Dyrektor KIS wyjaśnił, że z przepisu art. 106nda ust. 11 u.p.t.u., wynika, że za datę otrzymania faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1, uznaje się datę przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF. Jedynie w przypadku udostępnienia faktury, o której mowa w ust. 1, na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 u.p.t.u., w sposób inny niż przy użyciu KSeF, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę faktycznego otrzymania tej faktury przez nabywcę. Skoro spółka nie jest nabywcą, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 u.p.t.u., to datą otrzymania faktury wystawionej zgodnie z art. 106nda u.p.t.u. (w trybie offline24) jest co do zasady data wskazana w art. 106nda ust. 11 u.p.t.u., tj. data przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF. Zatem w przypadku faktury wystawionej, zgodnie z przepisami w trybie art. 106nda u.p.t.u. spółce co do zasady będzie przysługiwało prawo do odliczenia wykazanego w niej podatku w miesiącu przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF, bądź w jednym z trzech kolejnych miesięcy.
Zdaniem organu interpretacyjnego, podobnie sytuacja wygląda z fakturami wystawionymi w trybie art. 106nh u.p.t.u., które to faktury wystawca również ma obowiązek przesłać do KSeF w określonym terminie. Do takich faktur odpowiednio stosuje się przepisy art. 106nda ust. 4-15 u.p.t.u. Zatem także datą otrzymania faktury wystawionej zgodnie z przepisami art. 106nh u.p.t.u. (w trybie niedostępności KSeF) jest co do zasady data wskazana w art. 106nda ust. 11 u.p.t.u., tj. data przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF. W przypadku zatem faktury wystawionej w trybie art. 106nh ust. 1 u.p.t.u., spółce co do zasady będzie przysługiwało prawo do odliczenia wykazanego w niej podatku w miesiącu przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF, bądź w jednym z trzech kolejnych miesięcy.
W konkluzji Dyrektor KIS wyraził pogląd, że co do zasady w przypadku faktur wystawianych w trybach i zgodnie z przepisami wskazanymi w art. 106nda oraz art. 106nh u.p.t.u., datą otrzymania faktury jest data przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF, co spółka powinna uwzględnić przy ocenie przesłanki, o której mowa w art. 86 ust. 10b pkt 1 u.p.t.u. Są to faktury wystawiane zgodnie z wzorem faktury ustrukturyzowanej. Jednocześnie wskazano, że jeżeli jednak z jakichś przyczyn wystawca, mimo ciążących na nim obowiązków dot. wystawiania faktur w KSeF, nie realizował tych obowiązków, w tym nie przesyłał zgodnie z przepisami do KSeF faktur wystawionych w powyższych trybach, to otrzymanie faktury poza KSeF będzie uprawniało spółkę do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres jej otrzymania poza KSeF, bądź w jednym z trzech kolejnych miesięcy. W oparciu o powyższe stanowisko w zakresie pytania nr [...], oceniając całościowo uznano za nieprawidłowe.
2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka zaskarżyła powyższą indywidualną interpretację podatkową w całości, zarzucając naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
a) art. 106nda ust. 11 w zw. z ust. 1, 2 i 3 oraz art. 106nh ust. 1 i 4 w związku z art. 86 ust. 1, ust. 2 pkt 1 lit. a, ust. 10 oraz ust. 10b pkt 1 u.p.t.u., poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w trybach szczególnych (trybie określonym w art. 106nda ust. 1 u.p.t.u. lub w trybie określonym w art. 106nh ust. 1 u.p.t.u.) za datę "otrzymania" faktury przez skarżącą uznaje się wyłącznie datę przydzielenia numeru identyfikującego w systemie KSeF, co w konsekwencji prowadzi do bezprawnego ograniczenia i odroczenia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego do miesiąca, w którym ten numer nadano, podczas gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów, uwzględniająca zasadę neutralności i proporcjonalności VAT, nakazuje uznać, że prawo do odliczenia powstaje w rozliczeniu za okres, w którym spełnione zostały przesłanki materialne (powstanie obowiązku podatkowego u sprzedawcy oraz faktyczne wejście przez skarżącą w posiadanie faktury wystawionej zgodnie z ustawowym wzorem), niezależnie od późniejszego, czysto technicznego zdarzenia w systemie informatycznym, jakim jest nadanie numeru KSeF, zwłaszcza że organ interpretacyjny dopuszcza takie odliczenie w dacie faktycznego otrzymania dokumentu poza KSeF w przypadku nierzetelności wystawcy, co czyni zaskarżoną interpretację wewnętrznie sprzeczną i opartą na nadmiernym formalizmie;
