8 do 12 % - dla towarów ujętych w zgłoszeniu celnym nr [...] z 23.01.2023 r., nr faktury importowej [...] z 13.01.2023 r. wraz z Packing list z oznaczonym numerem partii [...], w ilości 1970 opak., wadze netto 19700 kg;
8 do 10,5 % lub 8 do 12 % - dla towarów ujętych w zgłoszeniu celnym nr [...] z 31.01.2023 r., nr faktury importowej [...] z 20.01.2023 r. wraz z Packing list z oznaczonym numerem partii: [...], w ilości 1970 opak., wadze netto 19700 kg;
8 do 10,5 % - dla towarów ujętych w zgłoszeniu celnym nr [...] z 16.02.2023 r., nr faktury importowej [...] z 04.02.2023 r. wraz z Packing list z oznaczonym numerem partii 310123, w ilości 1970 opak., wadze netto 19700 kg.
Wyżej przedstawione dane dot. m.in. zawartości soli dla określonej partii produktu zostały ustalone zgodne z danymi ujętymi w świadectwach analizy produktu i raportach z kontroli jakości produktu odnoszących się do poszczególnych partii towaru: [...](13), [...] [...](14), [...], [...](15), [...](16), [...], [...] , które zostały udostępnione kontrolującym za pismem nr [...] z dnia 14.03.2025 r. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. W., w odpowiedzi na pismo Naczelnika Urzędu Celno Skarbowego w P. nr [...] z dnia 12.03.2025 r.
Ponadto kontrolującym została przekazana cała dokumentacja kontroli granicznej suszonych pomidorów, w tym m.in. dokumenty załączone do wniosków o dokonanie granicznej kontroli sanitarnej środka spożywczego i świadectwa spełnienia wymagań zdrowotnych przez środek spożywczy przekraczający granicę o nr [...] z 20.12.2022 r., [...] z 19.12.2022 r., [...] z 23.12.2022 r., [...] z 02.01.2023 r., [...] z 12.01.2023 r., [...] z 17.01.2023 r., [...] z 25.01.2023 r., [...] z 09.02.2023 r., udostępnione przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. W.. Do wniosków były załączane: świadectwo fitosanitarne, badania dostarczonej partii, list przewozowy, specyfikacja produktu.
Certyfikaty i raporty z kontroli jakości produktu, sporządzane przez tureckie firmy będące zarówno producentami jak i eksporterami suszonych pomidorów, zawierają dane dotyczące analizy pestycydów, badania mikrobiologii i metali ciężkich. Wyżej wymienione świadectwa zostały wydane na podstawie kontroli dokumentów w wyniku przeprowadzonej granicznej kontroli sanitarnej i na ich podstawie stwierdzono, że środek spożywczy: pomidory suszone - spełnia wymagania w zakresie wymagań zdrowotnych i może być przeznaczony do spożycia przez ludzi oraz, że może być przeznaczony do obrotu na terytorium U. E.. Oznaczenie poziomu soli występowało jedynie w świadectwach analizy producenta i raportach z kontroli jakości produktu. W innych dokumentach towarzyszących importowaniu suszonych pomidorów nie było wzmianki o soleniu suszonych pomidorów.
Istotne w tej sprawie jest również to, że w certyfikatach i raportach z kontroli jakości produktu były zamieszczane daty produkcji i daty przydatności do spożycia, które obejmowały okres 2 lat. Podobnie we wnioskach o dokonanie granicznej kontroli sanitarnej środka spożywczego zostały zamieszczone również daty minimalnej trwałości obejmującej okres 2 lat od daty produkcji umieszczonej w dokumentach sporządzonych przez producenta. Dwuletni okres przydatności pomidorów suszonych do spożycia przesądza więc o tym, że solenie pomidorów nie ma na celu tylko zabezpieczenia ich na czas transportu, ale po prostu wydłuża ich czas przydatności do spożycia i jest środkiem konserwującym.
Organ I instancji w swym rozstrzygnięciu, biorąc zatem pod uwagę ww. dane stwierdził, że suszone pomidory zawierające w swojej masie sól, w omawianym przypadku na poziomie od 8 do 13,01 %, powinny zostać zaklasyfikowane do pozycji [...] obejmującej "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym".
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, poddając analizie przepisy celne regulujące i definiujące tego typu towary, zauważa, że "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym" są klasyfikowane w dziale [...] Wspólnej Taryfy Celnej jako PRZETWORY Z WARZYW, OWOCÓW, ORZECHÓW LUB POZOSTAŁYCH CZĘŚCI ROŚLIN. Uwaga do pozycji [...] brzmi następująco: niniejsza pozycja obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym (pozycja 2001) i pomidory występujące w postaci określonej w dziale [...]. Pomidory klasyfikowane są do niniejszej pozycji bez względu na rodzaj opakowania, w którym się znajdują.
