przysługuje na dokonanie przez organ egzekucyjny czynności natury wykonawczej, czy czynności faktyczne podejmowane już w toku prowadzonej egzekucji przez organ egzekucyjny lub przez egzekutora, a także na wydawane w toku egzekucji akty, na które nie przysługuje inny środek zaskarżenia, jak np. zażalenie, czy zarzuty (por. wyroki NSA z dnia: 24 października 2014 r., o sygn. akt II GSK 1377/13; 2 kwietnia 2015 r., o sygn. akt II FSK 778/13; 18 sierpnia 2015 r., o sygn. akt II FSK 1688/13 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 października 2015 r., o sygn. akt III SA/Wa 3396/14 - treść powołanych wyroków dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: baza CBOSA). Wobec powyższego w ramach postępowania prowadzonego, na podstawie art. 54 u.p.e.a., kognicja organów nadzoru jest ograniczona, zgodnie ze wskazanym przepisem, wyłącznie do dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych (zabezpieczających). Skarga w tym trybie może zatem dotyczyć wyłącznie formalnoprawnych aspektów czynności egzekucyjnej, które odnoszą się jak wspomniano, jedynie do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego, na podstawie przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności.

Zgodnie z przepisem art. 80 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie:

1) przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;

2) nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego;

3) po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych, zawiadomił o zbiegu egzekucji.

Jak stanowi zaś art. 80 § 2 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne:

1) których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia;

2) które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia.

Stosownie z kolei do postanowień art. 80 § 3 u.p.e.a., jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

Zgodnie z przepisem art. 86b u.p.e.a. zawiadomienie, uregulowane w art. 80 § 1, i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do przywrócenia jego funkcjonowania zawiadomienie i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego - doręcza się na piśmie.

Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne znaczenie ma przepis art. 67 § 2 u.p.e.a., zgodnie z którym zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności zawiera:

1) dane zobowiązanego będącego:

a) osobą fizyczną: imię i nazwisko oraz adres jego miejsca zamieszkania, numer PESEL, NIP lub numer REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, a jeżeli numer PESEL, NIP i numer REGON nie są znane organowi egzekucyjnemu, to imię ojca i imię matki zobowiązanego oraz datę jego urodzenia albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany organowi egzekucyjnemu,

b) osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną: nazwę i adres jego siedziby, NIP, numer REGON lub numer [...] KRS, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany organowi egzekucyjnemu;

1a) nazwę wierzyciela;

1b) nazwę i adres siedziby organu egzekucyjnego;

2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności;

3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego;

4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, a w przypadku jednolitego tytułu wykonawczego lub zagranicznego tytułu wykonawczego - również wskazanie jego rodzaju;

5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia;

6) kwotę kosztów egzekucyjnych:

a) opłaty manipulacyjnej,

b) opłaty za czynności egzekucyjne,

c) wydatków egzekucyjnych,

d) opłaty egzekucyjnej,

e) powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;

7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia;

8) pouczenie o skutkach zajęcia;

9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego.

Przepis art. 67 § 6 u.p.e.a. stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory zawiadomień i protokołów, o których mowa w § 1, uwzględniając uwarunkowania wynikające z elektronicznego przetwarzania danych zawartych w tych zawiadomieniach i protokołach. Stosownie do postanowień art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a., jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej: w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego.

Zgodnie jednak z art. 26e § 1 u.p.e.a., pismo sporządzone przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej opatruje się: kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo (pkt 1); podpisem zaufanym, albo (pkt 2); podpisem osobistym, albo (pkt 3); zaawansowaną pieczęcią elektroniczną, albo (pkt 4); kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną (pkt 5). Jak stanowi zaś art. 26e § 2 u.p.e.a., jeżeli zachodzi potrzeba doręczenia wydruku pisma sporządzonego przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, wydruk tego pisma odzwierciedla jego treść i zawiera informację o: sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej (pkt 1); opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o których mowa w § 1 (pkt 2). Stosownie z kolei do postanowień art. 26e § 3 u.p.e.a., wydruk pisma, o którym mowa w § 2, stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone. Przepis art. 26e § 4 u.p.e.a. stanowi, że doręczenie wydruku pisma, o którym mowa w § 2, uznaje się za doręczenie tego pisma lub jego odpisu.