b) art. 167, art. 168 lit. a oraz art. 178 lit. a w zw. z art. 273 akapit pierwszy Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z dnia 11.12.2006 r., nr 347, str. 1 - dalej w skrócie: "Dyrektywa VAT") oraz wynikających z tych przepisów unijnych zasad neutralności i proporcjonalności poprzez ich niewłaściwą ocenę co do zastosowania, polegającą na przyjęciu, że techniczne nadanie numeru ID w systemie KSeF może bezwzględnie odsuwać w czasie prawo do odliczenia podatku naliczonego, podczas gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów oraz zasad wskazuje, że:
- prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek stał się wymagalny (art. 167 Dyrektywy VAT), a jego realizacja nie może być odraczana przez wymogi techniczne, o ile spełnione są przesłanki materialne (art. 168 Dyrektywy VAT);
- wymogi formalne dotyczące posiadania faktury (art. 178 lit. a Dyrektywy VAT) muszą być interpretowane w sposób gwarantujący neutralność VAT, co oznacza, że dokument wystawiony zgodnie z prawem krajowym (trybie określonym w art. 106nda ust. 1 u.p.t.u. lub w trybie określonym w art. 106nh ust. 1 u.p.t.u.) i doręczony nabywcy jest wystarczający do wykonania prawa do odliczenia;
- dodatkowe obowiązki nakładane przez państwo na podstawie art. 273 Dyrektywy VAT nie mogą wykraczać poza to, co niezbędne, co wyklucza sytuację, w której sprawność techniczna infrastruktury państwowej (KSeF) ogranicza płynność finansową rzetelnego podatnika;
2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm. - dalej w skrócie: "o.p."), tj. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, poprzez przyjęcie skrajnie profiskalnej i nielogicznej wykładni przepisów, podczas gdy rzetelne prowadzenie postępowania powinno budować zaufanie do organów państwa, a nie stawiać rzetelnego podatnika w sytuacji gorszej niż podmiot łamiący przepisy. Zdaniem skarżącej organ interpretacyjny błędnie uznał, że w przypadku gdy sprzedawca działa zgodnie z prawem (przesyła fakturę do KSeF w ustawowym terminie), skarżąca traci prawo do odliczenia w dacie faktycznego, wcześniejszego otrzymania dokumentu poza KSeF, przyznając jednocześnie, że w sytuacji zignorowania prawa przez sprzedawcę (brak wysyłki faktury do KSeF) skarżąca może odliczyć podatek od razu;
b) art. 14c § 1 i § 2 o.p. poprzez sporządzenie uzasadnienia stanowiska Dyrektora KIS, które jest wewnętrznie sprzeczne i nielogiczne, podczas gdy prawidłowo sporządzone uzasadnienie powinno pozwalać na jednoznaczne ustalenie normy prawnej, jaką kierował się organ, który twierdzi, że datą otrzymania faktury wystawionej w trybie określonym w art. 106nda ust. 1 u.p.t.u. lub w trybie określonym w art. 106nh ust. 1 u.p.t.u., jest wyłącznie data przydzielenia numeru KSeF, podczas gdy w tym samym dokumencie dopuszcza odliczenie bez tego numeru w przypadku błędu wystawcy, co czyni dla spółki zaskarżoną interpretację niezrozumiałą i nieczytelną;
c) art. 120 w zw. z art. 14h o.p., tj. zasady legalizmu, poprzez błąd wykładni i niewłaściwą ocenę co do zastosowania przejawiającą się w nałożeniu na skarżącą pozaustawowego warunku ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego, podczas gdy art. 88 u.p.t.u. zawiera zamknięty katalog negatywnych przesłanek odliczenia, wśród których nie wymieniono braku numeru KSeF. Organ uznał brak numeru identyfikującego za przesłankę blokującą odliczenie, podczas gdy przedkładanie kwestii technicznych i systemowych nad literę ustawy i wprowadzanie dodatkowych rygorów nieznanych ustawie stanowi przejaw skrajnego formalizmu naruszającego zasadę legalizmu.
W oparciu o powyższe zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca zwróciła uwagę na nieczytelność zaskarżonej interpretacji i podkreśliła, że doszło do bezprawnego ograniczenia i odroczenia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego do miesiąca, w którym nadano danej fakturze numer [...] KSeF. Autorka skargi powołała się na zasadę neutralności i proporcjonalności VAT, które winny być zachowane niezależnie od późniejszego, czysto technicznego zdarzenia w systemie informatycznym, jakim jest nadanie numeru KSeF.
2.2. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny podtrzymał stanowisko i argumentację wyrażone w zaskarżonej interpretacji, wnosząc o oddalenie skargi.
