I. przepisów prawa materialnego, tj.
1. Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987) w brzmieniu nadanym Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) nr 2023/2364 z dnia 26 września 2023 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. Dz.U. L, 2023/2364, 31.10.2023; dalej: "Rozporządzenie 2023/2364" albo "Rozporządzenie CN") poprzez:
a. niewłaściwą interpretację Nomenklatury Scalonej (w tym Uwag oraz Not Wyjaśniających) do działu [...] i działu [...] CN w brzmieniu nadanym przez Rozporządzenie CN, w szczególności w zakresie pozycji CN [...], CN [...] oraz CN [...]
b. niewłaściwą interpretację Nomenklatury Scalonej (w tym Uwag oraz Not Wyjaśniających) w brzmieniu nadanym przez Rozporządzenie CN, polegającą na uznaniu w zaskarżonej decyzji, że uwagi do działu [...] CN oraz do pozycji CN [...] powinny być interpretowane w ten sposób, że przytoczony kod CN obejmuje swoim zakresem suszone połówki pomidorów (dalej: "Towar") będące przedmiotem dopuszczenia do obrotu ze zgłoszeń celnych:
c. niewłaściwą interpretację Nomenklatury Scalonej (w tym Uwag oraz Not Wyjaśniających) w brzmieniu nadanym przez Rozporządzenie CN, polegającą na uznaniu w zaskarżonej decyzji, że uwagi do działu [...] CN oraz do pozycji CN [...] i CN [...] powinny być interpretowane w ten sposób, pozycja ta nie obejmują swoim zakresem suszonych połówek pomidorów będących przedmiotem dopuszczenia do obrotu ze zgłoszeń celnych:
2. Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.Urz.UE.L Nr 423, str. 3; dalej: "Rozporządzenie 2020/2080") poprzez:
a. nieprawidłową wykładnię Rozporządzenia 2020/2080 polegającą na uznaniu, że regulacja zawarta w tym rozporządzeniu determinuje klasyfikację wszystkich pomidorów suszonych z wykorzystaniem soli. Tymczasem Rozporządzenie 2020/2080 odnosi się wyłącznie do suszonych połówek pomidorów z użyciem soli, które jednocześnie nadają się do bezpośredniego spożycia przez ludzi;
b. niewłaściwe zastosowanie Rozporządzenia 2020/2080 polegające na uznaniu, że klasyfikacja suszonych połówek pomidorów do kodu CN [...] obejmuje również Towar Spółki, który wprawdzie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi to jednak nie nadaje się do bezpośredniego spożycia.
II. przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. art. 187 § 1 w zb. z art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 r., nr 137, poz. 926 ze zm. dalej: "O.p.") w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. 2004 Nr 68, poz. 622 ze zm.) (dalej: "P.c"), poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz błędną ocenę zebranego materiału dowodowego polegającą na:
a. braku szczegółowej analizy wszystkich dokumentów przedstawionych przez Spółkę (np. specyfikacje produktu, dokumentacja transportowa i technologiczna), które jednoznacznie wskazują, że importowany Towar - w świetle przepisów i regulacji żywnościowych - nie może zostać uznany za nadający się do bezpośredniego spożycia przez ludzi (co ma kluczowe znaczenie dla ustalenia czy Towar podlega właściwej klasyfikacji do pozycji HS [...], czy też HS [...]);
b. pominięciu ważnych dowodów natury biologicznej (np. wyników badań, informacji o procesach mikrobiologicznych), które wskazują, że nie da się całkowicie wykluczyć, że Towar w czasie transportu może być niebezpieczny dla zdrowia człowieka i tym samym powoduje to, że Towar nie może być uznany za nadający się do bezpośredniej spożycia w rozumieniu przepisów dotyczących bezpieczeństwa żywności;
c. błędną ocenę dokumentów urzędowych w szczególności świadectw analizy produktu odnoszących się do partii Towaru: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] udostępnionych przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. W. poprzez uznanie, że skoro towar może być przeznaczony do spożycia, to jednocześnie nadaje się on do bezpośredniego spożycia.
2. art. 187 § 1 zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 PrCel, poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i zaniechanie czynności dowodowych przez organ celny, wyrażający się w:
a. niedokonaniu ustaleń w zakresie procesów mikrobiologicznych zachodzących w produkcie (na co powoływała się Spółka), a mających zasadnicze znaczenie dla stwierdzenia, czy w chwili odprawy celnej Towar nadawał się do bezpośredniego spożycia przez ludzi,
b. braku aktywnego działania dowodowego ze strony organu, w szczególności niedokonaniu niezależnej ekspertyzy laboratoryjnej próbek Towaru.
Zaniedbanie przeprowadzenia wymienionych czynności dowodowych i pominięcie istotnej dokumentacji dotyczącej charakteru Towaru doprowadziło do błędnego i niepełnego ustalenia stanu faktycznego.
W ocenie Spółki miało to istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ rzetelne wyjaśnienie składu, właściwości mikrobiologicznych i stopnia obróbki Towaru jest decydujące dla prawidłowej klasyfikacji taryfowej.