Regulacje klasyfikacyjne do pozycji [...], w tym odnoszące się do kodu CN [...] wskazują dodatkowo wprost na treść rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej, które weszło w życie 4 stycznia 2021 r. i od tego dnia obowiązuje. W myśl tego rozporządzenia, dotyczy ono towarów opisanych jako: Solone i suszone połówki pomidora, nadające się do bezpośredniego spożycia. Zawartość soli waha się od 10,65 % do 17,35 % masy. W zależności od różnych poziomów zawartości soli produkt jest podzielony na różne kategorie jakości, służące do różnych zastosowań. Proces produkcji polega na krojeniu świeżych pomidorów, soleniu ich, a następnie wystawieniu na działanie słońca w celu ich wysuszenia. Główną funkcją solenia jest przyprawienie oraz stworzenie różnych kategorii jakości. Dodatkowym efektem solenia jest przyspieszenie procesu suszenia i konserwacja produktu. Produkt pakowany jest w opakowanie próżniowe różnej wielkości, umieszczone w pudełkach kartonowych, przechowywane w temperaturze 5°C, które klasyfikuje się do kodu CN [...]. W uzasadnieniu klasyfikacji Komisja (UE) powołała się na reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN [...], [...] oraz [...] Wynika z nich, że należy w tym przypadku wykluczyć pozycję [...], która obejmuje warzywa, które poddano obróbce wyłącznie w celu ich tymczasowej konserwacji na okres transportu lub przechowywania przed użyciem, pod warunkiem, że w stanie tym nie nadają się one do bezpośredniego spożycia. Z kolei pozycja [...] obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Istotne jest przy tym to, że solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale [...]. Uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli. W związku z tym Komisja wykluczyła klasyfikację do pozycji [...], gdyż w tym przypadku mamy do czynienia z pomidorami dalej przetworzonymi.
m
Produkt należy zatem, zgodnie z argumentacją zawartą w tym rozporządzeniu, klasyfikować do kodu CN [...] jako pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym.
W odniesieniu do spornej klasyfikacji ww. towarów, Naczelnik Urzędu Celno Skarbowego w P. w uzasadnieniu decyzji stwierdził, co prawda, że towar ujęty w weryfikowanych zgłoszeniach celnych nie odpowiada w pełni opisowi towaru z powyższego rozporządzenia, różniąc się od niego poziomem zawartości soli, gdyż zawartość ta jest w importowanych produktach nieznacznie mniejsza niż w produkcie objętym regulacją rozporządzenia, jednak jak zauważył, przepisy rozporządzenia nr [...] nie znoszą ani nie zastępują omówionych wcześniej unormowań zawartych w Taryfie celnej. Stanowią one natomiast szczególnie istotną, gdyż pochodzącą wprost od ustawodawcy unijnego, wskazówkę pozwalającą zinterpretować właściwie wymienione w Taryfie pozycje taryfy celnej.
Dokonując w postępowaniu odwoławczym ponownej oceny materiału dowodowego oraz wydanego na jego podstawie rozstrzygnięcia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, nie podzielając zarzutów podnoszonych w odwołaniu, uznał, że towary o nazwie: POMIDORY SUSZONE, powinny zostać klasyfikowane do pozycji HS [...] WTC, a w jej obrębie do kodu CN [...] WTC.
W ocenie organu przesądza o tym stopień przetworzenia towaru w momencie importu oraz jego przydatność do spożycia przez ludzi.
Czynnikiem, który ma decydujący wpływ na klasyfikację spornych towarów jest zawartość soli w gotowym produkcie, który był przedmiotem eksportu. Dokumenty wystawione przez producenta, to jest certyfikaty analizy oraz raporty z kontroli jakości produktu poświadczające udział procentowy soli w masie produktu, które zostały ujawnione w trakcie kontroli celno- skarbowej, stanowią dowód na zawartość soli w produkcie, który nie został przez stronę podważony.
Odnosząc się do zarzutu podnoszonego przez Spółkę , że ze względu na wysokie zasolenie (8-13,01 %) oraz ryzyko mikrobiologiczne surowiec nie nadaje się do bezpośredniego spożycia i wymaga dalszego przetworzenia przed wprowadzeniem do obrotu, organ wyjaśnił, że ustalanie klasyfikacji taryfowej, co do zasady, uzależnione jest od stanu fizycznego towaru w momencie importu, a nie od jego przeznaczenia czy sposobu późniejszego wykorzystania. W tej sytuacji wyjaśnienia strony składane w trakcie postępowania organów I i II instancji, dotyczące stanu zaimportowanego towaru i późniejszych procesów, którym jest poddawany, nie mają wpływu na jego ocenę przez organ celny w dniu dokonania zgłoszenia celnego o dopuszczenie tego towaru do obrotu.