2.3. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu pełnomocnik Dyrektora KIS podtrzymała stanowisko i wywody zawarte w odpowiedzi na skargę. Strona skarżąca nie wzięła udziału w rozprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje:
3. Skarga ma usprawiedliwione podstawy i dlatego podlega uwzględnieniu.
W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), zgodnie z którym skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego, wydaną w indywidualnej sprawie, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest zatem związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną interpretację, Sąd uznał, iż skarga jest uzasadniona i skutkuje uchyleniem powyższej interpretacji indywidualnej, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a.
Z istoty postępowania dotyczącego indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 14b i 14c o.p.) wynika, że organ interpretacyjny, a następnie także i sąd administracyjny w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji są związani przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega przede wszystkim na tym, że organ wydający interpretację porusza się niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej.
3.1. Oś sporu w niniejszej sprawie koncentruje się wokół faktury zakupowej jako faktury elektronicznej i uprawnienia skarżącej spółki do odliczenia wykazanego na niej podatku naliczonego. W zaskarżonej interpretacji dokonano wykładni części przepisów u.p.t.u., Działu XI zatytułowanego Dokumentacja, Rozdział 1 – Faktury, w których uregulowano wdrożony w 2026 r. KSeF jako element rozwiązań prawnych związanych z wprowadzeniem w kraju generalnego obowiązku wystawiania faktur w postaci faktur ustrukturyzowanych. Ustawodawca wprowadził m.in. pojęcie faktury ustrukturyzowanej i faktury elektronicznej oraz określił procedury awaryjne, czyli zasady działania w tzw. trybie offline (wystawianie faktur zgodnych ze strukturą KSeF w sytuacji, gdy system jest niedostępny).
3.2. Stosownie do przepisu art. 106nda ust. 1 u.p.t.u., podatnik obowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych może wystawiać faktury w postaci elektronicznej, zgodnie ze wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8, w myśl art. 106nda ust. 2 u.p.t.u., ma jednak obowiązek niezwłocznie, nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu jej wystawienia, przesłać tę fakturę do KSeF w celu przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF. W przypadku niedostępności systemu, na podstawie art. 106nh ust. 1 u.p.t.u., podatnik wystawia faktury w postaci elektronicznej zgodnie ze wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8. W myśl ust. 2 jest on też obowiązany przesłać te faktury do KSeF w celu przydzielenia numeru identyfikującego te faktury w KSeF nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu zakończenia okresu trwania niedostępności KSeF. Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 32 u.p.t.u. przez fakturę elektroniczną rozumie się fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Mając powyższe na względzie, w ocenie skarżącej faktura zakupowa, o której stanowi art. 106nda ust. 1 u.p.t.u. (tj. w tzw. "trybie offline24") oraz art. 106nh ust. 1 u.p.t.u. (tj. w okresie trwania niedostępności KSeF) wystawiona zgodnie ze wzorem udostępnionym, na podstawie art. 106gb ust. 8 u.p.t.u., spełnia definicję faktury elektronicznej, gdyż zawiera wszystkie niezbędne dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie oraz jest wystawiona w formacie elektronicznym. Z kolei organ interpretacyjny przyjął, oceniając całościowo, iż stanowisko skarżącej co do faktury elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 32 u.p.t.u., jest nieprawidłowe, bowiem faktura elektroniczna musi być nie tylko wystawiona, ale również i otrzymana przez stronę w formacie elektronicznym. Następnie podsumowując organ interpretacyjnych "wytłuścił" swój pogląd, że faktury wystawione zgodnie z wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8 u.p.t.u., w przypadkach, o których stanowi art. 106nda ust. 1 u.p.t.u., (tj. w tzw. "trybie offline24") oraz art. 106nh ust. 1 u.p.t.u., (tj. w okresie trwania niedostępności KSeF), które zostaną spółce udostępnione poza KSeF, przed ich wysłaniem przez wystawcę do KSeF w celu przydzielenia numeru identyfikującego, będą fakturami elektronicznymi zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy, o ile zostaną otrzymane przez stronę również w formie elektronicznej.