W związku z powyższym Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przypisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 12 czerwca 2026 r. Spółka wniosła o skierowanie do TSUE sformułowanych na piśmie pytań prejudycjalnych podnosząc dodatkową argumentację. W ocenie Spółki, rozporządzenie klasyfikacyjne Komisji Europejskiej nr 2020/2080 klasyfikujące solone i suszone połówki pomidora do kodu CN [...] nie jest zgodne z Systemem Zharmonizowanym a w konsekwencji z art. 1 ust 2 lit. A oraz art. 3 ust 1 lit. A Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Spółka podkreśliła, że z orzecznictwa TSUE (m.in. wyrok w sprawie C-273/09 i wskazane tam orzecznictwo) kompetencje Komisji w zakresie wydawania przepisów wykonawczych do Nomenklatury Scalonej podlegają istotnym ograniczeniom i nie upoważniają jej do zmiany zakresu pozycji taryfowych określonych na podstawie HS. Odnosząc się do treści Not wyjaśniających do pozycji HS [...] i HS [...] skarżąca podniosła, że brak jest przepisu w HS, który wykluczałby "solenie" jako metodę pomocniczą w procesie suszenia, a tym samym w rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 2020/2080 wprowadzono nowy warunek, nieistniejący w HS, tworząc bezpodstawne rozróżnienie między suszeniem z dodatkiem soli a suszeniem bez jej użycia. Zdaniem skarżącej istota działu [...] HS polega na tym, że warzywo zostało przetworzone w sposób końcowy (lub niemal końcowy) - co nie ma miejsca w przypadku solonych i suszonych pomidorów, które pełnią funkcję półproduktu poddanego minimalnym zabiegom utrzymującym je w stanie przydatnym do dalszej obróbki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego w stopniu, który obligowałby do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.
W zaskarżonej decyzji organ celno-skarbowy przytoczył okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonał na podstawie całokształtu obszernego materiału dowodowego zgromadzonego w toku kontroli oraz postępowania, oceny czy okoliczności, które miały wpływ na ustalenie prawidłowej wartości celnej importowanych towarów zostały udowodnione. Zdaniem Sądu, ocena ta nie nosiła cech dowolności. Wnioski wyprowadzone z tak dokonanej oceny uznać należy za uzasadnione, spójne i przekonywujące. W niniejszej sprawie nie przekroczono zasady swobodnej oceny dowodów, a ocena materiału dowodowego dokonana została zgodnie z normami prawa procesowego, z zachowaniem reguł tej oceny oraz wymogami doświadczenia i logiki.
Zdaniem Sądu, organy orzekające w sprawie nie wykroczyły poza granice zasady swobodnej oceny dowodów, wynikającej z art. 191 o.p., zgodnie z którą organ ustala stan faktyczny według własnego, przekonania, z uwzględnieniem wiedzy i doświadczenia. W uzasadnieniu zaś zaskarżonej decyzji organ wyczerpująco wyjaśnił przesłanki, jakimi kierował się dokonując klasyfikacji taryfowej spornego towaru.
Zaistniały w sprawie główny spór dotyczy kwalifikacji taryfowej sprowadzonego przez skarżącą z [...] towaru, w postaci suszonych połówek pomidorów zawierających sól na poziomie od 8 do 12 % masy produktu (w zależności od dostawcy) o wilgotności od 18-25,7%.
W zgłoszeniu celnym Spółka zadeklarowała kod CN [...] (kod TARIC [...]) z preferencyjną stawką celną 0 %. Organy celne po weryfikacji i badaniu laboratoryjnym deklarowanego towaru zmieniły jego klasyfikację przyjmując, że prawidłową pozycją dla tego towaru jest kod CN [...] (kod TARIC [...]). Zdaniem organów, obiektywne cechy i właściwości importowanego towaru (suszonych pomidorów) pozwalają wykluczyć zadeklarowaną w zgłoszeniu klasyfikację taryfową do pozycji [...], ponieważ pozycja ta obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Solenie pomidorów wyklucza jednak zastosowanie w niniejszym przypadku pozycji [...], gdyż solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale [...]; uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli. Organy celne, mając na uwadze reguły 1 i 6 ORINS, stwierdziły, że pomidory w postaci połówek, pasków o zawartości soli od 8-12 % winny być zaklasyfikowane do kodu CN [...]. Odrzuciły także organy sugerowaną przez skarżąca klasyfikację do pozycji [...], która w myśl postanowień uwagi nr [...] do działu [...], odnosi się do warzyw, które zostały poddane obróbce wyłącznie w celu zapewnienia ich tymczasowego zakonserwowania na czas transportu lub magazynowania przed użyciem pod warunkiem, że w dalszym ciągu nie nadają się w tym stanie do bezpośredniego spożycia, pozycja ta nie obejmuje jednak towarów, które oprócz tymczasowego zakonserwowania w solance zostały poddane również obróbce specjalnej (np. w roztworze sody, przez fermentację mlekową), objętych działem [...], a ponadto według organów przedmiotowy produkt nadaje się do bezpośredniego spożycia, co potwierdził niejako importer deklarując w zgłoszeniu celnym kod CN [...]
W tak zakreślonym sporze rację należy przyznać organom.
Zgodnie z art. 56 UKC podstawą należnych należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna, natomiast inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej,Sstosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Stosownie do art. 56 ust. 2 lit. a/ UKC, Wspólna Taryfa Celna obejmuje Nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87.
Stosownie do treści art. 57 ust. 1 UKC, "Klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania Wspólnej Taryfy Celnej polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane. "Klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania środków pozataryfowych polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej lub innej nomenklaturze ustanowionej przepisami unijnymi, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej, lub która dodaje do niej dalsze podpodziały, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (ust. 2). Podpozycja lub dalszy podpodział, określone zgodnie z przepisami ust. 1 i 2, wykorzystywane są do celów stosowania środków związanych z tą podpozycją (ust. 3). Komisja może przyjąć środki w celu określenia klasyfikacji taryfowej towarów zgodnie z ust. 1 i 2 (ust. 4).
Zgodnie z art. 58 ust. 1 UKC, Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych środki dotyczące jednolitego zarządzania kontyngentami taryfowymi i plafonami taryfowymi, o których mowa w art. 56 ust. 4, oraz środki dotyczące zarządzania nadzorem nad dopuszczaniem do obrotu lub wywozem towarów, o których mowa w art. 56 ust. 5. Komisja przyjmuje środki, o których mowa w art. 57 ust. 4, w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 285 ust. 4 (ust. 2).
Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87, Komisja ustanawia nomenklaturę towarową, zwaną dalej "Nomenklaturą Scaloną" lub w skrócie "CN", która spełnia jednocześnie wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. W myśl ust. 2 Nomenklatura Scalona obejmuje: a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku I. We wspomnianym załączniku ustanowiono stawki celne Wspólnej Taryfy Celnej i w razie konieczności dodatkowe jednostki statystyczne, a także inne niezbędne informacje. Załącznik zawiera umowne stawki celne. Jednakże w każdym przypadku, gdy stawki autonomiczne są niższe od stawek umownych albo w przypadku gdy stawki umowne nie mają zastosowania, we wspomnianym Załączniku podano również stawki autonomiczne (art. 1 ust. 3).
Stosownie do treści art. 2 w/w. rozporządzenia Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich ( dalej: TARIC), która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa ta opiera się na Nomenklaturze Scalonej i obejmuje: a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu; b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane "podpozycjami TARIC", potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; c) wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych TARIC lub dodatkowych numerów kodowych określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi; d) stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych towarów w przywozie lub wywozie; e) środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów.
W myśl art. 3 ust. 1 rozporządzenia każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy: a) pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego; b) siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00". Podpozycje TARIC są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów TARIC. W przypadku braku podpodziału wspólnotowego dziewiątą i dziesiątą cyfrą kodu będą cyfry "00" (ust. 2). W wyjątkowych przypadkach można stosować dodatkowe czterocyfrowe kody TARIC w celu zastosowania szczególnych środków wspólnotowych, które nie są zakodowane lub są zakodowane częściowo za pomocą dziewiątej i dziesiątej cyfry (ust. 3).
Komisja na podstawie art. 12 ww. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 przyjmuje każdego roku w formie rozporządzenia pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi zgodnie z art. 1, jako wynik środków przyjętych przez Radę lub Komisję. Rozporządzenie podlega opublikowaniu nie później niż do 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia następnego.
Przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji towaru do danej pozycji CN w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) oraz uwagami do poszczególnych sekcji i działów, zamieszczonymi w części pierwszej załącznika nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Najważniejszą z nich jest reguła 1, zgodnie z którą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następnymi regułami - od 2 do 6.
Zgodnie natomiast z regułą 6, do której w niniejszej sprawie również odwołał się organ celny, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Zaznaczenia wymaga, że reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie, w związku z czym zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6. Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE, w celu zagwarantowania pewności prawa i ułatwienia kontroli, kryterium decydującego dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w obiektywnych cechach i właściwościach towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i w uwagach do sekcji lub działów.
WTC ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Pozycja [...] wskazywana przez stronę skarżącą w zgłoszeniu celnym obejmuje "Warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nie przetworzone" (kod CN [...] - pomidory suszone).
W świetle powyższego zapisu Wspólnej Taryfy Celnej rodzaj i sposób przetworzenia importowanych pomidorów ma istotne znaczenie przy klasyfikacji taryfowej towarów. W ocenie Sądu rację mają zatem organy, że jedynym dopuszczalnym sposobem zakonserwowania przewidzianym dla kodu [...] jest suszenie. Przepisy nie precyzują wymaganej technologii procesu suszenia, stanowiąc jedynie, że ususzenie jest jedynym dopuszczalnym w obrębie tej klasyfikacji taryfowej sposobem przetworzenia towaru. Przepisy nie wskazują na zastosowanie w procesie suszenia jakichkolwiek dodatkowych substancji, takich jak sól. Suszenie jest procesem polegającym na usunięciu płynów z suszonej substancji przy użyciu czynników takich jak ciepło i ruch powietrza. Dodanie czynników chemicznych takich jak sól, które nie tylko wspomagają proces suszenia, ale także w sposób oczywisty naturalnie przyczyniają się do konserwacji suszonego produktu, należy uznać za dalsze przetworzenie produktu. Nawet jeśli główną intencją podmiotu zajmującego się przetwarzaniem produktu byłoby wspomaganie przy pomocy soli procesu suszenia to nie można pominąć tego, że sól jest jednym z podstawowych i najstarszych środków służących do konserwacji żywności. Zatem według Sądu użycie soli jest formą przetworzenia produktu prowadzącą do przekroczenia granicy "suszenia" przewidzianej w ramach kodu [...].
Fakt, że zgłoszone przez stronę skarżącą pomidory suszone przeznaczone do dalszego przetworzenia zostały zakonserwowane solą, czyli jak wyżej wykazano - przetworzone, skutkuje wyłączeniem importowanego towaru z pozycji [...] Taryfy celnej. Podstawowym wyznacznikiem zakwalifikowania towaru do Działu [...] Taryfy celnej - kodu [...] - jest to, by towar ten stanowiły warzywa suszone, w żaden sposób dalej nieprzetworzone. Kod ten nie odnosi się zatem do suszonych pomidorów, które zostały przetworzone wskutek użycia soli i nadają się do bezpośredniego spożycia.
Zgodnie z Uwagą Ogólną (6) do Działu [...] WTC dział ten obejmuje "(...) Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin przetworzone lub zakonserwowane innymi sposobami niż te, o których mowa w dziale [...]., [...]. lub [...]. lub gdziekolwiek indziej w nomenklaturze (...)".
Pozycja CN [...] obejmuje "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym", zaś kod TARIC [...] dotyczy grupy towarowej obejmującej "pozostałe pomidory całe lub w kawałkach".
