W zaskarżonej interpretacji z 11 maja 2026 roku znak [...], organ uznał stanowisko Skarżącej w zakresie przyjęcia, że planowane obniżenie wkładów wspólników nie będzie stanowiło dochodu z tytułu ukrytego zysk za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest co do zasady dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca ,przy czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend ,ale uwzględniają również inne formy dystrybucji. Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji . Intencją ustawodawcy jest uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowania także innych, alternatywnych niż dywidenda świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami. Wypłata ukrytych zysków oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu ,podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.
Ukryte zyski stanowic będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki :
- wykonane w związku z prawem udziału w zysku
- inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym ,odpłatnym, niedopłatnym lub częściowo odpłatnym
- wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca lub podmiotu powiązanego
- wykonane bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem.
Przepis art.28m ust.3 ustawy o CIT wskazuje ,iż za ukryty zysk uznaje się każde świadczenie , którego beneficjentem ,bezpośrednio lub pośrednio ,jest wspólnik lub inny podmiot powiązany .Świadczenie ma być w związku z prawem do udziału w zysku ,innym niż podzielony zysk.
Dochód z tytułu ukrytego zysku powstaje w wyniku wszelkich świadczeń związanych z funkcjonowaniem podatnika w grupie podmiotów powiązanych , których beneficjentem jest wspólnik lub inny podmiot powiązany z podatnikiem lub z jego wspólnikiem .Aby świadczenie uznane było za ukryty zysk ,w przypadku którego stroną jest wspólnik opodatkowanej ryczałtem spółki ,może być oceniane w kontekście świadczenia ekwiwalentnego dywidendzie. Takie świadczenie powstanie w sytuacji ,gdy podatnik dokonując czynności prawnej osiąga taki sam efekt ekonomiczny ,jaki osiągnąłby poprzez wypłatę zysku w formie dywidendy. Świadczenie uznane za ukryty zysk w przypadku , którego stroną jest wspólnik opodatkowanej spółki ryczałtem ,może być oceniane w kontekście świadczenia ekwiwalentnego dywidendzie .
W analizowanej sprawie będzie miało miejsce zmniejszenie wkładu do spółki.
Zgodnie z art.50 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r Kodeks spółek handlowych –udział wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu .Udział kapitałowy jest ściśle powiązany z wkladami wspólników .Zmniejszenie wkładu jest równoznaczne ze zmniejszeniem udziału kapitałowego .W katalogu ukrytych zysków zawartych w art.28 m ust.3 ustawy o CIT w pkt 5 oraz 12 wprost wymieniono jako okryte zyski wypłacone z zysku wynagrodzenie ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce oraz świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce. Z powyższego wynika, zdaniem organu, że zobowiązanie wobec Komplementariusza z tytułu zmniejszenia jego wkładu do spółki będzie stanowiło ukryty zysk , o którym mowa w art.28 m ust 3 pkt 5 ustawy o CIT i tym samym będzie podlegało opodatkowaniu w myśl art. 28m ust1 pkt 2 ustawy o CIT. Wynika to z faktu ,że jest to świadczenie związane z prawem do udziału w zysku ,innym niż podzielony zysk, którego beneficjentem jest udziałowiec , bowiem jak już wyżej wskazano katalog w art.28m ust 3 ustawy o CIT ma charakter otwarty. W konsekwencji stanowisko strony należało uznać za nieprawidłowe .
W dniu 28 maja 2026 r strona wniosła skargę. Zaskarżonej interpretacji Skarżąca zarzuciła:
- naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 28m ust. 1-3 ustawy o CIT, w której stwierdzono, że planowane obniżenie wkładów wspólników wpłaconych jeszcze zanim spółka wybrała opodatkowanie w formie tzw. "Estońskiego CIT-u" będzie opodatkowane jako "ukryty zysk" zgodnie z art. 28m ust. 3 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
- naruszenie art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez wybiórcze zastosowanie przepisu art. 28m ust. 3 pkt. 5) poprzez pominięcie warunku, że wypłacone wynagrodzenie musi pochodzić z zysku. KIS nie tylko nie posłużył się w całości tym przepisem, ale również pominął w uzasadnieniu kwestię warunku pochodzenia wypłaty "z zysku"
- naruszenie art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez wybiórcze zastosowanie przepisu art. 28m ust. 3 pkt. 5) poprzez pominięcie warunku, że wypłacone wynagrodzenie musi pochodzić z zysku za okres, w którym Spółka stosowała opodatkowanie w formie "Estońskiego CIT-u".