W kwestii ustalenia stanu faktycznego sprowadzonego towaru znaczenie mają również świadectwa granicznej kontroli sanitarnej i stwierdzenie na ich podstawie, że środek spożywczy: pomidory suszone - spełnia wymagania w zakresie wymagań zdrowotnych i może być przeznaczony do spożycia przez ludzi oraz, że może być przeznaczony do obrotu na terytorium U. E.. W tym kontekście, organ zauważył, że między wprowadzeniem produktu spożywczego do bezpośredniej sprzedaży, a zastosowaniem procedury celnej "dopuszczenia do obrotu" są istotne różnice. To, że towar został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu nie znaczy, że został tym samym dopuszczony do spożycia. Te aspekty sprawy (mocno podnoszone przez stronę), nie stanowią jednak przedmiotu tego postępowania. W przypadku bowiem dopuszczenia do obrotu produktów spożywczych to standardowa procedura, bez której towar nie mógłby zostać w ogóle wprowadzony na rynek.
Organ odwoławczy stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celno Skarbowego w P. dokonał prawidłowej analizy całej zebranej dokumentacji, tej zebranej w trakcie kontroli i tej nadesłanej przez stronę w trakcie postępowania pierwszoinstancyjnego. Organ nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia dodatkowych dowodów, gdyż te, które zostały zebrane w sprawie uznał za wystarczające. W tym stanie rzeczy dopuszczenie kolejnych dowodów na okoliczność, która została już udowodniona, byłaby działaniem zbędnym, nic nie wnoszącym do sprawy. Natomiast to, że Naczelnik Urzędu Celno Skarbowego w P. nie do wszystkich dowodów odniósł się szczegółowo w uzasadnieniu decyzji, nie oznacza, że je całkowicie pominął. Po prostu uznał je za bezzasadne, a swoją ocenę oparł na dowodach mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, które uznał za wystarczające do wydania decyzji.
W związku ze zmianą klasyfikacji towarowej towaru z kodu TARIC [...] na kod [...], zmianie uległa stawka celna z 0 % dla towarów mających preferencyjne pochodzenie z [...], na stawkę celną E. O. dla krajów trzecich w wysokości 14,4 %. W tej sytuacji bowiem świadectwa przewozowe EUR.l nr [...] z 07.12.2022 r., [...] z 13.12.2022 r., [...] z 15.12.2022 r., [...] z 28.12.2022 r., [...] z 11.01.2023 r., [...] z 13.01.2023 r., [...] z 20.01.2023 r., [...] z 03.02.2023 r., nie mogły zostać uwzględnione, gdyż dla towarów pochodzących z [...] objętych kodem CN [...] nie miały zastosowania preferencje taryfowe (poza kontyngentem taryfowym, który został już wyczerpany). Konsekwencją tego było, w odniesieniu do towaru ujętego w przedmiotowych zgłoszeniach celnych, obliczenie uzupełniającej kwoty należnego cła łącznie w wysokości 438 428 PLN oraz wezwanie strony do jego zapłaty.
Ponieważ powiadomienie o długu celnym było wynikiem kontroli po zwolnieniu towarów, od kwoty należności celnych przywozowych powinny zostać więc naliczone również odsetki za zwłokę w oparciu o treść art. 114 ust. 2 UKC, a zatem również i w tej kwestii zaskarżona decyzja okazała się prawidłowa.
W przedmiocie określenia należnego podatku z tytułu importu towarów, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważa, że stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. W niniejszej sprawie istniejąca stawka podatku 0 % i kwota podatku VAT wynosząca 0,00 PLN nie została zmieniona, a zatem Naczelnik Urzędu Celno Skarbowego w P. nie miał możliwości określenia kwoty podatku w wysokości innej niż kwota zadeklarowana w zgłoszeniach celnych.
Jednocześnie art. 33 ust. 2a ww. ustawy stanowi, że jeżeli po zwolnieniu towaru, o którym mowa w art. 194 unijnego kodeksu celnego, organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym, rozliczeniu zamknięcia albo decyzji kwota podatku została wykazana nieprawidłowo albo nie została określona w prawidłowej wysokości, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną albo określoną. Tak więc, skoro kwota podatku wykazana w zgłoszeniach celnych została określona w sposób prawidłowy, nie zaistniał przypadek, o którym mowa w tym artykule. Z tego też powodu postępowanie to okazało się bezprzedmiotowe, co powinno oznaczać jego umorzenie.