Treść not wyjaśniających do HS dotyczących pozycji CN [...] stanowi, że pozycja ta obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym (pozycja [...]) i pomidory występujące w postaci określonej w dziale [...].
W tym miejscu należy podkreślić, że w dniu 4 stycznia 2021 r. weszło w życie rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. U. UE. L. z 2020 r. Nr 423, poz. 3). Obowiązywało ono zatem w dacie dokonania weryfikowanych przez organy administracji celno–skarbowej w niniejszej sprawie zgłoszeń celnych.
W preambule powyższego rozporządzenia wykonawczego wskazano, że Komisja Europejska uznała, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny, w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, że konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. (2) Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego. (3) Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli. (4) Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące. (5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego.
Zgodnie z art. 1 tego rozporządzenia towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli, tj. do kodu [...]
W załączniku do rozporządzenia w trzech kolumnach zawarto opis towaru, kod CN oraz uzasadnienie. Zgodnie z powyższymi danymi solone i suszone połówki pomidora, nadające się do bezpośredniego spożycia, o zawartości soli od 10,65 % do 17,35 % masy są klasyfikowane do kodu CN [...]. W zależności od różnych poziomów zawartości soli produkt jest podzielony na różne kategorie jakości, służące do różnych zastosowań. Z opisu towarów w przedmiotowym rozporządzeniu wynika, że proces produkcji polega na krojeniu świeżych pomidorów, soleniu ich, a następnie wystawieniu na działanie słońca w celu ich wysuszenia. Główną funkcją solenia jest przyprawienie oraz stworzenie różnych kategorii jakości. Dodatkowym efektem solenia jest przyspieszenie procesu suszenia i konserwacja produktu. W uzasadnieniu ww. rozporządzenia wskazano, że klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN [...], [...] oraz [...]. Pozycja [...] obejmuje warzywa, które poddano obróbce wyłącznie w celu ich tymczasowej konserwacji na okres transportu lub przechowywania przed użyciem, pod warunkiem, że w stanie tym nie nadają się one do bezpośredniego spożycia. Ponieważ przedmiotowy produkt nadaje się do bezpośredniego spożycia, wyklucza się klasyfikację do pozycji [...].
Pozycja [...] obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale [...] Uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli. W związku z tym wyklucza się klasyfikację do pozycji [...]. Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN [...] 90 jako pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym.
Przepisy rozporządzenia nr 2020/2080 odnoszą się wprost do towaru, który podlega taryfikacji w niniejszej sprawie i stanowi zdaniem Sądu szczególnie istotną, gdyż pochodzącą wprost od prawodawcy unijnego, wskazówkę, pozwalającą właściwie zinterpretować wymienione w niej pozycje taryfy celnej w odniesieniu do takiego samego rodzajowo towaru.
Sąd przychyla się do stanowiska Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w niniejszej sprawie, że z opisu procesu technologicznego, jakiemu poddawany był importowany przez skarżącą spółkę towar wynika, że był on tożsamy z procesem technologicznym opisanym w rozporządzeniu nr 2020/2080. Polegał on na krojeniu świeżych pomidorów, soleniu ich, a następnie wystawieniu na działanie słońca w celu ich wysuszenia. Ani w rozporządzeniu, ani w opisie technologii pozyskania importowanego produktu nie ma mowy o dodaniu jakichkolwiek innych niż sól elementów czy dodatków do pomidorów, zmieniających ich walory smakowe lub inne. Zdaniem strony skarżącej wysoki poziom zawartości soli powoduje, że importowane pomidory nie nadają się do bezpośredniego spożycia.
Sąd jednak nie podzielił ww. poglądu skarżącej, gdyż ze zgromadzonego materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, to jest świadectw wydanych przez Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny w G. W. dotyczących wymagań zdrowotnych przez środek spożywczy przekraczający granicę, wynikało, że analizowany towar spełnia wymagania w zakresie wymagań zdrowotnych i może być przeznaczony do spożycia przez ludzi.
Podkreślenia wymaga, że powyższe świadectwa PPIS w G. W. wydane zostały na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2022 r. poz. 2132 ze zm.). Stosownie do treści art. 82 ust. 1 wskazanej ustawy w wyniku przeprowadzonej kontroli właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej wydaje świadectwo stwierdzające spełnianie przez towary objęte graniczną kontrolą sanitarną wymagań zdrowotnych. W przypadku stwierdzenia, że towary objęte graniczną kontrolą sanitarną nie spełniają obowiązujących wymagań zdrowotnych, organ, o którym mowa w ust. 1, podejmuje działania określone w art. 18-21 rozporządzenia nr 882/2004 (ust. 2). Organy celne obejmują towary objęte graniczną kontrolą sanitarną procedurą celną, zgodnie z warunkami określonymi w świadectwie stwierdzającym spełnienie przez te towary wymagań zdrowotnych albo zgodnie z działaniami, o których mowa w ust. 2 (ust. 3). Powyższe świadectwa są więc dokumentem urzędowym i stwierdzają spełnienie przez opisane towary wymagań zdrowotnych. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W związku z powyższym organy administracji są zobowiązane uznać za udowodnione to, co wynika z treści dokumentu urzędowego. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego.
Świadectwo sanitarne jest zatem dokumentem urzędowym, o którym mowa art. 194 § O.p. Ma zwiększoną moc dowodową i korzysta z dwojakiego rodzaju domniemania: prawdziwości (autentyczności) oraz zgodności z prawdą twierdzeń w nim zawartych (wiarygodności). Organ podatkowy nie może zatem odrzucić istnienia faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym. W ocenie Sądu strona nie zdołała skutecznie zakwestionować waloru dowodowego ww. dokumentu urzędowego, a w obszernym uzasadnieniu skargi zawiera jedynie polemikę z twierdzeniami ww. świadectwa sanitarnego nie popartego przy tym innym materiałem dowodowym, który mogłyby poddawać w wątpliwość okoliczności w nim stwierdzone.