W uzasadnieniu wskazano , że interpretacja indywidualna całkowicie pomija wskazane we wniosku zagadnienie, że wypłata ze zmniejszenia wartości udziału była opodatkowana jako "ukryty zysk" powinna pochodzić z zysku, co jest expressis verbis wyrażone z art.28m ust.3 pkt 5 ustawy o CIT. Dyrektor KIS swoje stanowisko również wywodzi z faktu, że w art.28m ust.3 podany jest przykładowy katalog zdarzeń. Spółka nie kwestionuje tego stanowiska. Jednakże sprzeczne z konstytucyjnymi zasadami zaufania do prawa i państwa oraz zasadami techniki legislacyjnej byłoby wprowadzenie w tym katalogu zdarzenia, gdzie opodatkowanie występuje pod pewnymi warunkami, ale jeśli warunki te nie są spełnione, to zdarzenie to również powoduje skutki podatkowe, ponieważ jest to tylko przykładowy katalog. Innymi słowy- byłoby sprzeczne z zasadami budowania zaufania do prawa i jego stosowania oraz prawidłowej legislacji interpretacja polegająca na tym, że opodatkowana jest wypłata na zmniejszenie udziałów kwota pochodząca z zysku (art.28m ust.3 pkt.5 ww. ustawy), ale tego rodzaju wypłata nie pochodząca z zysku też jest opodatkowana jako "ukryty zysk", ponieważ jest to katalog przykładowy. Taka interpretacja przepisu prowadzi do "pułapki prawnej", gdzie podatnik wprost stosując ww. przepis i tak doprowadza do opodatkowania takiego zdarzenia. Wynika to z niewłaściwego zrozumienia przykładowego katalogu zdarzeń. Fakt, że jest on otwarty, nie oznacza, że Dyrektor KIS może modyfikować treść norm prawnych tam zawartych. Sensem katalogu otwartego jest bowiem możliwość zakwalifikowania danych zdarzeń, które są tam niewymienione, a nie anihilacji norm prawnych zawartych w przykładowym katalogu.
Założeniem opodatkowania zdarzeń uznawanych jako "ukryty zysk" jest wypłata środków stanowiących alternatywę dla dywidendy lub zysku. Zmniejszenie kapitału niepochodzącego z zysku nie jest alternatywą do dywidendy lub zysku, ale zupełnie innym zdarzeniem gospodarczym. Poza tym "ukryty zysk", to wyjątkowa forma opodatkowania i nie powinna być interpretowana rozszerzająco.
Pełnomocnik zwrócił uwagę też na zakres czasowy. Zmniejszenie wkładów dotyczy zdarzenia poprzedzającego okresy opodatkowania przychodów Podatnika na zasadzie "Estońskiego CIT-u". Ustawodawca wprowadził wymóg wynikający z art.7aa ust.i pkt 2 lit. a ustawy o CIT w celu rozróżnienia rozliczenia w ramach "Estońskiego CIT-u" i zdarzeń wcześniejszych. Przywołano w tym zakresie orzecznictwo sądów administracyjnych .
Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko .
Wskazał na dyrektywę interpretacyjną przedstawioną na str. 6 w poz. 4 Przewodnika do ryczałtu od dochodów spółek z dnia 23 grudnia 2021 r., która potwierdza stanowisko organu podatkowego:
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Kontrola zaskarżonej interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że interpretacja ta narusza przepisy prawa materialnego w stopniu
uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.
Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest to, czy planowane obniżenie wkładów wspólników w warunkach zdarzenia przyszłego będzie
stanowiło ukryty dochód.
Zdaniem Spółki aby zmniejszenie udziału kapitałowego wspólnika w spółce było uznane za ukryty zysk , to środki służące wypłacie musza
pochodzić z zysku spółki osiągniętego w czasie , w którym spółka opodatkowana była w formie Estońskiego CIT.
Z kolei organ interpretacyjny stał na stanowisku, odwołując się do brzmienia art. 28m ust. 1 pkt 5 i 12 ustawy o CIT, że istotą
przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat
równoważnych takiej dystrybucji. Intencją ustawodawcy jest zatem uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowania także innych ,
alternatywnych niż dywidenda świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców.
Kluczowy zatem staje się w ocenie sądu moment rozdysponowania zysku w rozumieniu art. 28t ust. 1 pkt 2 oraz art. 28c pkt 5 ustawy z
dnia 15 lutego 1992 r o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2026,poz.554 t.j, dalej ustawa o CIT). Przepisy regulujące ryczałt od
dochodów spółek wprowadzone zostały ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o
podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123) i weszły w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., wprowadzając nowy reżim
opodatkowania (nowododane art. 28c i nast. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). W tej formie opodatkowania bieżący wynik
finansowy osiągnięty przez spółkę rozliczającą się ryczałtem od dochodów spółek - nie podlega opodatkowaniu. Dopiero wypłata zysku
wspólnikom podlega opodatkowaniu, ryczałtem od dochodu spółki (tzw. estoński CIT).