3.3. Uwzględniając powyższe regulacje, Sąd stwierdza, że czynność zabezpieczająca polegająca na dokonaniu, na podstawie zawiadomienia z dnia 20 listopada 2024 r., zajęcia zabezpieczającego, została przeprowadzona prawidłowo. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A., nastąpiło poprzez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu z dnia 20 listopada 2024 r. I tak, zgodnie z zasadami, powyższy dokument przesłano do powyższego banku przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego przeznaczonego do obsługi zajęć wierzytelności z rachunków bankowych. W tego rodzaju sytuacji w zawiadomieniu doręczanym dłużnikowi zajętej wierzytelności, nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego, a jedynie informacje o tych danych, co wynika wprost z art. 26e § 2 pkt 2 u.p.e.a. Nie oznacza to jednak, że zawiadomienie sporządzone przez organ egzekucyjny w postaci elektronicznej nie było opatrzone jednym z podpisów bądź jedną z pieczęci, wymienionych w art. 26e § 1 u.p.e.a. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia dłużnikowi zajętej wierzytelności obowiązkiem organu egzekucyjnego jest zawiadomienie zobowiązanego o zajęciu poprzez m. in. doręczenie mu odpisu zawiadomienia skierowanego do banku. Doręczenie wskazanego odpisu następuje przy tym w formie wydruku, o którym stanowi art. 26e § 2 u.p.e.a.

Zdaniem Sądu wbrew zapatrywaniom skarżącej spółki doręczony jej odpis zawiadomienia o zajęciu z dnia 20 listopada 2024 r. odpowiada wymogom art. 26e § 2 u.p.e.a. Co więcej kwestionowane zawiadomienie doręczone spółce zawiera identyfikator nr [...], automatycznie wygenerowany przez system teleinformatyczny. W ocenie Sądu skarżąca nie odróżnia pisma sporządzonego w postaci elektronicznej od jego wydruku, który zamiast podpisów, zawiera informację o nich. Z postanowień przepisu art. 26e § 2 u.p.e.a. wynika wprost, że wydruk pisma sporządzonego przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, poza odzwierciedleniem jego treści, musi zawierać informację o sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej, jak i informację o opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o których stanowi art. 26e § 1 u.p.e.a. Kierując się literalnym brzmieniem art. 26e § 2 pkt 2 u.p.e.a. za wystarczające należy uznać zamieszczenie w wydruku jedynie informacji, o opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o których mowa w art. 26e § 1 u.p.e.a. Postanowienia art. 26e § 2 pkt 2 nie nakładają bowiem na organ egzekucyjny obowiązku wskazywania, jakim to konkretnie podpisem bądź pieczęcią opatrzono dokument w postaci elektronicznej jak i wskazywania, kto konkretnie w imieniu organu opatrzył dokument elektroniczny podpisem lub pieczęcią. Wobec powyższego zamieszczenie na doręczonym skarżącej wydruku - adnotacji o treści "Na podstawie art. 26e § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji informuje się, że pismo w postaci elektronicznej zostało opatrzone podpisem albo pieczęcią, o których mowa w art. 26e § 1 tejże ustawy" (k. [...] akt podatkowych), należy uznać za czyniące zadość wymogom z art. 26e § 2 pkt 2 u.p.e.a. Podkreślić również należy, że wykonując wezwania Sądu organ odwoławczy przesłał w wersji elektronicznej stosowne pliki, które zawierają kwestionowane zawiadomienie o zajęciu wierzytelności wystosowane w ramach systemu teleinformatycznego, zgodnie z art. 86b u.p.e.a. Wśród plików znajduje się plik opatrzony kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Naczelnika Urzędu Skarbowego P. i certyfikat kwalifikowany związany z tą pieczęcią był ważny do 8 grudnia 2024 r., a więc w momencie sporządzenia tego zawiadomienia (k. [...] akt sądowych).