Skarżąca istotną część zarzutów skargi skoncentrowała na twierdzeniu, że importowane suszone pomidory nie nadawały się do bezpośredniego spożycia, a zatem nie powinny być klasyfikowane w pozycji [...] CN. Otóż należy wyjaśnić, że wskazanie (opis) pozycji HS [...] - warzywa zakonserwowane tymczasowo, nienadające się do bezpośredniego spożycia, obejmuje brak możliwości przeznaczenia do bezpośredniego spożycia wskutek zastosowanych procesów technologicznych, z natury wykluczających przeznaczenie do konsumpcji. Nie obejmuje ona włączenia się dodatkowych procesów wynikających z niewłaściwego przetwarzania czy konserwowania wobec niezapewnienia właściwych warunków, w tym przechowywania i transportowania. Czystość mikrobiologiczna towaru (produktu) nie stanowi kryterium klasyfikacji, lecz procesy technologiczne, którym produkt został poddany. Zasadnie organ odwołał się do postanowień reguły nr 1 ORINS wedle której do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Z kolei zgodnie z regułą nr 6, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich. Proces klasyfikacji towaru obejmuje zidentyfikowanie samego towaru i ustalenie, czy towar odpowiada konkretnej pozycji WTC. Słusznie podkreślił organ odwoławczy, że w procesie tym należy posługiwać się treścią WTC wraz z uwagami do poszczególnych sekcji lub działów, a także ORINS. Niezbędne jest zatem dokonanie ustaleń w zakresie tych cech towaru, które są relewantne z punktu widzenia WTC.
Wskazać należy, że prawodawca unijny rozważając klasyfikację taryfową suszonych i solonych pomidorów, o stężeniu soli w przedziale, w którym zawierał się towar, który skarżąca importowała z [...], dał wyraz w treści załącznika do rozporządzenia nr 2020/2080 stanowisku, że należy je uznać za nadające się do bezpośredniego spożycia.
Zdaniem Sądu ta regulacja stanowi rezultat przyjęcia, że pojęcia "nadawania się do bezpośredniego spożycia" nie należy wiązać z walorami smakowymi, które w związku z brakiem przypraw i dużą ilością soli mogą nie być zbyt wysokie, lecz z możliwością spożycia przez ludzi bez uszczerbku dla ich zdrowia, którą potwierdzają przywołane wyżej świadectwa jakości i wyniki badań. Wedle nich suszone pomidory importowane przez skarżącą spełniają wymagania zdrowotne i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi. Świadectwo takie jest dokumentem urzędowym i stwierdza spełnienie przez opisane towary wymagań zdrowotnych.
Przyjęty w sprawie przez organy celne sposób klasyfikacji suszonych i solonych połówek pomidorów potwierdzają wskazane przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wiążące Informacje Taryfowe w zakresie analogicznych towarów. Analiza najnowszych WIT w odniesieniu do takich towarów, co sama przyznała skarżąca, wskazuje na utrwalający się kierunek klasyfikacji ich do pozycji [...]. Nie dowodzi rozbieżności interpretacyjnych, jak tego chce skarżąca, że w pojedynczych WIT, ale odnoszących się do innego towaru (warzywa) przyjęto inną klasyfikację.
Skarżąca nie zgadza się, że solenie jest dodatkowym procesem przetwarzania, lecz jedynie tymczasowym konserwowaniem surowca w celu ograniczenia rozwoju mikroorganizmów, to jednak opis tego procesu, jego cechy obiektywne, oraz charakterystyka towaru, po poddaniu go w/w procesom, skutkują uznaniem, że mamy do czynienia z dodatkowym przetworzeniem. Słusznie organ podkreśla, że proces suszenia może przebiegać bez włączenia soli, czy to w postaci krystalicznej czy też solanki, czego efektem jest określony poziom NaCl w produkcie. Tymczasem w niniejszej sprawie, obydwa procesy to jest suszenie i solenie przebiegają niemal, że w jednym czasie. Nie mamy więc stricte do czynienia z tymczasową konserwacją produktu na czas przechowywania lub transportu, lecz dodatkowym procesem wspomagającym proces suszenia, choć także prowadzącym do konserwacji produktu. Niemniej jednak, w realiach niniejszej sprawy nie ma potrzeby rozważać tej cechy produktu przy ewentualnej klasyfikacji do pozycji [...] CN, jak chce tego skarżąca, skoro procesy technologiczne, którym poddany jest produkt (suszenie i solenie) nie prowadzą, jak to już wykazano, do jego niezdatności do bezpośredniego spożycia.
W ocenie Sądu, zważywszy na powyższe, zasadnie organy uznały, że towar ujęty w weryfikowanych zgłoszeniach celnych opisem odpowiada towarowi z ww. rozporządzenia, nie różniąc się od niego poziomem zawartości soli, gdyż zawartość ta jest w importowanych produktach taka jak w produkcie objętym regulacją rozporządzenia. Jednak jak zauważono, przepisy rozporządzenia nr 2020/2080 nie znoszą ani nie zastępują omówionych wcześniej unormowań zawartych w Taryfie celnej. Stanowią one natomiast szczególnie istotną, gdyż pochodzącą wprost od ustawodawcy unijnego, wskazówkę pozwalającą zinterpretować właściwie wymienione w Taryfie celnej pozycje.