W ocenie Sądu rację w powstałym sporze należy stronie skarżącej ,że
aby wypłata ze zmniejszenia wartości udziału była opodatkowana jako "ukryty zysk" musi pochodzić z zysku. Z kolei podzielić należy stanowisko organu ,że katalog zdarzeń traktowanych jako ukryty zysk jest katalogiem otwartym .Prawdą jest też ,że założeniem opodatkowania zdarzeń uznawanych za ukryty zysk jest wypłata środków stanowiących alternatywę dla dywidendy lub zysku, ale samo zmniejszenie kapitału niepochodzącego z zysku nie jest przecież alternatywą dla dywidendy lub zysku .Skoro środki wpłynęły do nowej spółki przed ryczałtem , to ich wypłata nie jest żadną nową dystrybucją wypracowanego przed ryczałtem zysku, tyko niejako rozliczeniem ze zdarzenia mającego miejsce wcześniej.
Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego - wypłata z zysku pod reżimem nowego ryczałtu następuje jednak pod warunkami: w pierwszej kolejności nastąpi wzajemne potrącenie niepokrytych wkładów z zobowiązaniem do wypłaty zysków, dopiero potem na mocy kolejnej uchwały nastąpi obniżenie kapitału pozostałego po potrąceniu i faktyczna wypłata zysku. W żaden sposób więc środki podlegające wypłacie nie pochodzą z zysku wypracowanego pod rządem Estońskiego CIT. Nie ma tu czystej wypłaty zysku, ale wypłata środków wspólnika , które służyły na pokrycie kapitału , co miało miejsce w latach poprzedzających reżim ryczałtu, a konkretnie w roku przekształcenia. Zwrot kapitału wniesionego jako wkład (bez elementu zysku) to w istocie zwrot tego, co wspólnik sam wniósł, a nie tego co spółka wypracowała. Z zaskarżonej interpretacji nie wynika, a organ nie wykazał, że planowane świadczenie faktycznie substytuuje dywidendę ,a nie jest zwrotem kapitału . Zwrot wkładu, to wcześniej wniesiony przez wspólnika majątek, a nie dywidenda i nigdy ,jak wynika ze stanu faktycznego nie był zyskiem spółki.
Niewystarczającym jest więc stanowisko przyjęte przez organ ,że zmniejszenie wkładu jest równoznaczne ze zmniejszeniem udziału kapitałowego, czyli zobowiązanie wobec Komplemantariusza z tego tytułu będzie stanowiło ukryty zysk na gruncie art.28 m ust.3 pkt 5 i 12 ustawy o CIT. Wyraźnie wskazano we wniosku o interpretację ,że wypłata nie jest wypłatą z zysku ,a jedynie wypłatą środków wspólnika , które posłużyły na pokrycie kapitału, co miało miejsce jeszcze w roku podatkowym na klasycznych zasadach. Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko zawarte w cytowanych przez podatnika orzeczeniach ,a także w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2026 ,sygn. II FSK 555/23 , którym skład orzekający uznał ,że "ustawowa przesłanka ukrytych zysków oparta jest nie tylko na określeniu elementów ją współtworzących, lecz również poprzez wskazanie otwartego katalogu przykładowych transakcji (stanów faktycznych), w których ustawodawca dostrzega powstanie ukrytych zysków. Jak zaś wynika z powoływanych wyżej przepisów, do opodatkowania dochodu z tytułu ukrytych zysków dochodzi w przypadku, gdy wynagrodzenie z tytułu umorzenia czy zmniejszenia wartości udziału wypłacane jest z zysku, a zatem a contrario: dochód z tytułu ukrytych zysków nie powstaje, jeżeli przedmiotowe wynagrodzenie nie jest wypłacane z zysku. Ustawodawca w przykładowym wyliczeniu odniósł się wprost do przypadku wypłaty wynagrodzenia z tytułu zmniejszenia wartości udziału, przy czym podkreślenia wymaga, że podlega ono opodatkowaniu CIT estońskim, gdy jest wypłacane z zysku (art. 28m ust. 3 zd. pierwsze w zw. z pkt 5 u.p.d.o.p.). Hipotetycznie więc przyjmując, gdyby w każdym przypadku wypłaty wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, mielibyśmy mieć do czynienia z ukrytym zyskiem, zupełnie zbędny byłby ten element treści przepisu art. 28m ust. 3 pkt 5 u.p.d.o.p., który łączy opodatkowanie w spółce (ukryty zysk) z wynagrodzeniem wypłaconym z zysku".
Zatem w sformułowaniu "wypłaconym z zysku" ustawodawca materialnoprawnie odróżnia zatem wypłatę zysku od wypłaty nie będącej wypłatą zysku, inaczej zastrzeżenie " z zysku" byłoby zbędne.
Podsumowując Sąd stwierdza, że organ interpretacyjny dopuścił się błędu wykładni przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze. Zaskarżoną interpretację należało zatem uchylić podstawie art. 146 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a.
Rozpatrując sprawę ponownie organ uwzględni przedstawioną powyżej wykładnię prawa.
O kosztach postępowania Sąd orzekł stosownie do art. 200 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a.