Zestawiając te dwa ostatnie zdania Sąd zwraca uwagę, że organ interpretacyjny, odpowiadając na pytanie nr [...], posłużył się dwoma zwrotami: "format elektroniczny", którego też użył ustawodawca w art. 2 pkt 32 u.p.t.u. oraz "w formie elektronicznej", który z kolei nie został wyjaśniony i nie wiadomo co w istocie oznacza. Powyższej niespójności nie sposób uznać za omyłkę pisarską, albowiem przy wykładni przepisów prawa podatkowego każde pojęcie ma istotne znaczenie i winno zostać skarżącej wyjaśnione. Co więcej w dalszej części interpretacji wskazano, że faktury wystawione w trybach art. 106nda ust. 1 i art. 106nh ust. 1 u.p.t.u. nie są jakimikolwiek fakturami elektronicznymi, lecz są fakturami wystawionymi wg wzoru dla faktury ustrukturyzowanej, co czyni zaskarżony akt całkowicie niezrozumiałym.
3.3. Odnosząc się do drugiej kwestii spornej należy odwołać się do treści przepisu art. 86 ust. 1 u.p.t.u., który stanowi, że w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 10 u.p.t.u., prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Stosownie zaś do przepisu art. 86 ust. 10b pkt 1 u.p.t.u. prawo to, w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2 pkt 1, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę.
Dokonując wykładni przepisu art. 86 ust. 10b pkt 1 u.p.t.u. należy zauważyć, że ustawodawca wprost powiązał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z okresem, w którym podatnik otrzymał fakturę, nie określając jej jako ustrukturyzowaną czy elektroniczną. Innymi słowy z regulacji u.p.t.u. nie sposób wywieść, że warunkiem realizacji prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest otrzymanie przez podatnika faktury z przydzielonym albo nie numerem w KSeF lub faktury ściśle określonej co do formy, czy formatu, bądź wystawionych w trybie awaryjnym. W tym stanie rzeczy wykładnię powyższych regulacji u.p.t.u. uznać należy za zbyt daleko idącą, a przez to nieprawidłową, co zasadnym czyni zarzuty skargi obrazy przepisów u.p.t.u. w tym zakresie.
3.4. Na uwzględnienie zasługują również pozostałe sformułowane w skardze zarzuty obrazy prawa materialnego, albowiem zaskarżona interpretacja jest niespójna i nie do końca zrozumiała. Z jednej strony organ interpretacyjny wskazuje, że co do zasady zarówno w przypadku faktury wystawionej w trybie art. 106nh ust. 1 u.p.t.u., (tj. w tzw. "trybie offline24") oraz art. 106nh ust. 1 u.p.t.u., (tj. w okresie trwania niedostępności KSeF), spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia wykazanego w niej podatku. Z drugiej strony jednocześnie zastrzeżono, że prawo to przysługuje dopiero w miesiącu przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF, bądź w jednym z trzech kolejnych miesięcy. Dalej Dyrektor KIS wyraził pogląd, że co do zasady w przypadku faktur wystawianych w trybach i zgodnie z przepisami wskazanymi w art. 106nda oraz art. 106nh u.p.t.u., datą otrzymania faktury jest data przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF, co spółka powinna uwzględnić przy ocenie przesłanki, o której mowa w art. 86 ust. 10b pkt 1 u.p.t.u. Przy czym jak powyżej wskazano, ostatnia regulacja stanowi, że prawo do odliczenia, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę i wbrew stanowisku zawartemu w zaskarżonej interpretacji nie wiąże tego uprawnienia z datą przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF.
Uwzględniając powyższe w ocenie Sądu, trafna jest konstatacja skarżącej, że zaskarżona interpretacja jest nieczytelna i stanowi nadinterpretację powyższych regulacji u.p.t.u., skoro z jednej strony organ interpretacyjny wskazuje, że w przypadku faktury zakupowej wystawionej w trybie awaryjnym (trybie offline24 oraz w okresie trwania niedostępności KSeF), spółce będzie co do zasady przysługiwało prawo do odliczenia wykazanego w niej podatku, ale uzależnia je od obowiązków ciążących na wystawcy faktury i okoliczności niezależnej od skarżącej w postaci daty przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF. Rację ma skarżąca, że powyższy sposób sformułowania stanowiska Dyrektora KIS w sposób istotny ogranicza jej prawo do bieżącego odliczenia podatku naliczonego i oznacza, że spółka musi czekać, nie wiadomo jak długo, na przydzielenie fakturze numeru identyfikującego w KSeF, co jest przejawem skrajnego formalizmu i narusza zasadę proporcjonalności. Zdarzenie przydzielenia numeru KSeF zostało wykreowane jako warunek zawieszający na bliżej nieokreślony czas prawa skarżącej do odliczenia, które co do zasady powstaje w dacie powstania obowiązku podatkowego u sprzedawcy, nie wcześniej jednak, niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę. Nie sposób odmówić racji skarżącej, że organ interpretacyjny w sposób nieuprawniony różnicuje sytuację spółki, uznając daną fakturę zakupową za wystarczającą do odliczenia w dacie faktycznego otrzymania, w przypadku całkowitego zaniechania obowiązków przez wystawcę (brak wysyłki do KSeF), a odmawiając tego samego prawa w sytuacji, gdy wystawca działa rzetelnie i zgodnie z przepisami przesyła fakturę do KSeF w terminie przewidzianym w art. 106nda ust. 2 czy w art. 106nh ust. 2 u.p.t.u.