Zarządca sanacyjny O. S.A. w restukturyzacji wniósł skargę do Wojjewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której domagając sie uchylenia zaskarzonej decyzji i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucił naruszenie::
I. przepisów prawa materialnego, tj.
1. Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987) w brzmieniu nadanym Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2021/1832 z dnia 12 października 2021 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 385 z 29.10.2021, s. 1-1091; dalej: "Rozporządzenie 2021/1832") oraz Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2022/859 z dnia 24 maja 2022 r., zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.2022.151.34; dalej: "Rozporządzenie 2022/859 "; albo obydwa rozporządzenia łącznie jako "Rozporządzenia CN") poprzez:
niewłaściwą interpretację Nomenklatury Scalonej (w tym Uwag oraz Not Wyjaśniających) do działu [...] i działu [...] CN w brzmieniu nadanym przez Rozporządzenia CN, w szczególności w zakresie pozycji CN [...], CN [...] oraz CN [...]
niewłaściwą interpretację Nomenklatury Scalonej (w tym Uwag oraz Not Wyjaśniających) w brzmieniu nadanym przez Rozporządzenia CN, polegającą na uznaniu w Zaskarżonej decyzji, że uwagi do działu [...] CN oraz do pozycji CN [...] powinny być interpretowane w ten sposób, że przytoczony kod CN obejmuje swoim zakresem suszone połówki pomidorów (dalej: "Towar") będące przedmiotem dopuszczenia do obrotu ze zgłoszeń celnych: [...] z 30.12.2022 r[...] z 30.12.2022 r.;[...] z 30.12.2022 r[...] z 23.01.2023 r.;[...] z 20.01.2023 r.; [...] z 23.01.2023 r.;[...] z 31.01.2023 r.;[...] z 16.02.2023 r.
c. niewłaściwą interpretację Nomenklatury Scalonej (w tym Uwag oraz Not Wyjaśniających) w brzmieniu nadanym przez Rozporządzenia CN, polegającą na uznaniu w Zaskarżonej decyzji, że uwagi do działu [...] CN oraz do pozycji CN [...] i CN [...] powinny być interpretowane w ten sposób, pozycja ta nie obejmują swoim zakresem suszonych połówek pomidorów będących przedmiotem dopuszczenia do obrotu ze zgłoszeń celnych: [...] z 30.12.2022 r.;[...] z 30.12.2022 r.;[...] z 30.12.2022 r.;[...] z 23.01.2023 r.;[...] z 20.01.2023 r.;[...] z 23.01.2023 r.;[...] z 31.01.2023 r.;[...] z 16.02.2023 r.
2. Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.Urz.UE.L Nr 423, str. 3; dalej: "Rozporządzenie 2020/2080") poprzez:
nieprawidłową wykładnię Rozporządzenia 2020/2080 polegającą na uznaniu, że regulacja zawarta w tym rozporządzeniu determinuje klasyfikację wszystkich pomidorów suszonych z wykorzystaniem soli. Tymczasem Rozporządzenie 2020/2080 odnosi się wyłącznie do suszonych połówek pomidorów z użyciem soli, które jednocześnie nadają się do bezpośredniego spożycia przez ludzi:
Niewłaściwe zastosowanie Rozporządzenia 2020/2080 polegające na uznaniu, że klasyfikacja suszonych połówek pomidorów do kodu CN [...] obejmuje również Towar Spółki, który wprawdzie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi to jednak nie nadaje się do bezpośredniego spożycia.
II. przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. art. 187 § 1 w zb. z art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) (dalej: "OP") w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. 2004 Nr 68, poz. 622 z późn. zm.) (dalej: "PrCel"), poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz błędną ocenę zebranego materiału dowodowego polegającą na:
- braku szczegółowej analizy wszystkich dokumentów przedstawionych przez Spółkę (np. specyfikacje produktu, dokumentacja transportowa i technologiczna), które jednoznacznie wskazują, że importowany Towar - w świetle przepisów i regulacji żywnościowych - nie może zostać uznany za nadający się do bezpośredniego spożycia przez ludzi (co ma kluczowe znaczenie dla ustalenia czy Towar podlega właściwej klasyfikacji do pozycji [...], czy też HS [...]