Materiał dowodowy zebrany w trakcie kontroli w sposób adekwatny pozwala na prawidłowe zakwalifikowanie towaru, a organy celne wyspecjalizowane w tej dziedzinie, kierują się przede wszystkim obowiązującymi przepisami prawa. Nie ma racji skarżąca twierdząc, że organ w sposób dowolny dokonał doboru dowodów. Wbrew postawionym zarzutom, organ kierował się przy ocenie dowodów zasadami klasyfikacji towarów, mając do tego odpowiednią wiedzę i doświadczenie w tej materii.
W ocenie Sądu czynnikiem, który ma decydujący wpływ na klasyfikację spornych towarów jest zawartość soli w gotowym produkcie, który był przedmiotem eksportu. Dokumenty wystawione przez producenta, a mianowicie certyfikaty analizy poświadczające udział procentowy soli w masie produktu, które zostały ujawnione w trakcie kontroli celno-skarbowej, stanowią dowód na zawartość soli w produkcie, który nie został przez stronę podważony. Organy dokonały analizy całej zebranej dokumentacji, tej zebranej w trakcie kontroli i tej nadesłanej przez stronę w trakcie postępowania pierwszoinstancyjnego. Organ odwoławczy nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia dodatkowych dowodów, gdyż te, które zostały zebrane w sprawie uznał za wystarczające dla rozstrzygnięcia sprawy. Podnieść należy, że materiał dowodowy jest kompletny i został bez wątpienia zebrany w sposób prawidłowy, zaś jego zawartość pozwala na wydanie rozstrzygnięcia bez potrzeby przeprowadzania czynności uzupełniających. Poza tym wnioski dowodowe należy uwzględnić jedynie wtedy, gdy dana okoliczność nie została jeszcze wyjaśniona za pomocą innego dowodu. W przedmiotowym postępowaniu organ I instancji oparł się na ustaleniach kontroli co do faktycznego stanu importowanego towaru i nie miał wątpliwości jaki rodzaj towaru był przedmiotem zgłoszenia celnego, uznając tym samym jego obiektywne cechy i sposób zastosowania jako wystarczające do przeprowadzenia klasyfikacji taryfowej.
W świetle powyższego Sąd nie podziela zarzutu naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację Nomenklatury Scalonej, w tym Uwag i Not Wyjaśniających, w szczególności w zakresie pozycji CN [...] i CN [...] oraz kodu CN [...] w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2080. Skarżąca zadeklarowała towar do pozycji [...], w której obrębie klasyfikuje się pomidory do kodu CN [...]. Różnica polega jednak na tym, że pozycja CN [...] odnosi się do pomidorów suszonych, ale nie solonych, w taki sposób jak to zostało ustalone przez organ. Ponieważ na mocy cytowanej wyżej uwagi 3, pozycja [...] obejmuje wszystkie warzywa wymienione m.in. w pozycji [...], zatem pozycja [...] odnosi się do warzyw, które zostały poddane obróbce wyłącznie w celu zapewnienia ich tymczasowego zakonserwowania na czas transportu lub magazynowania przed użyciem (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), pod warunkiem, że są nieodpowiednie w tym stanie do bezpośredniego spożycia. Należy mieć na uwadze, że w świetle zapisów Taryfy celnej stan przetworzenia pomidorów ma istotne znaczenie przy ich klasyfikowaniu. Solenie warzyw (które ma w tym wypadku fundamentalne znaczenie), nie jest przewidziane dla Działu [...] Jedynym dopuszczalnym sposobem zakonserwowania przewidzianym w Dziale [...] dla kodu [...] jest suszenie warzyw objętych pozycjami od [...] do [...], bądź także ich odwodnienie, odparowanie lub mrożenie-suszenie.
Nieuzasadniony jest też zarzut pominięcia ważnych dowodów natury biologicznej, np. wyników badań, informacji o procesach mikrobiologicznych, które wskazują, że nie można wykluczyć, że towar w czasie transportu może być niebezpieczny dla zdrowia człowieka i tym samym nie może zostać uznany za nadający się do bezpośredniego spożycia w rozumieniu przepisów dotyczących bezpieczeństwa żywności, co stanowi naruszenie art. 187 O.p. Otóż faktem jest, że zgodnie z art. 187 O.p., organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jednak mając na uwadze także art. 188 O.p., żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Biorąc pod uwagę materiały dowodowe zebrane podczas kontroli celno-podatkowej, świadectwa analizy produktu: S., salted dried (tłum. S. na słońcu pomidory, solone suszone), czy także raporty z kontroli jakości produktu - S. , które to dokumenty wystawione przez [...] producentów, zostały przedłożone Inspekcji Sanitarnej do kontroli granicznej produktu, ustalono m.in. że, w kontrolowanych zgłoszeniach celnych, poziom soli w importowanych produktach wynosił od 8 do 12 %. Dane te odnoszą się odpowiednio do dokumentów poddanych kontroli, tj. w zgłoszeniu celnym nr [...] z 01.03.2023 r., nr faktury importowej [...] z 17.02.2023 r. z oznaczonym numerem partii: [...], w ilości 1970 opak., wadze netto 19700 kg, w zgłoszeniu celnym nr [...] z 06.03.2023 r., nr faktury importowej [...] z 23.02.2023 r. wraz z Packing list z oznaczonym numerem partii: [...], w ilości 1970 opak., wadze netto 19700 kg, w zgłoszeniu celnym nr [...] z 10.03.2023 r., nr faktury importowej [...] z 27.02.2023 r. z oznaczonym numerem partii [...], w ilości 1970 opak., wadze netto 19700 kg, w zgłoszeniu celnym nr [...] z 27.03.2023 r., nr faktury importowej [...] z 13.03.2023 r. wraz z Packing list z oznaczonym