3.4. Stosownie do przepisu art. 39ł § 1 k.p.a., w przypadku pism wydanych przez organ administracji publicznej w postaci elektronicznej przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, które zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, doręczenie może polegać na doręczeniu wydruku pisma uzyskanego z tego systemu odzwierciedlającego treść tego pisma. Jak stanowi art. 39ł § 2 k.p.a., wydruk pisma, o którym mowa w § 1, zawiera:

1) informację, że pismo zostało wydane w postaci elektronicznej i podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała, albo opatrzone zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną;

2) identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny, za pomocą którego pismo zostało wydane.

Zgodnie z kolei z art. 39ł § 3 k.p.a., wydruk pisma, o którym mowa w § 1, może zawierać mechanicznie odtwarzany podpis osoby, która podpisała pismo. Stosownie zaś do postanowień art. 39ł § 4 powołanego aktu, wydruk pisma, o którym mowa w § 1, stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie wydanym w postaci elektronicznej.

Mając na względzie powyższe regulacje zamierzonego rezultatu nie mogą wywrzeć zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia art. 39ł § 1 k.p.a., albowiem wbrew twierdzeniom skarżącej kwestionowane zawiadomienie z dnia 20 listopada 2024 r. zawiera identyfikator pisma, o którym stanowi art. 393 § 2 pkt 2 k.p.a. Powyższe zawiadomienie oznaczone zostało bowiem numerem [...], automatycznie wygenerowanym przez system teleinformatyczny, co potwierdzają wyjaśnienia organu odwoławczego. Skarżąca sama powołała powyższe oznaczenie w skardze i nie kwestionuje przy tym, że sporne zawiadomienie zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego, o którym mowa w art. 86b u.p.e.a. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, kontestowana przez spółkę czynność zajęcia zabezpieczającego odpowiadała prawu. Z powyższych rozważań wynika bowiem jednoznacznie, że kwestionowany wydruk zawiadomienia z dnia 20 listopada 2024 r. o zajęciu odpowiada wymogom u.p.e.a. oraz k.p.a.

3.5. Po analizie całokształtu postępowania Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów art. 124 § 2 i art. 107 § 3 i art. 126 k.p.a., które na mocy art. 18 pkt 2 w zw. z art. 166b u.p.e.a. mają odpowiednie zastosowanie do rozstrzygnięć podejmowanych w postępowaniu zabezpieczającym i egzekucyjnym, w oparciu o przepisy u.p.e.a. Wbrew twierdzeniom autora skargi, zarówno organ egzekucyjny, jak i organ nadzoru wyjaśnił stronie w zaskarżonych postanowieniach, że zawiadomienie o zajęciu zabezpieczającym było zgodne z wystawionymi zarządzeniami z dnia 18 listopada 2024 r. W zawiadomieniu z dnia 20 listopada 2024 r. o zajęciu zabezpieczającym podana została prawidłowa kwota należności podlegającej zabezpieczeniu oraz prawidłowo oznaczono dłużnika. Wydając zaskarżone postanowienie organ II instancji wywiązał się również z obowiązków wypływających z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i jako organ nadzoru ponownie przeanalizował prawidłowość kwestionowanej czynności zajęcia zabezpieczającego. Co ważne zaskarżone postanowienie zawiera szczegółowe uzasadnienie, w którym odniesiono się do wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Reasumując całokształt powyższych rozważań należy stwierdzić, że postanowienia organów obu instancji odpowiadają prawu, a w konsekwencji nie doszło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. Organy obu instancji trafnie stwierdziły, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi spółki na kwestionowaną czynność zajęcia zabezpieczającego. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji odpowiadają prawu.

3.6. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi w całości jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw, po uprzednim rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie art. 120 w zw. z art. 119 pkt 3 p.p.s.a.