- pominięciu ważnych dowodów natury biologicznej (np. wyników badań, informacji o procesach mikrobiologicznych), które wskazują, że nie da się całkowicie wykluczyć, że Towar w czasie transportu może być niebezpieczny dla zdrowia człowieka i tym samym powoduje to, że Towar nie może być uznany 23 nadający sig do bezpośredniego spożycia w rozumieniu przepisów dotyczących bezpieczeństwa żywności;
- błędną ocenę dokumentów urzędowych w szczególności świadectw analizy produktu odnoszących się do partii Towaru: [...](13), [...](14), [...], [...](15), [...](16), [...], [...] udostępnionych przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. W. poprzez uznanie, że skoro towar może być przeznaczony do spożycia, to jednocześnie nadaje się on do bezpośredniego spożycia.
2. art. 187 § 1 zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 PrCel, poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i zaniechanie czynności dowodowych przez organ celny, wyrażający się w:
- niedokonaniu ustaleń w zakresie procesów mikrobiologicznych zachodzących w produkcie (na co powoływała się Spółka), a mających zasadnicze znaczenie dla stwierdzenia, czy w chwili odprawy celnej Towar nadawał się do bezpośredniego spożycia przez ludzi,
- braku aktywnego działania dowodowego ze strony organu, w szczególności niedokonaniu niezależnej ekspertyzy laboratoryjnej próbek Towaru.
Zaniedbanie przeprowadzenia wymienionych czynności dowodowych i pominięcie istotnej dokumentacji dotyczącej charakteru Towaru doprowadziło do błędnego i niepełnego ustalenia stanu faktycznego.
W ocenie Spółki miało to istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ rzetelne wyjaśnienie składu, właściwości mikrobiologicznych i stopnia obróbki Towaru jest decydujące dla prawidłowej klasyfikacji taryfowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu 27 maja 2026 r. ,stanowiącym załącznik do protokołu rozprawy, Spółka wniosła o skierowanie pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości UE . Zdaniem Spółki rozporządzenie klasyfikacyjne Komisji Europejskiej nr 2020/2080 klasyfikujące solone i suszone połówki pomidora do kodu CN [...] nie jest zgodne z Systemem Zharmonizowanym a w konsekwencji z art. 1 ust 2 lit. A oraz art. 3 ust 1 lit. A Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd administracyjny bada zatem zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.
Przepis art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3).
Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W wyniku tak przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaistniały w sprawie główny spór dotyczy kwalifikacji taryfowej sprowadzonego przez skarżącą z [...] towaru o nazwie handlowej: pomidory suszone.
Na podstawie wskazanych wyżej zgłoszeń celnych, towar określany, jako: "Pomidory suszone" został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu. Zgłaszający zadeklarował pomidory suszone zaimportowane z [...] do kodu TARIC [...] Wspólnej Taryfy Celnej, z preferencyjną stawką celną w wysokości 0%.
Zgłoszenia zostały przyjęte, a towary dopuszczono do obrotu po załatwieniu wszystkich formalności wymaganych przy przywozie danych towarów, zgodnie z art. 201 ust. 2 unijnego kodeksu celnego.
W wyniku kontroli celno-skarbowej przeprowadzonej przez pracowników [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. w podmiocie O. S.A., zakwestionowana została prawidłowość klasyfikacji towarowej suszonych pomidorów.
Zdaniem organów, obiektywne cechy i właściwości importowanego towaru (suszonych pomidorów) pozwalają wykluczyć zadeklarowaną w zgłoszeniu klasyfikację taryfową do pozycji [...], ponieważ pozycja ta obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Solenie pomidorów wyklucza jednak zastosowanie w niniejszym przypadku pozycji [...], gdyż solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale 7; uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli.
Mając na uwadze reguły 1 i 6 ORINS, organy celne, stwierdziły, że suszone pomidory zawierające w swojej masie sól, w omawianym przypadku na poziomie od 8 do 13,01 %, winny być zaklasyfikowane do kodu CN [...] obejmującej "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym".
Organy odrzuciły także sugerowaną przez stronę skarżąca klasyfikację do pozycji [...], która w myśl postanowień uwagi nr [...] do działu 07, odnosi się do warzyw, które zostały poddane obróbce wyłącznie w celu zapewnienia ich tymczasowego zakonserwowania na czas transportu lub magazynowania przed użyciem pod warunkiem, że w dalszym ciągu nie nadają się w tym stanie do bezpośredniego spożycia, pozycja ta nie obejmuje jednak towarów, które oprócz tymczasowego zakonserwowania w solance zostały poddane również obróbce specjalnej (np. w roztworze sody, przez fermentację mlekową), objętych działem 20, a ponadto według organów przedmiotowy produkt nadaje się do bezpośredniego spożycia, co potwierdził niejako importer deklarując w zgłoszeniu celnym kod CN [...].