numerem partii: [...], w ilości 1970 opak., wadze netto 19700 kg, w zgłoszeniu celnym nr [...] z 19.04.2023 r., nr faktury importowej [...] z 10.04.2023 r. wraz z Packing list z oznaczonym numerem partii: [...], w ilości 1970 opak., wadze netto 19700 kg, w zgłoszeniu celnym nr [...] z 20.04.2023 r., nr faktury importowej [...] z 05.04.2023 r. wraz z Packing list oznaczonym numerem partii [...], w ilości 2000 opak., wadze netto 20000 kg, w zgłoszeniu celnym nr [...] z 13.04.2023 r., nr faktury importowej [...] z 03.04.2023 r. wraz z Packing list z oznaczonym numerem partii: [...], w ilości 1970 opak., wadze netto 19700 kg oraz w zgłoszeniu celnym nr [...] z 05.05.2023 r., nr faktury importowej [...] z 24.04.2023 r. wraz z Packing list z oznaczonym numerem partii: [...], w ilości 2000 opak., wadze netto 20000 kg. Wyżej przedstawione dane dotyczące m.in. zawartości soli dla określonej partii produktu zostały ustalone zgodne z danymi ujętymi w świadectwach analizy produktu i raportach z kontroli jakości produktu odnoszących się do poszczególnych partii towaru: [...], [...], [...]. [...]. [...], [...]. [...] które zostały udostępnione kontrolującym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. W.. Ponadto kontrolującym została przekazana cała dokumentacja kontroli granicznej suszonych pomidorów, w tym m.in. dokumenty załączone do wniosków o dokonanie granicznej kontroli sanitarnej środka spożywczego i świadectwa spełnienia wymagań zdrowotnych przez środek spożywczy przekraczający granicę o nr [...] z 23.02.2023 r., [...] z 28.02.2023 r. [...] z 06.03.2023 r., [...] z 17.03.2023 r., [...] z 13.04.2023, [...] z 13.04.2023 r., [...] z 07.04.2023 r., [...] z 02.05.2023 r., wydane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. W.. Do wniosków były załączane: świadectwo fitosanitarne, badania dostarczonej partii, list przewozowy, specyfikacja produktu. Certyfikaty i raporty z kontroli jakości produktu, sporządzane przez [...] firmy będące zarówno producentami jak i eksporterami suszonych pomidorów, zawierają dane dotyczące analizy pestycydów, badania mikrobiologii i metali ciężkich. Wyżej wymienione świadectwa zostały wydane na podstawie kontroli dokumentów w wyniku przeprowadzonej granicznej kontroli sanitarnej i na ich podstawie stwierdzono, że środek spożywczy: pomidory suszone - spełnia wymagania w zakresie wymagań zdrowotnych i może być przeznaczony do spożycia przez ludzi oraz, że może być przeznaczony do obrotu na terytorium Unii Europejskiej. Oznaczenie poziomu soli występowało jedynie w świadectwach analizy producenta i raportach z kontroli jakości produktu. W innych dokumentach towarzyszących importowaniu suszonych pomidorów nie było wzmianki o soleniu suszonych pomidorów. Istotne w tej sprawie jest również to, że w certyfikatach i raportach z kontroli jakości produktu były zamieszczane daty produkcji i daty przydatności do spożycia, które obejmowały okres 2 lat. Podobnie we wnioskach o dokonanie granicznej kontroli sanitarnej środka spożywczego zostały zamieszczone również daty minimalnej trwałości obejmującej okres 2 lat od daty produkcji umieszczonej w dokumentach sporządzonych przez producenta. Dwuletni okres przydatności pomidorów suszonych do spożycia przesądza więc o tym, że solenie pomidorów nie ma na celu tylko zabezpieczenia ich na czas transportu, ale po prostu wydłuża ich czas przydatności do spożycia i jest środkiem konserwującym, Jak najbardziej uzasadnione zatem, było uwzględnienie powyższych dowodów pozyskanych m.in. od niezależnych organów, jako mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, wbrew twierdzeniom strony, która dla przykładu w piśmie z dnia 17.04.2025 r. (w odniesieniu do protokołu kontroli z dnia 02.04.2025 r.)., wyjaśniała m.in., że towar w postaci suszonych pomidorów, czasowo zakonserwowanych solą, nie nadaje się w tym stanie do bezpośredniego spożycia przez ludzi. W konsekwencji powinien zostać zaklasyfikowany do działu [...] WTC jako warzywa tymczasowo zakonserwowane lub alternatywnie jako warzywa suszone do kodu [...]. W ocenie Spółki importowany towar nie może być klasyfikowany do działu CN [...], gdyż taka klasyfikacja wymaga błędnego przyjęcia, że towar nadaje się do spożycia. Z kolei strona podnosi, że zaimportowane suszone pomidory były przeznaczone do dalszego przetwarzania, a towar w momencie importu nie nadawał się do bezpośredniego spożycia. Spółka zarzucała wielokrotnie organowi, że swoje ustalenia oparł na niepełnym materiale dowodowym. Jej zdaniem pominął m.in. dokumenty związane z przeznaczeniem suszonych pomidorów, w tym opis procesów przetwórczych, co jej zdaniem miało istotne znaczenie. Jednocześnie Spółka nie kwestionowała ustaleń dotyczących zawartości soli w suszonych pomidorach, wyjaśniając, że stężenie soli służy wyłącznie konserwacji w procesie transportu i magazynowania, a jej stężenie zostanie zredukowane w procesach przetwarzania produktów. Importer podkreślał, że towar jest jednoznacznie przedstawiany jako surowiec wymagający dalszego przetworzenia, a nie jako produkt gotowy do spożycia. Surowiec ten więc jako nienadający się do bezpośredniego spożycia, "wymaga dalszego przetworzenia przed wprowadzeniem do obrotu".
