Wyrok WSA z dnia 28 października 2025, sygn. I SA/Rz 237/25

Z przedłożonych Sądowi akt sprawy egzekucyjnej wynikało, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu za pośrednictwem operatora pocztowego. Korespondencja, dwukrotnie awizowana, została przez adresata odebrana w placówce pocztowej 25 marca 2025 r. Z art. 53 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Czynności tej skarżący powinien dokonać zatem najpóźniej 24 kwietnia 2025 r., podczas gdy miało to miejsce 25 kwietnia 2025 r. W świetle art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta 25 kwietnia 2025 r. okazała się bezskuteczna. Przez to skarga podlegała odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.

W tym stanie rzeczy Sąd obowiązany był, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., uznać skargę za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Nie można jej było nadać prawidłowego biegu.