W tak zakreślonym sporze rację należy przyznać organom.
Zgodnie z art. 56 UKC podstawą należnych należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna, natomiast inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Stosownie do art. 56 ust. 2 lit. a/ UKC, Wspólna Taryfa Celna obejmuje Nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87.
Stosownie do treści art. 57 ust. 1 UKC, "Klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania Wspólnej Taryfy Celnej polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane. "Klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania środków pozataryfowych polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej lub innej nomenklaturze ustanowionej przepisami unijnymi, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej, lub która dodaje do niej dalsze podpodziały, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (ust. 2). Podpozycja lub dalszy podpodział, określone zgodnie z przepisami ust. 1 i 2, wykorzystywane są do celów stosowania środków związanych z tą podpozycją (ust. 3). Komisja może przyjąć środki w celu określenia klasyfikacji taryfowej towarów zgodnie z ust. 1 i 2 (ust. 4).
Zgodnie z art. 58 ust. 1 UKC, Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych środki dotyczące jednolitego zarządzania kontyngentami taryfowymi i plafonami taryfowymi, o których mowa w art. 56 ust. 4, oraz środki dotyczące zarządzania nadzorem nad dopuszczaniem do obrotu lub wywozem towarów, o których mowa w art. 56 ust. 5. Komisja przyjmuje środki, o których mowa w art. 57 ust. 4, w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 285 ust. 4 (ust. 2).
Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87, Komisja ustanawia nomenklaturę towarową, zwaną dalej "Nomenklaturą Scaloną" lub w skrócie "CN", która spełnia jednocześnie wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. W myśl ust. 2 Nomenklatura Scalona obejmuje: a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku I. We wspomnianym załączniku ustanowiono stawki celne Wspólnej Taryfy Celnej i w razie konieczności dodatkowe jednostki statystyczne, a także inne niezbędne informacje. Załącznik zawiera umowne stawki celne. Jednakże w każdym przypadku, gdy stawki autonomiczne są niższe od stawek umownych albo w przypadku gdy stawki umowne nie mają zastosowania, we wspomnianym Załączniku podano również stawki autonomiczne (art. 1 ust. 3).
Stosownie do treści art. 2 w/w. rozporządzenia Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich ( dalej: TARIC), która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa ta opiera się na Nomenklaturze Scalonej i obejmuje: a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu; b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane "podpozycjami TARIC", potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; c) wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych TARIC lub dodatkowych numerów kodowych określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi; d) stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych towarów w przywozie lub wywozie; e) środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów.
W myśl art. 3 ust. 1 rozporządzenia każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy: a) pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego; b) siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00". Podpozycje TARIC są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów TARIC. W przypadku braku podpodziału wspólnotowego dziewiątą i dziesiątą cyfrą kodu będą cyfry "00" (ust. 2). W wyjątkowych przypadkach można stosować dodatkowe czterocyfrowe kody TARIC w celu zastosowania szczególnych środków wspólnotowych, które nie są zakodowane lub są zakodowane częściowo za pomocą dziewiątej i dziesiątej cyfry (ust. 3).
Komisja na podstawie art. 12 ww. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 przyjmuje każdego roku w formie rozporządzenia pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi zgodnie z art. 1, jako wynik środków przyjętych przez Radę lub Komisję. Rozporządzenie podlega opublikowaniu nie później niż do 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia następnego.
Przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji towaru do danej pozycji CN w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) oraz uwagami do poszczególnych sekcji i działów, zamieszczonymi w części pierwszej załącznika nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Najważniejszą z nich jest reguła 1, zgodnie z którą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następnymi regułami - od 2 do 6.
Zgodnie natomiast z regułą 6, do której w niniejszej sprawie również odwołał się organ celny, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Zaznaczenia wymaga, że reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie, w związku z czym zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6. Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE, w celu zagwarantowania pewności prawa i ułatwienia kontroli, kryterium decydującego dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w obiektywnych cechach i właściwościach towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i w uwagach do sekcji lub działów.
Wspólna Taryfa Celna (WTC) ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Pozycja [...] wskazywana przez stronę skarżącą w zgłoszeniu celnym obejmuje "Warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nie przetworzone" (kod CN [...] - pomidory suszone).
W świetle powyższego zapisu Wspólnej Taryfy Celnej rodzaj i sposób przetworzenia importowanych pomidorów ma istotne znaczenie przy klasyfikacji taryfowej towarów.