W tym kontekście, odnosząc się do sformułowanych zarzutów, Sąd zauważa, że między wprowadzeniem produktu spożywczego do bezpośredniej sprzedaży, a zastosowaniem procedury celnej "dopuszczenia do obrotu" są istotne różnice. Kwestii tych zatem nie należy mylić. To, że towar został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu nie znaczy, że został tym samym dopuszczony do spożycia. Te aspekty sprawy (mocno podnoszone przez stronę), nie stanowią jednak przedmiotu tego postępowania. W przypadku bowiem dopuszczenia do obrotu produktów spożywczych to standardowa procedura, bez której towar nie mógłby zostać w ogóle wprowadzony na rynek Unii Europejskiej.
Skarżąca, nie zgadzając się z przyjętą przez organ klasyfikacją spornych towarów, nie przedstawiła żadnych kontrdowodów, które miałyby moc podważenia dowodów zebranych i wykorzystanych przez organ. Zatem zarzut skarżącej odnośnie naruszenia art. 187 O.p. należy odrzucić, gdyż organ zgodnie z art. 188 O.p. miał prawo wykorzystać jedynie te dowody, które w konkretny sposób dokumentowały stan towaru w momencie importu. Jako takie nie mogły posłużyć na pewno dokumenty przedstawione przez Spółkę, które mają za zadanie wskazywać, że importowany towar - w świetle przepisów i regulacji żywnościowych - nie może zostać uznany za nadający się do bezpośredniego spożycia przez ludzi bądź też pominięcie dowodów wskazujących na stan towaru w czasie transportu. Na ustalenia klasyfikacyjne nie ma również żadnego wpływu proces dalszego przetwarzania suszonych pomidorów, gdyż jest to czynność, która odbywa się już po zastosowaniu procedury dopuszczenia do obrotu, a więc już po ustaleniu właściwych elementów kalkulacyjnych (klasyfikacji taryfowej) z dnia powstania długu celnego.
Dodatkowo należy zauważyć, że zapisy w świadectwach sanitarnych zawierające stwierdzenie "może być przeznaczony do spożycia przez ludzi" przeczą wprost formułowanym przez stronę opiniom.
W przedmiotowej sprawie istotne jest, że pozycja [...] obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Podkreślić należy, że solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale [...] CN. Uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli. W związku z tym wyklucza się klasyfikację do pozycji [...], gdyż w tym konkretnym przypadku mamy do czynienia z pomidorami dalej przetworzonymi. Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN [...] jako pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zatem stawka celna powinna być zastosowana przy uwzględnieniu tego właśnie kodu.
W odniesieniu do spornej klasyfikacji ww. towarów, Sąd uznał, że towar ujęty w weryfikowanych zgłoszeniach celnych opisem odpowiada towarowi z ww. rozporządzenia, nie różniąc się od niego poziomem zawartości soli, gdyż zawartość ta jest w importowanych produktach taka jak w produkcie objętym regulacją rozporządzenia. Jednak jak zauważono, przepisy rozporządzenia nr [...] nie znoszą ani nie zastępują omówionych wcześniej unormowań zawartych w Taryfie celnej. Stanowią one natomiast szczególnie istotną, gdyż pochodzącą wprost od ustawodawcy unijnego, wskazówkę pozwalającą zinterpretować właściwie wymienione w Taryfie celnej pozycje.
W ocenie Sądu materiał dowodowy zebrany w trakcie kontroli wykluczył możliwość uznania podanych przez stronę kodów w zgłoszeniach celnych za prawidłowe. Organ przeprowadził postępowanie dowodowe w niezbędnym do wydania decyzji zakresie, a skarżąca miała zapewnione prawo czynnego udziału w tym postępowaniu. Wydana decyzja zawiera pełne uzasadnienie faktyczne i prawne, a przedstawiona argumentacja jest przekonująca i wyczerpująca. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ szeroko i szczegółowo odniósł się do wszystkich podniesionych zarzutów, a zaprezentowane stanowisko Sąd w pełni podziela. W rozpatrywanej sprawie organy dokonały prawidłowej subsumcji prawa materialnego. Sąd orzekający w sprawie nie stwierdził zarzuconych w skardze naruszeń prawa.
Końcowo Sąd pragnie zaznaczyć, że analogiczne stanowisko odnośnie prawidłowości dokonanej przez organy celno-skarbowe taryfikacji przedmiotowych towarów ("pomidory suszone połówki, paski") zostało wyrażone m.in. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyrokach z: 4 września 2025 r. III SA/Łd 447/25, 17 maja 2024 r., III SA/Łd 228/24, z 3 kwietnia 2024 r., III SA/Łd 833/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 20 listopada 2025 r. III SA/GL 458/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z 18 grudnia 2025 r. I SA/Rz 454/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 14 kwietnia 2026 r. I SA/Po 260/26
Wobec braku wątpliwości co do interpretacji treści not wyjaśniających do konkurencyjnych pozycji kodu CN (HS) na tle okoliczności niniejszej sprawy (rodzaj towaru i przebieg procesów technologicznych jakim był poddawany) nie było podstaw do wystąpienia z pytaniami prejudycjalnymi, których domagała się skarżąca ani też podważania zasadności rozporządzenia klasyfikacyjnego Komisji Europejskiej nr 2020/2080. Klasyfikacja solonych i suszonych połówek lub pasków pomidorów była zresztą przedmiotem dyskusji na 267 posiedzeniu komitetu Kodeksu Celnego, Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej w dniach 25-26 marca 2025 r. Pomimo uwag przedstawionych przez przedstawicieli branży Rolnictwo/Chemia nie znaleziono podstaw do odstąpienia od stosowania zasad przyjętych w rozporządzeniu wykonawczym komisji 2020/2080 a więc klasyfikacji takiego towaru do CN [...]
Mając powyższe na względzie Sąd, w oparciu o art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.