Sąd zwraca uwagę na niekonsekwencję wynikającą z zaskarżonej interpretacji, w której przyjęto, że "jeżeli jednak z jakichś przyczyn wystawca, mimo ciążących na nim obowiązków dot. wystawiania faktur w KSeF, nie realizował tych obowiązków, w tym nie przesyłał zgodnie z przepisami do KSeF faktur wystawionych w powyższych trybach, to otrzymanie faktury poza KSeF będzie uprawniało spółkę do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres jej otrzymania poza KSeF, bądź w jednym z trzech kolejnych miesięcy". Powyższy wniosek stawia w istocie w uprzywilejowanej sytuacji nabywcę faktury, kiedy wystawca faktury w ogóle nie dopełnił obowiązków dot. wystawiania faktur w KSeF, w tym nie przesyłał zgodnie z przepisami do KSeF faktur wystawionych w powyższych trybach awaryjnych. Co więcej organ interpretacyjny nie wyjaśnił, jak długo spółka skarżąca ma oczekiwać na realizację powyższych obowiązków przez wystawcę faktury zakupowej, aby przyjąć, że w ogóle nie dopełnił on obowiązków dot. wystawiania faktur w KSeF, w tym nie przesyłał zgodnie z przepisami do KSeF faktur wystawionych w powyższych trybach awaryjnych. Innymi słowy nie widomo kiedy otrzymanie faktury poza KSeF będzie uprawniało spółkę do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres jej otrzymania poza KSeF, bądź w jednym z trzech kolejnych miesięcy.
Nie sposób odmówić racji skarżącej, która uznała, że taki sposób wykładni przepisów prawa podatkowego powoduje, że skarżąca znajduje się w korzystniejszej sytuacji podatkowej, współpracując z podmiotem niedochowującym obowiązku przesłania faktury do KSeF, niż z kontrahentem postępującym zgodnie z procedurami uregulowanymi w u.p.t.u. W istocie skarżąca staje się zatem "zakładnikiem" terminów ustawowych kontrahenta, na które nie ma ona żadnego wpływu, co stoi w sprzeczności z zasadą proporcjonalności i neutralności VAT. Wobec powyższego na uwzględnienie zasługują zarzuty skargi naruszenia art. 86 ust. 1 u.p.t.u. oraz art. 167, art. 168 lit. a oraz art. 178 lit. a w zw. z art. 273 Dyrektywy VAT.
Dodatkowo Sąd zauważa, że organ interpretacyjny nie rozważył dostatecznie w toku wykładni przepisów u.p.t.u., że prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej poza systemem KSeF powstawać będzie w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności, nie wcześniej jednak niż w okresie, w którym podatnik otrzymał fakturę, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 u.p.t.u. Skupiono się głównie na dacie otrzymania faktury zakupowej i konieczności nadania jej numeru identyfikującego w KSeF, pomijając jednak faktyczne otrzymanie przez spółkę faktury, która jak podała skarżąca zostanie jej "udostępniona w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej w dowolnym formacie elektronicznym" (a nie formie), a więc poza KSeF (odebranej w sposób tradycyjny). W tym ostatnim kontekście należało ocenić powstanie prawa skarżącej do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 86 u.p.t.u. Nałożenie na skarżącą (jako nabywcę) obowiązku zweryfikowania, czy faktura zakupowa została prawidłowo wystawiona poza KSeF byłoby niewspółmierne, a nawet niemożliwe do wykonania z uwagi na brak jakichkolwiek narzędzi w tym zakresie.
Mając na uwadze wewnętrzną niespójność i niejasność zaskarżonej interpretacji, za usprawiedliwione należy uznać zarzuty skargi naruszenia zasad wynikających z przepisów art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14c § 1 i § 2 o.p.
3.5. Ponownie rozpoznając wniosek spółki o udzielenie interpretacji indywidualnej organ uwzględni ocenę prawną zawartą w uzasadnieniu niniejszego wyroku i dokona pełnej, spójnej i prawidłowej wykładni u.p.t.u., co będzie miało przełożenie na stanowisko w przedmiocie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 86 u.p.t.u.
3.6. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w całości. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono w oparciu o przepis art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony wpis od skargi (200 zł).