W ocenie Sądu rację mają zatem organy, że jedynym dopuszczalnym sposobem zakonserwowania przewidzianym dla kodu [...] jest suszenie. Przepisy nie precyzują wymaganej technologii procesu suszenia, stanowiąc jedynie, że ususzenie jest jedynym dopuszczalnym w obrębie tej klasyfikacji taryfowej sposobem przetworzenia towaru. Przepisy nie wskazują na zastosowanie w procesie suszenia jakichkolwiek dodatkowych substancji, takich jak sól. Suszenie jest procesem polegającym na usunięciu płynów z suszonej substancji przy użyciu czynników takich jak ciepło i ruch powietrza. Dodanie czynników chemicznych takich jak sól, które nie tylko wspomagają proces suszenia, ale także w sposób oczywisty naturalnie przyczyniają się do konserwacji suszonego produktu, należy uznać za dalsze przetworzenie produktu. Nawet jeśli główną intencją podmiotu zajmującego się przetwarzaniem produktu byłoby wspomaganie przy pomocy soli procesu suszenia to nie można pominąć tego, że sól jest jednym z podstawowych i najstarszych środków służących do konserwacji żywności. Zatem, użycie soli j, jak prawidłowo oceniły organy, jest formą przetworzenia produktu prowadzącą do przekroczenia granicy "suszenia" przewidzianej w ramach kodu [...].
Fakt, że zgłoszone przez stronę skarżącą pomidory suszone przeznaczone do dalszego przetworzenia zostały zakonserwowane solą, czyli jak wyżej wykazano - przetworzone, skutkuje wyłączeniem importowanego towaru z pozycji [...] Taryfy celnej. Podstawowym wyznacznikiem zakwalifikowania towaru do Działu [...] Taryfy celnej - kodu [...] - jest to, by towar ten stanowiły warzywa suszone, w żaden sposób dalej nieprzetworzone. Kod ten nie odnosi się zatem do suszonych pomidorów, które zostały przetworzone wskutek użycia soli i nadają się do bezpośredniego spożycia.
Zgodnie z Uwagą Ogólną (6) do Działu [...] WTC dział ten obejmuje "(...) Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin przetworzone lub zakonserwowane innymi sposobami niż te, o których mowa w dziale 7., 8. lub 11. lub gdziekolwiek indziej w nomenklaturze (...)".
P. CN [...] obejmuje "Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym", zaś kod TARIC [...] dotyczy grupy towarowej obejmującej "pozostałe pomidory całe lub w kawałkach".
Treść not wyjaśniających do HS dotyczących pozycji CN [...] stanowi, że pozycja ta obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, inne niż pomidory przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym (pozycja [...]) i pomidory występujące w postaci określonej w dziale [...]
W tym miejscu należy podkreślić, że w dniu 4 stycznia 2021 r. weszło w życie rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/2080 z dnia 9 grudnia 2020 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. U. UE. L. z 2020 r. Nr 423, poz. 3). Obowiązywało ono zatem w dacie dokonania weryfikowanych przez organy administracji celno–skarbowej w niniejszej sprawie zgłoszeń celnych.
W preambule powyższego rozporządzenia wykonawczego wskazano, że Komisja Europejska uznała, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu U. E., uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny, w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, że konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. (2) Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego. (3) Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli. (4) Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące. (5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego.
Zgodnie z art. 1 tego rozporządzenia towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie [...] tej tabeli, tj. do kodu [...]
W załączniku do rozporządzenia w trzech kolumnach zawarto opis towaru, kod CN oraz uzasadnienie. Zgodnie z powyższymi danymi solone i suszone połówki pomidora, nadające się do bezpośredniego spożycia, o zawartości soli od 10,65 % do 17,35 % masy są klasyfikowane do kodu CN [...]. W zależności od różnych poziomów zawartości soli produkt jest podzielony na różne kategorie jakości, służące do różnych zastosowań. Z opisu towarów w przedmiotowym rozporządzeniu wynika, że proces produkcji polega na krojeniu świeżych pomidorów, soleniu ich, a następnie wystawieniu na działanie słońca w celu ich wysuszenia. Główną funkcją solenia jest przyprawienie oraz stworzenie różnych kategorii jakości. Dodatkowym efektem solenia jest przyspieszenie procesu suszenia i konserwacja produktu. W uzasadnieniu ww. rozporządzenia wskazano, że klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN [...] oraz [...] Pozycja [...] obejmuje warzywa, które poddano obróbce wyłącznie w celu ich tymczasowej konserwacji na okres transportu lub przechowywania przed użyciem, pod warunkiem, że w stanie tym nie nadają się one do bezpośredniego spożycia. Ponieważ przedmiotowy produkt nadaje się do bezpośredniego spożycia, wyklucza się klasyfikację do pozycji [...].
Pozycja [...] obejmuje warzywa suszone, które nie zostały poddane dalszemu przetworzeniu. Solenie nie jest procesem przewidzianym w dziale [...]. Uważa się je za dalsze przetworzenie, ponieważ procesy suszenia niekoniecznie wymagają dodania soli. W związku z tym wyklucza się klasyfikację do pozycji [...]. Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN [...] jako pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym.
Przepisy rozporządzenia nr [...] odnoszą się wprost do towaru, który podlega taryfikacji w niniejszej sprawie i stanowi zdaniem Sądu szczególnie istotną, gdyż pochodzącą wprost od prawodawcy unijnego, wskazówkę, pozwalającą właściwie zinterpretować wymienione w niej pozycje taryfy celnej w odniesieniu do takiego samego rodzajowo towaru.
Z opisu procesu technologicznego, jakiemu poddawany był importowany przez skarżącą spółkę towar wynika, że był on tożsamy z procesem technologicznym opisanym w rozporządzeniu nr [...]. Polegał on na krojeniu świeżych pomidorów, soleniu ich, a następnie wystawieniu na działanie słońca w celu ich wysuszenia. Ani w rozporządzeniu, ani w opisie technologii pozyskania importowanego produktu nie ma mowy o dodaniu jakichkolwiek innych niż sól elementów czy dodatków do pomidorów, zmieniających ich walory smakowe lub inne.
Strona skarżąca zarzuciła także, że wysoki poziom zawartości soli powoduje, że importowane pomidory nie nadają się do bezpośredniego spożycia. Jak prawidłowo jednak oceniły organy, ze zgromadzonego materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, wynikało, że towar spełnia wymagania w zakresie wymagań zdrowotnych i może być przeznaczony do spożycia przez ludzi. Kontrolującym została przekazana cała dokumentacja kontroli granicznej suszonych pomidorów, w tym m.in. dokumenty załączone do wniosków o dokonanie granicznej kontroli sanitarnej środka spożywczego i świadectwa spełnienia wymagań zdrowotnych przez środek spożywczy przekraczający granicę o nr [...] z 20.12.2022 r., [...] z 19.12.2022 r., [...] z 23.12.2022 r., [...] z 02.01.2023 r., [...] z 12.01.2023 r., [...] z 17.01.2023 r., [...] z 25.01.2023 r., [...] z 09.02.2023 r., udostępnione przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. W.. Do wniosków były załączane: świadectwo fitosanitarne, badania dostarczonej partii, list przewozowy, specyfikacja produktu.
Jak wskazały również organy, istotne w tej sprawie jest również to, że w certyfikatach i raportach z kontroli jakości produktu były zamieszczane daty produkcji i daty przydatności do spożycia, które obejmowały okres 2 lat. Podobnie we wnioskach o dokonanie granicznej kontroli sanitarnej środka spożywczego zostały zamieszczone również daty minimalnej trwałości obejmującej okres 2 lat od daty produkcji umieszczonej w dokumentach sporządzonych przez producenta. Dwuletni okres przydatności pomidorów suszonych do spożycia przesądza więc o tym, że solenie pomidorów nie ma na celu tylko zabezpieczenia ich na czas transportu, ale po prostu wydłuża ich czas przydatności do spożycia i jest środkiem konserwującym.
Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu organy celne dokonując określenia niezaksiegowanej kwoty długu celnego według prawidłowej stawki celnej 14,4 %., nie naruszyły wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego ani przepisów proceduralnych związanych ze sposobem gromadzenia i oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego, wobec czego Sąd, na podstawie o art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
Ponadto, wobec braku wątpliwości co do interpretacji treści not wyjaśniających do konkurencyjnych pozycji kodu CN (HS) na tle okoliczności niniejszej sprawy (rodzaj towaru i przebieg procesów technologicznych jakim był poddawany), jak również mając na uwadze to , że klasyfikacja solonych i suszonych połówek lub pasków pomidorów była przedmiotem dyskusji na 267 posiedzeniu komitetu Kodeksu Celnego, Sekcji nomenklatury i Taryfowej i statystycznej w dniach 25-26 marca 2025 r. Pomimo uwag przedstawionych przez przedstawicieli branży Rolnictwo/Chemia nie znaleziono podstaw do odstąpienia od stosowania zasad przyjętych w rozporządzeniu wykonawczym komisji [...] a więc klasyfikacji takiego towaru do CN [...], Sąd uznał, że nie było podstaw do wystąpienia z pytaniami prejudycjalnymi, których domagała się strona skarżąca na rozprawie ani też podważania zasadności rozporządzenia klasyfikacyjnego Komisji Europejskiej nr 2020/2080.